در یک نگاه سقوط طلا به پایین‌ترین سطح در بیش از یک سال گذشته: قیمت طلا تحت فشار سیاست‌های انقباضی فدرال رزرو، افزایش نگرانی‌های تورمی و موج فروش در بازار سهام، به زیر ۳۹۰۰ دلار سقوط کرد. بدبینی کم‌سابقه تحلیلگران وال‌استریت: در تازه‌ترین نظرسنجی کیتکو، ۶۳ درصد تحلیلگران کاهش بیشتر قیمت طلا را پیش‌بینی کردند، در حالی که ۵۳ درصد سرمایه‌گذاران خرد همچنان به بازگشت قیمت امیدوارند. هفته‌ای سرنوشت‌ساز با انتخابات آمریکا و گزارش اشتغال: انتخابات میان‌دوره‌ای و انتشار گزارش NFP می‌توانند مسیر بعدی طلا را تعیین کنند؛ در صورت تداوم فشار فروش، محدوده ۳۷۵۰ تا ۳۸۵۰ دلار و سپس سطح ۳۵۰۰ دلار در کانون توجه خواهند بود. قیمت طلا هفته دیگری را با افت شدید به پایان رساند؛ زیرا بهبود اولیه قیمت جای خود را به موج سنگین فروش داد. حفظ موضع هاوکیش فدرال رزرو، انتشار داده‌های اقتصادی قدرتمندتر از انتظار آمریکا و تقویت انتظارات برای افزایش بیشتر نرخ بهره، فشار قابل‌توجهی بر این فلز گران‌بها وارد کردند. در نهایت، سقوط شدید سهام شرکت‌های فناوری در روز جمعه، موج گسترده‌ای از نقدکردن پوزیشن‌های معاملاتی را در بازار فلزات گران‌بها به راه انداخت و به ریزش بیشتر قیمت‌ها منجر شد. طلای نقدی معاملات هفته را شامگاه یکشنبه در سطح ۳۹۹۴.۹۵ دلار به ازای هر اونس آغاز کرد و در ابتدا با ورود خریدارانی که به دنبال استفاده از فرصت خرید در قیمت‌های پایین پس از سقوط هفته گذشته به زیر ۴۰۰۰ دلار بودند، افزایش یافت. این روند صعودی روز سه‌شنبه با کاهش بازده اوراق خزانه‌داری و تضعیف دلار آمریکا شتاب بیشتری گرفت و قیمت طلا را پیش از اعلام تصمیم سیاست پولی فدرال رزرو در روز چهارشنبه، بار دیگر به بالای ۴۰۵۰ دلار رساند. فدرال رزرو در نشست خود با رأی ۱۰ در برابر ۲ تصمیم گرفت نرخ بهره را در محدوده ۳.۷۵ تا ۴ درصد بدون تغییر حفظ کند؛ در حالی که دو عضو مخالف خواستار افزایش دوباره نرخ بهره به میزان ۲۵ واحد پایه بودند. پس از این تصمیم، طلای نقدی اندکی پیش از پایان معاملات بازار سهام در روز چهارشنبه، سقف هفتگی خود را در سطح ۴۰۸۲.۵۰ دلار به ازای هر اونس ثبت کرد، اما پس از آن فروشندگان بار دیگر کنترل بازار را به دست گرفتند. طلا روز پنج‌شنبه بار دیگر تحت فشار فروش قرار گرفت؛ زیرا رشد تولید ناخالص داخلی آمریکا در سه‌ماهه سوم که فراتر از انتظارات بود، همراه با تورم بالای شاخص خالص مخارج مصرف شخصی (Core PCE)، احتمال ضرورت تشدید بیشتر سیاست‌های پولی را تقویت کرد. در نتیجه، قیمت این فلز گران‌بها بار دیگر به سمت سطح ۴۰۰۰ دلار عقب‌نشینی کرد و با وجود کاهش بازده اوراق خزانه‌داری و افت قیمت نفت که تا حدودی از فشارهای بازار کاسته بودند، حمایت نسبی از دلار آمریکا همچنان ادامه یافت. فشار فروش روز جمعه به‌شدت افزایش یافت؛ پس از آنکه سقوط سنگین سهام شرکت‌های فناوری، تحت تأثیر نگرانی‌های فزاینده درباره بازده سرمایه‌گذاری‌های انجام‌شده در حوزه هوش مصنوعی، موج گسترده‌ای از نقدکردن موقعیت‌های معاملاتی را در بازارهای مالی به راه انداخت. طلا با قدرت به زیر سطح ۴۰۰۰ دلار سقوط کرد و هم‌زمان با نقره و سایر فلزات گران‌بها به روند نزولی خود ادامه داد؛ زیرا فروش‌های اجباری و انتظارات برای افزایش دوباره نرخ بهره فدرال رزرو، بر تقاضای دارایی امن غلبه کردند. در نهایت، طلای نقدی در ساعات پایانی معاملات جمعه، کف هفتگی خود را در سطح ۳۸۷۰.۲۵ دلار به ازای هر اونس ثبت کرد که پایین‌ترین قیمت این فلز گران‌بها در بیش از یک سال گذشته محسوب می‌شد. قیمت طلا در آستانه پایان معاملات هفتگی نیز تنها چند دلار بالاتر از این سطح قرار داشت. تازه‌ترین نظرسنجی هفتگی طلای کیتکو نیوز نشان می‌دهد که پس از سقوط قیمت طلا به زیر سطح ۳۹۰۰ دلار، خوش‌بینی تحلیلگران وال‌استریت به‌شدت کاهش یافته است؛ در مقابل، سرمایه‌گذاران خُرد مِین‌استریت با وجود ریزش سنگین این فلز گران‌بها، همچنان با اختلافی اندک دیدگاه صعودی خود را حفظ کرده‌اند. مارک چندلر، مدیرعامل Bannockburn Global Forex، گفت: «درخشش طلا کم‌رنگ شده است. همین اواخر آگوست بود که قیمت این فلز گران‌بها در نزدیکی ۴۷۰۰ دلار قرار داشت. البته یک نکته قابل‌توجه وجود دارد و آن اینکه طلا بار دیگر به زیر باند پایینی بولینگر سقوط کرده است؛ سطحی که دو انحراف معیار پایین‌تر از میانگین متحرک ۲۰روزه قرار دارد. با این حال، هنوز نشانه‌ای از تسلیم کامل فروشندگان و شکل‌گیری موج نهایی فروش در بازار مشاهده نمی‌شود. بنابراین، با فرض اینکه طلا به سمت ثبت کف‌های جدید سالانه حرکت کند، احتمال می‌دهم قیمت تا محدوده ۳۷۵۰ تا ۳۸۵۰ دلار کاهش یابد.» آدام باتن، رئیس بخش استراتژی ارزی در investingLive، گفت: «نزولی. هفته بسیار مهمی در پیش داریم که با انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا و احتمال ازسرگیری جنگ با ایران همراه خواهد بود. با این حال، نگرانی من این است که ترامپ با واکنشی تند، تنش‌ها را تشدید کند و این اتفاق موج شدیدی از ریسک‌گریزی را در بازارهای مالی به راه بیندازد.» کالین چشینسکی، استراتژیست ارشد بازار در SIA Wealth Management، گفت: «برای هفته آینده نسبت به طلا دیدگاه نزولی دارم. از منظر تکنیکال، شکست سطح ۴۰۰۰ دلار به سمت پایین اتفاق بسیار مهمی محسوب می‌شود.» ریچ چکان، رئیس و مدیر عملیاتی Asset Strategies International، گفت: «بدون تغییر. در هفته پیش‌رو شاهد عوامل متضادی هستم که می‌توانند بر قیمت طلا تأثیر بگذارند. ازسرگیری حملات به نفتکش‌ها در تنگه هرمز ممکن است اندکی پس از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا با اقدامات تلافی‌جویانه همراه شود. چنین اتفاقی احتمالاً قیمت نفت را افزایش می‌دهد و نگرانی‌های تورمی را تشدید می‌کند؛ عواملی که می‌توانند فشار نزولی بیشتری بر طلا وارد کنند. اما از سوی دیگر، اگر دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای موفق به کسب کرسی‌های بیشتری شوند، این موضوع ممکن است جمهوری‌خواهان نگران را به سمت طلا به‌عنوان دارایی امن و ابزاری برای حفظ سرمایه سوق دهد.» چکان افزود: «من هر افت قیمت طلا را فرصتی مناسب برای خرید در سطوح جذاب تلقی می‌کنم.» دنیل پاویلونیس، کارگزار ارشد کامودیتی در StoneX Group، به کیتکو نیوز گفت اکنون که طلا و نقره حمایت‌های کلیدی کوتاه‌مدت خود را شکسته‌اند، احتمال دارد بازار فلزات گران‌بها وارد دوره‌ای طولانی‌تر و عمیق‌تر از اصلاح قیمت شود. به اعتقاد او، طلا برای ازسرگیری روند صعودی دو سال گذشته، به نشانه‌هایی از تسهیل سیاست پولی نیاز