شوک فدرال رزرو به طلا؛ آیا هدف ۵۰۰۰ دلاری هنوز روی میز است؟

طلا روز جمعه پس از آنکه کوین وارش، رئیس فدرال رزرو، از احتمال افزایش نرخ بهره خبر داد، ۳.۲ درصد سقوط کرد؛ با این حال، خرید بانک‌های مرکزی و اهداف قیمتی بالای ۴۹۰۰ دلار از سوی تحلیلگران همچنان از روند صعودی طلا حمایت می‌کند.

فلز زرد اکنون در میانه یک کشمکش کم‌سابقه قرار گرفته است. افت ۳.۲ درصدی قیمت طلا در روز جمعه تا سطح ۴۴۵۴.۶۰ دلار به ازای هر اونس، شدیدترین کاهش یک‌روزه در چند هفته اخیر بود؛ با این حال، این عقب‌نشینی تنها بخش کوچکی از روند صعودی اخیر را خنثی کرده است، چرا که طلا همچنان طی ۳۰ روز گذشته ۹.۵ درصد رشد داشته است. تقابل میان نگرانی‌های کوتاه‌مدت درباره سیاست پولی و تقاضای ساختاری قدرتمندی که ریشه‌ای عمیق پیدا کرده، به ندرت تا این اندازه آشکار بوده است.

شوک انقباضی از جکسون هول

جرقه اصلی فروش روز جمعه نه از بازار طلا، بلکه از سخنرانی در وایومینگ زده شد. کوین وارش، رئیس فدرال رزرو، در سخنرانی خود در نشست جکسون هول تلاش کرد با این دیدگاه مقابله کند که افزایش دستمزدها لزوماً به تورم منجر می‌شود. او در عوض بر فشارهای قیمتی متمرکز شد که اکنون برای ۶۵ ماه متوالی بالاتر از هدف فدرال رزرو قرار داشته‌اند. بازارها این پیام را نشانه‌ای روشن از باز بودن گزینه سیاست پولی انقباضی تلقی کردند و اکنون قراردادهای آتی، احتمال افزایش نرخ بهره در نشست ۱۶ سپتامبر فدرال رزرو را حدود ۵۵ تا ۶۰ درصد قیمت‌گذاری می‌کنند.

این تغییر انتظارات، به طلا ضربه زد. افزایش نرخ بهره جذابیت دارایی بدون بازدهی مانند طلا را کاهش می‌دهد و واکنش بازار نیز فوری بود: صندوق SPDR Gold Trust، بزرگ‌ترین صندوق سرمایه‌گذاری مبتنی بر شمش طلا در جهان، روز جمعه ۴ تن از ذخایر خود را کاهش داد و میزان دارایی‌هایش را به ۱۰۴۲.۴ تن رساند. برای بسیاری از فعالان بازار، جریان ورود و خروج سرمایه از این ETF شاخص مهمی برای سنجش احساسات سرمایه‌گذاران نهادی نسبت به طلا محسوب می‌شود.

محرک مفقودشده

آنچه افت روز جمعه را قابل‌توجه کرد، نبود اخبار جدید و عوامل فاندامنتال (بنیادی) بود. به گزارش رویترز، هیچ گزارش تأییدشده‌ای درباره اختلال در عرضه، توقف فعالیت معادن یا تغییر در داده‌های رسمی ذخایر منتشر نشد که بتواند عامل این حرکت باشد. در عوض، سه محرک همیشگی بازار یعنی تقاضای دارایی امن، انتظارات مربوط به نرخ بهره و تحولات دلار همچنان بر احساسات بازار مسلط بودند، اما محرک تازه‌ای برای ادامه حرکت صعودی ایجاد نکردند.

