
- تصمیم اخیر فدرال رزرو برای حفظ نرخ بهره، از نظر تغییر سیاستی مطابق انتظار بازار بود؛ اما اختلافنظر شدید میان اعضای کمیته همچنان توجهها را جلب کرد.
- سه رأی مخالف در این نشست نشان داد شکاف داخلی در فدرال رزرو به یک ویژگی پایدارتر تبدیل شده و سیاستگذاران همچنان درباره مسیر آینده نرخها اختلاف دارند.
- به باور تحلیلگران، تداوم اختلاف رأیها به نفع افزایش نرخ بهره میتواند نشانهای از نگرانی برخی اعضا درباره تورم باشد.
- ادامه تنشهای ژئوپلیتیکی، بهویژه درگیریهای ایران، در کنار شکاف داخلی فدرال رزرو میتواند از عوامل حمایتکننده از دلار در هفتههای آینده باشد.
تصمیم دیروز فدرال رزرو از نظر تغییرات عملی تقریباً مطابق با انتظارات بود؛ یعنی اکثریت اعضا رأی به حفظ نرخهای بهره در سطوح فعلی دادند. اما پس از این موضوع، شباهتها به پایان رسید. وجود سه رأی مخالف اکنون تا حدی به یک رویه معمول تبدیل شده است، هرچند تا همین چندی پیش چنین اختلافنظرهایی در کمیته بازار آزاد فدرال رزرو (FOMC) با جدیت بسیار بیشتری از سوی بازار دنبال میشد. این میزان اختلاف به چهار رأی مخالف جلسه قبل نمیرسد؛ جلسهای که تمام رأیهای مخالف آن در جهت افزایش نرخ بهره بود، اما همچنان نشاندهنده دورهای است که در آن نبود اجماع درون فدرال رزرو به امری عادیتر تبدیل شده است.

نمودار بالا نشان میدهد که دو سال اخیر برای فدرال رزرو از نظر اختلافات داخلی، یکی از پرتنشترین دورهها از اواسط دهه ۲۰۱۰ تاکنون بوده است. هرگونه انتظار اینکه کریستوفر وارش پس از تصمیم اخیر در کنفرانس خبری حاضر شود و مواضع اعضای مخالف را توضیح دهد یا روند شکلگیری بحثها در جلسه را تشریح کند، امیدی بیهوده بود. وارش هیچگاه مخالفت خود را با «سیاست لفظی» (Forward Guidance) پنهان نکرده است؛ دیدگاهی که ظاهراً به کنفرانسهای خبری نیز گسترش یافته، چرا که او حتی در نظر داشت بهطور کامل از برگزاری آنها صرفنظر کند.
✔️ بیشتر بخوانید: بازار اشتباه میکند؟ این موسسه احتمال افزایش نرخ بهره آمریکا را کمرنگتر میبیند
وارش توضیح داد که افزایش اخیر بازده اوراق خزانهداری پس از انتشار دادههای ضعیفتر از انتظار در بازار کار و تورم، همراه با ازسرگیری درگیریها در ایران، نشانهای است از اینکه بازار در حال یادگیری «بازی کردن با خود توپ، نه داور» است. بهوضوح، وارش معتقد است که با سکوت درباره مسیر سیاست پولی آینده، میتواند بازار را به سطح بالاتری از درک برساند و فدرال رزرو نیز صرفاً نقش یک ناظر و تعیینکننده قوانین را ایفا کند، نه یک بازیگر فعال در بازار.

بخش باقیمانده کنفرانس خبری نیز شامل همان مواضع همیشگی فدرال رزرو درباره تعهد به کاهش تورم و مجموعهای از اظهارات کلی بود؛ موضوعی که باعث شد دیدگاه بازار نسبت به مسیر آینده نرخهای بهره تغییر چندانی نکند.
ما اگر وارش قصد ندارد سطح اطلاعات موجود در بازار را افزایش دهد، عامل دیگری ناگزیر باید این خلأ را پر کند و خواهد کرد.
چنین شکاف رأیگیری شدید و مداومی که به نفع افزایش نرخ بهره شکل گرفته است، دلیل کافی برای حفظ دیدگاه صعودی نسبت به دلار فراهم میکند؛ بهویژه اگر درگیری ایران همچنان با همان شدت و نوسانات هفتههای اخیر ادامه پیدا کند.





















