رشد تقاضای جهانی مس برای سالهای آینده دیگر تحت سلطه چین نخواهد بود؛ بلکه ایالات متحده و هند به محرکهای اصلی این بازار تبدیل خواهند شد. طبق گزارش رویترز، با کاهش سرعت توسعه زیرساختی و صنعتی چین، سهم این کشور از مصرف جهانی مس از ۵۷٪ به حدود ۵۲٪ تا سال ۲۰۳۱ کاهش خواهد یافت.
در مقابل، ایالات متحده و هند نیاز گستردهای به مس برای نوسازی زیرساختها دارند:
- ایالات متحده: تقاضای مس آمریکا تا سال ۲۰۳۱ حدود ۵۰٪ افزایش خواهد یافت؛ عمدتاً به دلیل نوسازی شبکه برق فرسوده و ساخت مراکز داده مبتنی بر هوش مصنوعی.
- هند: تقاضای هند بیش از ۳۰٪ رشد خواهد کرد؛ تحت تأثیر توسعه شبکه انتقال برق برای دستیابی به هدف ملی ۵۰۰ گیگاوات ظرفیت انرژی غیر فسیلی.
این تغییرات با عوامل ژئوپلیتیکی نیز تسریع شدهاند؛ از جمله اعمال تعرفه ۵۰٪ بر محصولات مسی چین توسط آمریکا که تولید داخلی را تقویت کرده و بازار صادراتی چین را محدود میکند.
در نتیجه، بازار جهانی مس از ساختار متمرکز به سمت یک بازار چندقطبی و پراکنده حرکت میکند که تولیدکنندگان و سرمایهگذاران باید خود را با آن تطبیق دهند.
