EURUSD 1.11577 USD ▼ 0.17%
XAUUSD 3,875.09 USD ▼ 3.63%
AAPL 344.63 USD ▼ 1.23%
WTI 104.12 USD ▲ 2.08%
BTCUSD 77,861.17 USD
SP500 7,580.07 ▼ 1.82%
AUDUSD 0.70300 USD ▲ 0.07%
EURJPY 176.259 JPY ▲ 0.03%

ترمینال خبری

آخرین بروزرسانی ۶ ساعت پیش

ترمینال خبری یوتوتایمز؛ پوشش لحظه‌ای بازارهای مالی، اقتصاد جهانی، تصمیم‌های بانک‌های مرکزی و تحولات ژئوپلیتیک

آخرین بروزرسانی ۶ ساعت پیش

اوپک‌پلاس پرونده سال ۲۰۲۶ را بست؛ تثبیت سهمیه تولید ۷ کشور در دسامبر

در یک نگاه تثبیت دسامبر: هفت کشور اوپک‌پلاس سهمیه تولید نفت خود را تا پایان دسامبر ۲۰۲۶ روی سطوح سپتامبر ثابت نگه داشتند. چشم‌انداز ۲۰۲۷: ائتلاف منتظر تکمیل ارزیابی ظرفیت تولید پایدار است تا در نشست ۲۹ نوامبر، خطوط پایه سال آینده را تعیین کند. رشد سپتامبر: کل تولید اوپک‌پلاس با افزایشی چشمگیر به ۳۹.۰۶۸ میلیون بشکه در روز رسید که عربستان و عراق بیشترین نقش را در آن داشتند. در نشست امروز اوپک پلاس، هفت کشور عضو بر سر سهمیه‌های تولید نفت تا پایان سال جاری به توافق رسیدند. باید توجه داشت که این تصمیم در فضایی همراه با ابهام پیرامون عرضه و استمرار تنش‌های ژئوپلیتیکی اتخاذ شده است. این ۷ کشور تصمیم گرفتند سطح تولید موردنیاز برای سپتامبر ۲۰۲۶ را برای ماه دسامبر آینده نیز تثبیت کنند. پیش‌تر، این گروه ۷ کشوری شامل عربستان سعودی، روسیه، عراق، کویت، قزاقستان، الجزایر و عمان، به‌همراه امارات، کاهش داوطلبانه در مجموع ۳.۸۵ میلیون بشکه در روز را به پایان رسانده بودند. علاوه بر این، ائتلاف اوپک‌پلاس سطح دیگری از کاهش تولید را به میزان حدود ۲ میلیون بشکه در روز بر عهده دارد که اجرای آن از نوامبر ۲۰۲۲ آغاز شده و تا پایان سال جاری ادامه خواهد داشت. همچنین، اوپک پلاس باید بررسی ظرفیت تولید اعضا را طی سه ماهه چهارم سال به اتمام برساند تا پیش از تعیین خطوط پایه برای سال ۲۰۲۷ که برای تنظیم سهمیه‌های آتی و برنامه‌ریزی جهت پایان دادن به کاهش‌ها به کار خواهد رفت، اقدامات لازم را انجام دهد. ارزیابی تصمیم ائتلاف اوپک‌پلاس عربستان سعودی، روسیه، عراق، کویت، قزاقستان، الجزایر و عمان در جریان نشست مجازی روز یکشنبه ۱ نوامبر ۲۰۲۶ بار دیگر بر پایبندی خود به ثبات بازار تأکید کردند. بر اساس تصمیم این ۷ کشور عضو اوپک‌پلاس مبنی بر حفظ سیاست‌های تولیدی و استمرار رویکرد فعلی بدون هیچ‌گونه تغییر، سهمیه‌های رسمی تولید نفت برای ماه دسامبر به این شرح تعیین شد: عربستان سعودی ۱۰.۴۷۸ میلیون بشکه در روز، روسیه ۹.۹۴۹ میلیون بشکه، عراق ۴.۴۳۱ میلیون بشکه، کویت ۲.۶۷۶ میلیون بشکه، قزاقستان ۱.۶۲۸ میلیون بشکه، الجزایر ۱.۰۰۷ میلیون بشکه و عمان ۰.۸۴۱ میلیون بشکه در روز خواهد بود. این ۷ کشور همچنین تعهد جمعی خود جهت پایبندی کامل به «اعلامیه همکاری» تجدید کرده و از تداوم برگزاری نشست‌های ماهانه جهت پیگیری تحولات بازار خبر دادند. در این راستا، نشست بعدی آن‌ها در تاریخ ۲۹ نوامبر ۲۰۲۶ برگزار خواهد شد. باید توجه داشت که این کشورها پیش‌تر موفق شده بودند کاهش داوطلبانه ۲.۲ میلیون بشکه در روز، اعلام‌شده در نوامبر ۲۰۲۳، را طی ۶ ماه به‌جای ۱۸ ماه حذف و در سپتامبر ۲۰۲۵ به پایان ببرند. همچنین آن‌ها توانستند کاهش داوطلبانه ۱.۶۵ میلیون بشکه در روز، اعلام‌شده در آوریل ۲۰۲۳، را در فاصله اکتبر ۲۰۲۵ تا سپتامبر ۲۰۲۶، به‌جای پایان سال، خاتمه دهند. پیش از این نیز کشورهای عضو اوپک‌پلاس در راستای اجرای تصمیم سی‌ونهمین نشست وزیران مبنی بر مکلف کردن دبیرخانه به تدوین سازوکاری برای ارزیابی حداکثر ظرفیت تولید پایدار اعضا، با آن موافقت کرده بودند تا به عنوان مرجع پایه برای سطوح تولید نفت در سال ۲۰۲۷ مورد استفاده قرار گیرد. این ائتلاف در انتظار تکمیل ارزیابی حداکثر ظرفیت تولید پایدار برای تمامی کشورهاست تا از آن به عنوان مرجع پایه استفاده کند و تصمیم نهایی در این زمینه طی نشست وزیران در ۲۹ نوامبر ۲۰۲۶ اتخاذ خواهد شد. تولید نفت اوپک‌پلاس در سپتامبر ۲۰۲۶ تولید نفت اوپک‌پلاس در سپتامبر ۲۰۲۶ با حدود ۹۰۳ هزار بشکه در روز افزایش ماهانه، به ۳۹.۰۶۸ میلیون بشکه در روز رسید که در ماه اوت گذشته ۳۸.۱۶۵ میلیون بشکه بود. بر اساس گزارش ماهانه سازمان اوپک که در ۱۳ اکتبر ۲۰۲۶ منتشر شد، تولید اوپک طی ماه سپتامبر ۹۲۰ هزار بشکه در روز افزایش یافته و به ۲۵.۰۹۷ میلیون بشکه در روز بالغ شده است. تولید این ائتلاف نفتی در سپتامبر برای ۱۰ کشور افزایش یافت که در صدر آن‌ها عربستان سعودی با کل تولید نفت خام ۸.۰۰۱ میلیون بشکه در روز و رشد حدود ۷۴۴ هزار بشکه در روز قرار دارد. عراق با افزایش تولید حدود ۳۸۶ هزار بشکه در روز و رسیدن به ۳.۹۲۰ میلیون بشکه در روز، جایگاه دوم را به خود اختصاص داد. امارات متحده عربی نیز تولید نفت خود را حدود ۸۶ هزار بشکه در روز افزایش داد و به ۳.۹۱۷ میلیون بشکه در روز رساند. خاطرنشان می‌شود داده‌های امارات با وجود خروج از اوپک همچنان در گزارش این سازمان لحاظ می‌شود، زیرا طبق مقررات داخلی، عضویت این کشور در سازمان رسماً تا پایان سال ۲۰۲۶ خاتمه نمی‌یابد. در مقابل، تولید نفت اوپک‌پلاس در سپتامبر ۲۰۲۶ در ۱۱ کشور با کاهش مواجه شد. به طوری که کویت با افت حدود ۱۴۰ هزار بشکه در روز، بیشترین کاهش را ثبت کرد و تولید خود را به ۱.۷۶۶ میلیون بشکه در روز رساند. علاوه بر این، تولید نفت خام در ایران ۹۹ هزار بشکه در روز، لیبی حدود ۵۸ هزار بشکه در روز و روسیه ۳۸ هزار بشکه در روز کاهش یافت. در مقابل، عمان تولید نفت خود را در ماه سپتامبر در سطح ۹۳۹ هزار بشکه در روز ثابت نگاه داشت.

خواندن کامل خبر
اخبار کامودیتی اثر متوسط
اخبار کامودیتی اثر متوسط

چراغ سبز آرامکو به پالایشگاه‌های اروپایی؛ افزایش عرضه‌ ماه نوامبر به خریداران

در یک نگاه آرامکوی عربستان پس از رفع اختلالات ناشی از حمله به خط لوله شرق به غرب، آمادگی خود را برای تحویل کامل قراردادها و ارائه محموله‌های نفتی بیشتر به پالایشگاه‌های اروپایی در ماه نوامبر اعلام کرد. ورود مجدد محموله‌های آرامکو، که برخی محموله‌های اکتبر آن با تخفیف از سیدی کریر یا ینبع عرضه شده بودند، به کاهش قیمت برخی انواع نفت و فروکش کردن تقاضای اضطراری در بازار نقدی اروپا کمک کرده است. این روند با افزایش تولید عربستان فراتر از ۸ میلیون بشکه در روز سپتامبر، رکوردشکنی تولید امارات و بازگشت صادرات عراق همراه شده است. هرچند خطرات امنیتی زیرساخت‌های انرژی همچنان چالش‌برانگیز است. شرکت آرامکوی عربستان سعودی به دنبال افزایش صادرات نفت خود به خریداران در اروپا است. به گزارش بلومبرگ، پس از ارائه محموله‌هایی برای بارگیری در اواخر اکتبر، این شرکت پیشنهادهای جدیدی را برای تحویل در ماه نوامبر آماده کرده است. بنا بر گزارش‌ها، برخی از محموله‌های نفتی که برای ماه اکتبر برنامه‌ریزی شده بودند، با قیمتی پایین‌تر از قیمت فروش رسمی شرکت عرضه شدند. این محموله‌ها می‌توانند از بندر سیدی کریر در مصر یا بندر ینبع در ساحل دریای سرخ عربستان سعودی ارسال شوند. این افزایش عرضه به عنوان گامی مهم برای تأمین نیازهای نفتی پالایشگاه‌های اروپایی پس از اختلالات قبلی در حمل و نقل در نظر گرفته می‌شود. بازگشایی خط لوله و افزایش عرضه حمله به خط لوله شرق به غرب عربستان سعودی، صادرات نفت این کشور از طریق دریای سرخ را مختل کرد. به دلیل این اختلال، آرامکو در ماه اکتبر اعلام کرد که قادر به تحویل نفت به پالایشگاه‌های اروپایی تحت قراردادهای بلندمدت نخواهد بود. با راه‌اندازی مجدد خط لوله، ظرفیت صادرات این شرکت شروع به بازیابی کرد و طبق گزارش‌ها، آرامکو در ماه نوامبر به مشتریان اروپایی خود اطلاع داده بود که می‌تواند کل میزان نفت مقرر در قراردادهایش را تحویل دهد. از سرگیری ارسال محموله‌ها، چشم‌انداز عرضه پالایشگاه‌های اروپایی را که به دنبال منابع جایگزین هستند، بهبود بخشیده است. کاهش قیمت نفت در برخی بازارهای اروپایی بنا به گزارش‌ها، پیشنهاد افزایش صادرات نفت از سوی عربستان سعودی به کاهش قیمت برخی از انواع نفت خام در بازار اروپا کمک کرده است. پالایشگاه‌های اروپایی که در طول اختلالات عرضه به منابع جایگزین روی آورده بودند، به دلیل‌عدم اطمینان مجبور به خرید بیشتر از بازار نقدی شدند. ورود مجدد نفت عربستان به بازار به تأمین بخشی از این تقاضا کمک می‌کند. با این وجود، اعتقاد بر این است که تغییر قیمت را نمی‌توان صرفاً به افزایش عرضه عربستان سعودی نسبت داد و احتمالا تحولات دیگر در بازار نفت نیز در این امر تأثیرگذار باشند. صعود دوباره سهم نفت عربستان در اروپا طبق داده‌های ردیابی کشتی بلومبرگ، عربستان سعودی معمولاً روزانه به طور متوسط ۷۰۰ تا ۸۰۰ هزار بشکه نفت خام به اروپا صادر می‌کند و اکثر این محموله‌ها تحت قراردادهای بلندمدت هستند. اختلالات در ماه اکتبر باعث شد خریداران اروپایی به سمت تأمین‌کنندگان جایگزین و بازار نفت فوری روی آورند و پیشنهادهای جدید نشان دهنده تلاش‌های عربستان سعودی برای افزایش مجدد عرضه خود به بازار اروپا است. البته، بهبود عرضه نفت در منطقه صرفاً توسط عربستان سعودی انجام نمی‌شود. طبق داده‌های آژانس بین‌المللی انرژی، عربستان سعودی تولید خود را در ماه سپتامبر نسبت به ماه قبل تقریباً یک سوم افزایش داده و از ۸ میلیون بشکه در روز فراتر رفته است. تولید امارات متحده عربی نیز به سطوح بالایی رسیده و صادرات نفت عراق به سطوح قبل از جنگ نزدیک شده است. نزدیک شدن صادرات نفت خاورمیانه به سطوح قبل از جنگ، از جمله تحولاتی بوده که از چشم‌انداز عرضه جهانی حمایت می‌کند. با این حال، خطرات امنیتی در منطقه و حملات به زیرساخت‌های انرژی همچنان باعث ایجاد عدم قطعیت در مورد جریان حمل و نقل می‌شود.

خواندن کامل خبر
تحلیل کامودیتی‌ها اثر متوسط
تحلیل کامودیتی‌ها اثر متوسط

معمای توافق مکه؛ سناریوهای چهارگانه پیش‌روی نشست تهران

در یک نگاه سفر راهبردی: هیئت عالیرتبه «توافق مکه» شامل عربستان، پاکستان و ترکیه در ۲۶ اکتبر ۲۰۲۶ برای مهار بحران و جلوگیری از جنگ احتمالی میان آمریکا و ایران، وارد تهران شد. سناریوهای پیش‌رو: کارشناسان این دیدار را به چهار سناریو تقسیم می‌کنند؛ از تفاهم امنیتی محدود و گشایش دیپلماتیک بدون تعهد (با احتمال بالا) تا تشدید تنش یا توافق فراگیر منطقه‌ای. چشم‌انداز آینده: این ابتکار به تلاش‌های میانجی‌گرانه وزن امنیتی می‌دهد، اما موفقیت آن در گروی تفکیک اقدامات فوری تنش‌زدایی از شکاف‌های راهبردی عمیق میان تهران و واشنگتن است. سفر هیئت عالی‌رتبه «توافق مکه» به تهران در تاریخ ۲۶ اکتبر ۲۰۲۶، در برهه‌ای حساس از معادلات منطقه‌ای صورت گرفت. زیرا تنش‌ها میان حوثی‌ها و عربستان سعودی به موازات تهدیدات نظامی ایالات متحده علیه ایران و آمادگی‌های همه‌جانبه برای سناریوی احتمالی جنگی تازه، به اوج خود رسیده بود. این هیئت کلیدی را شاهزاده خالد بن سلمان، وزیر دفاع عربستان سعودی، ژنرال عاصم منیر، فرمانده ارتش پاکستان و ابراهیم کالین ،رئیس سازمان اطلاعات ترکیه - میت، تشکیل می‌دادند. اهمیت راهبردی این سفر از آن روست که هر سه کشور به ائتلاف و توافق دفاعی مشترک متعهد هستند و ریاض هم‌زمان با موج فزاینده‌ای از تهدیدات نظامی از سوی شبه‌نظامیان حوثی دست‌وپنجه نرم می‌کند. به باور کارشناسان، این دیدار با هدف ایجاد کانالی مستقیم برای رویکردی منطقه‌ای در قبال ایران شکل گرفته است که به طور بالقوه ظرفیت جلب موافقت واشنگتن و تهران را داشته و می‌کوشد راه‌های برون‌رفت از بحران یا دستیابی به تفاهمات و امتیازات متقابل پذیرفتنی برای طرف‌های درگیر را هموار کند.  این ابتکار دیپلماتیک از اسلام‌آباد سرچشمه گرفته و هدف اصلی آن، گسترش دایره تلاش‌های میانجی‌گرانه و گنجاندن دغدغه‌ها و منافع امنیتی عربستان سعودی و ترکیه در معادلات و محاسبات تهران است. البته، این سه کشور جایگزینی برای میانجیگری سنتی قطر و پاکستان یا کانال‌های دیپلماتیک مسکو در اختیار ندارند. با این حال، ورود مستقیم آن‌ها به صحنه احتمالا این فرصت را فراهم آورد تا پرونده تهدیدات علیه تأسیسات سعودی و امنیت ناوبری دریایی، پیگیری و مدیریت شود. سناریوهای احتمالی برای نشست تهران براساس گزارش اندیشکده «مرکز پیشرفت عرب» در لندن، نتایج این دیدار را می‌توان از طریق چهار سناریوی اصلی ارزیابی کرد که از نظر احتمال وقوع و پیامدهایشان متفاوت هستند. سناریوی نخست: تفاهم امنیتی محدود، با احتمال بالا این سفر احتمالا در ایجاد تفاهم‌های محدودی در راستای کاهش حملات به عربستان سعودی و ارائه تضمین‌های اعلام نشده برای ناوبری دریایی از طریق تنگه هرمز، بدون تبدیل به توافق جامع، موفق عمل می‌کند. تهران این ترتیبات را به عنوان کمک منطقه‌ای به امنیت و نه پاسخی به فشار آمریکا معرفی کرده و همزمان موضع مذاکره خود را در قبال واشنگتن حفظ می‌کند. تحت این سناریو، مسائل راهبردی مانند برنامه هسته‌ای، حضور نظامی ایالات متحده و آینده حوثی‌ها خارج از  تفاهم باقی می‌مانند. شاخص‌های این سناریو شامل تداوم جلسات دوجانبه، کاهش حملات به عربستان سعودی و عدم ابراز مخالفت علنی آمریکا است. سناریوی دوم: گشایش دیپلماتیک بدون تعهد، با احتمال بالا تهران از این دیدار بدون ارائه امتیازات اساسی در مورد حوثی‌ها یا شرایط مذاکره با واشنگتن، برای نشان دادن انعطاف‌پذیری دیپلماتیک و تضعیف چشم‌انداز جبهه متحد منطقه‌ای علیه خود استفاده می‌کند. در مقابل، ریاض، اسلام‌آباد و آنکارا نیز به دستاورد سیاسی محدود در راستای نشان دادن نقش منطقه‌ای خود و جلوگیری از تشدید فوری تنش، بسنده می‌کنند. شاخص‌های این سناریو نیز شامل بیانیه‌های کلی، حملات مداوم حوثی‌ها در سطح پایین و فقدان سازوکار اجرایی یا جدول زمانی برای تفاهمات است. سناریوی سوم: تشدید همزمان تنش‌ها، با احتمال کم اما خطرناک‌تر این دیدار در تغییر محاسبات بازیگران ناکام می‌ماند. در نتیجه، واشنگتن و اسرائیل فشارهای خود را بر ایران از سر می‌گیرند و حوثی‌ها نیز با تشدید حملات علیه عربستان سعودی پاسخ می‌دهند. در این حالت، سه کشور میانجی خود را در برابر آزمون سخت و عملی توافق مکه می‌بینند، در حالی که از ابزار و توانایی‌های کافی برای مهار بحران بی‌پروای پیش‌رو بی‌بهره‌اند. شاخص‌های این سناریو شامل موضع‌گیری‌های صریح آمریکایی‌ها در مخالفت با این طرح، حملات کوبنده حوثی‌ها به تأسیسات سعودی، و تحرکات نظامی ایران در خلیج فارس خواهد بود. سناریوی چهارم: تفاهم منطقه‌ای گسترده‌تر، با کمترین احتمال این دیدار به هسته مرکزی یک چارچوب امنیتی همه‌جانبه در منطقه تبدیل می‌شود. چارچوب با حضور ایران، کشورهای حوزه خلیج فارس، ترکیه، پاکستان و تحت نظارت و پشتوانه ضمنی ایالات متحده شکل گرفته و به‌طور ساختاری به پرونده‌هایی چون حوثی‌ها، امنیت ناوبری دریایی و حضور نظامی نیروهای خارجی رسیدگی می‌کند. تحقق این سناریو مستلزم اجماعی گسترده و راهبردی میان واشنگتن و تهران است که در شرایط کنونی وجود ندارد. با این وجود، این سناریو همچنان به‌عنوان چشم‌انداز و معیاری نهایی برای سنجش هرگونه پیشرفت دیپلماتیک در آینده باقی می‌ماند. موازنه میان جنگ و صلح  این نشست تلاشی راهبردی برای پیشگیری از شعله‌ور شدن جنگی تازه میان ایالات متحده و ایران و هم‌زمان، مهار موج جدید تنش‌ها علیه عربستان سعودی به شمار می‌رود که در پی نشست مشترک چهار کشور منطقه‌ای با چهار کشور اروپایی صورت گرفته است.  اسلام‌آباد می‌کوشد جایگاه خود را به عنوان میانجی صلح حفظ کند، به‌طوری که این نقش‌آفرینی با تعهدات دفاعی این کشور در چارچوب «توافق مکه» دچار اصطکاک و تعارض نشود. حضور و مشارکت عربستان سعودی گویای این درک واقع‌بینانه است که بازدارندگی نظامی به‌تنهایی برای دفع تهدیدات حوثی‌ها کارساز نیست و در کنار آن، باید اصل ضرورت دستیابی به تفاهم با تهران را نیز به رسمیت شناخت.    نقش‌آفرینی ترکیه نشان‌دهنده تمایل این کشور برای پیوند زدن همکاری‌های دفاعی با رویکردی مثبت نسبت به ایران همراه با پرهیز از مداخله مستقیم در جنگ یمن و در هماهنگی کامل با پاکستان است.  موافقت تهران با این ابتکار، به آن مشروعیت اولیه برای آغاز گفتگوها می‌بخشد، اما لزوماً به‌معنای تمایل جمهوری اسلامی برای تغییر بنیادین در رویکردها و سیاست‌های کلان خود نیست.  واشنگتن دلیل قانع‌کننده‌ای برای رد روند تنش‌زدایی ندارد، اما احتمالا با توافقی که شروط و منافع اساسی‌اش را نادیده بگیرد، مخالفت کند. با این وجود، شواهد نشان می‌دهد که این سفر احتمالاً با اطلاع و هماهنگی نسبی مقامات آمریکایی انجام شده است. در مجموع، این ابتکار، فارغ از آنکه ابزارهای کافی برای حل‌وفصل نهایی شکاف‌های عمیق میان تهران و واشنگتن را در اختیار ندارد، وزن و اعتبار امنیتی قابل‌توجهی به تلاش‌های میانجی‌گرانه پیشین می‌دهد.

