افزایش بازده اوراق خزانه‌داری آمریکا به بالای ۵ درصد، بار دیگر یکی از مهم‌ترین ریسک‌های پیش روی سهام سودده را برجسته کرده است. برای سرمایه‌گذارانی که بخش قابل توجهی از هزینه‌های زندگی خود را از محل سود سهام تأمین می‌کنند، افزایش نرخ بهره تنها یک متغیر اقتصادی نیست؛ بلکه می‌تواند مستقیماً بر ارزش پرتفوی و جذابیت نسبی سهام اثر بگذارد.
- افزایش بازده اوراق خزانه‌داری آمریکا به بالای ۵ درصد فشار تازه‌ای بر سهام سود تقسیمی وارد کرده است.
- صندوق NOBL و صندوق بخش خدمات عمومی XLU پس از عبور بازده اوراق ۱۰ساله از این سطح، حدود ۳.۶ درصد افت کردند.
- افزایش نرخ بهره می‌تواند هم جذابیت نسبی سود سهام را کاهش دهد و هم هزینه تأمین مالی شرکت‌ها را افزایش دهد.
- فروش اختیار خرید می‌تواند برای سرمایه‌گذاران سهام سودده، در کنار سود تقسیمی، جریان درآمدی دیگری ایجاد کند؛ هرچند این روش ریسک واگذاری سهام را به همراه دارد.
در چنین شرایطی، مسئله اصلی این است که با افزایش بازده اوراق کم‌ریسک، آیا همچنان نگهداری سهام سودده بهترین گزینه برای کسب درآمد است یا بازار اوراق می‌تواند بخشی از سرمایه را به سمت خود جذب کند؟
چرا افزایش بازده اوراق به سهام سودده فشار می‌آورد؟
سهام شرکت‌هایی که سود نقدی قابل توجهی پرداخت می‌کنند، معمولاً در میان سرمایه‌گذارانی محبوب هستند که به دنبال درآمد منظم هستند. اما این سهام همواره با اوراق بدهی، به‌ویژه اوراق خزانه‌داری آمریکا، برای جذب سرمایه رقابت می‌کنند.
زمانی که بازده اوراق دولتی افزایش می‌یابد، سرمایه‌گذار می‌تواند با پذیرش ریسک کمتر، درآمد بیشتری از دارایی‌های درآمد ثابت دریافت کند. در نتیجه، بخشی از جذابیت سهام سودده کاهش می‌یابد و فشار فروش می‌تواند قیمت آنها را پایین بیاورد.
این مسئله در هفته‌های اخیر نیز خود را نشان داده است. صندوق NOBL که عملکرد شرکت‌های دارای سابقه طولانی در پرداخت و افزایش سود تقسیمی را دنبال می‌کند، پس از عبور بازده اوراق خزانه‌داری ۱۰ساله از ۵ درصد، حدود ۳.۶ درصد افت داشته است. صندوق XLU نیز که در میان سرمایه‌گذاران جویای درآمد محبوب است، کاهش مشابهی را تجربه کرده است.
خطر بزرگ‌تر برای بازنشستگان
افزایش نرخ بهره فقط به معنای کاهش قیمت سهام نیست. شرکت‌هایی که بدهی بالایی دارند نیز با افزایش هزینه تأمین مالی مواجه می‌شوند و این موضوع می‌تواند توانایی آنها برای حفظ یا افزایش سود تقسیمی را تحت فشار قرار دهد.
این مسئله برای بازنشستگانی که وابستگی زیادی به درآمد سهام دارند اهمیت بیشتری دارد. بسیاری از سرمایه‌گذاران برای حفظ سطح زندگی خود ناچار شده‌اند سهم بیشتری از دارایی‌شان را به سهام اختصاص دهند؛ در حالی که افزایش بازده اوراق می‌تواند دوباره دارایی‌های کم‌ریسک‌تر را به گزینه‌ای جذاب تبدیل کند.
اگر نرخ‌های بهره برای مدت طولانی بالا بمانند، احتمال دارد بخشی از سرمایه از بازار سهام به سمت اوراق منتقل شود. در چنین شرایطی، بازگشت سریع قیمت سهام پس از یک افت، که طی سال‌های گذشته در بسیاری از دوره‌ها مشاهده شده بود، دیگر تضمین‌شده نخواهد بود.