خواهد داشت. او گفت: «هنوز شاهد فشارهای تورمی هستیم. بازار سهام تحت فشار فروش قرار گرفته و قیمت کامودیتی‌ها نیز، به‌استثنای برخی بخش‌های بازار انرژی، کاهش یافته است.» پاویلونیس معتقد است بازار در میانه فرایند بازگشایی و تسویه پوزیشن‌های معاملاتی قرار دارد. او گفت: «اگر به نمودارها نگاه کنید، وضعیت چندان امیدوارکننده به نظر نمی‌رسد. اگر صرفاً از منظر تکنیکال و بدون در نظر گرفتن عوامل بنیادی بازار را بررسی کنیم، به نظر می‌رسد قیمت‌ها همچنان ظرفیت کاهش بیشتری دارند.» پاویلونیس درباره میزان احتمالی افت قیمت فلزات گران‌بها گفت که بازار ممکن است پیش از بازگشت تقاضای پایدار، اصلاح نزولی عمیقی را تجربه کند. او گفت: «می‌توانم تصور کنم که قیمت نقره تا محدوده بالایی ۳۰ دلار کاهش پیدا کند. همچنین احتمال می‌دهم طلا تا سطوحی در نزدیکی ۳۰۰۰ دلار سقوط کند. به نظرم احتمال وقوع چنین سناریویی تا سه‌ماهه نخست سال آینده بسیار زیاد است. پس از آن، ممکن است قیمت‌ها برای مدتی در محدوده‌ای مشخص تثبیت شوند و سپس احتمالاً دوباره مسیر صعودی را در پیش بگیرند.» پاویلونیس تأکید کرد که چنین الگوهایی را بارها در گذشته مشاهده کرده است. او گفت: «در دفعات گذشته، وقتی قیمت نقره به ۵۰ دلار رسید یا طلا جهش شدیدی را تجربه کرد، چه اتفاقی افتاد؟ پس از آن شاهد موج فروش بودیم. جشن صعود به پایان رسیده است. همان مضامینی که در زمان ثبت سقف‌های قیمتی اوایل سال ۲۰۲۶ مشاهده می‌کردیم، همان تیترهای خبری و همان روایت‌ها دوباره مطرح می‌شوند؛ اینکه قیمت‌ها به دلیل تورم یا این عامل و آن عامل افزایش یافته‌اند. مردم نیاز دارند برای توضیح اینکه چرا قیمت‌ها تا این اندازه رشد کرده‌اند، دلایلی منطقی پیدا کنند.» او ادامه داد: «اما اگر به آرشیو اخبار بازگردید و گزارش‌های حوالی سال ۱۹۸۰ را بررسی کنید، پیش از آنکه مردم متوجه نقش برادران هانت شوند که البته تنها بخشی از ماجرا بود، دقیقاً با همین روایت‌ها مواجه می‌شوید: ذخایر نقره رو به پایان است، طلای کافی وجود ندارد، موجودی بورس‌ها پایین آمده، انبارها خالی شده‌اند و ذخایر کاهش یافته‌اند. مردم در حال خرید هستند و بنابراین شما هم باید هرچه سریع‌تر طلا و نقره بخرید! در دوره منتهی به سال ۱۹۸۰، روزنامه نیویورک تایمز مقالاتی درباره طلا و نقره منتشر می‌کرد که تقریباً با گزارش‌های امروزی یکسان بودند.» پاویلونیس معتقد است سرمایه‌گذارانی که از موج صعودی اخیر همچنان دارای پوزیشن‌های باز هستند و حد ضرر آن‌ها فعال نشده، یا کسانی که طلای فیزیکی نگهداری می‌کنند، اکنون باید به فکر پوشش ریسک دارایی‌های خود باشند. او گفت: «به نظرم اکنون زمان پوشش ریسک فرا رسیده است. باید استفاده از استراتژی‌های حفاظتی مانند کولار (Collar) را برای پوزیشن‌های خود آغاز کنید و از فرصت‌های موجود بهره ببرید. زیرا اگر قیمت‌ها کاهش بیشتری پیدا کنند، روش‌هایی برای محدودکردن زیان ناشی از این افت وجود دارد. با چنین رویکردی می‌توانید خود را در شرایط مناسبی قرار دهید تا در سطوح پایین‌تر، دارایی بیشتری انباشت کنید. اگر من جای سرمایه‌گذاران بودم، اکنون به چنین موضوعاتی فکر می‌کردم.» پاویلونیس همچنین هشدار داد که اگر موج نقدکردن پوزیشن‌های معاملاتی در بازارهای مالی ادامه پیدا کند، احتمالاً فشار فروش بیشتری در بازار طلا نیز مشاهده خواهد شد. او گفت: «ما دلایلی برای خرید و نگهداری فلزات گران‌بها داریم. فکر می‌کنم در بلندمدت این دیدگاه درست از آب درخواهد آمد، اما در کوتاه‌مدت ممکن است فرضیه سرمایه‌گذاری شما اشتباه باشد. بنابراین، اگر تاکنون اقدامی برای پوشش ریسک انجام نداده‌اید، شاید اکنون زمان آن رسیده باشد که حتی محافظت بیشتری برای دارایی‌های خود در نظر بگیرید.» این هفته ۱۶ تحلیلگر در نظرسنجی هفتگی طلای کیتکو نیوز شرکت کردند و پس از ناکامی قیمت طلا در حفظ سطح ۳۹۰۰ دلار، خوش‌بینی تحلیلگران وال‌استریت تقریباً به‌طور کامل از بین رفت. تنها یک کارشناس، معادل ۶ درصد، انتظار داشت قیمت طلا در هفته پیش‌رو افزایش یابد؛ در حالی که ۱۰ تحلیلگر، معادل ۶۳ درصد، کاهش بیشتر قیمت این فلز گران‌بها را پیش‌بینی کردند. پنج تحلیلگر باقی‌مانده نیز که ۳۱ درصد از کل شرکت‌کنندگان را تشکیل می‌دادند، اعلام کردند قادر به پیش‌بینی جهت حرکت طلا نیستند یا انتظار دارند قیمت در هفته آینده در محدوده‌ای خنثی نوسان کند. در همین حال، در نظرسنجی آنلاین کیتکو ۱۸۴ رأی ثبت شد و سرمایه‌گذاران خرد مین‌استریت، با وجود سقوط شدید قیمت طلا، بار دیگر دیدگاهی به‌مراتب صعودی‌تر از تحلیلگران حرفه‌ای داشتند. ۹۸ معامله‌گر خُرد، معادل ۵۳ درصد، انتظار داشتند قیمت طلا در هفته آینده افزایش یابد؛ در حالی که ۵۶ نفر دیگر، معادل ۳۰ درصد، کاهش بیشتر قیمت این فلز گران‌بها را پیش‌بینی کردند. ۳۰ سرمایه‌گذار باقی‌مانده نیز که ۱۶ درصد از کل آرا را تشکیل می‌دادند، انتظار داشتند طلا در هفته پیش‌رو وارد مرحله تثبیت قیمت شود. هفته آینده مجموعه‌ای از داده‌های اقتصادی مهم و رویدادهای ژئوپلیتیکی پیش روی سرمایه‌گذاران قرار خواهد گرفت که می‌توانند نوسانات قابل‌توجهی در بازارهای مالی ایجاد کنند. در این میان، انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا و گزارش اشتغال غیرکشاورزی (گزارش NFP) ماه اکتبر مهم‌ترین رویدادهای هفته خواهند بود. تقویم اقتصادی آمریکا از عصر دوشنبه با انتشار شاخص مدیران خرید بخش تولید مؤسسه ISM برای ماه اکتبر آغاز خواهد شد. سپس روز سه‌شنبه، گزارش فرصت‌های شغلی خالی (JOLTS) منتشر می‌شود؛ در حالی که روند رأی‌گیری انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا مهم‌ترین موضوع مورد توجه رسانه‌ها و فعالان بازار خواهد بود. روز چهارشنبه، دومین گزارش مهم بازار کار آمریکا، یعنی آمار اشتغال بخش خصوصی غیرکشاورزی مؤسسه ADP منتشر خواهد شد و پس از آن، نوبت به انتشار شاخص مدیران خرید بخش خدمات مؤسسه ISM خواهد رسید. روز پنج‌شنبه نیز معامله‌گران تصمیم سیاست پولی بانک مرکزی انگلستان (BoE) و آمار هفتگی مدعیان دریافت مزایای بیکاری آمریکا را زیر نظر خواهند داشت. در نهایت، عصر جمعه با انتشار گزارش اشتغال غیرکشاورزی آمریکا (NFP) برای ماه اکتبر، مهم‌ترین داده اقتصادی هفته در اختیار بازارها قرار خواهد گرفت. پس از آن نیز برآورد مقدماتی شاخص اعتماد مصرف‌کننده دانشگاه میشیگان منتشر می‌شود و تقویم رویدادهای مهم اقتصادی هفته به پایان می‌رسد. جسی کلمبو، تحلیلگر مستقل فلزات گران‌بها و بنیان‌گذار BubbleBubble Report، گفت که طلا و نقره در حال آزمون محدوده‌های حمایتی کلیدی خود هستند؛ سطوحی که در صورت شکست قطعی، می‌توانند موج گسترده‌ای از فروش ناشی از تسلیم خریداران را در بازار فلزات گران‌بها به راه بیندازند. کلمبو گفت رفتار قیمتی بازار در روز جمعه تا حدودی غیرمعمول بوده است؛ زیرا برخلاف بسیاری از مواقع، ریزش قیمت طلا ناشی از جهش آشکار ارزش دلار آمریکا نیست. او گفت: «در عین حال شاهد کاهش بازده اوراق خزانه‌داری و به‌طور کلی بازده اوراق قرضه هستیم. قیمت نفت افزایش یافته و این موضوع قطعاً می‌تواند یکی از عوامل مؤثر باشد، اما رشد نفت چندان شدید نبوده و حدود ۲ تا ۲.