این خلأ پس از یک دوره رشد فوق‌العاده رخ داده است. تا اواخر ماه اوت، قیمت طلا در کمتر از چهار هفته بیش از ۱۶ درصد افزایش یافته بود و در این مسیر چندین بار سقف‌های چندماهه جدیدی را پشت سر گذاشت. این روند صعودی از کاهش بازده واقعی، تحت فشار بودن دلار و افزایش نگرانی‌های ژئوپلیتیکی نیرو گرفت. باربارا لامبرشت، تحلیلگر کامرتس‌بانک، همچنین نگرانی‌ها درباره افزایش بدهی دولت‌ها و پیامدهای تضعیف‌کننده دلار ناشی از برنامه اعلام‌شده خزانه‌داری آمریکا برای بازخرید اوراق قرضه این کشور را از عوامل حمایتی دیگر عنوان کرده است.

سیگنال‌های متفاوت در نمودارها

شاخص‌های تکنیکال اکنون تصویر متفاوتی ارائه می‌دهند. قیمت طلا حدود ۲ درصد پایین‌تر از میانگین متحرک ۲۰۰روزه خود در سطح ۴۵۴۴.۸۶ دلار قرار دارد و پس از افت روز جمعه، دوباره به زیر این خط روند بلندمدت کلیدی بازگشته است. با این حال، طلا همچنان فاصله قابل‌توجهی بالاتر از میانگین متحرک ۵۰روزه خود در سطح ۴۲۱۴.۴۹ دلار دارد که قدرت روند صعودی گسترده‌تر را نشان می‌دهد. شاخص قدرت نسبی یا RSI نیز در سطح ۵۴.۸ قرار دارد؛ یعنی بازار نه در محدوده اشباع خرید است و نه اشباع فروش، بنابراین همچنان امکان حرکت قیمت در هر دو جهت وجود دارد.

✔️ بیشتر بخوانید: سخنرانی وارش در جکسون‌هول طلا را تا ۴٬۴۶۰ دلار پایین کشید

این ابهام در میان تحلیلگران نیز دیده می‌شود. اگرچه افت اخیر برخی فعالان بازار را نگران کرده، اما مؤسسات بزرگ وال‌استریت همچنان به‌طور قاطع در اردوگاه صعودی قرار دارند. گلدمن ساکس پیش‌بینی می‌کند قیمت طلا تا پایان سال به ۴۹۰۰ دلار برسد، کردیت آگریکول همچنان هدف ۵۰۰۰ دلاری خود را حفظ کرده و بانک آمریکا نیز همین سطح را برای سال ۲۰۲۷ پیش‌بینی می‌کند.

بانک‌های مرکزی؛ ستون مهم بازار طلا

پایه اصلی این پیش‌بینی‌های بلندپروازانه نه در نوسانات کوتاه‌مدت قیمت، بلکه در رفتار مستمر بانک‌های مرکزی جهان برای خرید طلا قرار دارد. خرید طلا از سوی بخش رسمی اقتصاد جهانی در سال ۲۰۲۶ به‌طور میانگین حدود ۵۰ تن در ماه بوده است؛ رقمی که جهشی قابل‌توجه نسبت به میانگین ۱۷ تن در ماه پیش از سال ۲۰۲۲ محسوب می‌شود. تنها در ماه ژوئن، حجم خرید به ۱۰۰ تن رسید. گلدمن ساکس معتقد است این انباشت مستمر، حتی در شرایطی که ابهامات مربوط به سیاست پولی موجب نوسانات کوتاه‌مدت می‌شود، پشتوانه ساختاری لازم برای هدف قیمتی پایان سال را فراهم می‌کند.

هفته‌های پیش‌رو تا زمان برگزاری نشست فدرال رزرو در ماه سپتامبر، آزمونی مهم برای بازار طلا خواهد بود؛ اینکه آیا تقاضای نهادی قدرتمند می‌تواند فشار ناشی از موضع انقباضی‌تر فدرال رزرو را جذب کند یا خیر. در شرایط فعلی، به نظر می‌رسد تثبیت قیمت طلا بیشتر از آنکه نشانه تغییر روند باشد، یک مرحله استراحت و هضم رشدهای اخیر است؛ مکثی برای بازیابی پس از یک جهش سریع، در حالی که نیروهای بنیادی حمایت‌کننده از روند صعودی همچنان پابرجا هستند.

✔️ بیشتر بخوانید: راز صعود همزمان طلا و بیت‌کوین؛ چرا سرمایه‌گذاران از دلار فاصله می‌گیرند؟