“
«زمانی که اوراق خزانه‌داری بتواند بازدهی قابل توجهی با ریسک اعتباری بسیار پایین ارائه کند، صرفاً بالا بودن سود تقسیمی دیگر مزیت کافی نیست و سرمایه‌گذار باید «بازده تعدیل‌شده بر اساس ریسک» را مقایسه کند. به همین دلیل، در چنین محیطی شرکت‌هایی که جریان نقدی پایدار، بدهی کنترل‌شده و سابقه قابل اتکای پرداخت سود دارند، نسبت به سهام صرفاً پربازده موقعیت دفاعی‌تری خواهند داشت. از این منظر، افزایش بازده اوراق را باید نه یک شوک موقت به قیمت سهام، بلکه آزمونی برای سنجش کیفیت واقعی مدل درآمدی شرکت‌ها و پرتفوی سرمایه‌گذاران دانست.»
بابک شیری
راهکار درآمدی در بازار اختیار معامله
یکی از راهکارهای قابل بررسی برای سرمایه‌گذاران دارای سهام سودده، فروش اختیار خرید روی سهام یا صندوق‌های قابل معامله است. در این روش، سرمایه‌گذار در ازای اعطای حق خرید سهام در یک قیمت مشخص، مبلغی دریافت می‌کند. این مبلغ می‌تواند در کنار سود تقسیمی، جریان درآمدی بیشتری ایجاد کند.
برای نمونه، در شرایط مورد بررسی، اختیار خرید دسامبر با قیمت اعمال ۴۲ دلار روی صندوق XLU حدود ۶۷ سنت معامله می‌شد. اگر قیمت صندوق در زمان سررسید پایین‌تر از ۴۲ دلار باقی بماند، سرمایه‌گذار مبلغ دریافتی از فروش اختیار را حفظ می‌کند.
اما این روش بدون ریسک نیست. اگر قیمت صندوق به شکل قابل توجهی از قیمت اعمال عبور کند، سرمایه‌گذار ممکن است مجبور شود سهام خود را با همان قیمت اعمال واگذار کند یا برای جلوگیری از واگذاری، موقعیت خود را به سررسید دیگری منتقل کند.
یک گزینه برای سرمایه‌گذاران ریسک‌پذیر
سرمایه‌گذاران ریسک‌پذیر می‌توانند مسیر متفاوتی را انتخاب کنند و روی کاهش قیمت سهام سودده سرمایه‌گذاری کنند. در نمونه مطرح‌شده، خرید اختیار فروش روی NOBL می‌تواند از کاهش قیمت صندوق منتفع شود. با این حال، این استراتژی برخلاف دریافت سود تقسیمی، به پیش‌بینی صحیح جهت بازار وابسته است و در صورت حرکت قیمت برخلاف انتظار، سرمایه پرداخت‌شده برای اختیار می‌تواند کاهش یابد یا از بین برود.
بنابراین، این روش بیشتر برای معامله‌گران حرفه‌ای مناسب است و نمی‌توان آن را جایگزینی عمومی برای سرمایه‌گذاری بلندمدت در سهام سودده دانست.
جمع‌بندی
افزایش بازده اوراق خزانه‌داری آمریکا به بالای ۵ درصد، معادله سرمایه‌گذاری در سهام سود تقسیمی را پیچیده‌تر کرده است. هرچه بازده دارایی‌های کم‌ریسک افزایش یابد، توجیه نگهداری سهامی که نوسان بیشتری دارند دشوارتر می‌شود.
در این شرایط، سرمایه‌گذاران درآمدمحور می‌توانند علاوه بر سود تقسیمی، از فروش اختیار خرید برای ایجاد درآمد مکمل استفاده کنند؛ در حالی که سرمایه‌گذاران ریسک‌پذیرتر ممکن است از ابزارهای نزولی مانند اختیار فروش بهره ببرند.
با این حال، مهم‌ترین نکته این است که افزایش نرخ بهره الزاماً به معنای پایان دوره سهام سودده نیست. کیفیت ترازنامه شرکت، توانایی حفظ جریان نقدی و ظرفیت ادامه پرداخت سود، در محیط نرخ بهره بالا اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.
در ترجمه برخی نقاط این گزارش از هوش مصنوعی کمک گرفته شده است.