۵ درصد است. به نظر نمی‌رسد شدت فروش در بازار طلا با میزان افزایش قیمت نفت تناسب داشته باشد.» کلمبو افزود: «قطعاً عوامل تکنیکال نیز در این اتفاق نقش دارند. گمان می‌کنم در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، ریسک‌گریزی در بازارها افزایش یافته و هم‌زمان شاهد نقدکردن پوزیشن‌های معاملاتی در سهام شرکت‌های فناوری هستیم.» او همچنین به نگرانی سرمایه‌گذاران درباره احتمال تشدید درگیری با ایران از سوی دولت آمریکا اشاره کرد. کلمبو گفت: «حتی گمانه‌زنی‌هایی دیده‌ام مبنی بر اینکه ممکن است همین آخر هفته اقداماتی صورت بگیرد. رئیس‌جمهور ترامپ در بسیاری از مواقع ترجیح می‌دهد اقدامات خود را در تعطیلات آخر هفته آغاز کند، درگیری کوتاهی شکل بگیرد و سپس تا شامگاه یکشنبه، پیش از بازگشایی بازارهای فیوچرز، ماجرا را به پایان برساند. بنابراین ممکن است پیش از این آخر هفته شاهد افزایش ریسک‌گریزی باشیم؛ شرایطی که در آن معامله‌گران ترجیح می‌دهند ابتدا دارایی‌های خود را بفروشند و بعداً درباره دلایل آن پرس‌وجو کنند.» کلمبو هشدار داد که تشدید بدبینی در بازار، مومنتوم نزولی را تقویت کرده و اثری شبیه گلوله برفی ایجاد کرده است؛ روندی که ممکن است به‌زودی به مرحله تسلیم گسترده خریداران و فروش هیجانی منجر شود. او گفت: «قیمت در حال عبور از سطوح حمایتی کلیدی است. برای مثال، در قراردادهای آتی طلای بورس کامکس (COMEX)، محدوده ۳۹۰۰ تا ۴۰۰۰ دلار همان منطقه حمایتی مهمی است که مدت‌ها زیر نظر داشته‌ام. این محدوده دقیقاً یک سال پیش، در ماه‌های اکتبر و نوامبر، شکل گرفت. اکنون قیمت در حال آزمون این منطقه است، اما هنوز شکست قطعی آن به سمت پایین رخ نداده است.» کلمبو افزود که علاوه بر وضعیت فعلی قیمت، نحوه بسته‌شدن معاملات روز جمعه و آغاز معاملات هفته آینده را نیز به‌دقت دنبال خواهد کرد. او گفت: «آیا قیمت همچنان می‌تواند این محدوده حمایتی را حفظ کند؟ اکنون واقعاً در نقطه‌ای بسیار حساس قرار داریم. اگر قیمت، احتمالاً در هفته آینده، با حجم معاملات بالا به زیر این منطقه نفوذ کند و معاملات را پایین‌تر از آن به پایان برساند، حمایت بعدی که زیر نظر خواهم داشت در حوالی ۳۵۰۰ دلار قرار دارد.» کلمبو تأکید کرد: «نمی‌گویم قیمت لزوماً تا آن سطح سقوط خواهد کرد؛ فقط می‌گویم اگر حمایت فعلی واقعاً از دست برود، سطح بعدی که باید زیر نظر داشت ۳۵۰۰ دلار است.» در بازار نقره نیز کلمبو محدوده حمایتی ۴۵ تا ۵۵ دلار را در قراردادهای آتی بورس کامکس زیر نظر دارد؛ محدوده‌ای که بر اساس سقف‌ها و کف‌های قیمتی ماه‌های اکتبر و نوامبر سال گذشته شکل گرفته است. او گفت: «این محدوده آخرین منطقه‌ای بود که نقره پیش از آغاز جهش سهمی‌وار و پرشتاب خود در اواخر سال ۲۰۲۵ و اوایل ۲۰۲۶، در آن به تثبیت قیمت و نوسانات رفت‌وبرگشتی مشغول بود. بنابراین می‌خواهم ببینم قیمت اکنون در مواجهه دوباره با این محدوده چه واکنشی نشان می‌دهد.» کلمبو افزود: «علاوه بر این، سطح ۵۰ دلار نیز اهمیت تاریخی بسیار زیادی دارد. این سطح به سال ۱۹۸۰ بازمی‌گردد؛ زمانی که نقره و سایر فلزات گران‌بها تقریباً به اوج بازار صعودی بلندمدت خود در دهه ۱۹۷۰ رسیدند. سطح ۵۰ دلار در سال ۲۰۱۱ نیز نقش مهمی ایفا کرد.» او ادامه داد: «در نوامبر ۲۰۲۵، نقره با قدرت از سطح ۵۰ دلار عبور کرد و من این اتفاق را نشانه‌ای از وقوع یک شکست صعودی بزرگ و چندساله تلقی کردم.» کلمبو گفت: «اکنون قیمت نقره از سطوح بالاتر در حال نزدیک‌شدن دوباره به ۵۰ دلار است و این سطح به یک حمایت جدید تبدیل شده است. البته منظورم دقیقاً عدد ۵۰ دلار نیست، بلکه محدوده‌ای در اطراف آن است؛ زیرا می‌دانیم در چنین سطح مهمی ممکن است انواع نوسانات غیرعادی و حرکات فریبنده رخ دهد.» او در پایان افزود: «می‌خواهم ببینم آیا این حمایت حفظ خواهد شد یا خیر. ممکن است قیمت برای مدت کوتاهی اندکی به زیر آن نفوذ کند و یک موج فروش سریع شکل بگیرد. اگر حمایت حفظ شود، اتفاق مثبتی خواهد بود؛ اما اگر شکسته شود، باید به سراغ حمایت بعدی برویم. با این حال، در شرایط فعلی این منطقه حمایتی همچنان پابرجاست و من فعلاً بر حفظ آن حساب می‌کنم.» الکس کوپتسیکویچ، تحلیلگر ارشد بازار در FxPro، انتظار دارد قیمت طلا در هفته آینده کاهش بیشتری را تجربه کند. او گفت: «طلا اکنون نزدیک به دو ماه و نیم است که در یک روند نزولی قرار دارد و با ثبت مجموعه‌ای از سقف‌های پایین‌تر، خط مقاومت نزولی تقریباً بی‌نقصی را شکل داده است. روز جمعه، قیمت نقدی هر اونس تروا طلا تا سطح ۳۹۴۰ دلار سقوط کرد و با ثبت پایین‌ترین قیمت از نوامبر سال گذشته، محدوده حمایتی اندکی پایین‌تر از ۴۰۰۰ دلار را که در ماه‌های ژوئن و جولای مانع ادامه فشار فروش شده بود، شکست. با در نظر گرفتن کل روند صعودی اخیر، از کف‌های چهار سال پیش تا سقف‌های ثبت‌شده در ژانویه و فوریه، قیمت اکنون ۶۱.۸ درصد از آن رشد را اصلاح کرده است؛ به این معنا که طلا به مرز پایینی یک اصلاح کلاسیک رسیده است.» با این حال، کوپتسیکویچ نسبت به چشم‌انداز کوتاه‌مدت طلا ابراز نگرانی کرد. او هشدار داد: «افت قیمت طلا با موج گسترده فروش در بازارهای سهام همراه شده است. به عبارت دیگر، شاهد یک وضعیت معمول ریسک‌گریزی هستیم که احتمال فعال‌شدن درخواست‌های افزایش وجه تضمین (کال مارجین) نیز در آن وجود دارد. در چنین شرایطی، بسیاری از فعالان بازار توجه چندانی به سطوح قیمتی ندارند و صرفاً تلاش می‌کنند با تعدیل پوزیشن‌های معاملاتی خود، میزان ریسک سبد دارایی‌هایشان را به سطوح معمول بازگردانند. اگرچه طلا عموماً به‌عنوان دارایی امن شناخته می‌شود، اما در جریان چنین موج‌های فروشی معمولاً هم‌جهت با بازار سهام حرکت می‌کند و تنها پس از آن به مسیر صعودی بازمی‌گردد که بانک‌های مرکزی نشانه‌هایی از تغییر سیاست پولی به سمت تسهیل ارائه دهند.» کوپتسیکویچ گفت اگرچه فدرال رزرو، بانک مرکزی اروپا و بانک مرکزی ژاپن در هفته جاری نرخ بهره را افزایش ندادند، اما مواضع آن‌ها انتظارات برای