عبور تانکرها از دو تنگه استراتژیک هرمز و بابالمندب همچنان در سطوح بسیار پایینی نسبت به پیش از جنگ قرار دارد؛ تا جایی که تعداد عبور از تنگه هرمز در روز شنبه تنها به ۱۰ نفتکش رسید. این رقم برای تنگهای که زمانی یکپنجم نفت و گاز جهان از آن عبور میکرد، رسماً به معنای فلج شدن جریان صادرات انرژی است.
حتی ادعاهای دیپلماتیک و صحبتهای ترامپ درباره توافق هم نتوانسته اعتماد را به بازار بازگرداند؛ چراکه دادههای کشتیرانی نشان میدهند خطرات عملیاتی، محاصره جدید حوثیها علیه عربستان و حملات موشکی، تریدرهای انرژی را در وضعیت آمادهباش کامل نگه داشته است.
چرا ادعاهای صلح هم نتوانست شریانهای نفتی را باز کند؟
- سقوط بیسابقه آمار رفتوآمد: آمار عبور از تنگه بابالمندب در روز یکشنبه به ۱۸ کشتی رسید (در مقایسه با ۲۷ کشتی در روز شنبه). در تنگه هرمز نیز وضعیت وخیمتر است و پس از ثبت ۱۹ عبور در روز جمعه، این آمار در شنبه به ۱۰ نفتکش کاهش یافت.
- خاموش کردن رادارها (سیستم AIS): بسیاری از نفتکشها برای فرار از حملات موشکی یا پهپادی، رادارهای شناسایی خود را خاموش کردهاند. این تاکتیک هرچند خطرات جانی را کم میکند، اما هزینه بیمه و کرایه حمل را به شدت بالا برده است.
- جبهه جدید حوثیها علیه عربستان: اعلام محاصره دریایی عربستان از سوی حوثیها در ۲۰ ژوئیه، دامنه تهدیدات را از خلیج فارس به کل سواحل رقصان سرخ گسترش داده است.
- حملات مداوم با وجود ادعاهای سیاسی: سازمان عملیات تجارت دریایی بریتانیا (UKMTO) از روز شنبه تا کنون ۳ حمله جدید به نفتکشها را ثبت کرده است. این یعنی خطرات واقعی در میدان، اصلاً با ادعاهای سیاسی واشنگتن همخوانی ندارد.