خواندن کامل خبر
اخبار ایران اثر بالا
اخبار ایران اثر بالا

هزینه جنگ ایران به ۴۶۸ میلیارد دلار رسید؛ سهم آمریکا ۱۶۰ میلیارد دلار

در یک نگاه بر اساس تحلیل مرکز انرژی CREA، شوک نفتی ناشی از جنگ در ایران ۴۶۸ میلیارد دلار هزینه اضافی بنزین و گازوئیل به مصرف‌کنندگان جهان تحمیل کرده است. ایالات متحده با ۱۶۰ میلیارد دلار (۴۷۱ دلار به‌ازای هر نفر)، چین با ۵۴ میلیارد و کانادا با ۱۷ میلیارد دلار بیشترین سهم از این زیان را متحمل شده‌اند. کاهش مصرف سوخت از سال ۲۰۲۳ به برخی کشورها کمک کرد تا خسارت را مهار کنند، از جمله صرفه‌جویی ۱۰.۸ میلیارد دلاری چین، ۵.۷ میلیارد دلاری آمریکا و ۳.۷ میلیارد دلاری آلمان. بر اساس تحلیل مرکز تحقیقات انرژی و هوای پاک (CREA)، شوک نفتی ناشی از بحران تنگه هرمز، در پی افزایش قیمت بنزین و گازوئیل، ۴۶۸ میلیارد دلار هزینه اضافی به مصرف‌کنندگان سراسر جهان تحمیل کرده است. ایالات متحده با ۱۶۰ میلیارد دلار، بیشترین هزینه را متحمل شده است که تقریباً یک‌سوم کل هزینه جهانی را تشکیل می‌دهد. هزینه اضافی سوخت به‌ازای هر نفر در این کشور نیز به ۴۷۱ دلار رسیده است. مرکز تحقیقات انرژی و هوای پاک در این تحلیل، تأثیر جنگ در ایران بر قیمت جهانی سوخت را بررسی کرده است. طبق گزارش این مرکز، از زمان آغاز حملات آمریکا و اسرائیل به ایران در اواخر فوریه، افزایش قیمت بنزین و گازوئیل در مجموع ۴۶۸ میلیارد دلار هزینه اضافی برای مصرف‌کنندگان جهان ایجاد کرده است. پس از ایالات متحده، چین با ۵۴ میلیارد دلار و کانادا با ۱۷ میلیارد دلار در رتبه‌های بعدیِ بیشترین هزینه اضافی قرار دارند. هزینه سرانه در آمریکا؛ نزدیک به هشت برابر میانگین جهانی در ایالات متحده، بزرگ‌ترین تولیدکننده نفت جهان، هزینه اضافی سوخت به‌ازای هر نفر به ۴۷۱ دلار رسیده است. این رقم، بر اساس محاسبات CREA، نزدیک به هشت برابر میانگین جهانی ۶۰ دلار برای هر نفر است. کانادا با ۴۲۲ دلار و استرالیا با ۳۸۶ دلار، پس از آمریکا بیشترین هزینه اضافی سرانه را داشته‌اند. این تحلیل می‌گوید افزایش قیمت سوخت در آمریکا در سطحی مشابه با افزایش قیمت‌ها در دیگر اقتصادهای بازار بوده است، اما مصرف بالای سوخت به‌ازای هر نفر و پیشرفت محدود در کاهش وابستگی به نفت، هزینه کلی را در این کشور افزایش داده است. افزایش هزینه سوخت برای رانندگان خودروهای برقی محدودتر بود طبق تحلیل CREA، یک راننده معمولی خودروی بنزینی در آمریکا از ماه مارس به‌طور متوسط ۴۴۰ دلار بیشتر برای سوخت هزینه کرده است. در مقابل، افزایش متوسط هزینه شارژ خودروهای برقی به ۱۷ دلار محدود مانده است. با این حال، سهم خودروهای برقی از فروش خودروهای جدید در آمریکا کاهش یافته است. این سهم در هشت ماه نخست سال ۲۰۲۶، در مقایسه با مدت مشابه سال قبل، ۳ درصد افت کرده و به ۷.۳ درصد رسیده است. در همین دوره، سهم خودروهای برقی از فروش خودروهای جدید در چین ۵۷ درصد، در اتحادیه اروپا ۳۲ درصد و در نروژ ۹۸ درصد بوده است. این ارقام تفاوت سرعت گذار به خودروهای برقی در کشورهای مختلف را نشان می‌دهد.  کاهش مصرف سوخت به صرفه‌جویی انجامید بر اساس این تحلیل، کشورهایی که از سال ۲۰۲۳ مصرف سوخت خود را کاهش داده‌اند، توانسته‌اند اثر اقتصادی شوک جهانی نفت را محدود کنند. کاهش مصرف سوخت برای چین حدود ۱۰.۸ میلیارد دلار و برای آلمان ۳.۷ میلیارد دلار صرفه‌جویی به همراه داشته است. در آمریکا نیز صرفه‌جویی ناشی از کاهش مصرف سوخت ۵.۷ میلیارد دلار برآورد شده است.

خواندن کامل خبر
تحلیل کامودیتی‌ها اثر متوسط
تحلیل کامودیتی‌ها اثر متوسط

نقشه جدید انرژی خاورمیانه؛ سوریه چگونه می‌تواند جایگزینی برای تنگه هرمز باشد؟

در یک نگاه سوریه در حال جذب سرمایه‌گذاری‌های بین‌المللی برای احیای تولید نفت و گاز و بازسازی زیرساخت‌های برق خود است. اجرای پروژه‌های بزرگ خورشیدی، بادی و برق‌آبی می‌تواند ظرفیت تولید برق این کشور را به‌طور چشمگیری افزایش دهد. اختلال در تردد انرژی از تنگه هرمز، توجه‌ها را به سوریه به‌عنوان مسیری جایگزین برای انتقال انرژی افزایش داده است. سوریه پس از بیش از یک دهه درگیری، وارد مرحله بازسازی سراسری شده است؛ جنگی که خسارات گسترده‌ای به زیرساخت‌های این کشور وارد کرد و به آوارگی میلیون‌ها نفر انجامید. در شرایطی که مردم سوریه در تلاش برای بازسازی زندگی خود هستند، دولت این کشور برنامه‌های گسترده‌ای برای متنوع‌سازی اقتصاد و تقویت رشد اقتصادی در نظر گرفته است تا زمینه بهبود پایدار شرایط کشور را فراهم کند. موقعیت جغرافیایی مناسب سوریه نیز فرصتی برای توسعه یک بخش قدرتمند انرژی فراهم کرده است؛ بخشی که در نهایت می‌تواند این کشور را به یکی از قطب‌های منطقه‌ای انرژی تبدیل کند. در حال حاضر، احمد الشرع ریاست‌جمهوری سوریه را بر عهده دارد. او پس از پایان حکومت بشار اسد، در ۲۹ مارس ۲۰۲۵ دولت انتقالی را تشکیل داد. این دولت طی یک سال گذشته مجموعه گسترده‌ای از سیاست‌ها و اصلاحات را در بخش‌های مختلف به اجرا گذاشته است که هدف آن‌ها بهبود سطح زندگی مردم و حمایت از رشد اقتصادی است. راهبرد ملی سوریه بر بازسازمان‌دهی نهادهای دولتی، یکپارچه‌سازی ساختارهای امنیتی، تثبیت اقتصادی و اجرای عدالت انتقالی تمرکز دارد؛ اقداماتی که پیش از برگزاری انتخابات سراسری برنامه‌ریزی‌شده برای سال ۲۰۳۰ دنبال می‌شوند. دولت انتقالی کنترل بخش انرژی سوریه، از جمله میدان نفتی العمر و مجتمع گازی الطابیه، را به دست گرفته است. این تحول پس از بیش از یک دهه تقسیم‌شدن بخش انرژی کشور رخ داده است؛ دوره‌ای که در آن، دمشق از مناطق نفت‌خیز شمال‌شرق سوریه فاصله داشت. دولت سوریه در این سال‌ها همچنان بر تولید گاز در مناطق مرکزی نظارت می‌کرد، اما کنترل برخی از بزرگ‌ترین مراکز تولید انرژی کشور را از دست داده بود. توافق سال ۲۰۲۶ میان دولت انتقالی سوریه و نیروهای دموکراتیک سوریه (SDF) به رهبری کردها، زمینه ادغام نیروهای این گروه در ساختارهای دولتی را فراهم می‌کند؛ اقدامی که می‌تواند به یکپارچه‌سازی بیشتر مدیریت بخش انرژی نیز منجر شود. از سوی دیگر، لغو تحریم‌های آمریکا و اتحادیه اروپا علیه سوریه پس از سقوط حکومت اسد و ازسرگیری دسترسی به سامانه انتقال مالی سوئیفت، شرایط را برای سرمایه‌گذاری شرکت‌های بین‌المللی در این کشور آسان‌تر کرده است. پیش از آغاز درگیری‌ها در سال ۲۰۱۱، سوریه به‌طور متوسط روزانه ۳۸۰ هزار بشکه نفت خام تولید می‌کرد و تولید گاز طبیعی آن به ۹۰۰ میلیون فوت مکعب در روز می‌رسید. بااین‌حال، جنگ تولید انرژی را به‌شدت کاهش داد؛ به‌طوری‌که بر اساس داده‌های مؤسسه وود مکنزی، تولید نفت حدود ۸۰ درصد و تولید گاز نزدیک به ۵۰ درصد افت کرد. با وجود این کاهش شدید، سوریه همچنان حدود ۱.۳ میلیارد بشکه معادل نفت ذخایر انرژی دارد. افزون بر این، بخش‌های گسترده‌ای از مناطق خشکی این کشور هنوز به‌طور کامل اکتشاف نشده‌اند و ظرفیت‌های نفت و گاز فراساحلی آن نیز تاکنون دست‌نخورده باقی مانده است. افزایش سرمایه‌گذاری خارجی می‌تواند روند احیای صنعت نفت و گاز سوریه را سرعت ببخشد. در ماه مه، سوریه اعلام کرد که یک محدوده فراساحلی را برای اجرای نخستین پروژه اکتشاف نفت و گاز در آب‌های عمیق خود اختصاص داده است. این پروژه قرار است با مشارکت شرکت آمریکایی شورون، شرکت هلدینگ UCC قطر و شرکت نفت سوریه (SPC) توسعه پیدا کند. این اقدام با هدف دولت برای جذب سرمایه خارجی بیشتر در بخش انرژی همسو است. سایر شرکت‌های آمریکایی فعال در حوزه نفت و گاز نیز علاقه خود را به مشارکت در پروژه‌های انرژی سوریه در دوران دولت انتقالی اعلام کرده‌اند؛ موضوعی که می‌تواند فرصت‌های تازه‌ای برای سرمایه‌گذاری ایجاد کند. با توجه به چالش‌های ژئوپلیتیکی کنونی در بازار جهانی انرژی، صنعت انرژی سوریه از ظرفیت قابل‌توجهی برای توسعه برخوردار است. محدودیت‌های اعمال‌شده از سوی ایران بر تجارت انرژی از مسیر تنگه هرمز، توجه‌ها را به سوریه به‌عنوان یک مسیر ترانزیتی بالقوه برای انتقال نفت و گاز خلیج فارس به دریای مدیترانه افزایش داده است. مرز مشترک سوریه با ترکیه نیز دسترسی این کشور به شبکه‌های اصلی خطوط لوله را تسهیل می‌کند؛ شبکه‌هایی که می‌توانند انتقال نفت و گاز از خاورمیانه به اروپا را امکان‌پذیر سازند. بر اساس تحلیل مؤسسه بیکر، در صورت افزایش سرمایه‌گذاری‌ها، سوریه می‌تواند به یک «پل زمینی انرژی» تبدیل شود و میزبان خطوط لوله‌ای باشد که با دور زدن تنگه هرمز، انرژی را به بازارهای مقصد منتقل می‌کنند. برنامه‌های گسترده سوریه برای توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر دولت انتقالی سوریه علاوه بر بازسازی زیرساخت‌های نفت و گاز و تلاش برای تبدیل کشور به یک مرکز منطقه‌ای تجارت انرژی، برنامه‌های مهمی برای توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر نیز در دستور کار دارد. پروژه‌های خورشیدی کوچک‌مقیاس از هم‌اکنون در بخش‌هایی از سوریه در حال گسترش هستند. برآوردها نشان می‌دهد ظرفیت تولید برق خورشیدی خارج از شبکه این کشور از حدود ۲۵۰ مگاوات در سال ۲۰۲۲ به بیش از ۲ گیگاوات در سال ۲۰۲۵ افزایش یافته است. سوریه قصد دارد بخش‌های انرژی خورشیدی و بادی خود را توسعه دهد. در ژوئن ۲۰۲۵، دولت این کشور توافقی به ارزش ۷ میلیارد دلار با کنسرسیومی متشکل از شرکت‌هایی از قطر، ترکیه و آمریکا امضا کرد تا زیرساخت‌های تولید برق سوریه بازسازی شوند. این طرح شامل احداث چهار نیروگاه گازی و یک پارک خورشیدی با ظرفیت یک گیگاوات است. انتظار می‌رود این پروژه در مجموع ۵ گیگاوات به ظرفیت تولید برق سوریه اضافه کند؛ ظرفیتی که می‌تواند نزدیک به نیمی از تقاضای فعلی برق کشور را پوشش دهد. دولت سوریه در سپتامبر ۲۰۲۵ نیز توافق‌نامه توسعه مشترکی با شرکت سعودی «اکوا پاور» (ACWA Power) امضا کرد. دو طرف در حال شناسایی مناطق مناسب برای اجرای پروژه‌های انرژی بادی هستند. هدف این همکاری، توسعه یک گیگاوات ظرفیت نیروگاه‌های خورشیدی فتوولتائیک، حدود ۱.۵ گیگاوات ظرفیت تولید برق بادی و همچنین سامانه‌های ذخیره‌سازی باتری در مقیاس نیروگاهی است؛ اقداماتی که می‌توانند قابلیت اطمینان شبکه برق را افزایش دهند. در ماه فوریه، وزارت انرژی سوریه همچنین توافقی با شرکت انرژی مارو انرژی (Marv Energy) مستقر در دبی امضا کرد تا یک مزرعه بادی با ظرفیت ۷۰۰ مگاوات احداث شود. بر اساس این طرح، قرار است ۱۴۰ توربین بادی تولید داخل در چندین منطقه نصب و به شبکه سراسری برق متصل شوند. مارو انرژی قصد دارد توربین‌های موردنیاز این پروژه را در کارخانه خود در شهر حمص، در غرب سوریه، تولید کند. پیش‌بینی می‌شود اجرای کامل این طرح پنج تا هفت سال طول بکشد. در ماه اکتبر، وزارت انرژی سوریه فراخوانی برای اعلام تمایل سرمایه‌گذاران به مشارکت در پروژه سد حلبیا ـ زلبیه در رود فرات منتشر کرد. این طرح شامل احداث یک نیروگاه برق‌آبی با ظرفیت ۸۱ مگاوات و یک تأسیسات برق‌آبی تلمبه‌ذخیره‌ای ( Pumped-storage) با ظرفیت ۱.۲ گیگاوات است. هزینه سرمایه‌گذاری این پروژه حدود ۱.۱۶ میلیارد دلار برآورد شده است. اجرای این طرح مستلزم ساخت سدی به طول هزار و ۲۰۰ متر و ارتفاع ۲۳ متر خواهد بود. همچنین نیروگاه برق‌آبی آن به سه توربین ۲۷ مگاواتی مجهز می‌شود. جمع‌بندی سوریه از ظرفیت قابل‌توجهی در حوزه نفت، گاز و انرژی‌های تجدیدپذیر برخوردار است، اما توسعه این بخش‌ها تا حد زیادی به جذب سرمایه‌گذاری خارجی وابسته خواهد بود. در شرایطی که محدودیت‌های تجارت انرژی از مسیر تنگه هرمز همچنان بر محاسبات بازار تأثیر می‌گذارند، برخی سرمایه‌گذاران به سوریه به‌عنوان مسیری جایگزین برای توسعه تجارت انرژی میان خاورمیانه و اروپا توجه نشان داده‌اند. تحقق این فرصت‌ها می‌تواند علاوه بر تقویت جایگاه منطقه‌ای سوریه در بازار انرژی، به احیای اقتصاد این کشور پس از سال‌ها جنگ و بحران کمک کند.  