افزایش نرخ بهره در ماه دسامبر را تقویت کرد. او افزود: «در همین حال، قیمت نفت که در شرایط اقتصادی کنونی یکی از شاخص‌های پیش‌نگر تورم محسوب می‌شود، به مرز بالایی محدوده نوسان سال جاری نزدیک شده است؛ موضوعی که از احتمال تشدید فشارهای تورمی حکایت دارد. روشن است که همبستگی معکوس میان نفت و طلا، مشابه آنچه چهار سال پیش مشاهده می‌کردیم، بار دیگر بازگشته است؛ به‌طوری که هرچه قیمت نفت بالاتر می‌رود، قیمت طلا کاهش می‌یابد. در چنین شرایطی، ناچاریم بار دیگر سناریوی اولیه خود درباره طلا را که از ابتدای سال مطرح کرده بودیم، مورد توجه قرار دهیم؛ سناریویی که کاهش قیمت هر اونس تروا طلا تا سطح ۳۳۰۰ دلار را پیش‌بینی می‌کرد.» نیل ولش، رئیس بخش فلزات در Britannia Global Markets، گفت کاهش قیمت طلا در شرایطی رخ داده که بازار سهام شرکت‌های فناوری با افت مواجه شده، قیمت انرژی افزایش یافته و انتظارات درباره مسیر نرخ بهره تغییر کرده است. او گفت: «این عوامل به‌صورت هم‌زمان و در تعامل با یکدیگر بر بازار تأثیر می‌گذارند و نمی‌توان افت قیمت طلا را صرفاً به یک عامل مشخص نسبت داد. اعتبار طلا به‌عنوان دارایی امن نیز به این معنا نیست که این فلز گران‌بها در برابر نیاز بازار به نقدینگی مصون خواهد بود.» ولش معتقد است مهم‌ترین محرک احتمالی برای تغییر مسیر طلا، تضعیف محسوس فعالیت‌های اقتصادی آمریکا، به‌ویژه در بازار کار، خواهد بود؛ تحولی که بتواند انتظارات برای افزایش بیشتر نرخ بهره را کاهش دهد و بازده واقعی اوراق را پایین بیاورد. او گفت: «صرفاً توقف افزایش نرخ بهره از سوی بانک‌های مرکزی احتمالاً کافی نخواهد بود. فدرال رزرو و بانک مرکزی اروپا هر دو همچنان موضعی مشروط و متمایل به انقباض بیشتر سیاست پولی حفظ کرده‌اند. بنابراین، طلا برای بازگشت به مسیر صعودی به شواهدی از تغییر واقعی چشم‌انداز سیاست پولی نیاز دارد، نه صرفاً شرایطی که بانک‌های مرکزی در انتظار انتشار داده‌های بیشتر باشند.» ولش گفت گزارش اشتغال غیرکشاورزی آمریکا (NFP) که جمعه آینده منتشر خواهد شد، آزمون مهمی برای بازارهای مالی خواهد بود. او توضیح داد: «اگر این گزارش ضعیف‌تر از انتظارات منتشر شود، به‌ویژه اگر با کاهش سرعت رشد دستمزدها، افزایش نرخ بیکاری یا بازنگری نزولی آمار ماه‌های گذشته همراه باشد، می‌تواند انتظارات برای افزایش نرخ بهره در ماه دسامبر را به‌طور قابل‌توجهی کاهش دهد و شرایط اقتصاد کلان را به نفع طلا تغییر دهد.» ولش در ادامه هشدار داد: «با این حال، اگر تورم همچنان بالا باقی بماند و اقتصاد در مجموع مقاومت خود را حفظ کند، انتشار تنها یک گزارش اقتصادی ممکن است برای تغییر چشم‌انداز بازار کافی نباشد. در چنین شرایطی، هرگونه بهبود قیمت طلا می‌تواند صرفاً یک بازگشت صعودی کوتاه‌مدت در چارچوب دوره‌ای طولانی‌تر از تثبیت و نوسانات قیمتی باشد.» در زمان نگارش این مقاله یوتوتایمز، طلای نقدی آخرین بار در سطح ۳۸۷۵.۰۵ دلار به ازای هر اونس معامله می‌شد که نشان‌دهنده افت ۳.۷۴ درصدی در مقیاس هفتگی و کاهش ۳.۶۲ درصدی در معاملات روزانه بود.

در یک نگاه طلا روز ۳۰ اکتبر به زیر ۴۰۰۰ دلار در هر اونس رفت، اما یوبی‌اس رسیدن آن به ۵۰۰۰ دلار را در ۲۰۲۷ همچنان ممکن می‌داند. فدرال رزرو روز ۲۸ اکتبر نرخ بهره را در محدودهٔ ۳٫۷۵ تا ۴ درصد ثابت نگه داشت، اما دو عضو رأی‌دهنده خواهان افزایش فوری نرخ بودند. شاخص قیمت مصرف‌کننده در سپتامبر نسبت به سال قبل ۳٫۷ درصد رشد کرد و از ۳٫۴ درصد اوت بالاتر رفت. خود یوبی‌اس افزایش نرخ بهره را در دسامبر ۲۰۲۶ و مارس ۲۰۲۷ انتظار دارد؛ نرخ بهرهٔ بالاتر معمولاً بر قیمت طلا فشار می‌آورد. طلا روز ۳۰ اکتبر به زیر ۴۰۰۰ دلار در هر اونس رفت و حدود ۲۹ درصد از اوج حدود ۵۵۹۵ دلاری ژانویه (به گزارش رویترز) فاصله گرفت. با این حال، یوبی‌اس از پیش‌بینی قبلی خود عقب ننشسته و همچنان رسیدن طلا به ۵۰۰۰ دلار یا بیشتر را در ۲۰۲۷ ممکن می‌داند. کسی را در نظر بگیرید که در اوج ژانویه ۱۰٬۰۰۰ دلار طلا خرید تا پس‌اندازش را در برابر تورم و درگیری‌های بین‌المللی حفظ کند. این مبلغ تا ۳۰ اکتبر، پس از کسر هزینه‌ها، به حدود ۷۱۴۰ دلار کاهش یافته است. جیووانی استانوو، راهبردپرداز یوبی‌اس، به گزارش رویترز تکرار کرد که طلا ممکن است در ۲۰۲۷ به ۵۰۰۰ دلار یا بیشتر برسد. این رقم حدود ۲۵ درصد بالاتر از ۴۰۰۰ دلار است و هدف این بانک سوئیسی برای سپتامبر ۲۰۲۷، یعنی ۵۴۰۰ دلار، به معنای حدود ۳۵ درصد رشد است. با این حال، حتی ۵۴۰۰ دلار هم طلا را پایین‌تر از اوج ژانویه نگه می‌دارد و عمق این ریزش را نشان می‌دهد. یوبی‌اس چشم‌انداز ۵۰۰۰ دلاری را نخستین بار در اوت مطرح کرد و تا اکتبر، حتی وقتی قیمت به مرز ۴۰۰۰ دلار نزدیک می‌شد، روی آن ماند. استانوو روز ۲۳ اکتبر نوشت: «از نگاه ما، افت قیمت به سمت ۴۰۰۰ دلار در هر اونس فرصت‌هایی برای افزایش سهم طلا در سبد سرمایه‌گذاری فراهم می‌کند.» دلیل اصلی امیدواری یوبی‌اس جلسهٔ بعدی فدرال رزرو نیست؛ این بانک بیشتر روی خریدارانی حساب می‌کند که همچنان طلا می‌خرند. به گزارش Biggo به نقل از شورای جهانی طلا، بانک‌های مرکزی در فصل دوم ۲۸۹ تن طلا خریدند که ۶۲ درصد بیشتر از مدت مشابه سال قبل است. صندوق‌های قابل‌معامله در بورس (ETF) با پشتوانهٔ طلا هم در فصل سوم ورود رکورد ۳۱ میلیارد دلار سرمایه را ثبت کردند، حتی با اینکه قیمت‌ها در سپتامبر ضعیف شدند. پشت این تقاضا، نگرانی دربارهٔ بدهی دولت‌ها، قدرت خرید پول‌ها و اتکا به ذخایر دلاری قرار دارد. یوبی‌اس در این خوش‌بینی تنها نیست. گلدمن ساکس هدف ۵۴۰۰ دلار را تا پایان ۲۰۲۷ تعیین کرده و چشم‌انداز قبلی جی‌پی‌مورگان هم ۶۳۰۰ دلار بود. در مقابل، نظرسنجی رویترز از ۳۰ تحلیلگر و معامله‌گر، میانهٔ پیش‌بینی‌ها (عدد وسط پیش‌بینی‌ها) برای میانگین قیمت طلا در ۲۰۲۷ را ۴۶۵۰ دلار نشان می‌دهد. این رقم از هدف ۵۴۰۰ دلاری یوبی‌اس برای سپتامبر پایین‌تر است، هرچند این دو افق زمانی مستقیماً قابل مقایسه نیستند. فدرال رزرو؛ مانع بزرگ بازگشت طلا رفتار طلا این بار غیرعادی است: تورم ناخوشایند مانده، نفت خام گران است و ریسک‌های ژئوپلیتیکی هم از بین نرفته‌اند. طبق این گزارش، چنین شرایطی معمولاً می‌تواند تقاضا برای طلا را به‌عنوان ذخیرهٔ ارزش سنتی (دارایی‌ای برای حفظ ارزش پول) بالا ببرد. اما طلا پایین آمد، چون چشم‌انداز نرخ بهرهٔ بالاتر سرمایه‌گذاری‌های سوددهنده را جذاب‌تر می‌کند و طلا سودی نمی‌پردازد. وقتی تورم فدرال رزرو را به سمت نرخ بهرهٔ بالاتر ببرد، بازده اوراق خزانه می‌تواند بالا برود و با تقویت دلار، بر طلا