پایان فاز اول رالی هوش مصنوعی؟ پشت‌پرده خروج بی‌سابقه ۱۳۷ میلیارد دلار از بورس آسیا

تصور کنید در یک صندوق سرمایه‌گذاری بزرگ، ارزش سهام یک یا دو شرکت آن‌قدر رشد کند که کنترل کل پورتفوی شما را به دست بگیرد. در چنین شرایطی، حتی اگر به آینده آن شرکت‌ها ایمان داشته باشید، برای مهار ریسک مجبورید بخشی از برندگان بزرگ خود را بفروشید تا تعادل پورتفوی حفظ شود. این دقیقاً همان داستانی است که این روزها در بازار بورس آسیا در حال رخ دادن است.

در نیمه اول سال ۲۰۲۶، بازارهای آسیایی شاهد خروج بی‌سابقه ۱۳۷.۳۶ میلیارد دلار سرمایه خالص خارجی بودند. این جابه‌جایی عظیم، موجی از سرخ‌پوشی را در منطقه به راه انداخت؛ به طوری که شروع معاملات امروز شاخص «کاسپی» کره جنوبی ۶ درصد فرو ریخت و شاخص «نیکی» ژاپن نیز با افت بیش از ۲.۵ درصدی مواجه شد.اما برای درک بهتر این جابه‌جایی بزرگ، بیایید در یوتوتایمز به پشت پرده این اعداد نگاه کنیم.

کالبدشکافی رفتار سرمایه‌گذاران در بازار آسیا

چرا سرمایه‌گذاران خارجی غول‌های فناوری آسیا را می‌فروشند؟

واقعیت این است که سرمایه‌گذاران از بازار ناامید نشده‌اند، بلکه برعکس، سودهای بسیار کلانی به دست آورده‌اند. در نیمه اول سال جاری، شاخص کاسپی کره جنوبی تقریباً دو برابر شد و شاخص بورس تایوان ۶۲ درصد صعود کرد. این رشدهای انفجاری عمدتاً روی دوش سه غول تراشه‌سازی و حافظه، یعنی TSMC، سامسونگ و اس‌کی هاینیکس اتفاق افتاد.

✔️ بیشتر بخوانید: آیا حباب هوش مصنوعی در وال‌استریت در حال ترکیدن است؟

همین موضوع باعث شد وزن این چند شرکت در شاخص‌های کلیدی بیش از حد سنگین شود. صندوق‌های بزرگ بین‌المللی که بر اساس استراتژی‌های بلندمدت فعالیت می‌کنند، طبق قوانین خود مجبور به تنوع‌بخشی هستند. آن‌ها برای اینکه ریسک تمرکز روی چند نماد خاص را مهار کنند، دست به سودگیری (Profit-taking) زدند و بخشی از سهام این برندگان بزرگ را فروختند، بدون اینکه بخواهند به طور کامل از این منطقه خارج شوند.

آیا شتاب اولیه رالی هوش مصنوعی فروکش کرده است؟

داده‌های شرکت بورس لندن (LSEG) نشان می‌دهد که سرعت این فروش در ۱۶ سال گذشته بی‌سابقه بوده است. این موضوع یک سوال اساسی را در ذهن تحلیل‌گران ایجاد می‌کند: آیا قدرتمندترین و پرشتاب‌ترین فاز صعودی بازار هوش مصنوعی سپری شده است؟

اگرچه تقاضای واقعی برای زیرساخت‌های هوش مصنوعی همچنان بسیار قدرتمند و دست‌نخورده باقی مانده، اما جهش‌های خیره‌کننده قیمت سهام نیمه‌هادی‌ها، صندوق‌های سرمایه‌گذاری را محتاط‌تر کرده است. حالا مدیران دارایی به جای خرید نمادهای گران و شلوغ، ترجیح می‌دهند به بخش‌های پایین‌دستی زنجیره تامین نگاه کنند تا ارزش واقعی را در قیمت‌های منطقی‌تر بیابند.

بازیگران اصلی این خروج سرمایه عظیم چه کسانی بودند؟

بررسی آمارها نشان می‌دهد که این رفتار کاملاً هماهنگ و ساختاریافته بوده است. تنها در ماه ژوئن، ۲۷.۰۸ میلیارد دلار سهام در منطقه فروخته شد که سهم کره جنوبی ۱۲.۶۳ میلیارد دلار، تایوان ۸ میلیارد دلار و هند ۵.۹۱ میلیارد دلار بود.

تحلیل بانک نیویورک ملون (BNY Mellon) روی رفتار معامله‌گران در کره جنوبی، ابعاد جالب‌تری را روشن می‌کند:

• صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک: ۷.۵۰ میلیارد دلار فروش
• صندوق‌های بازنشستگی: ۴.۳۵ میلیارد دلار فروش
• هج‌فندها (صندوق‌های پوشش ریسک): ۱.۸۷ میلیارد دلار فروش

این دسته‌بندی به وضوح نشان می‌دهد که ماجرا یک فرار سراسیمه از ریسک نیست، بلکه یک «توازن مجدد پورتفو» و پوشش ریسک ارزی مدیریت‌شده است.

مقصد بعدی این دارایی‌های نقدشده کجاست؟

بازارهای جنوب شرق آسیا در حال حاضر پتانسیل‌های ساختاری خوبی دارند و از نظر قیمت بسیار ارزان‌تر به نظر می‌رسند، اما هنوز یک محرک قوی و کوتاه‌مدت برای جذب این سرمایه‌ها ندارند.

استراتژیست‌های ارشد بازار، مانند کری کریگ از جی‌پی مورگان، معتقدند سرمایه‌گذاران در حال ارزیابی مجدد پورتفوهای خود هستند تا ببینند آیا بیش از حد روی فناوری شرط‌بندی کرده‌اند یا خیر. به همین دلیل، توجه‌ها به سمت بخش‌های دیگر مثل انرژی‌های تجدیدپذیر، صنایع دفاعی و دارایی‌های متنوع‌تر جلب شده است. از طرفی، بخش زیادی از این ۱۳۷ میلیارد دلار ممکن است بازخرید، نقد یا به خارج از آسیا منتقل شود؛ بنابراین، برای بازگشت مجدد خریداران خارجی، احتمالاً باید منتظر اصلاح و منطقی‌تر شدن قیمت‌ها باشیم.