خواندن کامل خبر
تحلیل کم اثر
تحلیل کم اثر

تقویم مهم بازارهای سهام آمریکا و جهان: ۴ آبان تا ۸ آبان ۱۴۰۵

بازارهای جهانی در هفته پایانی اکتبر با مجموعه‌ای از رویدادهای تعیین‌کننده روبه‌رو هستند؛ رویدادهایی که می‌توانند مسیر سهام فناوری، انتظارات نرخ بهره، بازار اوراق قرضه، قیمت انرژی و جریان سرمایه میان مناطق مختلف جهان را تغییر دهند. در آمریکا، انتشار گزارش مالی شرکت‌های بزرگ فناوری هم‌زمان با تصمیم فدرال رزرو، مهم‌ترین آزمون کوتاه‌مدت بازار سهام خواهد بود. در اروپا، تصمیم بانک مرکزی اروپا، فشار هزینه‌های استقراض و نگرانی‌های مالی دولت فرانسه در مرکز توجه قرار دارند. در آسیا نیز نشست مهم حزب کمونیست چین، تصمیم بانک مرکزی ژاپن و آمار رشد اقتصادی کره جنوبی و تایوان می‌توانند تصویر تازه‌ای از وضعیت اقتصاد جهانی ارائه دهند. شرایط کنونی با یک تناقض مهم همراه است: از یک سو، رشد سودآوری شرکت‌ها همچنان از بازار سهام حمایت می‌کند؛ از سوی دیگر، افزایش هزینه انرژی، بازده بالای اوراق قرضه و تردید درباره بازده سرمایه‌گذاری‌های سنگین در هوش مصنوعی، تحمل سرمایه‌گذاران در برابر ارزش‌گذاری‌های بالا را کاهش داده است. به همین دلیل، گزارش‌های مالی پیش رو صرفاً مجموعه‌ای از ارقام درآمد و سود نیستند؛ بلکه آزمونی برای سنجش کیفیت رشد، پایداری تقاضا و توان شرکت‌ها در تبدیل سرمایه‌گذاری به جریان نقدی خواهند بود. در یک نگاه آمریکا: گزارش‌های مایکروسافت، آلفابت و آمازون در کنار تصمیم فدرال رزرو، جهت کوتاه‌مدت بازار سهام و معاملات مرتبط با هوش مصنوعی را مشخص می‌کنند. تورم و انرژی: افزایش بهای نفت و بازده بالای اوراق قرضه، احتمال کاهش سریع نرخ بهره را محدود کرده و حساسیت بازار به داده‌های تورمی را افزایش داده است. اروپا: تصمیم بانک مرکزی اروپا و نگرانی درباره بدهی و بودجه فرانسه، در کنار گزارش رشد اقتصادی منطقه یورو، بر بازار ارز و اوراق قرضه اثر خواهند گذاشت. آسیا: نشست سیاسی چین، تصمیم بانک مرکزی ژاپن و آمار رشد کره جنوبی و تایوان، مهم‌ترین نشانه‌ها برای ارزیابی تقاضای جهانی و چرخه نیمه‌رساناها هستند. فهرست مهم‌ترین رویدادهای اقتصادی و سهامی هفته دوشنبه ۲۶ اکتبر ۲۰۲۶ | گزارش‌های مهم سهام سه‌شنبه ۲۷ اکتبر ۲۰۲۶ | گزارش‌های مهم سهام چهارشنبه ۲۸ اکتبر ۲۰۲۶ | گزارش‌های مهم سهام پنج‌شنبه ۲۹ اکتبر ۲۰۲۶ | گزارش‌های مهم سهام جمعه ۳۰ اکتبر ۲۰۲۶ | گزارش‌های مهم سهام آمریکا؛ آزمون بزرگ سهام فناوری و سیاست پولی اروپا؛ بانک مرکزی، بدهی فرانسه و آزمون تاب‌آوری اقتصاد آسیا؛ چین، ژاپن و اقتصادهای وابسته به نیمه‌رساناها دوشنبه ۲۶ اکتبر ۲۰۲۶ | گزارش‌های مهم سهام شرکت نماد آخرین قیمت ارزش بازار پیش‌بینی درآمد پیش‌بینی EPS Verizon VZ 44.66 دلار 185.55 میلیارد دلار 34.77 میلیارد دلار 1.28 دلار Welltower WELL 237.32 دلار 171.05 میلیارد دلار 3.66 میلیارد دلار 0.645 دلار Cadence Design CDNS 316.49 دلار 87.16 میلیارد دلار 1.61 میلیارد دلار 2.04 دلار Public Storage PSA 309.89 دلار 60.18 میلیارد دلار 1.35 میلیارد دلار 2.35 دلار Nucor NUE 258.11 دلار 58.56 میلیارد دلار 10.83 میلیارد دلار 5.80 دلار Lonza Group AG ADR LZAGY 76.54 دلار 53.48 میلیارد دلار — — Hartford HIG 136.76 دلار 37.04 میلیارد دلار 7.39 میلیارد دلار 3.17 دلار Celestica Inc. CLS 260.01 دلار 29.92 میلیارد دلار 5.44 میلیارد دلار 2.99 دلار Cincinnati Financial CINF 176.30 دلار 27.06 میلیارد دلار 2.64 میلیارد دلار 2.03 دلار Brown & Brown BRO 72.97 دلار 24.42 میلیارد دلار 1.76 میلیارد دلار 1.09 دلار Principal Financial PFG 108.57 دلار 23.24 میلیارد دلار 4.30 میلیارد دلار 2.45 دلار Santos STOSF 5.79 دلار 20.62 میلیارد دلار — — Santos ADR SSLZY 6.48 دلار 20.62 میلیارد دلار — — Brambles ADR BXBLY 30.37 دلار 20.23 میلیارد دلار — — سه‌شنبه ۲۷ اکتبر ۲۰۲۶ | گزارش‌های مهم سهام شرکت نماد آخرین قیمت ارزش بازار پیش‌بینی درآمد پیش‌بینی EPS Visa V 407.92 دلار 748.78 میلیارد دلار 12.09 میلیارد دلار 3.44 دلار Coca-Cola KO 92.71 دلار 398.89 میلیارد دلار 12.91 میلیارد دلار 0.8803 دلار HSBC ADR HSBC 90.68 دلار 309.55 میلیارد دلار 19.16 میلیارد دلار 2.21 دلار HSBC HBCYF 17.67 دلار 309.55 میلیارد دلار 19.16 میلیارد دلار 0.4415 دلار Novartis NVSEF 149.81 دلار 294.84 میلیارد دلار 14.61 میلیارد دلار 2.28 دلار Novartis ADR NVS 151.12 دلار 294.84 میلیارد دلار 14.60 میلیارد دلار 2.28 دلار Boeing BA 188.35 دلار 148.87 میلیارد دلار 24.39 میلیارد دلار -0.2355 دلار Seagate STX 630.49 دلار 143.37 میلیارد دلار 4.13 میلیارد دلار 7.39 دلار S&P Global SPGI 450.31 دلار 130.54 میلیارد دلار 3.64 میلیارد دلار 4.42 دلار Corning GLW 123.69 دلار 106.55 میلیارد دلار 5.02 میلیارد دلار 0.8778 دلار HCA HCA 469.03 دلار 101.55 میلیارد دلار 19.33 میلیارد دلار 6.65 دلار Grupo Mexico GMBXF 12.43 دلار 95.71 میلیارد دلار 5.95 میلیارد دلار 0.2257 دلار Waste Management WM 239.38 دلار 95.68 میلیارد دلار 6.81 میلیارد دلار 2.18 دلار Freeport-McMoRan FCX 65.18 دلار 93.60 میلیارد دلار 7.36 میلیارد دلار 0.8039 دلار American Tower AMT 188.97 دلار 88.05 میلیارد دلار 2.76 میلیارد دلار 1.64 دلار Johnson Controls JCI 143.96 دلار 87.20 میلیارد دلار 7.04 میلیارد دلار 1.58 دلار United Parcel Service UPS 101.06 دلار 85.98 میلیارد دلار 22.19 میلیارد دلار 1.63 دلار Robinhood Markets HOOD 95.07 دلار 85.48 میلیارد دلار 1.43 میلیارد دلار 0.5491 دلار Sherwin-Williams SHW 337.06 دلار 81.34 میلیارد دلار 6.78 میلیارد دلار 3.69 دلار Ecolab ECL 288.53 دلار 80.88 میلیارد دلار 4.70 میلیارد دلار 2.17 دلار Hilton Worldwide HLT 349.63 دلار 78.69 میلیارد دلار 3.36 میلیارد دلار 2.35 دلار Illinois Tool Works ITW 275.75 دلار 78.53 میلیارد دلار 4.26 میلیارد دلار 2.97 دلار چهارشنبه ۲۸ اکتبر ۲۰۲۶ | گزارش‌های مهم سهام شرکت نماد آخرین قیمت ارزش بازار پیش‌بینی درآمد پیش‌بینی EPS Alphabet C GOOG 317.28 دلار 3.90 تریلیون دلار 127.68 میلیارد دلار 3.02 دلار Alphabet A GOOGL 320.21 دلار 3.90 تریلیون دلار 127.69 میلیارد دلار 3.02 دلار Microsoft MSFT 524.51 دلار 3.90 تریلیون دلار 90.61 میلیارد دلار 4.72 دلار GE Vernova GEV 815.00 دلار 217.06 میلیارد دلار 9.74 میلیارد دلار — KLA Corp KLAC 145.61 دلار 190.02 میلیارد دلار 4.04 میلیارد دلار 1.18 دلار Santander ADR SAN 12.84 دلار 185.60 میلیارد دلار 18.14 میلیارد دلار 0.2723 دلار Amphenol APH 74.09 دلار 182.70 میلیارد دلار 9.44 میلیارد دلار 0.7217 دلار Airbus Group NV ADR EADSY 53.60 دلار 170.65 میلیارد دلار 20.64 میلیارد دلار 0.4671 دلار ServiceNow Inc NOW 158.96 دلار 164.34 میلیارد دلار 4.09 میلیارد دلار 1.02 دلار Hitachi ADR HTHIY 35.74 دلار 159.03 میلیارد دلار 18.57 میلیارد دلار 0.3443 دلار T-Mobile US TMUS 146.54 دلار 157.19 میلیارد دلار 23.15 میلیارد دلار 2.89 دلار Advantest DRC ATEYY 205.60 دلار 149.28 میلیارد دلار 2.70 میلیارد دلار 1.32 دلار UBS Group UBS 46.37 دلار 142.19 میلیارد دلار 13.05 میلیارد دلار 0.9159 دلار Fortinet FTNT 179.99 دلار 132.06 میلیارد دلار 2.06 میلیارد دلار 0.8593 دلار ADP ADP 304.16 دلار 120.52 میلیارد دلار 5.48 میلیارد دلار 2.77 دلار Equinor STOHF 49.15 دلار 115.71 میلیارد دلار 33.97 میلیارد دلار 1.37 دلار Equinor ADR EQNR 48.82 دلار 115.71 میلیارد دلار 33.60 میلیارد دلار 1.36 دلار Phillips 66 PSX 283.18 دلار 112.99 میلیارد دلار 45.06 میلیارد دلار 11.84 دلار BNP Paribas ADR BNPQY 46.80 دلار 102.55 میلیارد دلار 15.20 میلیارد دلار 1.64 دلار GSK plc DRC GSK 50.75 دلار 101.52 میلیارد دلار 11.73 میلیارد دلار 1.32 دلار Equinix EQIX 955.03 دلار 94.23 میلیارد دلار 2.56 میلیارد دلار 4.12 دلار Agnico Eagle Mines AEM 173.94 دلار 88.08 میلیارد دلار 3.57 میلیارد دلار 2.53 دلار Canadian Pacific Kansas City CP 89.51 دلار 78.78 میلیارد دلار 4.20 میلیارد دلار 1.31 دلار Vertiv Holdings Co VRT 194.32 دلار 74.81 میلیارد دلار 3.75 میلیارد دلار 1.82 دلار O’Reilly Automotive ORLY 89.92 دلار 72.74 میلیارد دلار 5.01 میلیارد دلار 0.9281 دلار FedEx FDX 298.72 دلار 70.70 میلیارد دلار 22.81 میلیارد دلار 3.31 دلار پنج‌شنبه ۲۹ اکتبر ۲۰۲۶ | گزارش‌های مهم سهام شرکت نماد آخرین قیمت ارزش بازار پیش‌بینی درآمد پیش‌بینی EPS Amazon AMZN 248.00 دلار 2.68 تریلیون دلار 202.10 میلیارد دلار 1.96 دلار Eli Lilly LLY 1,273.46 دلار 1.14 تریلیون دلار 22.42 میلیارد دلار 5.60 دلار Mastercard MA 623.60 دلار 546.28 میلیارد دلار 9.65 میلیارد دلار 5.16 دلار Intel INTC 86.96 دلار 456.93 میلیارد دلار 16.48 میلیارد دلار 0.401 دلار Merck & Co MRK 145.27 دلار 358.41 میلیارد دلار 17.28 میلیارد دلار 2.09 دلار Caterpillar CAT 687.00 دلار 315.80 میلیارد دلار 20.53 میلیارد دلار 7.03 دلار Shell RYDAF 53.50 دلار 307.89 میلیارد دلار 94.90 میلیارد دلار 1.69 دلار Shell ADR SHEL 108.18 دلار 307.89 میلیارد دلار 90.84 میلیارد دلار 3.36 دلار Linde PLC LIN 508.83 دلار 234.56 میلیارد دلار 9.16 میلیارد دلار 4.52 دلار TotalEnergies SE TTE 92.78 دلار 207.80 میلیارد دلار 56.86 میلیارد دلار 3.60 دلار Gilead GILD 156.04 دلار 193.48 میلیارد دلار 7.79 میلیارد دلار 2.17 دلار SanDisk SNDK 1,238.03 دلار 181.27 میلیارد دلار — 0.65 دلار AB InBev ADR BUD 84.26 دلار 166.54 میلیارد دلار 16.27 میلیارد دلار 1.14 دلار BBVA ADR BBVA 24.88 دلار 136.87 میلیارد دلار 12.08 میلیارد دلار 0.6024 دلار Ping An Insurance ADR PNGAY 12.38 دلار 129.26 میلیارد دلار — — British American Tobacco ADR BTI 59.48 دلار 127.92 میلیارد دلار — — Bristol-Myers Squibb BMY 61.48 دلار 125.59 میلیارد دلار 12.72 میلیارد دلار 1.09 دلار Air Liquide ADR AIQUY 39.01 دلار 124.55 میلیارد دلار 8.01 میلیارد دلار — Altria MO 74.31 دلار 124.08 میلیارد دلار 5.31 میلیارد دلار 1.51 دلار Keyence KYCCF 515.00 دلار 121.20 میلیارد دلار 362.79 میلیارد دلار 617.57 دلار Stryker SYK 307.15 دلار 117.81 میلیارد دلار 6.62 میلیارد دلار 3.55 دلار Starbucks SBUX 100.80 دلار 114.89 میلیارد دلار 9.22 میلیارد دلار 0.712 دلار BYD ADR BYDDY 9.09 دلار 99.55 میلیارد دلار 35.01 میلیارد دلار 0.2003 دلار BYD Co Ltd-H BYDDF 9.13 دلار 99.55 میلیارد دلار 35.01 میلیارد دلار 0.2003 دلار Trane Technologies TT 444.90 دلار 97.89 میلیارد دلار 6.50 میلیارد دلار 4.73 دلار AXA ADR AXAHY 46.55 دلار 94.54 میلیارد دلار — — Intercontinental Exchange ICE 162.74 دلار 91.36 میلیارد دلار 2.74 میلیارد دلار 1.96 دلار ING ADR ING 31.84 دلار 90.55 میلیارد دلار 7.06 میلیارد دلار 0.7621 دلار Monster Beverage MNST 46.19 دلار 90.49 میلیارد دلار 2.49 میلیارد دلار 0.2998 دلار ASE Industrial ADR ASX 38.69 دلار 88.27 میلیارد دلار 7.22 میلیارد دلار 0.3209 دلار Japan Tobacco ADR JAPAY 23.98 دلار 85.34 میلیارد دلار 6.37 میلیارد دلار 0.3416 دلار Glencore ADR GLNCY 14.31 دلار 84.39 میلیارد دلار — — Glencore GLCNF 7.16 دلار 84.39 میلیارد دلار — — Quanta Services PWR 546.43 دلار 82.15 میلیارد دلار 10.92 میلیارد دلار 4.95 دلار Mondelez International MDLZ 63.80 دلار 81.43 میلیارد دلار 9.98 میلیارد دلار 0.7142 دلار Enterprise Products Partners LP EPD 37.08 دلار 80.07 میلیارد دلار 15.51 میلیارد دلار 0.7264 دلار جمعه ۳۰ اکتبر ۲۰۲۶ | گزارش‌های مهم سهام شرکت نماد آخرین قیمت ارزش بازار پیش‌بینی درآمد پیش‌بینی EPS ExxonMobil Holdings XOM 183.21 دلار 753.34 میلیارد دلار 115.45 میلیارد دلار 3.99 دلار AbbVie ABBV 285.64 دلار 504.76 میلیارد دلار 17.36 میلیارد دلار 3.74 دلار Chevron CVX 233.21 دلار 457.47 میلیارد دلار 60.55 میلیارد دلار 4.88 دلار Industrial Commercial Bank of China ADR IDCBY 18.44 دلار 416.38 میلیارد دلار 31.74 میلیارد دلار 0.8657 دلار China Construction Bank Corp ADR CICHY 24.95 دلار 335.21 میلیارد دلار 28.33 میلیارد دلار 1.12 دلار Bank of China ADR BACHY 18.97 دلار 311.34 میلیارد دلار 22.87 میلیارد دلار 0.6903 دلار AstraZeneca AZN 171.49 دلار 266.07 میلیارد دلار 16.04 میلیارد دلار 2.59 دلار BP ADR BP 51.32 دلار 131.99 میلیارد دلار 61.07 میلیارد دلار 2.43 دلار Intesa Sanpaolo SpA PK ADR ISNPY 39.39 دلار 113.52 میلیارد دلار 7.90 میلیارد دلار 1.05 دلار Bank of Communications ADR BCMXY 25.40 دلار 100.72 میلیارد دلار 8.99 میلیارد دلار 0.9141 دلار Sanofi ADR SNY 41.60 دلار 99.48 میلیارد دلار 15.33 میلیارد دلار 1.56 دلار General Dynamics GD 349.36 دلار 94.38 میلیارد دلار 13.73 میلیارد دلار 4.12 دلار Caixabank ADR CAIXY 4.14 دلار 87.27 میلیارد دلار 4.89 میلیارد دلار 0.0879 دلار Regeneron Pharmaceuticals REGN 805.02 دلار 80.39 میلیارد دلار 4.54 میلیارد دلار 16.06 دلار Colgate-Palmolive CL 94.04 دلار 74.97 میلیارد دلار 5.34 میلیارد دلار 0.9264 دلار Canadian National Railway CNI 123.15 دلار 74.64 میلیارد دلار 4.63 میلیارد دلار 2.08 دلار NatWest Group ADR NWG 16.80 دلار 66.75 میلیارد دلار 6.18 میلیارد دلار 0.5121 دلار BOC Hong Kong ADR BHKLY 125.11 دلار 65.89 میلیارد دلار — — Imperial Oil IMO 134.80 دلار 65.16 میلیارد دلار 17.05 میلیارد دلار 4.74 دلار Mitsubishi Electric ADR MIELY 60.51 دلار 62.25 میلیارد دلار 9.68 میلیارد دلار 0.8023 دلار Dominion Energy D 65.20 دلار 57.35 میلیارد دلار 4.88 میلیارد دلار 1.19 دلار Hoya Corp ADR HOCPY 166.30 دلار 55.67 میلیارد دلار 1.67 میلیارد دلار 1.22 دلار   ✔️ بیشتر بخوانید: رویدادهای اثرگذار بازارهای جهانی را اینجا دنبال کنید. آمریکا؛ آزمون بزرگ سهام فناوری و سیاست پولی بازار سهام زیر فشار تردید درباره هوش مصنوعی بازار سهام آمریکا در آستانه یکی از شلوغ‌ترین هفته‌های فصل انتشار گزارش‌های مالی قرار دارد. پس از افت سنگین سهام فناوری در روزهای پایانی هفته گذشته، سرمایه‌گذاران اکنون می‌خواهند بدانند آیا اصلاح اخیر فرصتی برای ورود دوباره به بازار است یا نشانه آغاز یک عقب‌نشینی عمیق‌تر. بر اساس گزارش رویترز در ۲۳ اکتبر، شاخص نزدک پس از افت شدید روز پنجشنبه، در پایان معاملات جمعه نیز اندکی کاهش یافت. گزارش‌های مالی و چشم‌انداز هزینه‌ای شرکت متا و شرکت تجهیزات نیمه‌رسانا لام ریسرچ نتوانستند انتظارات بازار را برآورده کنند. این واکنش نشان می‌دهد که حتی عملکرد مالی مناسب نیز در شرایط کنونی برای حمایت از قیمت سهام کافی نیست؛ سرمایه‌گذاران به‌طور فزاینده‌ای درباره میزان هزینه‌های آینده، سرعت رشد درآمد و بازده سرمایه‌گذاری‌ها پرسش می‌کنند. اهمیت این تغییر رفتار را نباید دست‌کم گرفت. در دوره‌ای که بازار به رشد سریع هوش مصنوعی و توسعه زیرساخت‌های آن خوش‌بین بود، افزایش هزینه سرمایه‌ای شرکت‌ها اغلب نشانه‌ای از فرصت‌های آینده تلقی می‌شد. اکنون همان هزینه‌ها می‌توانند به منبع نگرانی تبدیل شوند؛ به‌ویژه هنگامی که تأمین مالی گران‌تر شده و بازده اقتصادی سرمایه‌گذاری‌ها هنوز به‌طور کامل روشن نیست. طبق داده‌های نقل‌شده از مؤسسه ال‌اس‌ای‌جی آی‌بی‌ای‌اس در گزارش رویترز، سود شرکت‌های شاخص اس‌اندپی ۵۰۰ در سه‌ماهه سوم، با توجه به گزارش‌های منتشرشده تا آن زمان، در مسیر رشد بیش از ۳۲ درصدی نسبت به سال قبل قرار داشت. این رقم از قدرت سودآوری شرکت‌های آمریکایی حکایت می‌کند؛ اما تداوم رشد سود به‌تنهایی تضمین‌کننده افزایش قیمت سهام نیست. اگر انتظارات بازار از رشد آینده بیش از اندازه بالا باشد، حتی نتایج مطلوب نیز ممکن است به افت قیمت منجر شوند. در پایان معاملات جمعه ۲۳ اکتبر، شاخص داوجونز با کاهش ۱٫۲۳ درصدی به ۵۲٬۲۱۵ واحد رسید، شاخص اس‌اندپی ۵۰۰ حدود ۰٫۵۲ درصد افت کرد و شاخص نزدک ۱۰۰ نیز ۰٫۲۱ درصد پایین آمد. بازده اوراق خزانه‌داری ده‌ساله آمریکا نزدیک ۵ درصد بود و نفت خام آمریکا در محدوده ۱۰۳ دلار به ازای هر بشکه معامله می‌شد. این ارقام که در گزارش هفتگی تیپ‌رنکس نقل شده‌اند، تصویری از بازاری ارائه می‌کنند که هم‌زمان با فشار هزینه انرژی و تردید درباره سهام فناوری روبه‌روست. مایکروسافت، آلفابت و آمازون؛ سه گزارش برای سنجش بازده هوش مصنوعی مهم‌ترین رویداد شرکتی هفته، انتشار گزارش مالی سه غول فناوری است. مایکروسافت و آلفابت قرار است چهارشنبه ۲۸ اکتبر و آمازون پنجشنبه ۲۹ اکتبر گزارش عملکرد خود را منتشر کنند. نتایج این شرکت‌ها می‌تواند برای ارزیابی تقاضای خدمات ابری، درآمد تبلیغاتی، هزینه توسعه مراکز داده و بازده سرمایه‌گذاری‌های هوش مصنوعی اهمیت ویژه‌ای داشته باشد. سرمایه‌گذاران بیش از گذشته به راهنمایی مدیران درباره هزینه‌های سرمایه‌ای آینده توجه خواهند کرد. برآورد مطرح‌شده در گزارش رویترز، هزینه سرمایه‌ای مجموع شرکت‌های بزرگ ارائه‌دهنده خدمات ابری را در سال جاری نزدیک به ۸۰۰ میلیارد دلار قرار می‌دهد. چنین سطحی از هزینه، نه‌تنها برای خود شرکت‌ها، بلکه برای تولیدکنندگان تراشه، سازندگان تجهیزات، پیمانکاران مراکز داده، شرکت‌های برق و تأمین‌کنندگان زیرساخت نیز پیامد دارد. با این حال، هزینه بالا زمانی برای بازار توجیه‌پذیر است که به رشد درآمد، افزایش بهره‌وری یا مزیت رقابتی پایدار منجر شود. اگر شرکت‌ها همچنان مخارج خود را افزایش دهند، اما سرعت رشد درآمدهای مرتبط با هوش مصنوعی کاهش یابد، بازار ممکن است در ارزش‌گذاری سهام تجدیدنظر کند. در مقابل، رشد قوی خدمات ابری و افزایش شواهد درآمدزایی از هوش مصنوعی می‌تواند اعتماد سرمایه‌گذاران را احیا کند. برای مایکروسافت، روند توسعه خدمات ابری و تبدیل ابزارهای هوش مصنوعی به درآمد تکرارشونده اهمیت دارد. در مورد آلفابت، علاوه بر فعالیت‌های ابری، پایداری درآمد تبلیغات جست‌وجو و تأثیر هوش مصنوعی بر مدل سنتی کسب‌وکار تبلیغاتی مورد توجه خواهد بود. آمازون نیز از دو مسیر قابل ارزیابی است: عملکرد خرده‌فروشی و وضعیت تقاضای مصرف‌کننده از یک سو، و سرمایه‌گذاری و رشد خدمات ابری از سوی دیگر. نکته کلیدی این است که واکنش بازار احتمالاً فقط به مقایسه سود هر سهم با پیش‌بینی تحلیلگران محدود نخواهد شد. میزان هزینه‌های آینده، زمان موردنیاز برای بازگشت سرمایه و چشم‌انداز حاشیه سود می‌توانند حتی از ارقام گذشته مهم‌تر باشند. نیمه‌رساناها؛ از رشد تقاضا تا حساسیت ارزش‌گذاری گزارش‌های اینتل و سندیسک در کنار نتایج شرکت‌های بزرگ فناوری، اطلاعات مهمی درباره وضعیت زنجیره تأمین هوش مصنوعی و بازار تجهیزات رایانشی ارائه خواهند کرد. سرمایه‌گذاران در مورد اینتل به پیشرفت تولید، تقاضای محصولات و برنامه‌های بهبود سودآوری توجه می‌کنند. در مورد سندیسک نیز وضعیت بازار حافظه و ذخیره‌سازی داده‌ها می‌تواند نشانه‌ای از شدت تقاضا برای زیرساخت‌های رایانشی باشد. افت اخیر سهام شرکت‌های نیمه‌رسانا نشان می‌دهد که رشد تقاضا برای محاسبات هوش مصنوعی به‌تنهایی برای جلوگیری از نوسان کافی نیست. اگر بازار از قبل رشد بسیار بالایی را در قیمت‌ها لحاظ کرده باشد، کوچک‌ترین فاصله میان عملکرد واقعی و انتظارات می‌تواند واکنش منفی شدیدی ایجاد کند. از سوی دیگر، شرکت‌هایی که زیرساخت‌های مراکز داده را تأمین می‌کنند، از جمله تولیدکنندگان تجهیزات برق و شبکه، نیز در کانون توجه خواهند بود. گزارش شرکت‌هایی مانند جی‌ای ورنووا و کاترپیلار می‌تواند اطلاعاتی درباره تقاضای برق، توسعه مراکز داده، سفارش‌های صنعتی و سرمایه‌گذاری در زیرساخت ارائه دهد. بنابراین، ارزیابی چرخه هوش مصنوعی باید فراتر از تولیدکنندگان تراشه انجام شود و کل زنجیره سرمایه‌گذاری را در بر گیرد. فدرال رزرو؛ مکث در اکتبر، نگرانی درباره دسامبر دومین محور مهم بازار آمریکا، نشست فدرال رزرو در چهارشنبه ۲۸ اکتبر است. طبق گزارش‌های منتشرشده در پایان هفته گذشته، بازارها احتمال افزایش نرخ بهره در این نشست را پایین ارزیابی می‌کردند. داده‌های نقل‌شده از ال‌اس‌ای‌جی احتمال افزایش نرخ در اکتبر را کمتر از ۱۰ درصد نشان می‌دادند؛ در حالی که احتمال افزایش نرخ در نشست دسامبر در محدوده ۸۰ تا ۸۵ درصد قرار داشت. این انتظارات نشان می‌دهد که بازار میان تصمیم فوری بانک مرکزی و مسیر احتمالی سیاست پولی در ماه‌های آینده تفاوت قائل است. حتی اگر نرخ بهره در اکتبر بدون تغییر بماند، اظهارات رئیس فدرال رزرو، کوین وارش، می‌تواند بر قیمت سهام، اوراق قرضه و دلار اثر بگذارد. سرمایه‌گذاران به دنبال نشانه‌هایی خواهند بود که مشخص کند آیا بانک مرکزی افزایش تورم را موقتی می‌داند یا فشارهای قیمتی، به‌ویژه در بخش انرژی، را تهدیدی پایدار ارزیابی می‌کند. افزایش بهای نفت می‌تواند تصمیم‌گیری را پیچیده‌تر کند. هزینه بالاتر انرژی، مستقیم و غیرمستقیم بر قیمت کالاها و خدمات اثر می‌گذارد و ممکن است کاهش تورم را دشوارتر سازد. در چنین شرایطی، کاهش سریع نرخ بهره کمتر محتمل می‌شود؛ به‌خصوص اگر داده‌های مصرف‌کننده و بازار کار نیز از تداوم تقاضا حکایت داشته باشند. با این حال، نباید احتمال مکث بانک مرکزی را با پایان دوره سیاست پولی انقباضی یکسان دانست. حتی ثابت ماندن نرخ در اکتبر می‌تواند با پیام‌هایی همراه باشد که انتظارات افزایش نرخ در دسامبر را تقویت کند. از همین رو، واکنش بازار به کنفرانس خبری و ارزیابی بانک مرکزی از تورم، احتمالاً به‌اندازه خود تصمیم اهمیت خواهد داشت. گزارش‌های اقتصادی پنجشنبه نیز در این زمینه تعیین‌کننده‌اند. برآورد مقدماتی رشد تولید ناخالص داخلی سه‌ماهه سوم و شاخص هزینه‌های مصرف شخصی ماه سپتامبر، که معیار مهم فدرال رزرو برای سنجش تورم است، می‌توانند انتظارات نرخ بهره را تغییر دهند. در صورت مشاهده تورم مقاوم در کنار رشد اقتصادی قوی، بازار احتمالاً برای مدت طولانی‌تری نرخ‌های بالا را در قیمت‌ها لحاظ خواهد کرد. نفت و اوراق قرضه؛ دو فشار هم‌زمان بر ارزش سهام نفت خام آمریکا در پایان هفته گذشته بار دیگر از مرز ۱۰۰ دلار عبور کرد و نگرانی‌ها درباره اختلال در عرضه انرژی در خاورمیانه افزایش یافت. در گزارش تیپ‌رنکس، نفت برنت در پایان جمعه در محدوده ۱۱۶ دلار به ازای هر بشکه قرار داشت. این ارقام به زمان گزارش مربوط‌اند و نباید به‌عنوان قیمت جاری بازار تلقی شوند؛ با این حال، شدت فشار انرژی در آن مقطع را نشان می‌دهند. افزایش بهای نفت از چند مسیر بر بازار سهام اثر می‌گذارد. نخست، هزینه حمل‌ونقل و تولید را بالا می‌برد؛ دوم، قدرت خرید خانوارها را کاهش می‌دهد؛ و سوم، می‌تواند مسیر تورم و نرخ بهره را تغییر دهد. شرکت‌های فناوری نیز از این فشار مصون نیستند، زیرا توسعه مراکز داده به برق، تجهیزات و سرمایه‌گذاری قابل‌توجه نیاز دارد. در همین حال، بازده اوراق خزانه‌داری ده‌ساله آمریکا نزدیک ۵ درصد باقی مانده بود. بازده بالا، نرخ تنزیل مورد استفاده برای ارزش‌گذاری جریان‌های نقدی آینده را افزایش می‌دهد و می‌تواند به‌ویژه بر سهام رشدی با ارزش‌گذاری بالا فشار وارد کند. ترکیب نرخ‌های بالا و هزینه انرژی بیشتر، در نتیجه، آزمونی جدی برای شرکت‌هایی است که بخش مهمی از ارزش بازارشان به سودهای مورد انتظار در سال‌های آینده وابسته است. انتخابات میان‌دوره‌ای؛ عامل افزوده نوسان انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا در سوم نوامبر نیز در پس‌زمینه بازار قرار دارد. احتمال تغییر توازن قدرت در کنگره می‌تواند انتظارات سرمایه‌گذاران درباره سیاست مالی، مقررات، مالیات و هزینه‌های عمومی را تحت تأثیر قرار دهد. هرچند اثر انتخابات به نتیجه و واکنش سیاسی پس از آن بستگی دارد، هم‌زمانی آن با نشست فدرال رزرو و انتشار گزارش‌های مالی، زمینه افزایش نوسان را فراهم می‌کند. در مجموع، بازار آمریکا در هفته پیش رو با سه پرسش اصلی روبه‌روست: آیا سود شرکت‌ها می‌تواند انتظارات بالا را تأیید کند؟ آیا سرمایه‌گذاری‌های هوش مصنوعی به‌اندازه کافی بازده اقتصادی ایجاد می‌کنند؟ و آیا تورم انرژی، بانک مرکزی را به حفظ سیاست پولی سخت‌گیرانه‌تر سوق می‌دهد؟ پاسخ به این پرسش‌ها می‌تواند جهت بازار را روشن‌تر کند، اما احتمالاً به‌جای یک حرکت یکپارچه، تفاوت عملکرد میان شرکت‌ها و صنایع را افزایش خواهد داد. اروپا؛ بانک مرکزی، بدهی فرانسه و آزمون تاب‌آوری اقتصاد بانک مرکزی اروپا در موقعیت انتظار در اروپا، تصمیم بانک مرکزی اروپا در پنجشنبه ۲۹ اکتبر از مهم‌ترین رویدادهای هفته خواهد بود. بر اساس انتظارات مطرح‌شده در گزارش‌های پیش از نشست، بازار عمدتاً ثابت ماندن نرخ سپرده در سطح ۲٫۵ درصد را پیش‌بینی می‌کرد. این انتظار پس از افزایش نرخ در سپتامبر شکل گرفته و نشان می‌دهد که سیاست‌گذاران ممکن است برای ارزیابی آثار تصمیم قبلی، به زمان بیشتری نیاز داشته باشند. با این حال، ثابت ماندن نرخ بهره به معنای رفع نگرانی‌ها نیست. افزایش اخیر بازده اوراق دولتی، به‌ویژه در فرانسه، فشار تازه‌ای بر شرایط تأمین مالی ایجاد کرده است. نگرانی درباره کسری بودجه، بدهی عمومی و توان دولت برای مدیریت هزینه‌ها می‌تواند هزینه استقراض را بالا نگه دارد و دامنه مانور سیاست‌گذاران را محدود کند. بانک مرکزی اروپا باید میان دو ریسک تعادل برقرار کند: از یک سو، فشارهای تورمی ناشی از انرژی و احتمال انتقال آن به قیمت‌های دیگر؛ از سوی دیگر، ضعف فعالیت اقتصادی و سخت‌تر شدن شرایط اعتباری. اگر داده‌های تازه نشان دهند که شوک انرژی هنوز به افزایش گسترده‌تر قیمت‌ها منجر نشده، مکث در افزایش نرخ قابل‌دفاع‌تر خواهد بود. اما اگر فشار تورمی ماندگار شود، احتمال ادامه سیاست انقباضی در ماه‌های آینده تقویت می‌شود. فرانسه؛ پیوند ریسک مالی و بازار اوراق قرضه فرانسه یکی از نقاط حساس بازارهای اروپایی باقی مانده است. نگرانی‌های بودجه‌ای می‌تواند سرمایه‌گذاران را به مطالبه بازده بالاتر برای خرید اوراق دولتی این کشور وادار کند. افزایش هزینه تأمین مالی، به‌نوبه خود، فضای دولت برای هزینه‌کرد عمومی را محدود می‌کند و ممکن است بر رشد اقتصادی اثر منفی بگذارد. در چنین شرایطی، بازارها نه‌فقط به تصمیم بانک مرکزی، بلکه به پیام‌های آن درباره وضعیت مالی دولت‌ها و شرایط اعتباری نیز توجه خواهند کرد. اگر بازده اوراق فرانسه افزایش بیشتری پیدا کند، فشار می‌تواند به سایر بازارهای منطقه یورو سرایت کند؛ به‌ویژه اگر سرمایه‌گذاران درباره پایداری بدهی عمومی یا هماهنگی سیاست‌های مالی و پولی تردید داشته باشند. در بریتانیا نیز ارائه بودجه دولت در چهارشنبه ۲۸ اکتبر اهمیت دارد. سرمایه‌گذاران به ترکیب مالیات، هزینه‌های عمومی و میزان انتشار اوراق جدید توجه خواهند کرد. هرگونه سیاستی که از نگاه بازار به افزایش کسری بودجه یا فشار تورمی منجر شود، می‌تواند بر پوند و اوراق دولتی اثر بگذارد. در مقابل، بودجه‌ای که از نظر تأمین مالی معتبر ارزیابی شود، احتمالاً به حفظ اعتماد سرمایه‌گذاران کمک می‌کند. داده‌های رشد و تورم؛ تصویر اقتصاد اروپا انتشار داده‌های مقدماتی رشد اقتصادی منطقه یورو در سه‌ماهه سوم و آمار تورم اکتبر کشورهای مهمی مانند آلمان و فرانسه در روز جمعه، به ارزیابی وضعیت اقتصاد اروپا کمک خواهد کرد. شاخص‌های اعتماد مصرف‌کننده و فضای کسب‌وکار نیز می‌توانند نشانه‌هایی از جهت تقاضا و تمایل شرکت‌ها به سرمایه‌گذاری ارائه دهند. برای بازار سهام اروپا، ترکیب رشد ضعیف و نرخ بهره بالا چالش‌برانگیز است؛ زیرا شرکت‌ها ممکن است هم‌زمان با افزایش هزینه تأمین مالی، با تقاضای کم‌رمق‌تر مواجه شوند. در مقابل، کاهش فشار تورمی بدون افت شدید فعالیت اقتصادی می‌تواند به بهبود چشم‌انداز بازار کمک کند. در مجموع، بازار اروپا در هفته آینده بیش از آنکه به یک رویداد منفرد واکنش نشان دهد، به رابطه میان سیاست پولی، اعتبار مالی دولت‌ها و داده‌های رشد حساس خواهد بود. ثبات نرخ بهره می‌تواند موقتاً از نوسان بکاهد، اما مسئله اصلی همچنان پایداری شرایط مالی و مسیر تورم است. آسیا؛ چین، ژاپن و اقتصادهای وابسته به نیمه‌رساناها چین؛ نشست سیاسی با پیامدهای اقتصادی در آسیا، نشست پنجمین اجلاس عمومی کمیته مرکزی بیستم حزب کمونیست چین که از ۲۶ تا ۲۹ اکتبر در پکن برگزار می‌شود، مهم‌ترین رویداد سیاسی هفته است. اگرچه انتظار می‌رود تمرکز اصلی نشست بر موضوعات سیاسی و راهبردی باشد، سرمایه‌گذاران متن بیانیه پایانی را برای یافتن نشانه‌هایی درباره اولویت‌های اقتصادی، سیاست صنعتی و جهت‌گیری رشد بررسی خواهند کرد. بازار همچنین به انتشار سود صنعتی ماه سپتامبر توجه خواهد داشت. این داده‌ها می‌توانند مشخص کنند که آیا کاهش شتاب سودآوری شرکت‌های صنعتی در ماه اوت ادامه یافته یا نشانه‌هایی از بهبود دیده می‌شود. سودآوری صنعتی اهمیت زیادی دارد، زیرا بر توان شرکت‌ها برای سرمایه‌گذاری، استخدام و بازپرداخت بدهی اثر می‌گذارد. شاخص‌های مدیران خرید بخش تولید و خدمات نیز در ارزیابی وضعیت فعالیت اقتصادی چین اهمیت دارند. بهبود سفارش‌های کارخانه‌ای و تقاضای داخلی می‌تواند به تثبیت انتظارات درباره رشد کمک کند؛ اما اگر داده‌ها از تداوم ضعف تقاضا حکایت داشته باشند، احتمال افزایش فشار برای ارائه حمایت‌های سیاستی بیشتر می‌شود. برای بازارهای جهانی، وضعیت چین از دو جهت مهم است: این کشور یکی از بزرگ‌ترین مراکز تولید صنعتی و مصرف مواد اولیه است و هم‌زمان نقش مهمی در زنجیره تأمین فناوری و کالاهای سرمایه‌ای دارد. بنابراین، هر نشانه‌ای از تغییر مسیر تقاضای چین می‌تواند بر بازار فلزات، انرژی، کالاهای صنعتی و سهام شرکت‌های صادرات‌محور اثر بگذارد. ژاپن؛ مکث بانک مرکزی و تمرکز بر راهنمایی آینده بانک مرکزی ژاپن قرار است در پایان نشست دو روزه خود در جمعه ۳۰ اکتبر تصمیم بگیرد. بر اساس پیش‌بینی مؤسسه آی‌ان‌جی و گزارش‌های بازار، انتظار غالب آن بود که نرخ سیاستی در سطح ۱٫۲۵ درصد ثابت بماند. در این صورت، توجه اصلی به اظهارات کازوئو اوئدا، رئیس بانک مرکزی، درباره زمان افزایش احتمالی بعدی نرخ بهره معطوف خواهد شد. تورم همچنان یکی از عوامل اصلی تصمیم‌گیری است، اما بانک مرکزی باید آثار افزایش قبلی نرخ بر مصرف داخلی، فعالیت اقتصادی و شرایط اعتباری را نیز بسنجد. داده‌های تورم توکیو، خرده‌فروشی و تولید صنعتی در پایان هفته می‌توانند تصویر دقیق‌تری از وضعیت اقتصاد ژاپن ارائه دهند. اگر بانک مرکزی به افزایش نرخ در ماه‌های آینده اشاره کند، ین و بازار اوراق قرضه ژاپن ممکن است واکنش نشان دهند. تغییر مسیر سیاست پولی ژاپن برای بازارهای جهانی نیز اهمیت دارد، زیرا تفاوت نرخ بهره میان ژاپن و اقتصادهای بزرگ دیگر بر جریان سرمایه و معاملات تأمین مالی‌شده با ین اثر می‌گذارد. کره جنوبی و تایوان؛ آزمون تقاضای نیمه‌رساناها کره جنوبی روز سه‌شنبه آمار رشد اقتصادی سه‌ماهه سوم را منتشر می‌کند. پیش‌بینی اجماع بازار که در گزارش آی‌ان‌جی نقل شده، رشد سالانه ۳٫۲ درصدی را در مقایسه با ۳٫۷ درصد در سه‌ماهه دوم نشان می‌دهد؛ در حالی که رشد فصلی می‌تواند به ۰٫۸ درصد برسد. تقاضای نیمه‌رساناها و صادرات مرتبط با فناوری از عوامل مهم پشتیبان اقتصاد کره جنوبی به شمار می‌روند. در تایوان نیز آمار تولید ناخالص داخلی سه‌ماهه سوم روز جمعه منتشر خواهد شد. مؤسسه آی‌ان‌جی رشد سالانه ۱۱٫۴ درصدی را پیش‌بینی کرده بود که بیانگر قدرت تقاضای خارجی و نقش صنعت فناوری در اقتصاد این جزیره است. این رقم یک پیش‌بینی پیش از انتشار داده‌هاست، نه نتیجه نهایی. عملکرد کره جنوبی و تایوان می‌تواند برای سنجش تقاضای جهانی تراشه‌ها و تجهیزات فناوری مفید باشد. با این حال، باید میان رشد فروش در زنجیره نیمه‌رساناها و بازده سهام شرکت‌های فعال در آن تفاوت گذاشت. رشد تقاضای واقعی ممکن است ادامه داشته باشد، اما اگر ارزش‌گذاری سهام بر اساس انتظارات بسیار خوش‌بینانه شکل گرفته باشد، بازار همچنان مستعد اصلاح خواهد بود. تصویر کلی آسیا هفته پیش رو در آسیا ترکیبی از رویدادهای سیاسی، تصمیم‌های پولی و داده‌های رشد اقتصادی را در بر دارد. چین می‌تواند با پیام‌های سیاستی بر انتظارات تقاضای صنعتی اثر بگذارد؛ ژاپن با تصمیم بانک مرکزی بر بازار ارز و اوراق قرضه اثرگذار است؛ و کره جنوبی و تایوان نشانه‌هایی از وضعیت چرخه فناوری ارائه می‌کنند. برای سرمایه‌گذاران، مهم‌ترین پرسش آن است که آیا تقاضای فناوری و تجارت منطقه‌ای می‌توانند در برابر نرخ‌های بهره بالا، هزینه انرژی و تردیدهای بازار تاب‌آوری نشان دهند. پاسخ به این پرسش برای سهام آسیایی، بازار کالاها و شرکت‌های وابسته به زنجیره جهانی تولید اهمیت خواهد داشت.