فشار بیاورد. فدرال رزرو روز ۲۸ اکتبر نرخ بهره را در محدودهٔ ۳٫۷۵ تا ۴ درصد ثابت نگه داشت. با این حال، دو نفر از ۱۲ عضو رأی‌دهنده، لیزا کوک و بث همک، افزایش فوری یک‌چهارم واحد درصدی را ترجیح می‌دادند. آمارها نشان می‌دهد تورم همچنان بالاست: شاخص قیمت مصرف‌کننده (سنجهٔ تغییر قیمت کالاها و خدمات مصرفی) در سپتامبر نسبت به سال قبل ۳٫۷ درصد رشد کرد و از ۳٫۴ درصد اوت بالاتر رفت. قیمت بنزین فقط در یک ماه ۹٫۱ درصد جهش کرد و بیش از نیمی از کل افزایش ماهانهٔ این شاخص را رقم زد. شاخص هزینه‌های مصرف شخصی، سنجهٔ تورمی مورد علاقهٔ فدرال رزرو، هم از ۳٫۴ به ۳٫۶ درصد سالانه رسید. در عین حال، اقتصاد نشانه‌ای از کوچک‌شدن قریب‌الوقوع نشان نمی‌دهد و تولید ناخالص داخلی فصل سوم با نرخ سالانه‌شدهٔ ۳٫۴ درصد رشد کرد. اما هزینهٔ مصرفی واقعی خانوارها (پس از کسر اثر تورم) در سپتامبر ثابت ماند. به همین دلیل، سیاست‌گذاران باید میان تورم سرسخت و کندشدن احتمالی تقاضای خانوارها تعادل برقرار کنند. خود یوبی‌اس هم روز ۲۶ اکتبر نوشت: «ما افزایش نرخ بهره را در دسامبر ۲۰۲۶ و مارس ۲۰۲۷ انتظار داریم.» شرط‌های رسیدن به ۵۰۰۰ دلار یوبی‌اس در واقع شرط بسته که تقاضای بلندمدت در نهایت بر فشار کوتاه‌مدت نرخ بهره غلبه کند؛ اینکه چنین شود، هنوز روشن نیست. برای تحقق پیش‌بینی این بانک، خرید بانک‌های مرکزی و صندوق‌ها باید قوی بماند، تورم آرام شود و شاید بازده اوراق و دلار هم پایین بیایند. در مقابل، سیاست انقباضی تهاجمی فدرال رزرو می‌تواند این بازگشت را به تأخیر بیندازد. نشانه‌های مهمی که باید دنبال کرد، تصمیم دسامبر فدرال رزرو، بازده واقعی (بازده پس از کسر تورم)، قدرت دلار و جریان سرمایهٔ صندوق‌ها هستند. جمع‌بندی با وجود افت طلا به زیر ۴۰۰۰ دلار و فاصلهٔ حدود ۲۹ درصدی از اوج ژانویه، یوبی‌اس همچنان طلای ۵۰۰۰ دلاری را در ۲۰۲۷ ممکن می‌داند. پشتوانهٔ این خوش‌بینی، خرید بانک‌های مرکزی و ورود سرمایه به صندوق‌های طلاست. اما انتظار افزایش نرخ بهره، حتی از سوی خود یوبی‌اس، مسیر بازگشت را دشوار می‌کند و تصمیم دسامبر فدرال رزرو را به نقطه‌ای کلیدی تبدیل کرده است. تیم یوتوتایمز این مطلب را با استفاده از گزارش وب‌سایت TheStreet برای خوانندگان فارسی‌زبان آماده کرده است.

در یک نگاه طلا پنجشنبه ۲۹ اکتبر پس از رشد ۳٫۴ درصدی اقتصاد آمریکا در فصل سوم، بیش از ۱ درصد افت کرد و به ۴۰۱۱ دلار رسید فدرال رزرو چهارشنبه با رأی ۱۰ به ۲ نرخ بهره را در ۳٫۷۵ تا ۴ درصد نگه داشت؛ دو عضو مخالف، افزایش نرخ می‌خواستند طلا بیش از ۲۵ درصد زیر رکورد ژانویه است، اما گلدمن ساکس هدف ۵۴۰۰ دلاری برای پایان ۲۰۲۷ را حفظ کرده است طلا روز پنجشنبه ۲۹ اکتبر پس از انتشار داده‌های قوی اقتصاد آمریکا بیش از ۱ درصد افت کرد و به ۴۰۱۱ دلار در هر اونس رسید. با این حال، FXStreet (وب‌سایت تحلیلی بازار ارز و کالا) می‌نویسد طلا هنوز از محدودهٔ ۴۰۰۰ دلار دفاع می‌کند. این افت، روند صعودی سه‌روزهٔ طلا را متوقف کرد. اهمیت خبر در این است که بازار حالا احتمال بالایی برای افزایش دوبارهٔ نرخ بهرهٔ آمریکا در دسامبر می‌بیند. پاسخ FXStreet به این پرسش به رفتار پیش‌دستانهٔ بازار برمی‌گردد. به نوشتهٔ این وب‌سایت، بازارها تحولات اقتصادی را از قبل پیش‌بینی می‌کنند و فقط به آن واکنش نشان نمی‌دهند. رشد اقتصادی از انتظارها بالاتر بود، اما ارقام تورم PCE (شاخص قیمت مخارج مصرفی شخصی) در سپتامبر به‌طور کلی با پیش‌بینی‌ها هم‌خوان بود. FXStreet این تاب‌آوری نسبی را نشانهٔ فاصلهٔ رو به افزایش میان فشارهای پولی کوتاه‌مدت و تقاضای سرمایه‌گذاری بلندمدت می‌داند. همین تحلیل می‌گوید انتظار برای سیاستی احتمالاً کمتر انقباضی (یعنی سخت‌گیری کمتر در نرخ بهره) از سوی فدرال رزرو در سال ۲۰۲۷، از چشم‌انداز صعودی کلی طلا پشتیبانی می‌کند. گلدمن ساکس هم هدف ۵۴۰۰ دلار در هر اونس تا پایان ۲۰۲۷ را حفظ کرده است. پشتوانهٔ این هدف، انتظار ادامهٔ خرید طلا از سوی بانک‌های مرکزی است. در عین حال، طلا همچنان بیش از ۲۵ درصد پایین‌تر از رکورد ژانویه معامله می‌شود. داده‌هایی که فشار را بیشتر کرد تولید ناخالص داخلی آمریکا در فصل سوم با نرخ سالانهٔ ۳٫۴ درصد رشد کرد؛ این رقم در فصل دوم ۲٫۲ درصد بود. پیش‌بینی بازار ۳٫۲ درصد بود. مخارج مصرف‌کنندگان ۳٫۸ درصد و سرمایه‌گذاری ثابت (هزینه برای ساختمان، ماشین‌آلات و تجهیزات) ۱۹٫۴ درصد رشد کرد. زیرساخت‌های مرتبط با هوش مصنوعی یکی از محرک‌های مهم این جهش بودند. تورم هم بالا رفت. شاخص PCE در سپتامبر ۰٫۵ درصد نسبت به ماه قبل افزایش یافت که به گزارش کیتکو نیوز بزرگ‌ترین رشد ماهانه در شش ماه بود. نرخ سالانهٔ این شاخص از ۳٫۴ درصد در اوت به ۳٫۶ درصد رسید. PCE هسته‌ای (بدون اقلام پرنوسان خوراک و انرژی) ۰٫۳ درصد در ماه رشد کرد، که با پیش‌بینی‌ها یکی بود. نرخ سالانهٔ آن هم از ۳ به ۳٫۱ درصد رسید. فدرال رزرو و احتمال افزایش نرخ در دسامبر فدرال رزرو روز چهارشنبه با رأی ۱۰ به ۲، نرخ بهره را در محدودهٔ ۳٫۷۵ تا ۴ درصد ثابت نگه داشت. لیزا کوک، عضو هیئت‌مدیرهٔ فدرال رزرو، و بث همک، رئیس فدرال رزرو کلیولند، مخالف بودند. هر دو افزایش ۲۵ واحد پایه‌ای را می‌خواستند (هر واحد پایه یک‌صدم درصد است). به گزارش کیتکو نیوز، کوین وارش، رئیس فدرال رزرو، راه را برای افزایش بیشتر نرخ بهره باز گذاشت. احتمال افزایش نرخ در نشست ۸ و ۹ دسامبر حدود ۸۳ درصد است. بازده اوراق خزانهٔ ۱۰ سالهٔ آمریکا نزدیک ۵ درصد ماند. کیتکو نیوز می‌نویسد: «بازده‌های اسمی و واقعی بالاتر همچنان هزینهٔ فرصت نگهداری طلای بدون بازده را افزایش می‌دهند.» بازده واقعی یعنی بازده پس از کسر تورم. هزینهٔ فرصت هم سودی است که سرمایه‌گذار با نگه‌داشتن طلا به‌جای اوراق سودده از دست می‌دهد. از نگاه فنی، FXStreet می‌گوید اگر طلا زیر ۴۰۰۰ دلار برود، ممکن است کف قبلی ۳۹۷۵ دلار را بیازماید. در سمت بالا، خریداران باید ابتدا ۴۱۰۰ و سپس ۴۲۰۰ دلار را پس بگیرند. کیتکو نیوز نخستین حمایت را ۴۰۲۴ و سپس ۳۹۸۶ دلار می‌بیند. به این ترتیب، تصمیم فدرال رزرو در نشست ۸ و ۹ دسامبر و سرنوشت محدودهٔ ۴۰۰۰ دلار دو نکته‌ای‌اند که باید زیر نظر داشت. جمع‌بندی طلا پنجشنبه پس از رشد ۳٫۴ درصدی اقتصاد آمریکا در فصل سوم و بالا رفتن تورم سالانهٔ PCE، بیش از ۱ درصد پایین آمد و به ۴۰۱۱ دلار رسید. FXStreet تاب‌آوری طلا در محدودهٔ ۴۰۰۰ دلار را نشانهٔ فاصلهٔ فشار پولی کوتاه‌مدت با تقاضای سرمایه‌گذاری بلندمدت می‌داند. تصمیم فدرال رزرو در نشست ۸ و ۹ دسامبر، نکتهٔ اصلی پیش‌روست.

