چشم‌انداز هفته پیش‌رو؛ آیا ژئوپلیتیک و بانک‌های مرکزی آرامش تابستانی بازارها را بر هم می‌زنند؟

دلار تقویت شد، سهام کم‌نوسان ماند و بازده اوراق افزایش یافت

هفته‌ای نسبتاً یکنواخت پشت سر گذاشته شده است؛ دلار آمریکا به‌شدت در تلاش بوده بخشی از زیان‌های ناشی از گزارش اشتغال بخش غیرکشاورزی جمعه (گزارش NFP) گذشته را جبران کند، شاخص‌های اصلی سهام در بحبوحه تقویم خلوت گزارش‌های مالی عمدتاً در محدوده‌ای خنثی نوسان کرده‌اند و بازده اوراق دولتی بار دیگر نقش محوری خود را در نظام مالی کنونی به سرمایه‌گذاران یادآوری کرده است.

این تحرکات بازار تا حدی با تحولات خاورمیانه مرتبط هستند. در زمان نگارش این مقاله‌ی یوتوتایمز، هنوز توافق موقت میان آمریکا، عمان و ایران حاصل نشده و همین موضوع احتمال ازسرگیری عملیات نظامی را افزایش داده است. قیمت نفت همچنان در سطوح بالا قرار دارد و قرارداد فیوچرز نفت WTI برای دسامبر 2026 به‌وضوح از تداوم عدم قطعیت و نگرانی در بازار حکایت دارد.

مهم‌ترین پیامد نوسانات شدید قیمت نفت، کاهش انتظارات برای افزایش نرخ بهره فدرال رزرو بوده است؛ به‌طوری که احتمال افزایش نرخ بهره در ماه سپتامبر با وجود حضور پررنگ اعضای هاوکیش فدرال رزرو، همچنان زیر 50 درصد قرار دارد. گزارش CPI آمریکا برای ماه جولای که روز چهارشنبه منتشر شد، نتوانست غافلگیری صعودی ایجاد کند و در همین حال، نشست جکسون هول به‌تدریج اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

نکته جالب این است که به‌جز جفت‌ارزهای ین، شاخص نیکی 225 و نفت WTI، نوسانات ضمنی یک‌ماهه بیشتر دارایی‌ها در نزدیکی پایین‌ترین سطوح سال جاری قرار دارند. این موضوع تأیید می‌کند که در فضای آرام تابستانی و شرایط کم‌عمق نقدشوندگی، تمایل چندانی برای اتخاذ پوزیشن‌های معاملاتی تهاجمی وجود ندارد.

تقویم داده‌های آمریکا سبک است، اما انتظارات افزایش نرخ بهره در سپتامبر همچنان در کانون توجه خواهند بود

سرمایه‌گذاران در هفته آینده باید با تقویم اقتصادی کم‌رمق‌تری کنار بیایند. مجموعه‌ای از داده‌های بخش مسکن، در کنار نظرسنجی‌های مهم فعالیت اقتصادی مانند شاخص تولیدی فدرال رزرو فیلادلفیا و PMIهای S&P Global، می‌توانند سرنخ‌های ارزشمندی درباره اقدام بعدی فدرال رزرو ارائه دهند.

با این حال، مهم‌ترین رویداد هفته ممکن است انتشار صورت‌جلسه نشست 29 جولای کمیته بازار آزاد فدرال در روز چهارشنبه باشد. اگرچه صورت‌جلسه‌ها معمولاً به‌عنوان رویدادی نسبتاً قدیمی تلقی می‌شوند، این گزارش می‌تواند تصویر روشن‌تری از میزان گرایش انقباضی درون کمیته ارائه کند. انتشار یک صورت‌جلسه هاوکیش می‌تواند به مواضع اعضایی که خواستار افزایش نرخ بهره در سپتامبر هستند وزن بیشتری بدهد و از دلار آمریکا حمایت کند. پیش‌تر نیز بث همک از فدرال رزرو کلیولند و نیل کشکاری از فدرال رزرو مینیاپولیس، که در نشست 29 جولای با تصمیم فدرال رزرو مخالفت کردند، در کنار شماری از اعضای فاقد حق رأی مانند آلبرتو موسالم از سنت‌لوئیس، سوزان کالینز از بوستون و لوری لوگان از دالاس، از افزایش نرخ بهره حمایت کرده‌اند.

همان‌طور که نمودار فوق نشان می‌دهد، احتمال افزایش نرخ بهره در ماه سپتامبر اخیراً به‌شدت کاهش یافته و همین موضوع دلار را تحت فشار نگه داشته است. در عین حال، نخستین افزایش 25 واحد پایه‌ای نرخ بهره اکنون برای ماه دسامبر به‌طور کامل در قیمت‌ها لحاظ شده است؛ تغییری قابل‌توجه نسبت به اواسط جولای.

