کوین وارش در حالی ریاست فدرالرزرو را بر عهده گرفته که صورتجلسه FOMC و اظهارات مقامات بانک مرکزی نشان میدهد سناریوی کاهش نرخ عملاً کنار گذاشته شده و حتی افزایش نرخ در صورت تداوم فشارهای تورمی محتمل است.
- وارش کمیتهای هاوکیش را به ارث میبرد؛ اعضا به سمت «ثبات طولانیمدت» یا حتی «سفتتر کردن سیاست» متمایل شدهاند.
- صورتجلسه آوریل FOMC زبان «چابکی» را حذف کرده و بر «محدودیت طولانیتر» تأکید دارد.
- سه عضو خواستار حذف کامل «سوگیری کاهشی» شدند؛ اکثریت میگویند اگر تورم بالای ۲٪ بماند، افزایش نرخ محتمل است.
- آنا پالسون رئیس فدرالرزرو فیلادلفیا، سیاست فعلی را مناسب دانست و از بازقیمتگذاری بازارها به سمت احتمال افزایش نرخ استقبال کرد.
وارش در شرایطی وارد دفتر ریاست فدرالرزرو شده که مسیر سیاست پولی آمریکا بهطور محسوسی به سمت رویکردی تندروانهتر چرخیده است. صورتجلسه ماه آوریل نشان میدهد زبان پیشین که بر «انعطافپذیری» تأکید داشت، جای خود را به هشدارهایی درباره تداوم تورم بالا و ابهام ناشی از جنگ ایران داده است؛ عواملی که میتواند سیاست را برای مدت طولانیتری در سطح محدودکننده نگه دارد.
سه عضو کمیته حتی پا را فراتر گذاشته و خواستار حذف کامل «سوگیری کاهشی» شدند. اکثریت نیز هشدار دادهاند که اگر تورم همچنان بالاتر از هدف ۲ درصدی بماند، افزایش نرخ بهره اجتنابناپذیر خواهد شد.
مقامات فدرالرزرو تأکید کردهاند که فشار تورمی تنها ناشی از انرژی نیست. افزایش هزینه سوخت به نرخهای حملونقل، بلیت هواپیما و قیمت کود سرایت کرده و دامنه تورم را گستردهتر کرده است؛ موضوعی که استدلال هاوکیشها برای حفظ یا تشدید سیاست انقباضی را تقویت میکند.
آنا پالسون، رئیس فدرالرزرو فیلادلفیا، هفته گذشته گفت سیاست فعلی «در جای درست» قرار دارد و از بازقیمتگذاری بازارها به سمت احتمال افزایش نرخ استقبال کرد. او یادآور شد که در ابتدای سال، بازارها سه کاهش نرخ برای ۲۰۲۶ قیمتگذاری کرده بودند، اما اکنون این سناریو تقریباً کاملاً حذف شده است.
گرایش شخصی وارش و کاخ سفید به سمت نرخهای پایینتر، فعلاً فضای چندانی برای بروز ندارد. هرچند برخی تحلیلگران همچنان معتقدند ریسکهای بازار کار نادیده گرفته شده و کاهش نرخ در اواخر ۲۰۲۶ یا اوایل ۲۰۲۷ ممکن است، اما این دیدگاه اکنون در حاشیه قرار گرفته است.
جمعبندی
حذف تقریباً کامل سناریوی کاهش نرخ از قیمتگذاری بازار، پیام اصلی این تحولات است. بازارها اکنون حتی احتمال افزایش نرخ در اواخر ۲۰۲۶ یا اوایل ۲۰۲۷ را نیز در نظر میگیرند. تمایل وارش به سیاستهای داویش (نرمتر)، او را در مسیر برخورد با کمیتهای قرار میدهد که بهوضوح در حال سختتر شدن است؛ وضعیتی که میتواند نوسان در ارتباطات FOMC را افزایش دهد. گسترش اثرات جنگ ایران از نفت به حملونقل، کود و سفرهای هوایی نیز مسیر هرگونه چرخش انبساطی را دشوارتر میکند.