در یک نگاه استاندارد چارترد: طلای زیر ۴۰۰۰ دلار باید حمایت ۳۸۸۶ دلار را حفظ کند؛ شکست پایدار آن ممکن است اصلاحی بسیار عمیق‌تر بیاورد. واردات طلای هند در سپتامبر نسبت به سال قبل ۸۳ درصد کاهش یافت و به ۱۳٫۹ تن رسید؛ ضعیف‌ترین رقم ماهانه از ژانویهٔ ۲۰۲۳. واردات طلای چین در سپتامبر نسبت به سال قبل ۳۴ درصد رشد کرد و با ۱۴۴٫۹ تن به بالاترین سطح سه‌ماهه رسید. طبق استاندارد چارترد، بازارها احتمال افزایش نرخ بهرهٔ فدرال رزرو در دسامبر را ۸۶ درصد می‌دانند؛ احتمالی که به گفتهٔ سوکی کوپر بر طلا فشار می‌آورد. طلا پس از یک روند نزولی دوماهه به زیر ۴۰۰۰ دلار در هر اونس افت کرده و به منطقهٔ «اشباع فروش» نزدیک شده است. اشباع فروش وضعیتی است که در آن فروش در مدت کوتاه بیش از حد شده است. سوکی کوپر، رئیس جهانی پژوهش کالاها در بانک استاندارد چارترد، می‌گوید بازار باید حمایت ۳۸۸۶ دلار را حفظ کند. به گفتهٔ او، شکست پایدار این سطح می‌تواند بازار را با اصلاحی بسیار عمیق‌تر روبه‌رو کند. این هشدار مهم است، چون کوپر معتقد است با وجود نزدیکی به اشباع فروش، ریسک افت بیشتر همچنان قابل توجه است. پاسخ این پرسش که آیا طلا به کف نزدیک شده، هنوز قطعی نیست، اما نشانه‌هایی از آن دیده می‌شود. کوپر می‌گوید وضعیت موقعیت‌های سرمایه‌گذاری نشان می‌دهد بازار ممکن است به یک کف احتمالی نزدیک شود. طبق این گزارش، سرمایه‌گذاران سفته‌باز هشت هفتهٔ پیاپی سهم طلا را در سبدشان کم کرده‌اند. سودگیری و بستن موقعیت‌های خرید، حجم موقعیت‌های آن‌ها را به پایین‌ترین سطح از ماه مه رسانده است. با این حال، به گفتهٔ کوپر، برخی از آن‌ها شرط‌های نزولی خود را می‌بندند. به نظر او این نشان می‌دهد شاید به دنبال کف قیمت می‌گردند. در سوی دیگر، ریسک فروش بیشتر هنوز پابرجاست. صندوق‌ها و اوراق قابل معامله در بورس با پشتوانهٔ طلا (ETP) دوباره با خروج سرمایه روبه‌رو شدند. به این ترتیب دوره‌ای از تقاضای نسبتاً مقاوم برای سرمایه‌گذاری تمام شد. ذخایر جهانی این صندوق‌ها در آخرین هفتهٔ گزارش‌شده ۱٫۳ تن کم شد، هرچند جریان سرمایهٔ آن‌ها در اکتبر هنوز اندکی مثبت است. کوپر برآورد کرده که با قیمت‌های فعلی دست‌کم ۳۵۰ تن از این ذخایر در زیان است و همین ممکن است بازار را در برابر نقد کردن بیشتر دارایی‌ها آسیب‌پذیر کند. او دربارهٔ این موج فروش گفت: «نکتهٔ قابل توجه این است که فروش هیجانی از طلا فراتر رفت و دارایی‌های مختلف را دربر گرفت. این موضوع نگرانی‌ها دربارهٔ بخش فناوری و نیاز به نقدینگی برای تأمین وجه تضمین یا تهیهٔ پول نقد را نشان می‌دهد.» نفت، تورم و فدرال رزرو کوپر ریسک افت را به قیمت بالای انرژی گره می‌زند. به گفتهٔ او، این قیمت‌ها فشار تورمی را بالا می‌برند و سرمایه‌گذاران را وادار می‌کنند انتظارشان از سیاست پولی آمریکا را بازبینی کنند. او گفت: «نکتهٔ کلیدی این است که طلا باید کفی برای خود بسازد، چون قیمت‌های بالاتر نفت ریسک تورم را در کانون توجه نگه می‌دارد و احتمال انقباض بیشتر بر این فلز سنگینی می‌کند.» دلار آمریکا هم همچنان مانع مهمی برای طلاست. به گفتهٔ استاندارد چارترد، همبستگی سه‌ماههٔ غلتان طلا با دلار منفی ۴۷ درصد است و این، دلار را به یکی از باثبات‌ترین محرک‌های قیمت طلا تبدیل کرده است. همبستگی منفی یعنی این دو دارایی معمولاً در خلاف جهت هم حرکت می‌کنند. طبق برآورد استاندارد چارترد، بازارها احتمال افزایش نرخ بهره در نشست چهارشنبهٔ فدرال رزرو را کمتر از ۱۰ درصد می‌دانند. اما برای نشست دسامبر، که پس از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا برگزار می‌شود، احتمال ۸۶ درصدی افزایش نرخ را در قیمت‌ها لحاظ کرده‌اند. از سوی دیگر، بازده اوراق خزانهٔ ۱۰ سالهٔ آمریکا از ۵٫۳ درصد در اوایل اکتبر به حدود ۴٫۹۷ درصد پایین آمد. به گفتهٔ کوپر، این افت بازده کمک چندانی به طلا نکرده است، چون سرمایه‌گذاران همچنان روی تورم پایدار و احتمال انقباض بیشتر تمرکز دارند. تقاضای آسیا و نگاه بلندمدت استاندارد چارترد تقاضای سرمایه‌گذاری در غرب ضعیف شده است، اما استاندارد چارترد انتظار دارد تقاضای فیزیکی آسیا در کوتاه‌مدت تا حدی از قیمت حمایت کند. کوپر می‌گوید جشنوارهٔ دیوالی هند در ۸ نوامبر می‌تواند علاقه به خرید را دوباره زنده کند، آن هم پس از شروعی ناامیدکننده در فصل خرید طلا. به گفتهٔ او، بارش‌های موسمی ضعیف‌تر از انتظار و قیمت‌های بالا خریدهای فصلی را عقب انداخته‌اند. به همین دلیل، تقاضا ممکن است با آماده‌شدن خرده‌فروشان برای جشنواره بالا برود. آمار هند نشان می‌دهد این تأخیر چقدر جدی بوده است. واردات طلای این کشور در سپتامبر نسبت به سال قبل ۸۳ درصد کاهش یافت و به ۱۳٫۹ تن رسید، که ضعیف‌ترین رقم ماهانه از ژانویهٔ ۲۰۲۳ است. واردات نه ماه نخست سال هم ۱۷ درصد کمتر از مدت مشابه ۲۰۲۵ بود و هند را در مسیر ضعیف‌ترین واردات سالانه دست‌کم از ۲۰۲۰ قرار داده است. در مقابل، بازار چین همچنان مقاوم مانده است. واردات طلای چین در سپتامبر ۳۴ درصد رشد کرد و به ۱۴۴٫۹ تن رسید. واردات این کشور از ابتدای سال تاکنون به ۱۲۸۶ تن رسیده که ۶۷ درصد بیشتر از مدت مشابه سال قبل است. کوپر یادآوری می‌کند که بانک‌های مرکزی و سرمایه‌گذاران ETP در بیشتر طول سال، اصلاح قیمت را فرصت خرید دیده‌اند. به گفتهٔ او همین رفتار پشتوانهٔ نگاه مثبت بلندمدت بانک است. استاندارد چارترد با وجود ریسک‌های کوتاه‌مدت و انتظار بالا برای انقباض بیشتر فدرال رزرو، میانگین ۴۶۵۰ دلار را برای فصل چهارم پیش‌بینی می‌کند. این بانک انتظار دارد میانگین قیمت در فصل اول ۲۰۲۷ به ۴۸۵۰ دلار برسد. با این حال، کوپر هشدار داد: «دیدگاه بلندمدت ما دربارهٔ طلا تغییری نکرده است، اما اگر نفت به رشد خود ادامه دهد و انتظارات تورمی را بالا نگه دارد، طلا ممکن است در هفته‌های آینده همچنان کف قیمت را بیازماید.» جمع‌بندی طلا به زیر ۴۰۰۰ دلار افت کرده است. به گفتهٔ سوکی کوپر، اگر حمایت ۳۸۸۶ دلار به‌طور پایدار شکسته شود، ممکن است اصلاحی عمیق‌تر رخ دهد. استاندارد چارترد با وجود این ریسک‌ها در بلندمدت خوش‌بین است و میانگین ۴۶۵۰ دلار را برای فصل چهارم پیش‌بینی می‌کند. مسیر نفت، انتظارات تورمی و نشست دسامبر فدرال رزرو نکته‌هایی است که باید زیر نظر داشت.