ترکیب اعضای دارای حق رأی در کمیته بازار آزاد فدرال عمدتاً به سمت سیاست‌های انبساطی متمایل است و همین موضوع کار اعضای هاوکیش را برای پیشبرد دیدگاه‌هایشان دشوارتر می‌کند؛ مگر آنکه کوین وارش، رئیس فدرال رزرو، تصمیم بگیرد صراحتاً در یکی از دو سوی بحث قرار گیرد.

نکته مهم این است که شمارش معکوس برای نشست جکسون هول در اواخر آگوست آغاز شده است؛ جایی که وارش ممکن است ناچار شود میان باز کردن مسیر برای افزایش نرخ بهره در سپتامبر و صرفاً تشریح اولویت‌های خود برای 12 ماه آینده یکی را انتخاب کند.

آیا قدرت پوند با انتشار داده‌های بریتانیا به چالش کشیده می‌شود؟

پوند از 29 جولای تاکنون در برابر هر دو ارز دلار و یورو قدرت غیرمنتظره‌ای نشان داده است؛ در حالی که به نظر می‌رسد سرمایه‌گذاران تا حدی لحن داویش اندرو بیلی، رئیس بانک انگلستان و کاهش احتمال افزایش نرخ بهره این بانک در ادامه سال 2026 را نادیده گرفته‌اند. در حال حاضر، بازار تنها یک افزایش نرخ بهره را برای ماه دسامبر در قیمت‌ها لحاظ کرده است؛ در حالی که پیش از نشست جولای، حدود 49 واحد پایه سیاست انقباضی انتظار می‌رفت.

داده‌های مهم بازار کار، گزارش‌های CPI و PPI ماه جولای، آمار خرده‌فروشی جولای و برآوردهای اولیه شاخص‌های PMI برای ماه آگوست، هفته‌ای بسیار شلوغ را برای معامله‌گران پوند رقم خواهند زد. در این میان، گزارش CPI روز چهارشنبه اهمیت ویژه‌ای دارد؛ زیرا هرگونه غافلگیری صعودی در شاخص تورم هسته می‌تواند بیشترین اثر را بر بازار داشته باشد.

تورم هسته در سطوح فعلی تثبیت شده و برخلاف نرخ تورم سرفصل، کاهش مستمری را تجربه نکرده است. افزایش این شاخص به سمت 3 درصد می‌تواند انتظارات بازار را به چالش بکشد و به تقویت بیشتر پوند، به‌ویژه در برابر یورو، منجر شود؛ هرچند اگر انتظارات برای افزایش نرخ بهره فدرال رزرو همچنان محدود بماند، پوند می‌تواند در برابر دلار نیز تقویت شود.

“

«نکته مهم این است که جفت‌ارز یورو/پوند در محدوده حساس 0.8530 نوسان می‌کند و افت احتمالی به سمت 0.8504 می‌تواند مسیر را برای آزمون دوباره کف یک‌ساله 0.8454 باز کند.»

محمد زمانی

آیا محرک‌های صعودی تازه‌ای برای یورو شکل می‌گیرد؟

یورو از اواخر جولای تاکنون در برابر دلار حدود دو رقم بزرگ افزایش یافته و به‌طور کامل از ضعف گسترده‌تر دلار آمریکا بهره برده است. با این حال، محرک‌های صعودی مختص یورو همچنان محدود هستند و در حال حاضر، انتظارات برای افزایش نرخ بهره بانک مرکزی اروپا در ماه سپتامبر مهم‌ترین عامل حمایتی این ارز به شمار می‌رود.

با توجه به اینکه اعضای بانک مرکزی اروپا از آرامش تابستانی بازارها استفاده کرده و کمتر در فضای رسانه‌ای حضور دارند، انتشار برآوردهای اولیه شاخص‌های PMI در هفته آینده می‌تواند قدرت فعلی یورو را محک بزند. ضعف قابل‌توجه در این شاخص‌ها که از کاهش شتاب رشد اقتصادی حکایت کند، می‌تواند پرسش‌هایی را درباره گام بعدی بانک مرکزی اروپا مطرح کند. هرگونه تضعیف انتظارات فعلی برای افزایش نرخ بهره در سپتامبر می‌تواند اثر محسوسی بر بازار داشته باشد و رشد یورو را به چالش بکشد؛ به‌ویژه از آنجا که تشدید شرایط مالی از مسیر افزایش بازده اوراق ممکن است برای بسیاری از اعضای بانک مرکزی اروپا به‌تنهایی کافی تلقی شود.

با این حال، در نهایت مسیر سیاست بانک مرکزی اروپا تا حد زیادی به تحولات خاورمیانه بستگی دارد. عدم دستیابی به یک توافق موقت می‌تواند داده‌های اقتصادی را تحت‌الشعاع قرار دهد و بانک مرکزی اروپا را در مسیر فعلی خود نگه دارد؛ موضوعی که از یورو حمایت خواهد کرد. در سناریوی کم‌احتمال انتشار اخبار مثبت از مذاکرات عمان و ایران، داده‌های ضعیف‌تر منطقه یورو می‌توانند فضای بیشتری در اختیار اعضای متمایل به سیاست‌های انبساطی قرار دهند و از جذابیت یورو بکاهند.