خواندن کامل خبر
تحلیل کم اثر
تحلیل کم اثر

اوج‌گیری قیمت نفت به آستانه ۱۱۶ دلار؛ سایه سنگین جنگ بر امنیت عرضه

در یک نگاه شوک عرضه و صعود نفت: ثبت قوی‌ترین رشد هفتگی برنت در دو ماه اخیر و رسیدن به ۱۱۶.۷۲ دلار به دنبال تشدید بحران خاورمیانه. تهدید حیاتی تنگه هرمز: هشدار دویچه بانک درباره اوج‌گیری حملات به نفتکش‌ها در ماه اکتبر و اختلال در مسیرهای کلیدی انرژی. بازتاب زنجیره‌ای در اقتصاد: انتقال فشارهای تورمی به بازار سوخت ایالات متحده (بنزین ۴.۲۹ دلاری) و عقب‌نشینی شاخص‌های سهام وال‌استریت. تحولات ژئوپلیتیکی که از خاورمیانه سرچشمه می‌گیرند، همچنان بر قیمت‌ها در بازارهای جهانی نفت تأثیر می‌گذارند. قیمت نفت خام برنت روز جمعه به ۱۱۶.۷۲ دلار در هر بشکه رسید که بالاترین قیمت از ماه آوریل تاکنون است. قیمت نفت خام وست تگزاس اینترمدیت (WTI)، شاخص نفت آمریکا، نیز به بالای 103 دلار در هر بشکه رسید. نفت خام برنت در مقیاس هفتگی ۶.۲ درصد افزایش یافت و قوی‌ترین افزایش هفتگی خود را در تقریباً دو ماه گذشته ثبت کرد. در واقع، قیمت‌های بالای نفت در بازارهای جهانی تحت تأثیر خطرات ناشی از درگیری‌های خاورمیانه برای محموله‌های انرژی قرار گرفت. قیمت نفت از ۲۸ فوریه که جنگ در خاورمیانه آغاز شد، به شدت افزایش یافته است. قیمت نفت برنت در این دوره تقریباً ۶۰ درصد و قیمت نفت WTI بیش از ۵۰ درصد افزایش یافت. تأثیرات جنگ بر تولید و حمل و نقل انرژی، نگرانی‌های مربوط به عرضه در بازارهای جهانی نفت را افزایش داده و نگرانی‌های امنیتی، به ویژه در اطراف تنگه هرمز، انتظارات مبنی بر اختلال در حمل و نقل نفت را تقویت کرده است. نقش کلیدی تنگه هرمز و گزارش دویچه بانک درباره افزایش حملات یکی از دلایل اصلی افزایش قیمت نفت، حملات به نفتکش‌ها در تنگه هرمز و اطراف آن بود. پیش از جنگ، تقریباً یک پنجم نفت جهان از طریق تنگه هرمز منتقل می‌شد و اکنون نگرانی‌های امنیتی در طول این مسیر که برای تجارت جهانی انرژی حیاتی بوده، خطر اختلال در حمل و نقل نفت و کاهش عرضه را افزایش داده است. افزایش تنش‌های نظامی در منطقه، نگرانی‌ها در مورد امنیت عرضه در بازارهای نفت را نیز تشدید کرده است. داده‌های دویچه بانک نشان می‌دهد که حملات به محموله‌های انرژی در خاورمیانه در ماه اکتبر افزایش یافته و به بالاترین سطح خود از زمان آغاز جنگ رسیده است. صادرات نفت از خاورمیانه در ماه سپتامبر تا حدی بهبود یافته بود، اما در ماه اکتبر دوباره روند کاهشی به خود گرفت. افت صادرات از جمله تحولاتی بود که نگرانی‌ها در مورد پایداری عرضه جهانی نفت را افزایش داد. فعالیت‌های نظامی در خاورمیانه همچنان از نزدیک در بازارهای نفت رصد می‌شود. بنا به گزارش‌ها، دو نفر در حمله در اثر حمله حوثی‌های یمن به فرودگاهی در عربستان سعودی کشته شدند. پس از این حمله، ایالات متحده برخی از پرسنل دیپلماتیک خود را از منطقه خارج کرد. در همین حال، براساس برخی گزارش‌ها ارتش‌های آمریکا و اسرائیل در حال تدوین برنامه‌هایی برای حمله به ایران پس از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا هستند. در واقع، تحولات منطقه خطر اختلالات احتمالی در عرضه نفت را همچنان در دستور کار قرار داده است. چشم‌انداز قیمت نفت و تأثیر آن بر سوخت و بازارهای سهام آمریکا پیش‌بینی‌ها حاکی از آن است که قیمت نفت برنت می‌تواند بالای ۱۰۰ دلار در هر بشکه باقی بماند. انتظارات بازار نشان می‌دهد که احتمالا قیمت نفت برنت تا آوریل سال آینده بالاتر از این سطح باشد. این انتظارات منعکس کننده قیمت‌گذاری بازار است که تحت تأثیر روند درگیری‌ها در خاورمیانه و تحولات مربوط به حمل و نقل انرژی قرار می‌گیرد. مسائل امنیتی در تنگه هرمز و اختلالات در حمل و نقل نفت از جمله عوامل کلیدی تعیین کننده جهت گیری آینده قیمت‌ها هستند. همچنین، افزایش قیمت جهانی نفت در قیمت سوخت مصرف‌کنندگان در ایالات متحده منعکس شده است. میانگین قیمت بنزین در این کشور به ۴.۲۹ دلار در هر گالن و قیمت گازوئیل به ۶.۳۱ دلار در هر گالن افزایش یافت. قیمت هر دو نوع سوخت بالاتر از سطح قبل از جنگ باقی مانده و این روند نگرانی‌ها در مورد ادامه هزینه‌های انرژی و فشار تورمی را افزایش داده است. تأثیر درگیری‌های خاورمیانه بر بازارهای انرژی، در بازارهای سهام ایالات متحده نیز منعکس شد. شاخص S&P ۵۰۰، یکی از شاخص‌های اصلی در ایالات متحده، روز جمعه ۰.۵ درصد کاهش یافت. فروش گسترده سهام شرکت‌های فناوری از جمله عواملی بود که کاهش شاخص را تشدید کردند. همزمان با ارزیابی تأثیر بالقوه قیمت‌های بالای نفت بر هزینه‌های انرژی و چشم‌انداز اقتصادی توسط سرمایه‌گذاران، تحولات ژئوپلیتیکی نیز به عاملی کلیدی در تصمیمات بازار تبدیل شد. ارزیابی نهایی بازار جهانی نفت و تورم رسیدن قیمت نفت خام برنت به ۱۱۶.۷۲ دلار، تأثیر تحولات خاورمیانه بر بازارهای جهانی انرژی را آشکار کرد. از زمان آغاز جنگ در ۲۸ فوریه، قیمت نفت برنت تقریباً ۶۰ درصد و قیمت نفت خام آمریکا بیش از ۵۰ درصد افزایش یافته است. تشدید حملات در اطراف تنگه هرمز و کاهش مجدد صادرات محموله‌های نفتی در ماه اکتبر، نگرانی‌ها در مورد امنیت عرضه جهانی را افزایش داده است. با افزایش قیمت نفت که بر قیمت بنزین و گازوئیل در ایالات متحده تأثیر گذاشته است، بازارها به دقت اثرات بالقوه افزایش هزینه‌های انرژی بر تورم و فعالیت‌های اقتصادی را زیر نظر دارند.