در یک نگاه طلا برای حفظ حمایت ۴۰۰۰ دلاری در هر اونس تقلا می‌کند و روکایا ابراهیم از بی‌سی‌ای ریسرچ آن را در وضعیت اشباع فروش می‌بیند. فاصلهٔ طلا از میانگین متحرک ۲۰۰ روزه به سطح اواخر ژوئیه رسیده است. در آن زمان طلا یک کف کوتاه‌مدت ساخت و سپس به‌طور چشمگیری بازگشت. ابراهیم انتظار دارد خرید بانک‌های مرکزی همچنان به نفع طلا باشد. به گفتهٔ او، چین ممکن است از قیمت‌های پایین‌تر برای افزایش ذخایرش استفاده کند. به هشدار ابراهیم، اگر طلا به‌طور پایدار زیر ۴۰۰۰ دلار برود، ممکن است ضعف بیشتری در راه باشد. روکایا ابراهیم، استراتژیست ارشد کالاها در بی‌سی‌ای ریسرچ، می‌گوید طلا در مرز ۴۰۰۰ دلار در هر اونس به وضعیت اشباع فروش رسیده است. اشباع فروش یعنی فشار فروش احتمالاً بیش از حد بوده و شاخص‌های فنی آمادگی قیمت برای بازگشت را نشان می‌دهند. طلا برای حفظ حمایت ۴۰۰۰ دلاری تقلا می‌کند و این سطح به نقطهٔ چرخش کلیدی این بازار تبدیل شده است. طبق گزارش کیتکو نیوز، بازده اوراق ۱۰ سالهٔ خزانه‌داری آمریکا هفته را زیر ۵ درصد آغاز کرد، اما این موضوع تسکین چندانی برای بازار طلا نداشت. به گفتهٔ ابراهیم، طلا در کشمکشی میان شاخص‌های فنی صعودی و بنیادهای اقتصادی نزولی گرفتار شده است. پاسخ او به پرسش بازگشت قیمت این است: احتمالاً نه جهش معنادار و شاید نه افت بیشتر، بلکه نوسان در یک محدوده. او در گفت‌وگو با کیتکو نیوز گفت: «شاخص‌های فنی من نشان می‌دهند که آمادهٔ بازگشتیم، اما متغیرهای کلان نشان می‌دهند هنوز موانعی وجود دارد. به همین دلیل فکر می‌کنم در این شرایط احتمالاً در یک محدوده نوسان می‌کنیم.» به گفتهٔ او، تکیه بر شاخص‌های فنی جهش معناداری به همراه نمی‌آورد. اما همین شاخص‌ها نشان می‌دهند شاید حتی با فشار عوامل کلان، موج فروش تازه‌ای رخ ندهد. از نظر فنی، فاصلهٔ قیمت طلا از میانگین متحرک ۲۰۰ روزه (میانگین قیمت ۲۰۰ روز گذشته) به سطحی رسیده که آخرین بار در اواخر ژوئیه دیده شد. طلا در آن زمان یک کف کوتاه‌مدت ساخت و سپس بازگشت چشمگیری داشت. ابراهیم می‌گوید این شاخص نشان می‌دهد موج فروش بیش از حد کشیده شده و این وضعیت ممکن است در هفته‌های پیش رو از قیمت حمایت کند. با این حال، او هشدار داد که ۴۰۰۰ دلار همچنان حمایتی حیاتی است (سطحی که انتظار می‌رود جلوی افت بیشتر قیمت را بگیرد). به گفتهٔ او، شکستن پایدار این سطح می‌تواند خبر از ضعف بیشتر بدهد. دلار و تورم؛ دو مانع اصلی طلا در سوی دیگر، ابراهیم چشم‌انداز بنیادی طلا را دشوار می‌داند، چون تورم ماندگار فدرال رزرو را به حفظ سیاست پولی انقباضی (نرخ بهرهٔ بالا) وادار می‌کند. به گفتهٔ او، رابطهٔ طلا با دلار آمریکا حالا از رابطه‌اش با نرخ بهرهٔ واقعی (نرخ بهره پس از کسر تورم) مهم‌تر شده است. ابراهیم انتظار دارد دلار تا پایان سال نسبتاً قوی بماند و به همین دلیل، فضای محدودی برای رشد پایدار طلا می‌بیند. او گفت: «نسبت به چشم‌انداز قیمت طلا محتاط هستم. به‌خاطر این ریسک، در کوتاه‌مدت خیلی خوش‌بین نیستم.» به باور او، اگر دلار قوی بماند و سرمایه‌گذاران همچنان روی ریسک تورم تمرکز کنند، افت بازده اوراق از سقف‌های قبلی شاید به‌تنهایی برای حمایت از طلا کافی نباشد. درگیری ادامه‌دار در خاورمیانه هم به گفتهٔ ابراهیم چشم‌انداز سیاست پولی را پیچیده‌تر کرده است. او توضیح داد بالا رفتن قیمت انرژی فشار تورمی را تشدید کرده و کاهش نرخ بهره را برای فدرال رزرو دشوارتر کرده است. ابراهیم گفت: «در کوتاه‌مدت، ریسک‌ها به سمت فشارهای تورمی بیشتر متمایل است.» او هشدار داد این درگیری ممکن است پس از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا تشدید شود و تورم ناشی از انرژی را بالاتر ببرد. به گفتهٔ او، این روند می‌تواند این انتظار را هم تقویت کند که فدرال رزرو گرایش انقباضی‌اش را حفظ خواهد کرد. افتی غیرعادی، نه فروپاشی ساختاری با این همه، ابراهیم افت تند طلا را لزوماً نشانهٔ تضعیف بنیادی چشم‌انداز این فلز نمی‌داند. او این فروش را غیرعادی خواند و گفت طلا در حالی افت کرد که حرکت دلار و بازده اوراق در شرایط عادی به سود طلا تمام می‌شد. ابراهیم احتمال می‌دهد این فروش، به‌جای فروپاشی رابطهٔ سنتی طلا با بازارهای مالی، بازتاب فشار نقدینگی (نیاز فوری به پول نقد) در دارایی‌های مختلف بوده باشد. او همچنین یادآوری کرد که طلا پیش از این، با وجود بالا رفتن بازده اوراق و قوی‌تر شدن دلار، مقاومت چشمگیری نشان داده بود. ابراهیم در افق بلندمدت‌تر، تقاضای سرمایه‌گذاری را منبع مهم حمایت از طلا می‌داند. او انتظار ندارد خرید بانک‌های مرکزی از سطح بالای فعلی شتاب چشمگیری بگیرد، اما این تقاضا را همچنان به نفع طلا می‌بیند. به گفتهٔ او، چین ممکن است همچنان از قیمت‌های پایین‌تر برای افزایش ذخایر طلای خود استفاده کند. از نگاه ابراهیم، محرک مهم‌تر برای موج صعودی پایدار بعدی، تقاضای سرمایه‌گذاران خصوصی است، به‌ویژه اگر نگرانی دربارهٔ پایداری مالی دولت آمریکا شدیدتر شود. نگرانی فزاینده از بدهی دولت و کسری بودجه می‌تواند سرمایه‌گذاران را به افزایش سهم صندوق‌های قابل‌معامله در بورس با پشتوانهٔ طلا (ETF) بکشاند. در حال حاضر، او انتظار دارد طلا میان این حامیان بلندمدت و فشار فوری سیاست پولی و دلار گرفتار بماند. به گفتهٔ او، شرایط کلان ممکن است در اوایل ۲۰۲۷ به سود طلا تغییر کند، به‌ویژه اگر دلار ضعیف شود و فشار تورم فروکش کند. جمع‌بندی روکایا ابراهیم از بی‌سی‌ای ریسرچ طلا را در مرز ۴۰۰۰ دلار در هر اونس اشباع فروش می‌داند. به باور او، تورم ماندگار و انتظار دلار قوی احتمالاً قیمت را در یک محدوده نگه می‌دارد. او شکستن پایدار ۴۰۰۰ دلار را نشانهٔ احتمالی ضعف بیشتر می‌داند و می‌گوید با تضعیف دلار و آرام شدن تورم، شرایط ممکن است در اوایل ۲۰۲۷ به سود طلا بچرخد. این گزارش بر پایهٔ تحلیل وب‌سایت کیتکو نیوز تهیه شده و تیم یوتوتایمز آن را برای مخاطبان فارسی‌زبان بازنویسی کرده است.  

