دولت ژاپن بهجای دست زدن به ترکیب اصلی سرمایهگذاری صندوق بازنشستگی دولتی ژاپن (GPIF) — بهعنوان بزرگترین صندوق بازنشستگی جهان با ۱.۸ تریلیون دلار سرمایه — تصمیم گرفته تنها «دست این صندوق را برای مانور بازتر بگذارد».
با توجه به گزارش سود چشمگیر این صندوق در سه ماهه اول سال (آوریل تا ژوئن) و رشد بازار سهام داخلی و خارجی، احتمال تغییرات انقلابی و خروج سرمایه از بازارهای جهانی بسیار کم شده است. مسئولان ژاپنی ترجیح میدهند بهجای تغییر پرتفوی پایه، از همان محدوده نوسان ۵ تا ۶ درصدیِ موجود استفاده بیشتری کنند تا شوکی به بازار اوراق قرضه، ین و سهام بینالمللی وارد نشود.
چرا دولت ژاپن به فکر تغییر افتاده بود و چرا عقبنشینی کرد؟
چرا بحث تغییر مطرح شد؟ با افزایش نرخ بهره اوراق قرضه دولتی ژاپن (JGB) و بازدهی خوب بورس توکیو، وزیر دارایی ژاپن پیشنهاد داد که GPIF سرمایه بیشتری را از خارج به داخل کشور هدایت کند.
چرا تغییرات ساختاری کنسل شد؟ سودآوری قوی صندوق در فصل گذشته نشان داد که ترکیب فعلی بهخوبی کار میکند. از طرفی، تغییر ساختار رسمی یک پروسه طولانیمدت (مشابه اصلاحات سال ۲۰۱۴) است که نیاز به حمایت سیاسی سنگین دارد؛ حمایتی که در حال حاضر در توکیو دیده نمیشود.
راهکار فعلی چیست؟ سبد اصلی GPIF شامل ۴ بخش مساوی ۲۵ درصدی (اوراق داخلی، اوراق خارجی، سهام داخلی، سهام خارجی) باقی میماند، اما به مدیران اجازه داده میشود از «انعطاف مجاز» خود برای تزریق آرامتر سرمایه به داراییهای داخلی استفاده کنند.