خواندن کامل خبر
تحلیل کامودیتی‌ها کم اثر
تحلیل کامودیتی‌ها کم اثر

رمزگشایی از اظهارات الزیدی؛ بن‌بست انرژی و تقلا برای دور زدن هرمز

در یک نگاه با شروع جنگ و اختلال در تنگه هرمز، صادرات نفت عراق به شدت سقوط کرده و با وجود نفت ۱۱۰ دلاری، بغداد از درآمدهای آن محروم مانده و اقتصاد این کشور را به سمت انقباض ۱۲.۴ درصدی برده است. کاهش شدید ذخایر ارزی و جهش نرخ دلار در بازار موازی، بغداد را میان محافظت از ارزش دینار و پرداخت ماهانه ۵ میلیارد دلار حقوق بخش عمومی در تنگنای شدیدی قرار داده است. احیای خطوط لوله راهبردی مانند بصره-عقبه، کرکوک-بانیاس و بندر ینبع به عنوان گزینه‌های حیاتی برای عبور از وابستگی به تنگه هرمز و نجات اقتصاد عراق مطرح شده‌اند. جنگ ایالات متحده و اسرائیل علیه ایران که از فوریه ۲۰۲۶ آغاز شد، محاسبات منطقه‌ای عراق را تغییر داده است، زیرا پیامدهای آن خطرات وابستگی به تعداد محدودی از مسیرهای صادراتی را آشکار کرد. با اختلال در صادرات نفت از طریق تنگه هرمز و کاهش درآمدهای نفتی، یافتن جایگزین‌های اقتصادی به ضرورت فوری برای این کشور تبدیل شده است. این تحول، بغداد را در آزمون سیاسی و اقتصادی مبنی بر توانایی در برقراری روابط متنوع‌تر با ترکیه، سوریه، عربستان سعودی، اردن و کشورهای غربی قرار می‌دهد. روز گذشته نیز، الزیدی، نخست وزیر عراق، در سخنرانی خود گفت که «ما در حال کار بر روی یک شبکه لوله‌کشی برای صادرات نفت هستیم تا عراق دیگر به تنگه هرمز وابسته نباشد. صادرات نفت عراق به دلیل شرایط منطقه‌ای، بین توقف و ادامه صادرات نوسان دارد. بحران هرمز، عراق را از بهره‌مندی از افزایش قیمت نفت محروم کرد.» شوک انرژی و دست خالی بغداد جنگ اخیر ایالات متحده و ایران نشان داده است که اتکای شدید عراق به صادرات نفت، این کشور را در برابر پیامدهای درگیری‌های منطقه‌ای حتی در زمان افزایش قیمت‌های جهانی، آسیب‌پذیر می‌سازد. مسئله اصلی صرفاً قیمت نفت نیست، بلکه توانایی بغداد در انتقال صادرات خود به بازارها و وصول درآمدهای حاصل از آن در میان اختلالات مسیرهای حمل‌ونقل و ناتوانی در استفاده از کانال‌های صادراتی سنتی است. در ۷ اکتبر ۲۰۲۶، رویترز گزارش داد که صادرات عراق در ماه اوت به حدود ۲.۳۴ میلیون بشکه در روز کاهش یافته است، در حالی که پیش از جنگ بیش از ۳.۶ میلیون بشکه در روز بود. این امر نشان دهنده کاهش منبع اصلی تأمین مالی دولت و انجام تعهدات آن است. بانک جهانی در گزارش اکتبر ۲۰۲۶ خود پیش‌بینی کرد که اقتصاد عراق در طول سال ۱۲.۴ درصد کوچک خواهد شد که این امر به دنبال کاهش ذخایر ارزی از ۱۰۲ میلیارد دلار فوریه به ۷۸.۳ میلیارد دلار در ماه ژوئیه و کاهش ۳۵.۷ درصدی درآمدهای نفتی طی پنج ماه نخست سال رخ داده است. از همین روی، فشارهای اقتصادی در حال افزایش است، زیرا کاهش هزینه‌های جاری دولت، به‌ویژه حقوق بخش عمومی، دشوار است. بلومبرگ خاطرنشان می‌کند که بغداد با یک معضل میان محافظت از ارزش دینار و ادامه پرداخت حقوق کارمندان بخش عمومی، ماهانه حدود ۵ میلیارد دلار هزینه، مواجه است. این وضعیت، شکاف رو به رشد بین درآمدهای موجود و تعهدات مالی دولت را نشان می‌دهد. به نظر می‌رسد افزایش قیمت نفت، تا زمانی که صادرات با موانع حمل‌ونقل روبه‌روست، به‌تنهایی برای حل بحران کافی نباشد. بر اساس ارزیابی‌های رسانه‌های بین‌المللی، نفت ۱۱۰ دلاری درجه‌ای از محافظت مالی را برای عراق فراهم نمی‌کند، زیرا انسداد تنگه هرمز توانایی این کشور را برای بهره‌مندی از قیمت‌های بالاتر محدود کرده است. این بحران همچنین بازار ارز و بخش تجاری را تحت تأثیر قرار داده است. در ۷ اکتبر، رویترز از اتخاذ ساختار جدید نرخ ارز تا ۱۵۲۰ دینار در برابر هر دلار خبر داد. آسوشیتدپرس نیز گزارش داد که نرخ دلار در بازار موازی به بیش از ۱۷۰۰ دینار افزایش یافته که هزینه‌های واردات را بالا برده و فشار زیادی بر خانوارها و تجار وارد کرده است. این تحولات نشان می‌دهد که تنوع‌بخشی به مسیرهای صادرات نفت و گاز دیگر صرفاً یک پروژه راهبردی قابل‌تعویق نیست، بلکه بخشی از تلاش آن برای صیانت از ثبات مالی و اقتصادی به شمار می‌رود. با این حال، دستیابی به این امنیت نیازمند عبور از مرحله اعلام و بحث درباره پروژه‌ها، و رسیدن به ایجاد مسیرهای صادراتی قابل‌اجرا و تضمین توافقاتی است که استمرار روند صادرات را در شرایط استثنایی تضمین کند. واکاوی مسیرهای صادراتی پروژه خط لوله بصره-عقبه به عنوان یکی از گزینه‌های پیشرو در راستای ترسیم مجدد نقشه صادرات نفت عراق مطرح شده است. این خط لوله نفت را به سمت دریای سرخ منتقل و در صورت اجرا، مسیری را فراهم می‌سازد که به عبور از تنگه هرمز وابسته نیست. این پروژه باوجود تهدیدهای قبلی، پس از جنگ اهمیت تازه‌ای یافته است. مسئله تنها به این پروژه محدود نمی‌شود. بغداد همچنین گفتگوهایی را درباره بازسازی خط لوله کرکوک-بانیاس آغاز کرده است که امکان انتقال نفت عراق از طریق سوریه به دریای مدیترانه را فراهم می‌کند. اگر این مسیر به بهره‌برداری مجدد برسد، گزینه دیگری برای تنوع‌بخشیدن به صادراتی عراق و بهره‌گیری از موقعیت جغرافیایی و روابط اقتصادی آن با کشورهای همسایه در اختیار آن قرار خواهد داد. به باور برخی از کارشناسان عراقی، پروژه‌های بصره-عقبه و کرکوک-بانیاس قادر به کمک به بغداد در این شرایط است. همچنین، در بخش عربستان، بغداد به دنبال احیای دسترسی به خط لوله نفت عراق منتهی به بندر ینبع است که عربستان سعودی در دهه ۱۹۹۰ و در پی جنگ خلیج فارس کنترل آن را به دست گرفت.

خواندن کامل خبر
تحلیل کامودیتی‌ها کم اثر
تحلیل کامودیتی‌ها کم اثر

کانادا و ترکیه مشارکت راهبردی سه‌ساله را آغاز می‌کنند

مارک کارنی، نخست‌وزیر کانادا، از آغاز مشارکت راهبردی کانادا و ترکیه خبر داد؛ مشارکتی که با یک برنامه اقدام سه‌ساله پشتیبانی می‌شود و بر چهار محور استوار است: تجارت و سرمایه‌گذاری، دفاع و امنیت، انرژی و پیوندهای مردمی.

خواندن کامل خبر
اخبار فارکس کم اثر
اخبار فارکس کم اثر

شوک دیگر به بازار نفت؛ خط لوله صادراتی لیبی متوقف شد

حمله به تأسیسات نفتی در لیبی، منجر به تعطیلی یکی از خطوط اصلی صادرات نفت خام شد که می‌تواند درآمدهای نفتی این کشور را تحت‌تأثیر قرار دهد. شرکت ملی نفت لیبی اعلام کرد خط لوله «حماده ـ زاویه» پس از ورود افرادی به ایستگاه دریافت نفت شرکت خلیج فارس و بستن شیر آن، از مدار خارج شده است. این شرکت هشدار داد که ادامه تعطیلی خط، صادرات نفت خام از میدان‌های متصل به آن را تهدید می‌کند. این امر در شرایطی است که تلاش‌هایی برای حفظ ثبات عملیات نفتی و افزایش تولید در جریان است. شرکت ملی نفت لیبی نیز از مقام‌های مسئول خواست تا برای بازگشایی فوری شیر و تأمین امنیت محل مداخله کنند. این شرکت همچنین درباره پیامدهای تداوم تعطیلی بر تولید نفت خام و درآمدهای نفتی لیبی هشدار داده است. خط حماده ـ زاویه برای انتقال نفت تولیدی میدان‌های حماده و طهاره به کار می‌رود. بنابراین تداوم انسداد آن می‌تواند عملیات انتقال نفت از این میدان‌ها را با چالش روبه‌رو کند. این رویداد چند هفته پس از بحران تعطیلی خط لوله نفت خام شراره به بندر زاویه رخ داده که پمپاژ نفت را مختل کرد و خسارات بسیاری را به بار آورد. صادرات نفت آن سرانجام در ۲۶ سپتامبر ۲۰۲۶ از سر گرفته شد.

خواندن کامل خبر
اخبار کامودیتی کم اثر
اخبار کامودیتی کم اثر

ریزش بازارهای سهام جهان؛ نگرانی از هوش مصنوعی و جهش نفت، سرمایه‌ها را به سمت اوراق قرضه برد

بازارهای مالی جهان روز پنجشنبه، ۲۲ اکتبر ۲۰۲۶، تحت‌تأثیر مجموعه‌ای از نگرانی‌های اقتصادی، شرکتی و ژئوپلیتیکی با موجی از احتیاط مواجه شدند. انتشار گزارش مالی متا، که در ابتدا به‌دلیل رشد درآمدهای شرکت می‌توانست از سهام فناوری حمایت کند، در نهایت نتوانست اعتماد سرمایه‌گذاران را حفظ کند. نگرانی از هزینه‌های سنگین توسعه هوش مصنوعی، برنامه انتشار سهام بدون حق رأی، فشارهای حقوقی علیه متا و افزایش تنش‌ها در خاورمیانه، فضای بازار را منفی کرد. هم‌زمان، افزایش قیمت نفت و افت بازده اوراق خزانه‌داری آمریکا نشان داد که سرمایه‌گذاران میان خطر اختلال در عرضه انرژی، احتمال تشدید تورم و نگرانی از کندشدن رشد اقتصادی گرفتار شده‌اند. در یک نگاه شاخص جهانی سهام برای ثبت شدیدترین افت روزانه خود در دو هفته گذشته آماده شد و سهام فناوری در آسیا، اروپا و آمریکا تحت فشار قرار گرفت. درآمد متا فراتر از انتظارات بود، اما نگرانی درباره هزینه‌های هوش مصنوعی، تأمین مالی و پرونده‌های حقوقی، اثر مثبت گزارش مالی را خنثی کرد. نفت خام برنت با رشد ۳ درصدی به حدود ۱۱۲ دلار در هر بشکه رسید؛ سطحی نزدیک به بالاترین قیمت پنج ماه اخیر. افزایش تقاضا برای دارایی‌های امن، بازده اوراق ده‌ساله خزانه‌داری آمریکا را ۷ واحد پایه کاهش داد؛ در مقابل، طلا و رمزارزها نیز با افت قیمت مواجه شدند. خوش‌بینی به فناوری زیر سایه هزینه‌های هوش مصنوعی شاخص جهانی سهام که عملکرد بازارهای بزرگ را دنبال می‌کند، در معاملات پنجشنبه حدود ۰٫۴ درصد کاهش یافت. این افت در شرایطی رخ داد که سرمایه‌گذاران پس از انتشار گزارش‌های مالی شرکت‌های بزرگ فناوری، به دنبال نشانه‌هایی از تداوم رشد سودآوری بودند؛ اما نگرانی درباره پایداری این رشد، به‌ویژه در بخش هوش مصنوعی، بر بازارها غلبه کرد. متا، نخستین شرکت از گروه غول‌های زیرساختی هوش مصنوعی که گزارش مالی سه‌ماهه خود را منتشر کرد، از درآمدی بالاتر از پیش‌بینی‌ها خبر داد. بااین‌حال، برنامه این شرکت برای انتشار سهام بدون حق رأی، پرسش‌های تازه‌ای درباره نحوه تأمین مالی سرمایه‌گذاری‌های سنگین آن ایجاد کرد. چنین اقدامی می‌تواند منابع مالی بیشتری در اختیار شرکت قرار دهد، اما هم‌زمان نگرانی درباره هزینه توسعه زیرساخت‌ها، بازده سرمایه‌گذاری‌ها و پیامدهای تأمین مالی برای سهام‌داران را افزایش می‌دهد. متا همچنین با ضربه‌ای حقوقی روبه‌رو شد. یک قاضی در ایالت نیومکزیکو آمریکا این شرکت را در پرونده‌ای مرتبط با حریم خصوصی داده‌ها به پرداخت ۲۵ میلیارد دلار جریمه محکوم کرد. مجموعه این تحولات باعث شد سهام متا حدود ۰٫۸ درصد کاهش یابد. در اروپا نیز شاخص استوکس ۶۰۰ حدود یک درصد افت کرد و شرکت‌های فناوری و صنعتی از جمله ای‌اس‌ام‌ال، اشنایدر الکتریک و زیمنس انرژی تحت فشار قرار گرفتند. معاملات آتی سهام آمریکا نیز کاهش یک تا دو درصدی را نشان می‌دادند؛ نشانه‌ای از احتمال شروع منفی معاملات در وال‌استریت. تسلا؛ کاهش پیش‌بینی هزینه‌ها و افت سهام تسلا نیز پس از انتشار گزارش مالی خود با افت قابل‌توجه قیمت سهام روبه‌رو شد. سهام این شرکت در معاملات پیش از بازگشایی بازار نزدیک به ۵ درصد کاهش یافت. تسلا پیش‌بینی هزینه‌های خود را پایین آورد؛ تحولی که در نگاه نخست می‌تواند به معنای کنترل مخارج باشد، اما ارزیابی دقیق آن به عوامل دیگری از جمله چشم‌انداز تولید، تقاضا، سرمایه‌گذاری‌های آینده و برنامه‌های راهبردی شرکت بستگی دارد. در گزارش رویترز، این تحولات در کنار احتمال ادغام با اسپیس‌ایکس مطرح شده است. بااین‌حال، کاهش پیش‌بینی هزینه‌ها به‌تنهایی نشانه‌ای قطعی از بهبود سودآوری نیست. سرمایه‌گذاران باید بررسی کنند که آیا کاهش مخارج ناشی از افزایش بهره‌وری است یا از تعدیل برنامه‌های توسعه‌ای و تغییر چشم‌انداز کسب‌وکار سرچشمه می‌گیرد. جهش نفت در سایه تنش‌های خاورمیانه در بازار انرژی، نفت خام برنت با افزایش ۳ درصدی به حدود ۱۱۲ دلار در هر بشکه رسید؛ قیمتی نزدیک به بالاترین سطح پنج ماه اخیر. تشدید حملات حوثی‌ها در عربستان سعودی، نگرانی‌ها درباره گسترش درگیری‌ها و احتمال اختلال در عرضه نفت منطقه را افزایش داد. اهمیت این افزایش صرفاً به بازار انرژی محدود نمی‌شود. رشد قیمت نفت می‌تواند هزینه حمل‌ونقل و تولید را بالا ببرد، فشار تورمی ایجاد کند و قدرت خرید خانوارها را کاهش دهد. برای اقتصادهای واردکننده انرژی، این وضعیت به معنای افزایش هزینه واردات و دشوارترشدن مدیریت تورم است. در مقابل، کشورهای صادرکننده نفت ممکن است از افزایش درآمدهای ارزی منتفع شوند؛ هرچند میزان بهره‌مندی آن‌ها به حجم صادرات، ظرفیت تولید و شرایط مالی داخلی وابسته است. در چنین فضایی، بازارها با دو خطر هم‌زمان مواجه‌اند: افزایش تورم ناشی از انرژی و تضعیف رشد اقتصادی در اثر بالا رفتن هزینه‌ها و نااطمینانی ژئوپلیتیکی. اوراق قرضه آمریکا؛ پناهگاه سرمایه در روز پرتنش افزایش نگرانی درباره پیامدهای اقتصادی بحران، تقاضا برای اوراق قرضه دولتی را تقویت کرد. بازده اوراق ده‌ساله خزانه‌داری آمریکا با کاهش ۷ واحد پایه‌ای به ۵٫۰۷۵ درصد رسید؛ افتی که بیشترین کاهش هفتگی بازده در یک هفته را نشان می‌داد. بر اساس گزارش، بازده این اوراق برای نخستین بار طی ۱۳ سال پایین‌تر از بازده اوراق دولتی فرانسه قرار گرفت. کاهش بازده معمولاً با افزایش تقاضا برای اوراق و رشد قیمت آن‌ها همراه است. این حرکت نشان می‌دهد که بخشی از سرمایه‌گذاران، با وجود نگرانی از تورم ناشی از افزایش قیمت نفت، در حال اولویت‌دادن به حفظ سرمایه در برابر خطرهای رشد اقتصادی هستند. در سوی دیگر، اوراق قرضه دولتی فرانسه در ماه جاری تحت فشار قرار گرفته‌اند و بازده آن‌ها برای نخستین بار از سال ۲۰۰۲ از ۵ درصد عبور کرده است. نگرانی درباره توانایی دولت فرانسه در مهار ناآرامی‌های اجتماعی و کنترل هزینه‌های عمومی، از عوامل اثرگذار بر این روند بوده است. در ترجمه برخی نقاط این گزارش از هوش مصنوعی کمک گرفته شده است.

خواندن کامل خبر
تحلیل کم اثر
تحلیل کم اثر

طوفان در بازارهای انرژی؛ شکسته‌شدن مرز ۱۱۰ دلاری نفت

در یک نگاه جهش قیمت نفت: عبور قیمت نفت خام برنت از مرز ۱۱۰ دلار (۱۱۱.۳۹ دلار) و رسیدن نفت وست تگزاس اینترمدیت (WTI) به ۹۹.۲۳ دلار در پی نگرانی شدید از کمبود عرضه. حملات در عربستان سعودی: حملات پهپادی و موشکی حوثی‌ها به فرودگاه غیرنظامی دمام و یک میدان نفتی، همراه با تلفات جانی و تشدید ناامنی‌های منطقه‌ای. تقابل در خلیج فارس و تنگه هرمز: اقدام نیروی دریایی سپاه پاسداران علیه برخی نفتکش‌ها، برخورد مین با چند کشتی دیگر و هشدار به ارتش آمریکا.   قیمت نفت در معاملات روز پنجشنبه، ۲۲ اکتبر ۲۰۲۶، به دلیل نگرانی‌ها از کمبود عرضه با افزایش تنش‌های ژئوپلیتیکی، بیش از ۲ درصد افزایش یافت. تشدید حملات حوثی‌ها به عربستان سعودی نگرانی‌ها در مورد گسترش دامنه درگیری و اختلالات بیشتر در تأمین نفت از خاورمیانه را افزایش داده است. حوثی های یمن روز چهارشنبه حملاتی را به چندین هدف انجام دادند که منجر به کشته شدن حداقل یک نفر و زخمی شدن هشت نفر دیگر در یک فرودگاه دمام و کشته شدن دو نفر در حمله پهپادی به یک میدان نفتی عربستان سعودی شد. در این راستا، قیمت نفت در معاملات روز چهارشنبه، ۲۱ اکتبر، با نوسانات مختلفی به پایان رسید، زیرا سرمایه‌گذاران نگرانی‌های مربوط به کمبود عرضه را ارزیابی کردند. قیمت نفت در معاملات امروز در معاملات امروز، قیمت آتی نفت خام برنت برای تحویل در دسامبر ۲۰۲۶ با ۲.۳۶ درصد افزایش به ۱۱۱.۳۹ دلار در هر بشکه رسید. همچنین، قیمت آتی نفت خام وست تگزاس اینترمدیت (WTI) برای تحویل در دسامبر ۲۰۲۶ با ۲.۱۴ درصد افزایش به ۹۹.۲۳ دلار در هر بشکه رسید. نفت خام برنت جلسه گذشته را بدون تغییر به پایان رساند، در حالی که نفت خام وست تگزاس اینترمدیت به دلیل تشدید تنش‌ها در خاورمیانه که نگرانی‌ها در مورد اختلالات عرضه را افزایش داده است، ۰.۶۸ درصد کاهش یافت. تحلیل بازار و تنش‌های منطقه‌ای تحلیلگران ING اعلام کردند: «قیمت نفت همچنان شاهد تقاضای خوبی است و نفت خام برنت صبح امروز پس از حملات مرگبار بیشتر به عربستان سعودی به بالای ۱۱۰ دلار در هر بشکه بازگشت.» در این میان، براساس برخی گزارش‌ها، وزارت خارجه آمریکا دستور خروج کارکنان غیرضروری سفارت این کشور در ریاض و اعضای خانواده آنها را صادر کرده است. یک منبع دیپلماتیک نیز اعلام کرد که دستورهای مشابهی برای خروج خانواده کارکنان سفارتخانه‌های آمریکا در امارات، اردن، قطر و بحرین صادر شده است. همچنین، رسانه‌های ایران روز چهارشنبه گزارش دادند که صدای انفجارهایی در سیریک، جنوب ایران، شنیده شده که ماهیت و منبع انفجارها ناشناخته است. نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی نیز روز پنجشنبه اعلام کرد که چهار کشتی که در انتقال غیرقانونی نفت در شمال خلیج فارس دست داشتند، پس از ردیابی توسط نیروهای این نیرو در روز چهارشنبه، به طور همزمان مورد حمله قرار گرفته و به آتش کشیده شدند. سپاه پاسداران ایران افزود که سه کشتی دیگر در غرب تنگه هرمز به مین برخورد کرده‌اند و به ارتش آمریکا هشدار داد که ادامه تحریکات می‌تواند منجر به واکنش گسترده‌تر علیه پایگاه‌های منطقه‌ای آن شود. ذخایر انرژی ایالات متحده و تحولات اوکراین اداره اطلاعات انرژی آمریکا روز چهارشنبه اعلام کرد که ذخایر نفت خام این کشور در هفته گذشته ۳.۰۶ میلیون بشکه کاهش یافته و به ۴۱۲.۵ میلیون بشکه رسیده است. داده‌های اداره اطلاعات انرژی ایالات متحده نشان داد که موجودی فرآورده‌های تقطیری شامل گازوئیل و نفت کوره، در این هفته ۱.۶۸ میلیون بشکه افزایش یافته و به ۱۰۴.۳ میلیون بشکه رسیده است. دولت ترامپ در تلاش برای مهار قیمت‌هایی که به دلیل کمبود گازوئیل ناشی از جنگ در ایران و اوکراین افزایش یافته است، پیشنهاد داد که تا یک سوم از ذخایر نفت گرمایشی اضطراری ایالات متحده به میزان یک میلیون بشکه را به صورت وام در اختیار دولت قرار دهد. در همین حال، ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه، روز چهارشنبه در سن پترزبورگ میزبان استیو ویتکوف، فرستاده ویژه ایالات متحده، برای گفتگو در مورد پایان دادن به جنگ اوکراین بود. این امر در راستای آخرین تلاش واشنگتن برای متوقف کردن مرگبارترین درگیری در اروپا از زمان جنگ جهانی دوم توصیف می‌شود. کرملین اعلام کرد که پوتین موافقت کرده است که مذاکرات صلح تحت حمایت آمریکا با اوکراین را در اسرع وقت ماه آینده از سر بگیرد و ولودیمیر زلنسکی، رئیس جمهور اوکراین، نیز حمایت خود را از این مذاکرات اعلام و ابراز امیدواری کرد که این مذاکرات بزودی آغاز شود.