رایان مک‌کی و بارت ملک، تحلیلگران TD Securities، عقیده دارند چشم‌انداز بلندمدت صعودی طلا با نوسان قیمت‌ها در محدوده سطح کلیدی ۴۰۰۰ دلار به ازای هر اونس، با چالش مواجه شده است. مشاوران معاملات کالایی (CTA) در تمامی سیگنال‌های معاملاتی خود در موقعیت فروش قرار گرفته‌اند. فروش سنگین صندوق‌های مبتنی بر استراتژی‌های سیستماتیک و خروج سرمایه از صندوق‌های قابل معامله در بورس (ETF)، به‌ویژه در چین، نیز فشار بیشتری بر بازار وارد کرده است. با این حال، مقاومت قابل‌توجه قیمت طلا و تداوم تقاضای بانک‌های مرکزی همچنان از چشم‌انداز کلی بازار حمایت می‌کند. همچنین، در صورت عبور قیمت از سطح ۴۰۹۲ دلار به ازای هر اونس، احتمال دارد معامله‌گران برای بستن موقعیت‌های فروش خود اقدام کنند. چشم‌انداز بلندمدت صعودی طلا در نزدیکی سطح ۴۰۰۰ دلار به ازای هر اونس با آزمونی جدی روبه‌رو شده است؛ چراکه مشاوران معاملات کالایی اکنون در تمامی سیگنال‌های معاملاتی خود در موقعیت فروش قرار دارند. مشاوران معاملات کالایی پیش‌تر فروش سنگینی در بازار طلا انجام داده‌اند و صندوق‌های مبتنی بر استراتژی‌های سیستماتیک، بر اساس تمامی شاخص‌های مومنتوم، وارد موقعیت فروش شده‌اند. هم‌زمان، موج اولیه خروج سرمایه از صندوق‌های قابل معامله در بورس (ETF)، به‌ویژه در چین، فشار بیشتری بر بازاری وارد کرده که پیش‌تر نیز نشانه‌هایی از ضعف بروز داده بود. در چنین شرایطی، قیمت نقدی و قراردادهای آتی طلا به زیر سطح کلیدی ۴۰۰۰ دلار به ازای هر اونس سقوط کرده‌اند. با این حال، بازار بار دیگر مقاومت چشمگیری از خود نشان داده و قیمت‌ها در مدت‌زمان نسبتاً کوتاهی بازیابی شده‌اند. با وجود کاهش اخیر جریان سرمایه به صندوق‌های ETF، روند کلی همچنان از قیمت طلا حمایت می‌کند. در همین حال، تقاضای بانک‌های مرکزی یکی از عوامل اصلی رشد قیمت بوده است؛ به‌ویژه زمانی که طلا در محدوده قیمتی فعلی معامله می‌شود. اگر قیمت طلا از سطح ۴۰۹۲ دلار به ازای هر اونس فراتر برود، CTAها احتمالاً شروع به بستن موقعیت‌های فروش خود خواهند کرد.

در یک نگاه توکن‌سازی طلا: فناوری توکن‌سازی می‌تواند با تبدیل مالکیت طلا به توکن‌های دیجیتال، دسترسی به این فلز گران‌بها و امکان انتقال و معامله آن را آسان‌تر کند. فرصت ۷۰۰ میلیارد دلاری: بر اساس گزارش شورای جهانی طلا، توکن‌سازی می‌تواند تا ۷۰۰ میلیارد دلار تقاضای بالقوه سرمایه‌گذاری در طلا را فعال کند. چشم‌انداز بلندمدت: توکن‌سازی قرار نیست ماهیت طلا را تغییر دهد، بلکه می‌تواند کاربرد آن را در نظام مالی جهانی گسترش دهد؛ هرچند این تحول لزوماً به معنای افزایش بازده سرمایه‌گذاری یا حذف تأثیر نرخ بهره بر قیمت طلا نیست. طلا هزاران سال است که به‌عنوان ابزاری برای حفظ ارزش ثروت مورد استفاده قرار می‌گیرد؛ اما در هزار سال آینده، هم‌زمان با استقبال بیشتر سرمایه‌گذاران از دارایی‌های دیجیتال، چه سرنوشتی در انتظار این فلز گران‌بها خواهد بود؟ با دیجیتالی‌تر شدن روزافزون نظام مالی، طلا این فرصت را دارد که جایگاه خود را بازتعریف کند و حتی در آینده پول و نظام مالی جهان، نقشی پررنگ‌تر از گذشته ایفا کند. ظرفیت این تحول قابل‌توجه است. بر اساس گزارش شورای جهانی طلا، توکن‌سازی می‌تواند تا ۷۰۰ میلیارد دلار از تقاضای بالقوه و بالفعل‌نشده سرمایه‌گذاری در طلا را فعال کند. این تحول می‌تواند بازاری دیجیتال برای طلا ایجاد کند که از نظر اندازه، با صندوق‌های قابل معامله در بورس (ETF) با پشتوانه طلای فیزیکی قابل مقایسه باشد. بحث درباره توکن‌سازی یا توکنیزه‌ کردن (Tokenization) طلا در شرایطی مطرح می‌شود که این فلز گران‌بها با موانع قابل‌توجهی ناشی از افزایش نرخ بهره روبه‌رو است. بازده واقعی اوراق قرضه آمریکا به بالاترین سطح خود در ۱۹ سال گذشته رسیده و در نتیجه، هزینه فرصت نگهداری طلا افزایش یافته است. از آنجا که طلا دارایی بدون بازده محسوب می‌شود، برخلاف اوراق قرضه یا سپرده‌های بهره‌دار، درآمد مستقیمی برای دارنده خود ایجاد نمی‌کند. با این حال، اگرچه افزایش بازده اوراق همچنان مانعی جدی برای سرمایه‌گذاران طلا به شمار می‌رود، فناوری‌های جدید می‌توانند نحوه استفاده از این فلز گران‌بها را در نظام مالی جهانی به‌طور اساسی تغییر دهند. اوایل همین ماه، در کنفرانس سالانه انجمن بازار شمش لندن (LBMA)، وینسنت دومین، رئیس معاملات فلزات گران‌بها در بانک ICBC Standard، به یکی از مهم‌ترین محدودیت‌های طلا اشاره کرد.   به عقیده وی: شما دارایی‌ را در ترازنامه خود نگه می‌دارید که عملاً هیچ کاری برایتان انجام نمی‌دهد. دومین توضیح داد که توکن‌سازی می‌تواند به مؤسسات مالی اجازه دهد از طلا به‌عنوان وثیقه، کارآمدتر استفاده کنند. این کار به آن‌ها کمک می‌کند معاملات خود را تأمین مالی کنند، الزامات مربوط به وجه تضمین را برآورده سازند و بدون فروش دارایی‌های طلای خود، به نقدینگی دسترسی داشته باشند. او افزود: اگر بتوان طلا را توکن‌سازی کرد و همه بتوانند فوراً از آن استفاده کنند، ناگهان میزان استفاده از طلا به‌شدت افزایش پیدا می‌کند. نکته جالب درباره بحث‌های جدید پیرامون توکن‌سازی طلا این است که این فلز لزوماً نیازی ندارد به یک طبقه دارایی کاملاً جدید تبدیل شود؛ کافی است نسخه‌ای کاربردی‌تر از همان دارایی فعلی باشد. صندوق‌های قابل معامله در بورس با پشتوانه طلا، حدود دو دهه پیش با فراهم کردن دسترسی آسان‌تر سرمایه‌گذاران عادی به این فلز گران‌بها، تحولی اساسی در بازار ایجاد کردند. توکن‌سازی می‌تواند مرحله بعدی این تحول باشد؛ مرحله‌ای که طلا را از دارایی‌ای عمدتاً غیرفعال برای حفظ ثروت، به ابزاری فعال در نظام مالی تبدیل می‌کند. البته فرصت‌های پیش روی توکن‌سازی طلا، فراتر از جذب سرمایه‌گذاران جدید است. توکن‌سازی با آسان‌تر کردن انتقال، تسویه معاملات و استفاده از طلای فیزیکی به‌عنوان وثیقه، می‌تواند کاربرد این فلز را در سراسر نظام مالی افزایش دهد. در چنین شرایطی، طلا به‌جای آنکه صرفاً در خزانه‌ها نگهداری شود و بلااستفاده باقی بماند، می‌تواند به تأمین نقدینگی کمک کند و هم‌زمان نقش سنتی خود را به‌عنوان ابزاری برای حفظ ارزش ثروت حفظ کند. البته این مسیر بدون چالش نخواهد بود. طلا توکنیزه‌‌ شده همچنان به متولیان نگهداری معتبر، ساختارهای مالکیت شفاف و سازوکارهای مطمئن برای بازخرید توکن‌ها و دریافت طلای پشتوانه نیاز دارد. در نبود استانداردهای مشترک، این بازار ممکن است پراکنده شود و در نتیجه، بخشی از مزایای نوآوری دیجیتال از بین برود. همچنین باید میان افزایش کاربرد طلا و ایجاد بازده سرمایه‌گذاری تفاوت قائل شد. توکن‌سازی حساسیت طلا به بازده واقعی را از بین نمی‌برد و به‌طور خودکار آن را به دارایی درآمدزا تبدیل نمی‌کند. با وجود این، فرصت بلندمدت پیش روی طلا قابل‌توجه است. طلا در طول هزاران سال تحول نظام‌های پولی، جایگاه خود را حفظ کرده است؛ چرا که ارزش بنیادی آن همچنان پابرجا مانده است. توکن‌سازی قرار نیست این ارزش را از نو تعریف کند، بلکه هدف آن آزاد کردن ظرفیت‌های استفاده‌نشده طلا است. در جهانی که سرمایه می‌تواند در کسری از ثانیه جابه‌جا شود، آینده طلا ممکن است به همان اندازه که به ارزش آن وابسته است، به این موضوع نیز بستگی داشته باشد که سرمایه‌گذاران تا چه اندازه بتوانند از آن استفاده کنند.