در چنین شرایطی، افت جفت‌ارز یورو/دلار به سمت مرز پایینی محدوده یک‌ساله اخیر در سطح 1.1470 می‌تواند در دستور کار قرار گیرد و کاهش نقدشوندگی تابستانی نیز ممکن است دامنه این حرکت را تشدید کند.

خاورمیانه در کانون توجه؛ فشار بر ین ادامه دارد

درخواست‌های تازه ایران درباره بازگشایی تنگه هرمز، مذاکرات برای دستیابی به یک توافق موقت را متوقف کرده است. هرچند دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، تمایل دارد این پرونده را ببندد و تمرکز خود را بر انتخابات میان‌دوره‌ای معطوف کند، ازسرگیری درگیری‌ها همچنان یکی از سناریوهای روی میز است. در چنین شرایطی، قیمت نفت می‌تواند به‌سرعت به سقف‌های اخیر بازگردد و حتی خطر ورود دوباره به محدوده سه‌رقمی را ایجاد کند.

چنین سناریویی می‌تواند آخرین ضربه را به اثر مداخله ارزی اواخر جولای بر ین وارد کند. جای تعجبی ندارد که با نزدیک شدن احتمالی دوباره دلار/ین به محدوده 160، شاهد تکرار الگویی مشابه مداخلات پیشین بانک مرکزی ژاپن باشیم؛ زمانی که افت مهندسی‌شده دلار/ین پس از مداخله، در نهایت با یک روند صعودی پایدار دنبال شد.

به نظر می‌رسد مقامات ژاپنی در تلاش‌اند زمان بخرند، با این امید که دلار آمریکا در نهایت تضعیف شود. در عین حال، آنها ظاهراً انتظار دارند شرکت‌های داخلی منابع مالی خود را به کشور بازگردانند و در اوراق قرضه ژاپن سرمایه‌گذاری کنند؛ انتظاری که ممکن است بیش از حد خوش‌بینانه باشد. در مجموع، با وجود افزایش نسبی انتظارات برای افزایش نرخ بهره بانک مرکزی ژاپن در سپتامبر، ین همچنان تا حد زیادی در اختیار نیروهای بازار قرار دارد.

نکته جالب این است که هم دلار استرالیا و هم دلار کانادا از 24 ژوئن تاکنون عملکرد بهتری نسبت به دلار آمریکا داشته‌اند. در هفته آینده، قدرت دلار کانادا می‌تواند با مجموعه‌ای از داده‌های اقتصادی به چالش کشیده شود که مهم‌ترین آنها گزارش CPI روز دوشنبه خواهد بود. در مقایسه با آمریکا، تورم در کانادا رفتار کنترل‌شده‌تری داشته و تورم هسته به‌تدریج تا 2.1 درصد کاهش یافته است.

با این حال، بزرگ‌ترین آزمون برای دلار کانادا احتمالاً ضرب‌الاجل تعرفه‌ای 19 آگوست خواهد بود که ترامپ برای اعمال تعرفه 50 درصدی بر برخی واردات کانادا تعیین کرده است. اگر آمریکا و کانادا تا آن زمان به توافق نرسند، دلار کانادا می‌تواند تحت فشار شدیدی قرار گیرد و حرکت جفت‌ارز دلار آمریکا/دلار کانادا به سمت محدوده 1.4000 محتمل خواهد بود.

طلا و سهام در حالت حرکت خودکار

کاهش انتظارات برای افزایش نرخ بهره فدرال رزرو، فضای تنفس ارزشمندی هم برای شاخص‌های سهام آمریکا و هم برای طلا ایجاد کرده است. در حالی که بازار سهام با حمایت از فصل گزارش‌های مالی قدرتمند به‌آرامی در مسیر صعودی حرکت می‌کند، فلز زرد نیز برای نخستین بار از اواسط آوریل تاکنون در آستانه ثبت دومین هفته متوالی رشد قرار گرفته است.

با این حال، یک جهش بالقوه و قدرتمند در ارزش دلار می‌تواند دوام حرکت صعودی فعلی طلا را به‌طور جدی محک بزند و خوش‌بینی تازه خریداران طلا برای بازآزمایی سطح 4,500 دلار پیش از نشست جکسون هول را به چالش بکشد.

✔️ بیشتر بخوانید: یورو در برابر دلار ارزان شده؛ ING منتظر تغییر لحن فدرال رزرو است

لطفا نظر و سوالات خود را درباره این مقاله‌ی UtoTimes ارسال کنید تا کارشناسان ما به شما پاسخ دهند.