خواندن کامل خبر
تحلیل کامودیتی‌ها اثر متوسط
تحلیل کامودیتی‌ها اثر متوسط

تلاش چندلایه پاریس برای امنیت انرژی؛ از LNG قطر تا گازوئیل عربستان و امارات

در یک نگاه گاز زمستانی قطر برای فرانسه: پاریس با توافقی تازه، دریافت ماهانه ۲ تراوات‌ساعت گاز طبیعی مایع (LNG) از قطر را برای عبور از بحران زمستانی اروپا تضمین کرد. مقابله با چالش‌های حمل‌ونقل: همزمان با افت صادرات قطر و اوج‌گیری قیمت گاز در اروپا، فرانسه تلاش می‌کند هزینه‌های بیمه و حمل‌ونقل نفتکش‌ها در خلیج فارس را کاهش دهد. تأمین گازوئیل خلیج فارس: پاریس همچنین برای ماه‌های اکتبر و نوامبر، ماهانه ۲۹۵ هزار تن گازوئیل از عربستان، امارات و بحرین تأمین می‌کند تا شرکت توتال‌انرژی بیش از ۱۰ درصد مصرف کشور را مدیریت کند. فرانسه در حال آماده شدن برای دریافت محموله‌های گاز مایع قطر در زمستان پیش رو است که در راستای افزایش عرضه انرژی و مقابله با تشدید فشار بر بازارهای اروپایی انجام می‌شود. این اقدامات فرانسه در زمانی صورت می‌گیرد که بازارهای جهانی گاز با چالش‌های فزاینده‌ای روبرو هستند، به طوری که صادرات قطر کاهش یافته و واردات گاز مایع فرانسه در سه ماهه سوم سال ۲۰۲۶ با افت مواجه شده است. توافق فرانسه و قطر برای تأمین گاز زمستانی امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، اعلام کرد که کشورش در راستای تلاش‌ها برای تأمین نیازهای خود در فصل زمستان، منابع جدید گاز مایع را از قطر تأمین کرده است. او اعلام کرد که طبق توافقات انجام‌شده در جریان سفرش به منطقه خلیج فارس، مقادیری معادل ۲ تراوات ساعت گاز طبیعی در ماه برای زمستان تضمین شده است. البته میزان سهام قطر از کل مقادیر توافق‌شده را اعلام نکرد. این عرضه از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است، زیرا واردات گاز مایع فرانسه در سه ماهه سوم سال ۲۰۲۶ با ۱۱ درصد کاهش نسبت به سال گذشته به ۳.۶۲ میلیون تن رسیده است. در مقابل، صادرات گاز مایع (LNG) قطر در همین دوره شاهد کاهش شدید ۷۷ درصدی بود و به ۴.۵۹ میلیون تن رسید. این وضعیت، اهمیت بالای اقدامات پاریس برای تأمین منابع اضافی را نشان می‌دهد. هزینه‌های حمل‌ونقل و چالش‌های کشتیرانی به موازات تأمین امنیت محموله‌های گاز مایع قطر، دولت فرانسه با توجه به خطرات پیش روی کشتیرانی و هزینه‌های بالای حمل‌ونقل و بیمه، در تلاش است تا هزینه‌های حمل‌ونقل سوخت از منطقه خلیج فارس را کاهش دهد. مکرون اظهار داشت که پاریس به دنبال افزایش ایمنی برخی از نفتکش‌ها و همچنین ایجاد سازوکاری برای ارائه پوشش بیمه‌ای برای کشتی‌های فعال در منطقه است که به کاهش بار اضافی مرتبط با حمل‌ونقل منابع انرژی کمک خواهد کرد. این توافق در زمانی صورت می‌گیرد که بازارهای اروپایی تحت فشار قیمت قرار دارند و قراردادهای گاز اروپا برای تحویل در ماه نوامبر به حدود ۸۹.۳۷ یورو در هر مگاوات ساعت رسیده است. همچنین، تأسیسات ذخیره‌سازی گاز اروپا تا ۷ اکتبر حدود ۷۳ درصد پر بوده‌اند که تأمین منابع در ماه‌های سردتر را حیاتی‌تر می‌سازد. افزایش واردات گازوئیل از حوزه خلیج فارس اقدامات فرانسه محدود به گاز طبیعی مایع نیست. پاریس در مواجهه با افزایش هزینه‌های سوخت و تأثیر آن بر عرضه جهانی، به دنبال افزایش واردات دیزل خود از منطقه خلیج فارس نیز هست. به گزارش رویترز، پاریس قول داده است که در ماه‌های اکتبر و نوامبر ۲۰۲۶، مقادیر بیشتری گازوئیل، بالغ بر ۲۹۵ هزار تن در ماه، تأمین کند. این مقادیر شامل ۹۵ هزار تن در ماه از عربستان سعودی و ۱۰۰ هزار تن از امارات متحده عربی است. همچنین، مذاکرات با بحرین برای دریافت ۱۰۰ هزار تن دیگر در ماه در حال انجام است. شرکت فرانسوی «توتال انرژی» مدیریت این منابع را بر عهده خواهد داشت که در مجموع کمی بیش از ۱۰ درصد از مصرف گازوئیل در فرانسه، دومین مصرف‌کننده بزرگ این سوخت در اروپا، را تشکیل می‌دهند. مذاکرات در مورد تأمین مقادیر بیشتر در ماه‌های آینده، در راستای تلاش‌های پاریس برای تأمین نیازهای سوخت خود و کاهش تأثیر اختلالات عرضه بر مصرف‌کنندگان و فعالیت‌های اقتصادی، همچنان ادامه دارد.

خواندن کامل خبر
اخبار کامودیتی کم اثر
اخبار کامودیتی کم اثر

پشت‌پرده بحران لجستیکی نفت؛ هزینه حمل هفت برابر شد

در یک نگاه گلدمن ساکس اعلام کرد میانگین هزینه انتقال هر بشکه نفت خام در یک سال گذشته از ۳ دلار به بیش از ۲۰ دلار افزایش یافته که ناشی از تشدید تنش‌ها و خطرات امنیتی در خاورمیانه است. افزایش حملات در خلیج فارس و تنگه هرمز باعث شده تا مسیرها تغییر کند و روزانه حدود یک‌ششم نفتکش‌ها در منطقه برای انتقال نفت به روش کشتی‌به‌کشتی (Ship-to-Ship) روی بیاورند. هزینه‌های بالای حمل‌ونقل، قیمت تحویل نفت خام به پالایشگاه‌ها را بالا برده که می‌تواند تقاضا را کاهش دهد. با وجود سناریوی پایه گلدمن ساکس برای نفت ۹۰ دلاری، تداوم این شرایط ریسکی صعودی برای قیمت‌ها ایجاد کرده است. گلدمن ساکس اعلام کرد هزینه حمل‌ونقل جهانی نفت در سال گذشته، در پی تأثیر جنگ در خاورمیانه، تقریباً هفت برابر شده است. میانگین هزینه انتقال هر بشکه نفت خام از حدود ۳ دلار به بیش از ۲۰ دلار افزایش یافته است. افزایش ریسک‌های امنیتی در مسیرهای انتقال انرژی، هزینه سوخت و مخارج جابه‌جایی نفت میان کشتی‌ها را بالا برده است. حملات در اطراف خلیج فارس و تنگه هرمز نیز الگوهای حرکت نفتکش‌ها را تغییر داده و چالش‌های تازه‌ای برای لجستیک تجارت نفت ایجاد کرده است.  عوامل اصلی افزایش هزینه‌های حمل‌ونقل تیمی از تحلیلگران گلدمن ساکس، به سرپرستی یولیا ژستکووا گریگزبی، دلایل افزایش هزینه‌های حمل‌ونقل نفت را بررسی کرده‌اند. بر اساس این تحلیل، خطر جنگ در تنگه هرمز حدود ۷ دلار به هزینه حمل هر بشکه افزوده است. افزایش هزینه سوخت و گسترش رویه انتقال نفت از کشتی به کشتی نیز حدود ۴ دلار دیگر به این هزینه اضافه کرده است. تحلیلگران گفته‌اند تداوم درگیری‌ها در خاورمیانه، در شرایط کنونی یکی از عواملی است که هزینه‌های حمل‌ونقل را در سطوح بالا نگه می‌دارد.  تغییر مسیر و شیوه انتقال نفت در خلیج فارس حملات به کشتی‌ها در اطراف خلیج فارس پس از جنگ میان ایالات متحده و ایران، تجارت بین‌المللی نفت را تحت تأثیر قرار داده است. در مراحل نخست درگیری، حجم نفت عبوری از تنگه هرمز به‌شدت کاهش یافت، هرچند پس از آن میزان محموله‌ها بهبود پیدا کرد. با این حال، شیوه انتقال نفت تغییر کرده است. نفتکش‌هایی که از تنگه هرمز عبور می‌کنند، انتقال محموله‌های خود به نفتکش‌های بزرگ‌تر را آغاز کرده‌اند تا نفت از آنجا به پالایشگاه‌ها برسد. محاسبات گلدمن ساکس نشان می‌دهد روزانه حدود یک‌ششم نفتکش‌های مستقر در خلیج فارس و دریای عمان، انتقال نفت از کشتی به کشتی انجام می‌دهند. فشار بر پالایشگاه‌ها و چشم‌انداز قیمت نفت افزایش هزینه حمل‌ونقل، هزینه تحویل نفت خام به پالایشگاه‌ها را بالا می‌برد. تحلیلگران گلدمن ساکس می‌گویند تداوم این هزینه‌ها ممکن است تقاضای کلی پالایشگاه‌ها برای نفت خام را کاهش دهد. همچنین ممکن است مسیرهای تجارت بین‌المللی نفت تغییر کند، زیرا پالایشگاه‌ها برای کاهش هزینه‌ها به تأمین‌کنندگان نزدیک‌تر روی می‌آورند. گلدمن ساکس همچنان سناریوی پایه خود را حفظ کرده است. بر اساس این سناریو، قیمت نفت برنت تا پایان سال به ۹۰ دلار در هر بشکه کاهش می‌یابد. بااین‌حال، تحلیلگران هشدار داده‌اند که تداوم هزینه‌های بالای حمل‌ونقل در بلندمدت می‌تواند ریسکی صعودی برای این پیش‌بینی باشد. افزایش حملات به نفتکش‌ها، آسیب به زیرساخت‌های انرژی و استمرار ریسک‌های ژئوپلیتیکی نیز از جمله تحولاتی هستند که می‌توانند بر قیمت نفت اثر بگذارند. براساس پیش‌بینی گلدمن ساکس، اگر شرایط کنونی درگیری‌ها ادامه یابد، هزینه‌های بالای حمل‌ونقل نفت نیز ممکن است پابرجا بماند.

خواندن کامل خبر
اخبار کامودیتی کم اثر
اخبار کامودیتی کم اثر

عبور قیمت نفت از سقف ۵ ماهه؛ شوک تنش‌های خلیج فارس به بازار 

در یک نگاه قیمت نفت برنت با ۱.۲۷ درصد افزایش به محدوده ۱۱۰.۹۲ دلار رسید که بالاترین سطح از پنجم ماه مه محسوب می‌شود. این امر تحت تأثیر تشدید ریسک‌های ژئوپلیتیک و ناامنی در آبراه‌های حیاتی رقم خورده است.  حملات متوالی به حداقل ۱۸ کشتی تجاری در دو هفته گذشته و هدف قرار گرفتن تأسیسات انرژی آرامکو و مناطق مختلف در عربستان سعودی توسط حوثی‌ها، نگرانی‌های جدی درباره اختلال در عرضه انرژی ایجاد کرده است.  در حالی که بازارهای جهانی بر ریسک‌های خلیج فارس تمرکز دارند، تصمیمات دولت ترامپ درباره تحریم‌های انرژی روسیه، گزارش آژانس بین‌المللی انرژی از افزایش تولید مسکو و چشم‌انداز کاهش ذخایر آمریکا نیز در حال رصد از سوی معامله‌گران است.   نفت خام برنت امروز ۱.۲۷ درصد افزایش یافت و به بالاترین سطح خود از پنجم ماه مه رسید. این روند صعودی تحت تأثیر تشدید خطرات ژئوپلیتیکی، حملات به تأسیسات انرژی در عربستان سعودی و هدف قرار گرفتن کشتی‌های تجاری در خلیج فارس رقم خورده است. به‌طوری‌که قیمت نفت خام برنت در طول روز به ۱۱۰.۹۷ دلار رسید و در حال حاضر با ۱.۲۷ درصد افزایش، در محدوده ۱۱۰.۹۲ دلار معامله می‌شود.   از حمله به کشتی‌ها تا تحرکات حوثی‌ها بر اساس ارزیابی منتشر شده توسط شرکت ردیابی کشتی کپلر، حداقل ۱۸ کشتی در دو هفته گذشته مورد حمله قرار گرفته‌اند. همزمان، حوثی‌‌های یمن اعلام کردند که مجموعه‌ای از حملات را علیه اهداف انرژی، فرودگاه‌ها و تأسیسات نظامی در عربستان سعودی انجام داده‌اند. اهداف این حملات شامل تأسیسات آرامکو در ینبع، میدان نفتی شیبه، فرودگاه بین‌المللی ملک خالد در ریاض و فرودگاه ابها بودند. در همان روز، حمله حوثی‌ها به یک اردوگاه آموزشی نیروهای امنیتی دولتی در استان شبوه یمن نیز ۵۸ کشته و بیش از ۲۰۰ زخمی برجای گذاشت تا نگرانی‌ها در مورد ثبات منطقه‌ای و تأمین انرژی دوچندان شود.  ارزیابی بازار و چشم‌انداز عرضه انرژی تحلیلگران ING خاطرنشان کردند که اگرچه قیمت نفت همچنان به شدت حمایت می‌شود، اما نوسانات فعلی به این معنی است که بازار در حال قیمت‌گذاری با ریسک قابل توجهی است. به گفته تحلیلگران، اگر صادرات نفت علیرغم تحولات ژئوپلیتیکی در منطقه بدون وقفه ادامه یابد، احتمالا حق بیمه ریسک به مرور زمان کاهش یابد. با این حال، هنوز هیچ نشانه‌ای مبنی بر شروع این اتفاق وجود ندارد. از سوی دیگر، بر اساس ارزیابی اولیه رویترز، انتظار می‌رود ذخایر نفت خام و موجودی فرآورده‌های نفتی ایالات متحده در هفته گذشته کاهش یافته باشد. کریس رایت، وزیر انرژی ایالات متحده، گفت که صادرات محموله‌های نفتی از خلیج فارس به حدود ۸۰ درصد از سطح پیش از جنگ رسیده، اما تحویل فرآورده‌های نفتی تصفیه‌شده همچنان محدود است. در همین حال، تحولات سیاسی در واشنگتن نیز بازارها را تحت‌تأثیر قرار داده است. روز جمعه، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، فرمانی اجرایی برای لغو تحریم‌ها و تعرفه‌های کلیدی علیه روسیه  از جمله عوارض گمرکی بر کالاها و تحریم‌های مربوط به خرید انرژی را صادر کرد. با این حال، ترامپ روز شنبه اعلام کرد که هنوز تصمیم نهایی خود را در این خصوص نگرفته و مارکو روبیو، وزیر امور خارجه، نیز تأکید کرد که مقام‌ها به زمان بیشتری برای ارزیابی اوضاع نیاز دارند. از سوی دیگر، آژانس بین‌المللی انرژی هفته گذشته گزارش داد که تولید نفت خام روسیه در ماه سپتامبر با ۶۵ هزار بشکه افزایش به ۸.۴۳ میلیون بشکه در روز رسیده که همچنان حدود ۸۷۰ هزار بشکه در روز کمتر از سال گذشته است. در این زمینه، تیم واتر، تحلیلگر ارشد مؤسسه KCM Trade، اظهار داشت: «در حالی که چشم‌انداز عرضه بیشتر گازوئیل روسیه  نگرانی‌ معامله‌گران را کاهش می‌دهد، اما تمرکز اصلی آن‌ها همچنان بر ریسک مداوم و آسیب‌پذیری زیرساخت‌های انرژی در سراسر خلیج فارس معطوف است.» علاوه بر این، دولت ترامپ مجوز فروش نفتکش‌های تحریم‌شده را صادر می‌کند تا به آن‌ها اجازه دهد به طور قانونی نفت خام را حمل کنند. تخمین زده می‌شود که ناوگان جهانی کشتی‌های مخفی تقریباً از ۱۶۰۰ کشتی تشکیل شده باشد.  چشم‌انداز ریسک در بازارهای جهانی همزمان با ادامه حملات متقابل بین عربستان سعودی و حوثی‌های یمن، روسیه و اوکراین نیز حملات خود به زیرساخت‌های انرژی را از سر گرفته‌اند. در بازار نفت، خطرات پیرامون تأسیسات انرژی و حمل‌ونقل دریایی، نگرانی‌ها در مورد عرضه را زنده نگه داشته است و حرکت نفت خام برنت به بالای ۱۱۰ دلار نشان می‌دهد که ریسک ژئوپلیتیکی همچنان بر قیمت‌گذاری‌ها تأثیر مستقیم دارد.

خواندن کامل خبر
اخبار کامودیتی کم اثر
اخبار کامودیتی کم اثر

صعود تورم عربستان به سقف سالانه؛ تقاطع ریسک‌های ژئوپلیتیک و گرانی واردات

  در یک نگاه نرخ تورم عربستان در سپتامبر ۲۰۲۶ با ثبت رقم ۱.۹ درصد پس از ماه‌ها ثبات، تحت تأثیر رشد هزینه‌های حمل‌ونقل، رستوران‌ها و هتل‌داری افزایش یافت. هرچند افت شتاب بهای مسکن مانع از جهش بیشتر شاخص شد وابستگی شدید سعودی به واردات اقلام اساسی و افزایش ماهانه قیمت خوراکی‌ها، زنگ خطر تداوم فشارهای تورمی تا سال ۲۰۲۷ را به‌دلیل نوسانات زنجیره تأمین و شوک‌های بازارهای بین‌المللی به صدا درآورده است. در حالی که تنش‌های ژئوپلیتیک در آبراه‌های منطقه تهدیدی برای هزینه‌های انتقال نفت است، عربستان با هدف‌گذاری تولید ۱۰ میلیون بشکه، بهره‌گیری از بنادر دریای سرخ و پشتوانه صندوق ثروت ملی، موقعیت باثبات‌تری نسبت به اقتصادهای غربی درگیر بحران بدهی دارد. نرخ تورم عربستان سعودی در سپتامبر ۲۰۲۶ به ۱.۹ درصد افزایش یافت که بالاترین سطح از ابتدای سال جاری است که در مقایسه با نرخ ۱.۸ درصدی ماه اوت و پس از چهار ماه ثبات نسبی، روندی صعودی را ثبت کرد. بر اساس داده‌های اداره کل آمار عربستان، این جهش ناشی از افزایش قیمت‌ها در بخش‌های حمل‌ونقل، رستوران‌ها و خدمات اقامتی بود که در مجموع حدود ۲۳ درصد از کل سبد مصرف‌کننده را به خود اختصاص داده‌اند. این تحولات در اوج نگرانی‌ها از تداوم فشارهای تورمی در ماه‌های آینده در نتیجه افزایش قیمت مواد غذایی، حامل‌های انرژی و تشدید تنش‌های ژئوپلیتیکی در منطقه رخ می‌دهد. در نقطه مقابل، کند شدن روند افزایش هزینه‌های مسکن و تثبیت نرخ تورم مواد غذایی و آشامیدنی مانع از جهش شدیدتر شاخص کلی قیمت مصرف‌کننده شد. به‌طوری‌که نرخ رشد سالانه هزینه‌های مسکن از حدود ۳.۹ درصد در ماه اوت به ۳.۶ درصد در سپتامبر کاهش یافت و به مهار شتاب تورم کلی کمک کرد. همچنین نرخ تورم خوراکی‌ها و آشامیدنی‌ها با وجود افزایش ماهانه قیمت برخی اقلام از جمله سبزیجات، در مقیاس سالانه روی رقم ۱.۴ درصد ثابت ماند. تورم وارداتی و زنگ خطر تداوم گرانی مواد غذایی کارشناسان با اشاره به چالش‌های پیش‌روی بازارهای جهانی و زنجیره‌های تأمین، نسبت به احتمال تداوم فشارهای تورمی در دوره پیش‌رو به‌ویژه در بخش مواد غذایی هشدار داد و تأکید دارند که افزایش قیمت خوراکی‌ها نه‌تنها در عربستان سعودی بلکه در بخش بزرگی از اقتصادهای جهان، یکی از مهمترین کانون‌های نگرانی پیرامون مسیر آتی تورم به شمار می‌رود. با این وجود، کندشدن روند رشد هزینه‌های مسکن در سعودی نشانه‌ای مثبت تلقی می‌شود، اما افزایش ماهانه قیمت سبزیجات حامل پیام افزایش فشارهای آتی بر اقلام خوراکی است. این فشارها در سراسر ماه‌های باقی‌مانده از سال ۲۰۲۶ و احتمالاً تا سال آینده میلادی ادامه یافته و تنها پس از آن تثبیت قیمت‌ها آغاز شود. باید توجه داشت که تورم در عربستان سعودی وارداتی است و اتکای گسترده ریاض به واردات کالاهای اساسی، این کشور را در برابر تکانه‌های بازار بین‌الملل آسیب‌پذیر می‌سازد. از همین رو، قیمت مواد غذایی تحت حاکمیت متغیرهای جهانی قرار دارد که مهار مستقیم آن‌ها برای دولت‌ها دشوار است. عواملی مانند ادامه تنش‌های ژئوپلیتیک، نوسان هزینه‌های تولید، اختلال در زنجیره‌های تأمین و افزایش هزینه‌های حمل‌ونقل و تجارت بین‌الملل که نشانه‌های اولیه‌شان در رشد ماهانه قیمت‌های سپتامبر مشاهده شده و پیامدهای گسترده‌تر آن در ماه‌های پیش‌رو و سه‌ماهه نخست سال ۲۰۲۷ ملموس‌تر خواهد شد.  نوسان بازار نفت میان ریسک عرضه و رکود هرگونه اختلال در جریان صادرات نفت و گاز منطقه می‌تواند قیمت سوخت را در سطوحی بالا نگه دارد و متعاقباً هزینه‌های حمل‌ونقل، تولید و شبکه‌های توزیع را افزایش دهد. برخی از کشورهای خلیج فارس با توجه به خطرات تردد دریایی و تهدیدات زیرساخت‌های انتقال انرژی با چالش‌هایی مواجه هستند. اما در این میان، عربستان سعودی با هدف‌گذاری تولید ۱۰ میلیون بشکه نفت در روز و بهره‌برداری راهبردی از پتانسیل صادرات از طریق بنادر ساحل غربی در دریای سرخ و اتصال به کانال سوئز می‌کوشد ورود نفت به بازارهای جهانی را تضمین کند که تداوم آن پیوند مستقیمی با ایمنی تأسیسات پمپاژ، خطوط لوله و پیشگیری از هرگونه حمله احتمالی دارد. با این حال، بازار جهانی نفت میان دو نیروی متضاد گرفتار شده است، از یک سو خطرات کمبود عرضه ناشی از ناامنی ژئوپلیتیک و کرایه‌های سنگین حمل قیمت‌ها را بالا نگه می‌دارد، و از سوی دیگر ریسک‌های کلان ناشی از افت فعالیت‌های اقتصادی یا ورود اقتصادهای بزرگ به رکود وجود دارد که می‌تواند با کاهش محسوس تقاضای جهانی، قیمت نفت را در سه‌ماهه نخست سال ۲۰۲۷ به مسیر نزولی بکشاند. بحران بدهی‌های جهانی و سیاست‌های فدرال رزرو باید توجه داشت که شرایط بدهی جهانی افزایش فشارها بر دولت‌ها و بانک‌های مرکزی را در کانون هشدار قرار داده است‌. به‌ویژه در اقتصادهای غربی نظیر بریتانیا که جهش هزینه‌های استقراض و بازپرداخت دیون، هم‌زمان با گرانی انرژی، دامنه توانایی دولت‌ها برای مهار تورم یا مقابله با رکود را به شدت محدود کرده است. از سوی دیگر، فضای ابهام پیرامون تصمیمات آتی نرخ بهره فدرال رزرو آمریکا به‌دلیل وابستگی و پیوند مستقیم ریال سعودی با دلار، اثر مستقیمی بر سیاست پولی ریاض دارد و تصمیمات واشنگتن را به مؤلفه‌ای حساس برای بازار داخلی عربستان تبدیل می‌کند. با وجود خطر رکود اقتصاد جهانی که می‌تواند تجارت، انرژی و سرمایه‌گذاری را تحت تأثیر قرار دهد، عربستان به پشتوانه ابزارها و ذخایر مالی خود از موقعیت باثبات‌تری نسبت به سایر اقتصادها برخوردار است‌. عواملی چون پشتوانه عظیم صندوق ثروت ملی، ذخایر ارزی خارجی، انعطاف در صادرات از ساحل غربی و پایین بودن سطح بدهی‌ها در قیاس با کشورهای مقروض، سپرهای حمایتی در برابر تکانه‌ها هستند. در واقع، مسیر کلی تورم عربستان در ماه‌های باقی‌مانده از سال ۲۰۲۶ کماکان به ترکیبی از قیمت جهانی مواد غذایی و انرژی، هزینه‌های لجستیک، بحران‌های ژئوپلیتیک و وضعیت رشد اقتصاد بین‌الملل وابسته خواهد ماند.

خواندن کامل خبر
ژئوپلیتیک کم اثر
ژئوپلیتیک کم اثر

تلاقی ریسک‌های ژئوپلیتیکی و مازاد عرضه؛ گلدمن ساکس مسیر نفت را ترسیم کرد

  در یک نگاه گلدمن ساکس پیش‌بینی می‌کند با بهبود تدریجی صادرات نفت از خاورمیانه و بازگشت مازاد عرضه، میانگین قیمت نفت خام برنت در سال ۲۰۲۷ به ۸۰ دلار در هر بشکه کاهش یابد، هرچند برآورد خود برای دسامبر ۲۰۲۶ را به ۹۰ دلار افزایش داده است. حدود ۲۵ دلار از بهای کنونی نفت برنت ناشی از حق بیمه ریسک است. این بانک هشدار می‌دهد که تشدید مجدد درگیری‌ها میان آمریکا، اسرائیل و ایران یا هدف قرار گرفتن تأسیسات انرژی، می‌تواند قیمت‌ها را در سطوح بالا نگه دارد. کسری عرضه جهانی از ۷.۲ میلیون بشکه در مارس به ۳۰۰ هزار بشکه در سپتامبر کاهش یافته و شوک‌های ناشی از جنگ مصرف جهانی را تحت فشار قرار داده است. بانک سرمایه‌گذاری آمریکایی «گلدمن ساکس» پیش‌بینی مهمی درباره آینده قیمت نفت منتشر کرده است. این بانک انتظار دارد با بهبود تدریجی صادرات و عرضه نفت از خاورمیانه و خلیج فارس و ظهور مجدد مازاد عرضه در بازار جهانی، قیمت نفت خام برنت تا سال ۲۰۲۷ میلادی به میانگین ۸۰ دلار در هر بشکه کاهش یابد. البته، گلدمن ساکس پیش‌بینی قیمت خود برای دسامبر ۲۰۲۶ را از ۸۵ دلار به ۹۰ دلار افزایش داده است. این بانک خاطرنشان کرد که تقریباً ۲۵ دلار ریسک ژئوپلیتیکی بر قیمت نفت خام برنت تأثیر می‌گذارد و هشدار داد که در صورت تشدید مجدد درگیری‌ها میان ایالات متحده، اسرائیل و ایران، قیمت‌ها می‌توانند برای مدت طولانی‌تری بالاتر از انتظارات باقی بمانند. افزایش پیش‌بینی قیمت نفت برنت برای دسامبر ۲۰۲۶ دان استرویون، رئیس تحقیقات نفت در گلدمن ساکس، پیش‌بینی این نهاد برای پایان سال ۲۰۲۶ را به‌روزرسانی کرده است. وی اظهار داشت که انتظار می‌رود نفت خام برنت در دسامبر ۲۰۲۶ با نرخ ۹۰ دلار در هر بشکه معامله شود. پیش‌بینی قبلی این بانک برای دسامبر ۲۰۲۶ معادل ۸۵ دلار بود. بنابراین برآورد پایان سال ۵ دلار به‌سمت بالا اصلاح شده است. به باور گلدمن ساکس، تحولات ژئوپلیتیکی همچنان بر قیمت‌های کوتاه‌مدت اثرگذار خواهند بود، اما تغییر در موازنه عرضه و تقاضا در سال ۲۰۲۷ می‌تواندقیمت نفت را نزولی کند. داده‌های بازار بین‌المللی نفت نشان می‌دهد که قیمت قراردادهای آتی برای سال ۲۰۲۷ در حال حاضر بالاتر از رقم میانگین ۸۰ دلاری پیش‌بینی‌شده توسط گلدمن ساکس است. احیای عرضه خلیج فارس و صادرات پنهان ۴ میلیون بشکه‌ای ارزیابی گلدمن ساکس نشان می‌دهد با وجود افت اولیه عرضه پس از آغاز درگیری‌ها در خاورمیانه، صادرکنندگان منطقه سریع‌تر از حد انتظار با شرایط سازگار شده‌اند. طبق این گزارش، صادرات نفت از خلیج فارس از پایان سپتامبر افزایش یافته و به محدوده میانگین سال ۲۰۲۵ بازگشته است. یکی از نکات مهم در برآوردهای گلدمن ساکس، محاسبه محموله نفتکش‌هایی است که با خاموش کردن سامانه‌های ردیابی و فرستنده‌های خود، داده‌های موقعیت مکانی را پنهان می‌کنند. به تخمین این بانک، حجم این دسته از محموله‌های غیررسمی تقریباً به ۴ میلیون بشکه در روز می‌رسد که با احتساب آن، کل حجم ارسالی از خلیج فارس به سطح سال ۲۰۲۵ رسیده است. لحاظ ۲۵ دلار حق بیمه ریسک بر پایه ارزیابی گلدمن ساکس، با وجود بازگشت عرضه، دو مؤلفه «احتمال اختلال مجدد در زنجیره عرضه خاورمیانه» و «رسیدن ذخایر جهانی نفت به نزدیکی کف تاریخی» مانع از افت قیمت‌های فیزیکی شده‌اند. بر این اساس، حدود ۲۵ دلار از قیمت اسپات نفت برنت ناشی از حق بیمه ریسک ژئوپلیتیکی است. دان استرویون در این خصوص تأکید کرد که ایران یا حوثی‌ها می‌توانند زیرساخت‌های نفت منطقه از جمله بنادر، خطوط لوله و میدان‌های نفتی را هدف قرار دهند. از این رو، تحقق سناریوی کاهش بهای نفت به پایداری خطوط صادراتی و اجتناب از درگیری‌های گسترده جدید بستگی خواهد داشت. گلدمن ساکس پیش‌بینی می‌کند موازنه عرضه و تقاضا در سه‌ماهه چهارم سال ۲۰۲۶ و در طول سال ۲۰۲۷ تغییر کرده و بازار جهانی با مازاد نفت و سوخت‌های مایع روبه‌رو شود. طبق آمار این بانک، کسری عرضه بازار جهانی نفت که در مارس ۲۰۲۶ به ۷.۲ میلیون بشکه در روز می‌رسید، تا سپتامبر ۲۰۲۶ به ۳۰۰ هزار بشکه در روز تقلیل یافته است. تأثیر افت تقاضای جهانی و پیامدهای جنگ بر مصرف بنا بر گزارش گلدمن ساکس، تقاضای جهانی نفت در سپتامبر ۲۰۲۶ حدود ۱.۳ میلیون بشکه در روز کمتر از میانگین سال ۲۰۲۵ بود. در سه‌ماهه سوم ۲۰۲۶، تقاضای جهانی نسبت به مدت مشابه سال قبل ۳.۳ میلیون بشکه در روز افت کرد که بیشترین کاهش در چین، خاورمیانه و اعضای آسیایی سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) به ثبت رسید. در سناریوی بدون وقوع شوک نفتی ناشی از جنگ در ایران، برآورد می‌شود که میزان تقاضا در سه‌ماهه سوم ۲۰۲۶ حدود ۴ میلیون بشکه در روز بیشتر می‌بود. گلدمن ساکس انتظار دارد که ۸۰ درصد از این شکاف ۴ میلیون بشکه‌ای تقاضا تا سه‌ماهه چهارم ۲۰۲۷ برطرف شود و تأثیر منفی شوک نفتی بر تقاضا به ۰.۷ میلیون بشکه در روز کاهش یابد. اما، جهش قیمت‌های سوخت در کشورهایی نظیر چین تمایل به ناوگان خودروها و کامیون‌های برقی را شتاب بخشیده و برخی از تغییرات در الگوی مصرف سوخت دائمی خواهد ماند. جمع‌بندی سناریوی پایه گلدمن ساکس در جمع‌بندی نهایی، گلدمن ساکس بازار نفت را تحت تأثیر دو نیروی هم‌زمان ارزیابی می‌کند، ریسک‌های کوتاه‌مدت ژئوپلیتیکی در برابر چشم‌انداز میان‌مدت مازاد عرضه. طبق سناریوی پایه، با وجود احتمال معامله نفت برنت در سطح ۹۰ دلار طی دسامبر ۲۰۲۶، تداوم احیای عرضه خلیج فارس در کنار رشد تولید سایر مناطق و افت مصرف جهانی، متوسط قیمت برنت را در سال ۲۰۲۷ به ۸۰ دلار در هر بشکه خواهد رساند. مگر آنکه تقابل نظامی تازه‌ای میان آمریکا، اسرائیل و ایران خطوط تولید و ترانزیت را مجدداً مختل کند.

خواندن کامل خبر
تحلیل کامودیتی‌ها کم اثر
تحلیل کامودیتی‌ها کم اثر

هشدار ریاض به پکن بر سر یمن؛ بازی پیچیده اژدها بین نفت و حوثی‌ها

  در یک نگاه شاهزاده ترکی الفیصل با هشدار نسبت به فرسایش «توافق پکن»، از چین خواست بی‌طرفی عملی خود را در برابر حملات حوثی‌ها به تأسیسات و فرودگاه‌های عربستان اثبات کند و نشان دهد میانجی صادقی است. پکن در حالی بزرگ‌ترین شریک تجاری و خریدار نفت عربستان است که گزارش‌ها از ورود قطعات دومنظوره چینی به زرادخانه موشکی و پهپادی حوثی‌ها حکایت دارد. رویکردی که هدف آن تضمین عبور امن دریایی، انحراف تمرکز آمریکا و حفظ خریدهای نفتی از ایران است. ریاض با ارسال پیامی روشن تأکید کرد که توافق پکن چک سفیدامضا نیست و ناامنی در دریای سرخ و باب‌المندب، منافع اقتصادی و جریان انرژی حیاتی چین در منطقه را به‌طور جدی تهدید می‌کند. در اوج حملات حوثی‌ها علیه تأسیسات راهبردی عربستان سعودی، اظهارات شاهزاده ترکی الفیصل، رئیس سابق اطلاعات این کشور، به عنوان انتقادی غیرمستقیم از سیاست پکن در قبال تهران و عدم اتخاذ موضعی قاطع در برابر این حملات، توجهات را به خود جلب کرد. در ۵ اکتبر، شاهزاده ترکی الفیصل، رئیس هیئت‌مدیره مرکز تحقیقات و مطالعات اسلامی ملک فیصل و رئیس سابق سازمان اطلاعات عربستان، تأکید کرد که چین موظف است نقشی را که در زمان میانجی‌گری میان ریاض و تهران در قالب «توافق پکن»، ۱۰ مارس ۲۰۲۳، بر عهده داشت، ادامه و نشان دهد که میانجی صادقی است. وی افزود باید منتظر ماند و دید پکن چه اقدامی انجام خواهد داد. الفیصل فرسایش و کاهش اثربخشی توافق پکن را به سه محور شامل گسترش حملات حوثی‌ها در داخل خاک عربستان، وابستگی حوثی‌ها به حمایت تهران و ضرورت شکل‌گیری اعتماد به تهران بر پایه اقدامات عملی و قابل راستی‌آزمایی مرتبط دانست. در سپتامبر ۲۰۲۶، پس از خودداری واشنگتن از مداخله نظامی مستقیم، ریاض دست یاری به سوی پکن دراز کرد. بر اساس گزارش رویترز، چین پیش از محکومیت علنی حملات ۱۲ اکتبر ۲۰۲۶ به دو فرودگاه سعودی، در پشت پرده تهران را تحت فشار قرار داده بود، اما در مواضع رسمی صرفاً طرفین را به خویشتن‌داری و گفتگو فرا خواند. اظهارات تند ترکی الفیصل در شرایطی بیان می‌شود که فشارهای امنیتی ناشی از حملات مرگبار حوثی‌ها به فرودگاه‌های بین‌المللی ریاض و دمام و تأسیسات زیربنایی انرژی به اوج رسیده و هم‌زمان گزارش‌هایی از تسلط حوثی‌ها بر نقاط کلیدی در دریای سرخ و به خطر افتادن مسیرهای جایگزین صادرات نفت سعودی منتشر شده است. عربستان سعودی و چین از سال ۱۹۹۰ روابط رسمی دارند و پکن بزرگ‌ترین شریک تجاری ریاض محسوب می‌شود. همکاری‌های نظامی دو طرف در دهه ۱۹۸۰ با خرید موشک‌های DF-3 آغاز شد و در سال ۲۰۱۴ با قرارداد موشک‌های DF-21 تداوم یافت. با این حال، اساس امنیت عربستان همچنان به غرب متکی است، به طوری که آمریکا در دهه گذشته ۷۸ درصد از تسلیحات وارداتی عربستان را تأمین کرده است. در مقابل، سهم چین تنها ۱ تا ۲ درصد است. از سوی دیگر، بلومبرگ در ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۶ گزارش داد که حوثی‌ها به جای اتکای صرف به سلاح‌های مونتاژشده، با واردات قطعات تجاری دومنظوره از چین اقدام به ساخت پهپاد بومی و سامانه‌های موشکی در داخل خاک یمن کرده‌اند. ابعاد ژئوپلیتیک و سه پیام راهبردی ریاض به پکن مواضع ترکی الفیصل به عنوان چهره بانفوذ اما غیررسمی، بازتاب‌ دیدگاه حلقه اصلی رهبری سعودی و پیامی روشن است، مبنی براینکه چین یا باید با اعمال فشار واقعی و بازدارنده بر تهران بی‌طرفی عملی خود را اثبات کند، یا هزینه همسویی غیرمستقیم با جبهه مقابل را متحمل شود. ریاض در پی آن است تا بدون آسیب به تعاملات اقتصادی کلان، چین را از موضع انفعال خارج سازد. در واقع، پیام عربستان به چین شامل سه بخش کلیدی است. نخست، اینکه توافق پکن چک سفیدامضا نیست و ارزش آن در گرو دستاوردهای ملموس امنیتی است. دوم، ناامنی در باب‌المندب صادرات انرژی مورد نیاز برای اقتصاد چین را تهدید می‌کند و سوم، مسئله ورود تجهیزات چینی به زرادخانه‌های حوثی نیازمند نظارت و پاسخگویی شفاف است. این پیام‌ها نشان می‌دهد که ریاض با چین نه به عنوان یک میانجی نمادین، بلکه به عنوان یک ضامن سیاسی واقعی تعامل می‌کند. محدودیت‌های پکن و محاسبات دوطرفه چین همچنان دیپلماسی آرام را ترجیح می‌دهد تا توازن روابط خود با دو سوی خلیج فارس را حفظ کرده و از ورود به مناقشات حاد یا تحریم‌های شورای امنیت پرهیز کند. پکن در شورای امنیت احتمالا از مذاکره حمایت و از اعمال تحریم‌های شدید علیه ایران یا حوثی‌ها به دلیل آسیب به رابطه‌اش با تهران، اجتناب کند. با این وجود، اظهارات غیررسمی عربستان سعودی نیز با واکنش تندی از سوی چین مواجه نشد، زیرا پکن معمولاً پیام‌های چهره‌های بانفوذ سعودی را نادیده نمی‌گیرد. وزن ژئوپلیتیک عربستان و امنیت دریانوردی احتمالا مانع از نادیده گرفتن این هشدارها از سوی سیاست‌گذاران چینی می‌شود، هرچند پکن همچنان تلاش خواهد کرد تا رویکردی ترکیبی شامل محکومیت عمومی و فشار پشت‌پرده را حفظ و از جانبداری صریح خودداری کند. سه انگیزه راهبردی پکن باید توجه داشت که چین بزرگترین شریک تجاری عربستان سعودی بوده و همچنین، سعودی نیز بزرگترین شریک تجاری چین در خاورمیانه است. تجارت دو جانبه در سال ۲۰۲۴ به ۱۰۷.۵ میلیارد دلار رسید و چین ۷۸.۶ میلیون تن نفت خام عربستان سعودی خریداری کرد. چین سالانه حدود ۳۰۰ میلیارد دلار با شش کشور عرب خلیج فارس تجارت می‌کند و تقریباً نیمی از واردات نفت این کشور از خاورمیانه است. با این وجود، چشم‌پوشی از زنجیره‌ تأمین حوثی‌ها، حداقل تا زمانی که آتش به منافع چین سرایت کند، در خدمت سه هدف اصلی پکن است. نخست، عبور امن که در سال ۲۰۲۴ رهبران حوثی به کشتی‌های چینی و روسی وعده مسیری امن از طریق دریای سرخ را دادند. دوم، درگیری با ایران و حوثی‌ها تمرکز کشتی‌های جنگی و مهمات ایالات متحده را منحرف و چین را برای دنبال کردن اهداف خود آزادتر می‌گذارد. و سوم، خود ایران که چین در سال ۲۰۲۵ بیش از ۸۰ درصد از صادرات نفت دریایی ایران را خریداری کرد و پکن تمایل کمی برای تحت فشار قرار دادن متحدان تهران دارد.

خواندن کامل خبر
ژئوپلیتیک کم اثر
ژئوپلیتیک کم اثر

موج فروش سهام فناوری در جهان؛ آیا رونق هوش مصنوعی به پایان نزدیک می‌شود؟

در یک نگاه سهام بخش فناوری زیر فشار: نگرانی درباره پایداری تقاضا برای زیرساخت‌های هوش مصنوعی و هزینه‌های بالای سرمایه‌گذاری، موج فروش سهام فناوری و تراشه را تشدید کرد. سقوط بازارهای آسیا: شاخص کاسپی کره جنوبی نزدیک به ۸ درصد و نیکی ژاپن حدود ۵ درصد افت کردند. افت سهام کورویو (CoreWeave): سهام این اپراتور مراکز داده پس از سقوط ۱۵ درصدی در روز چهارشنبه، ۱.۸ درصد دیگر افت کرد. بازارهای سهام جهان روز پنج‌شنبه (23 مهر) با افتی محدود مواجه شدند؛ چرا که نگرانی‌ها درباره هزینه‌های سرمایه‌گذاری در هوش مصنوعی و افزایش نرخ بهره، موج فروش در سهام شرکت‌های فناوری و تولیدکنندگان تراشه را تشدید کرد. ارزش‌گذاری شرکت‌های فعال در اکوسیستم هوش مصنوعی، سرمایه‌گذاران را نگران کرده است؛ به‌ویژه آنکه شمار بیشتری از فعالان بازار درباره پایداری تقاضا برای مراکز داده ابراز تردید می‌کنند. در وال‌استریت، شاخص فناوری‌محور نزدک کاهش یافت و شاخص نیمه‌رساناهای بورس فیلادلفیا نیز در آخرین معاملات با افت ۲ درصدی همراه بود. در مقابل، شاخص معیار S&P 500 افت‌های ابتدای جلسه معاملات را جبران کرد و با پیشتازی سهام شرکت‌های حوزه سلامت و مواد اولیه، وارد محدوده مثبت شد. شاخص داوجونز نیز ۱ درصد افزایش یافت. سهام شرکت کورویو (CoreWeave)، اپراتور مراکز داده که بدهی سنگینی دارد و در مرکز موج اخیر نگرانی‌ها درباره هوش مصنوعی قرار گرفته است، پس از سقوط ۱۵ درصدی در روز چهارشنبه (22 مهر)، ۱.۸ درصد دیگر کاهش یافت. موج شدید فروش به رهبری سهام فناوری، بازارهای آسیایی را نیز تحت تأثیر قرار داد. شاخص کاسپی کره جنوبی که به‌واسطه حضور شرکت‌های بزرگ تولیدکننده تراشه، یکی از اصلی‌ترین بهره‌مندان از خوش‌بینی‌های پیرامون هوش مصنوعی بوده است، نزدیک به ۸ درصد سقوط کرد. شاخص نیکی ۲۲۵ ژاپن نیز تقریباً ۵ درصد کاهش یافت. ✔️ بیشتر بخوانید: ریزش سهام هوش مصنوعی یک فرصت خرید آشکار است رونگ رن گو، مدیر سبد سرمایه‌گذاری در شرکت Eastspring Investments، گفت: به‌نظر من، موج فروش نشان‌دهنده احتیاط سرمایه‌گذاران نسبت به بخش آسیب‌پذیرتر اکوسیستم هوش مصنوعی است؛ به‌ویژه در شرایطی که مدیران ارشد شرکت‌های فناوری از کاهش سرعت توسعه مدل‌های پیشرفته هوش مصنوعی حمایت می‌کنند. او افزود: بازارها بیش از گذشته درباره پایداری تقاضا برای ظرفیت پردازشی و مسیر آینده آن تردید دارند. افزایش هزینه‌های تأمین مالی نیز این نگرانی‌ها را تشدید کرده است؛ چرا که نرخ بازده مورد انتظار برای سرمایه‌گذاری در پروژه‌های زیرساختی هوش مصنوعی، که به سرمایه هنگفت نیاز دارند، افزایش می‌یابد. شاخص گسترده سهام آسیا-اقیانوسیه MSCI، بدون احتساب ژاپن، با افت ۳.۰۴ درصدی بسته شد که بزرگ‌ترین کاهش روزانه آن از اواخر ماه ژوئیه محسوب می‌شود. شاخص جهانی سهام MSCI نیز ۰.۱۹ درصد کاهش یافت. در مقابل، بازارهای سهام اروپا زیان‌های ابتدای معاملات را جبران کردند و در پایان روز ۰.۳۳ درصد بالاتر بسته شدند. کاهش بازده اوراق قرضه بازده اوراق خزانه‌داری ۱۰ساله آمریکا به سمت سطح ۵ درصد عقب‌نشینی کرد. این کاهش، بزرگ‌ترین افت روزانه بازده این اوراق در بیش از یک سال گذشته بود. شاخص قیمت‌های تولیدکننده (PPI) در آمریکا در ماه سپتامبر بیشترین افزایش خود را طی چهار سال و نیم گذشته ثبت کردند؛ چرا که هزینه کالاها و خدمات افزایش یافته است. این موضوع نشان می‌دهد فشارهای تورمی در حال گسترش به بخش‌هایی فراتر از انرژی هستند. داده‌های جدید خرده‌فروشی آمریکا نیز نشان داد فروش در ماه گذشته بیش از حد انتظار افزایش یافته است. رشد قیمت بنزین یکی از عوامل این افزایش بود، اما داده‌ها در عین حال حاکی از آن بودند که هزینه‌کرد مصرف‌کنندگان در سایر بخش‌ها همچنان در سطحی متوسط قرار دارد. بازده اوراق خزانه‌داری ۱۰ساله آمریکا با کاهش ۱۰.۲۹ نقطه پایه‌ای به ۵.۰۸۷ درصد رسید. افت ارزش دلار داده‌های تورمی آمریکا که روز چهارشنبه منتشر شد، بار دیگر انتظارات بازار درباره مسیر آینده نرخ بهره فدرال رزرو را تغییر داد. معامله‌گران برای مدتی احتمال افزایش نرخ بهره در نشست جاری را تقریباً برابر با احتمال ثابت ماندن آن در نظر گرفتند، اما سپس از میزان این شرط‌بندی‌ها کاستند. بر اساس ابزار FedWatch گروه CME، قراردادهای آتی نرخ بهره فدرال رزرو اکنون احتمال ثابت ماندن نرخ بهره در پایان نشست دوروزه بعدی این بانک مرکزی در ۲۸ اکتبر را حدود ۷۳ درصد نشان می‌دهند. این رقم نسبت به ابتدای هفته تغییر چندانی نداشته است. در بازار ارز، دلار از اوج ۱۸ماهه خود عقب‌نشینی کرد. در بازار انرژی، نفت خام برنت بخشی از افت قبلی خود را جبران کرد و با رشد ۰.۲ درصدی به ۱۰۶.۳۵ دلار در هر بشکه رسید. معامله‌گران در حال ارزیابی تأثیر کاهش محدودیت‌های تحریمی آمریکا بر عرضه نفت، در برابر پیامدهای حملات به کشتی‌های عبوری از تنگه هرمز، هستند. ✔️ بیشتر بخوانید: ریزش سهام فناوری با تشدید نگرانی‌ها درباره هوش مصنوعی؛ سرمایه‌گذاران به اوراق قرضه پناه بردند

خواندن کامل خبر
تحلیل کم اثر
تحلیل کم اثر

ریزش سهام فناوری با تشدید نگرانی‌ها درباره هوش مصنوعی؛ سرمایه‌گذاران به اوراق قرضه پناه بردند

بازارهای جهانی سهام در روز پنجشنبه، ۱۵ اکتبر ۲۰۲۶، تحت فشار موج تازه فروش سهام فناوری قرار گرفتند؛ موجی که نگرانی‌ها درباره بازده سرمایه‌گذاری‌های سنگین در هوش مصنوعی را تشدید کرده و بخشی از سرمایه‌ها را به سمت اوراق قرضه سوق داده است. هم‌زمان، افزایش تورم آمریکا و احتمال تداوم سیاست‌های پولی انقباضی، چشم‌انداز بازارهای مالی را پیچیده‌تر کرده است. در یک نگاه موج فروش سهام هوش مصنوعی ادامه یافت و قراردادهای آتی نزدک ۱۰۰ حدود ۱.۲ درصد افت کرد. شاخص کوسپی کره جنوبی نزدیک به ۸ درصد سقوط کرد و سهام سامسونگ و اس‌کی هاینیکس با ریزش سنگین مواجه شدند. بازده اوراق خزانه‌داری ده‌ساله آمریکا به حدود ۵.۰۹ درصد رسید؛ سطحی که همچنان جذابیت این اوراق را برای سرمایه‌گذاران حفظ می‌کند. با وجود افت سهام فناوری، گزارش مالی بهتر از انتظار شرکت تی‌اس‌ام‌سی نشان داد تقاضای مرتبط با هوش مصنوعی هنوز از بین نرفته است. افت شدید سهام شرکت‌های نیمه‌رسانا در آسیا، کاهش قراردادهای آتی شاخص‌های اصلی آمریکا و افت بازده اوراق خزانه‌داری نشان داد که سرمایه‌گذاران در حال بازنگری هم‌زمان در ارزش‌گذاری سهام فناوری و جذابیت دارایی‌های کم‌ریسک‌تر هستند. چرا سهام فناوری زیر فشار قرار گرفت؟ ریزش اخیر را نمی‌توان صرفاً اصلاحی کوتاه‌مدت پس از رشدهای قبلی دانست. مسئله اصلی، افزایش تردیدها درباره تناسب میان ارزش‌گذاری شرکت‌های فناوری و سودآوری آینده آنهاست. طی ماه‌های گذشته، سرمایه‌گذاری‌های عظیم در زیرساخت‌های هوش مصنوعی انتظارات بسیار بالایی ایجاد کرده‌اند؛ اما اکنون بازار به شواهد روشن‌تری درباره درآمد، حاشیه سود و بازده اقتصادی این هزینه‌ها نیاز دارد. در معاملات پیش از گشایش بازار آمریکا، قراردادهای آتی شاخص اس‌اندپی ۵۰۰ حدود ۰.۳ درصد کاهش یافت و قراردادهای آتی نزدک ۱۰۰ افتی نزدیک به ۱.۲ درصد را تجربه کرد. در معاملات روز چهارشنبه نیز شاخص نزدک کامپوزیت ۱.۹ درصد و شاخص اس‌اندپی ۵۰۰ حدود ۱.۱ درصد پایین آمده بودند. سهام شرکت کورویوِیو نیز در معاملات پیش از گشایش بازار حدود ۶ درصد افت کرد؛ این در حالی بود که سهام شرکت در روز قبل نزدیک به ۱۵ درصد سقوط کرده بود و اوراق قرضه آن نیز نشانه‌هایی از افزایش نگرانی درباره وضعیت اعتباری شرکت نشان می‌داد. آسیا؛ کانون اصلی فشار فروش بازارهای آسیایی بیشترین ضربه را از موج فروش سهام فناوری دریافت کردند. شاخص کوسپی کره جنوبی حدود ۷.۶ تا ۷.۹ درصد افت کرد و سهام سامسونگ الکترونیکس و اس‌کی هاینیکس، دو بازیگر مهم صنعت حافظه، با کاهش شدید قیمت روبه‌رو شدند. در ژاپن، شاخص نیکی ۲۲۵ حدود ۵ درصد پایین آمد. سهام سافت‌بانک، شرکت سرمایه‌گذار در حوزه فناوری، نزدیک به ۹.۴ درصد افت کرد و سهام توکیو الکترون و کیوکسیا نیز به‌شدت کاهش یافت. شاخص تایکس تایوان هم حدود ۳.۴ درصد پایین آمد. این تحولات اهمیت ویژه‌ای دارد؛ زیرا اقتصادها و بازارهای سهام کره جنوبی و تایوان وابستگی قابل‌توجهی به زنجیره تأمین نیمه‌رساناها دارند. هرگونه تردید درباره سرعت رشد هزینه‌های هوش مصنوعی می‌تواند انتظارات مربوط به تقاضای تراشه‌ها، تجهیزات تولید و حافظه‌های پیشرفته را تحت فشار قرار دهد. با این حال، گزارش مالی شرکت تی‌اس‌ام‌سی، بزرگ‌ترین تولیدکننده قراردادی تراشه در جهان، سودی بالاتر از پیش‌بینی‌ها را نشان داد. مدیریت شرکت نیز تقاضای مرتبط با هوش مصنوعی را همچنان بسیار قوی توصیف کرد. این گزارش یادآور می‌شود که افت قیمت سهام لزوماً به معنای توقف رشد عملیاتی شرکت‌ها نیست؛ بلکه می‌تواند بازتاب تعدیل انتظارات بیش از حد خوش‌بینانه باشد. “ «به نظر من، مهم‌ترین پیام این ریزش نه تضعیف قطعی هوش مصنوعی، بلکه تغییر معیار سنجش ارزش شرکت‌های فعال در این حوزه است. بازار از مرحله پاداش‌دادن به روایت‌های رشد عبور می‌کند و به‌تدریج خواهان اثبات بازده اقتصادی سرمایه‌گذاری‌هاست. در چنین فضایی، شرکت‌هایی که از مزیت رقابتی واقعی، درآمد پایدار و انضباط سرمایه‌ای برخوردارند، احتمالاً عملکرد متفاوتی از بنگاه‌هایی خواهند داشت که ارزش‌گذاری آنها عمدتاً بر انتظارات آینده استوار است. با این همه، انتقال سرمایه به اوراق قرضه نیز بدون ریسک نیست؛ زیرا تورم بالا می‌تواند بازده واقعی دارایی‌های اسمی را فرسوده کند. بنابراین، رویکرد حرفه‌ای در این مقطع نه خروج شتاب‌زده از فناوری است و نه خرید بی‌قیدوشرط در افت قیمت‌ها، بلکه تفکیک شرکت‌های دارای بنیادهای مالی مستحکم از کسب‌وکارهایی است که هنوز باید توانایی خود در تبدیل هزینه‌های سنگین هوش مصنوعی به سود پایدار را اثبات کنند.» بابک شیری تورم آمریکا و بازگشت توجه به اوراق قرضه عامل مهم دیگر، افزایش فشارهای تورمی در آمریکاست. بر اساس گزارش منتشرشده، شاخص قیمت مصرف‌کننده در ماه سپتامبر نسبت به سال قبل ۳.۷ درصد افزایش یافت؛ رقمی بالاتر از رشد ۳.۴ درصدی ماه اوت و بیش از انتظار اقتصاددانان. افزایش تورم، احتمال تداوم سیاست پولی سخت‌گیرانه‌تر را تقویت می‌کند و می‌تواند هزینه تأمین مالی شرکت‌ها را بالا نگه دارد. چنین شرایطی به‌ویژه برای شرکت‌های رشدمحور که بخش مهمی از ارزش آنها به سودهای مورد انتظار در سال‌های آینده وابسته است، نامطلوب خواهد بود. در همین حال، بازده اوراق خزانه‌داری ده‌ساله آمریکا با کاهش حدود ۱۰ واحد پایه‌ای به ۵.۰۹ درصد رسید. افت بازده به معنای افزایش قیمت اوراق موجود است و نشان می‌دهد پس از جهش‌های اخیر بازده، بخشی از سرمایه‌گذاران به بازار بدهی بازگشته‌اند. با وجود این، جذابیت اوراق قرضه را نباید بدون توجه به تورم ارزیابی کرد. اگر افزایش قیمت‌ها پایدار بماند، بازده اسمی بالا الزاماً به معنای بازده واقعی مطلوب نخواهد بود. جمع‌بندی بازارها در حال عبور از مرحله‌ای هستند که در آن صرف حضور در حوزه هوش مصنوعی برای توجیه ارزش‌گذاری‌های بالا کافی نیست. سرمایه‌گذاران اکنون بیش از گذشته به کیفیت درآمدها، حاشیه سود، هزینه سرمایه‌گذاری و توانایی شرکت‌ها برای تبدیل رشد فناوری به جریان نقدی پایدار توجه می‌کنند. هم‌زمان، تورم بالا و بازده قابل‌توجه اوراق قرضه، رقابت میان سهام رشدمحور و دارایی‌های درآمدثابت را تشدید کرده است. با این حال، ریزش سهام فناوری به‌تنهایی ثابت نمی‌کند که چرخه سرمایه‌گذاری در هوش مصنوعی به پایان رسیده است. گزارش تی‌اس‌ام‌سی نشان می‌دهد تقاضای واقعی همچنان می‌تواند قوی باشد؛ اما فاصله میان عملکرد عملیاتی شرکت‌ها و انتظارات بازار، به یکی از مهم‌ترین منابع نوسان تبدیل شده است. در ترجمه برخی نقاط این گزارش از هوش مصنوعی کمک گرفته شده است.

خواندن کامل خبر
تحلیل کم اثر
تحلیل کم اثر

طرح کویت برای عبور از تنگه هرمز؛ احداث خط لوله با عربستان و امارات

در یک نگاه کویت برای کاهش وابستگی به تنگه هرمز و تضمین امنیت صادرات نفت، مطالعات امکان‌سنجی دو پروژه جایگزین را با همکاری عربستان و امارات آغاز کرده که اجرای آن‌ها در صورت تصویب نهایی ۴ تا ۵ سال زمان می‌برد. پروژه اول، انتقال نفت از منطقه احمدی کویت به سواحل دریای سرخ با استفاده از خط لوله «شرق به غرب» عربستان و پروژه دوم، انتقال نفت به ابوظبی و سپس پمپاژ آن از طریق خط لوله «حبشان ـ فجیره» به بندر فجیره در دریای عمان است. براساس اعلام مقامات نفتی کویت، این طرح‌های راهبردی فعلاً در مراحل اولیه قرار داشته و هزینه‌ها و زمان آغاز ساخت آن‌ها هنوز اعلام نشده است. براساس اعلام رسانه‌ها، کویت در حال بررسی ساخت خطوط لوله جدید برای ایجاد مسیرهای جایگزین صادرات نفت و با هدف کاهش وابستگی به تنگه هرمز است.  این اقدامات بخشی از تلاش‌های کویت در راستای افزایش امنیت صادرات نفت و ادامه بررسی راه‌حل‌های بلندمدتی است که امکان انتقال نفت به بازارهای جهانی را بدون عبور از این کریدور دریایی فراهم می‌کند. طرح‌های مورد بررسی کویت شامل دو پروژه است که با همکاری عربستان سعودی و امارات متحده عربی در دست مطالعه‌اند. هدف از این پروژه‌ها، استفاده از شبکه‌های حمل‌ونقل نفت موجود در این دو کشور و فراهم‌کردن مسیرهای جایگزین برای انتقال نفت خام کویت به بنادر صادراتی خارج از تنگه هرمز است. البته، باید توجه داشت که در صورت تصمیم‌گیری نهایی برای اجرای خطوط لوله پیشنهادی، ساخت آن‌ها بین ۴ تا ۵ سال زمان خواهد برد. خطوط لوله جدید نفتی برای کویت شرکت نفت کویت با هماهنگی شرکای خود در عربستان سعودی و امارات متحده عربی، در حال انجام مطالعات امکان‌سنجی برای ساخت خطوط لوله جدید نفتی است تا مسیرهای بیشتری برای صادرات نفت خام ایجاد کند. محمد العبدالجلیل، معاون مدیرعامل شرکت نفت کویت در امور برنامه‌ریزی و نوآوری، گفت این شرکت با شرکای خود در هر دو کشور برای مطالعه دو پروژه جداگانه توافق کرده است. پروژه نخست از منطقه احمدی در کویت آغاز می‌شود و به سواحل عربستان سعودی در دریای سرخ می‌رسد. این مسیر از خط لوله شرق به غرب عربستان استفاده می‌کند که مناطق تولید نفت در شرق این کشور را به بنادر غربی آن متصل می‌کند. ظرفیت کامل خط لوله شرق به غرب عربستان سعودی حدود ۷ میلیون بشکه در روز است و آن را به یکی از مسیرهای مهم انتقال نفت به بازارهای جهانی، خارج از تنگه هرمز، تبدیل می‌کند. عبدالعزیز بن سلمان، وزیر انرژی عربستان سعودی، در کنگره جهانی انرژی اعلام کرد که این کشور قصد دارد طی دو یا سه سال آینده ظرفیت خطوط لوله نفتی خود را به ۱۰ میلیون بشکه در روز افزایش دهد. وزیر انرژی عربستان به روند بین‌المللی‌شدن مالکیت و تأمین مالی خطوط لوله، از جمله احتمال مشارکت کویت، در چارچوب برنامه‌های توسعه زیرساخت‌های حمل‌ونقل نفت اشاره کرد. انتقال نفت کویت از طریق امارات متحده عربی پروژه دوم با هدف ایجاد مسیری برای صادرات نفت کویت از طریق امارات متحده عربی و انتقال آن به بندر فجیره، در ساحل دریای عمان و خارج از تنگه هرمز، دنبال می‌شود. مقام کویتی در این مورد توضیح داد که یکی از سناریوهای پیشنهادی، انتقال دریایی نفت خام کویت از بندر احمدی به ابوظبی و سپس پمپاژ آن از طریق خطوط لوله به سوی فجیره است. این مسیر پیشنهادی بر استفاده از خط لوله حبشان ـ فجیره امارات متحده عربی با ظرفیت روزانه ۱.۵ تا ۱.۸ میلیون بشکه متکی است. همچنین، امکان ساخت خطوط لوله اضافی برای انتقال نفت خام کویت در نظر گرفته شده است. گزینه‌های مطرح‌شده شامل گسترش مسیر حمل‌ونقل نفت به منطقه دقم در عمان نیز می‌شود. در این سناریو، استفاده از زیرساخت‌های امارات متحده عربی می‌تواند خروجی دیگری برای صادرات نفت خام کویت از طریق دریای عمان فراهم کند.  خطوط لوله جدید چه زمانی اجرا می‌شوند؟ معاون مدیرعامل شرکت نفت کویت تأیید کرد که این دو پروژه همچنان در مراحل بسیار اولیه قرار دارند و توافق برای انجام مطالعات امکان‌سنجی به معنای تصمیم‌گیری نهایی درباره سرمایه‌گذاری نیست. براساس برآوردها، در صورت تصمیم به پیشبرد هر یک از دو پروژه، ساخت آن می‌تواند ۴ تا ۵ سال طول بکشد. ازاین‌رو، طرح‌های پیشنهادی بخشی از یک راهبرد بلندمدت برای متنوع‌سازی مسیرهای صادراتی به شمار می‌روند. تاکنون هزینه تخمینی این دو پروژه یا ظرفیت هدف برای انتقال نفت خام کویت از طریق این مسیرها و همچنین، تاریخی برای آغاز عملیات ساخت‌وساز تعیین نشده است. شیخ نواف الصباح، مدیرعامل شرکت نفت کویت، در ژوئن ۲۰۲۶ اعلام کرده بود که مذاکراتی با عربستان سعودی و امارات متحده عربی درباره گسترش شبکه‌های خطوط لوله برای حمایت از صادرات نفت کویت در جریان است.

خواندن کامل خبر
ژئوپلیتیک کم اثر
ژئوپلیتیک کم اثر

قرارداد راهبردی اکسون‌موبیل و سوکار؛ خیز باکو برای نفت شیل

در یک نگاه شرکت اکسون‌موبیل ایالات متحده و شرکت دولتی سوکار آذربایجان قرارداد مشارکت در تولید ۵-۵۰ را برای اکتشاف و توسعه هیدروکربن‌های نامتعارف در حوضه کورای میانی امضا کردند. افت حدود ۶۰ درصدی تولید میدان فراساحلی آذری-چراغ-گونشلی از سال ۲۰۱۰ تاکنون، آذربایجان را ناگزیر به تمرکز بر منابع نامتعارف و لایه شیل مایکوپ کرده است. هم‌زمان با ورود فناوری شیل اکسون به آذربایجان، سوکار نیز در پروژه گاز شیل هاینزویل در ایالات متحده سرمایه‌گذاری ۱.۶۵ میلیارد دلاری انجام می‌دهد که نشان‌دهنده تعمیق همکاری‌های انرژی و تجاری دو کشور است   اکسون‌موبیل، غول نفتی ایالات متحده، اخیرا قرارداد مشارکت در تولید مشترک ۵۰-۵۰ را با سوکار، شرکت نفتی دولتی آذربایجان، امضاء کرده است. این قرارداد شامل اکتشاف، توسعه و تولید هیدروکربن‌های نامتعارف در منطقه‌ای در حوضه «کورای میانی» است و اکسون‌موبیل مجری این پروژه خواهد بود. انتظار می‌رود این امر که در جریان مجمع بین‌المللی سرمایه‌گذاری آذربایجان منتشر شد، پس از یک سری مذاکرات در طول سال گذشته، از سوی پارلمان تصویب شود. بارت کاهیر، معاون ارشد اکسون‌موبیل در امور منابع نامتعارف، در این باره گفت: «ما با هم، دانش سوکار را با تجربه و فناوری جهانی اکسون‌موبیل ترکیب خواهیم کرد تا پتانسیل این حوضه را بهتر درک و فرصت‌هایی را برای توسعه ایمن و کارآمد دنبال کنیم.»  افت تولید و ضرورت تحول در میادین باکو شاید زمان‌بندی این ابتکار عمل را نباید چندان تصادفی دانست، چراکه زمان در حال گذر است. تولید میدان «آذری-چراغ-گونشلی» به عنوان پشتوانه مالی آذربایجان، در سال ۲۰۱۰ به اوج خود یعنی حدود ۸۲۳ هزار بشکه در روز رسید. اما تا سال ۲۰۲۵، این میدان تقریباً ۳۳۰ هزار بشکه تولید می‌کرد که نشان‌دهنده کاهش حدود ۶۰ درصدی است. البته، پروژه‌های فراساحلی جدید از جمله توسعه گاز آبشرون، برای پر کردن این شکاف کمک می‌کنند. الهام علی‌اف، رئیس‌جمهور آذربایجان، اصرار دارد که بخش نفت و گاز نقش پیشرو خود را در دهه آینده حفظ خواهد کرد و قرارداد اکسون را با عباراتی بلندپروازانه توصیف کرده است. او گفت که اکتشاف موفقیت‌آمیز «می‌تواند به رونق دیگری در نفت و گاز در آذربایجان منجر شود». این ادعای بزرگ برای قراردادی مطرح می‌شود که بودجه‌، ذخایر تأییدشده، هدف تولیدی و تاریخی برای نخستین تولید تجاری مشخص نشده است. زیرساخت‌های زمین‌شناسی و چالش شیل منطقه کورای میانی در امتداد رودخانه کورا قرار دارد که پیش از ورود به دریای خزر از گرجستان، ترکیه و آذربایجان عبور می‌کند. این منطقه، بخش مرادخانلی را در خود جای داده که روزگاری بزرگترین میدان نفتی آذربایجان بود و تولید نفت آن در سال ۱۹۷۱ آغاز شد، در اواخر دهه ۱۹۷۰ به اوج خود رسید و سپس در دهه ۱۹۸۰ کاهش یافت. طبق تحقیقات مؤسسه زمین‌شناسی آذربایجان، لایه نامتعارف اصلی، شیل مایکوپ است که در اعماق ۴۵۰۰ تا ۵۰۰۰ متری در بخش مرکزی حوضه قرار دارد. چاه‌های قبلی در مایکوپ نتایج متفاوتی داشتند، اما آن چاه‌های شیل افقی چندمرحله‌ای و مدرن نبودند. این همان موضوعی است که اکسون، توانایی انتقال تجریه از حوضه پرمین و سایر میادین شیل ایالات متحده دارد و اکنون پیشنهاد امتحان آن را به باکو می‌دهد. در ۱۵ سال اخیر، شیل بیشترین افزایش تولید نفت جهانی را به خود اختصاص داده و این امر ایالات متحده را قادر ساخت تا به بزرگترین تولیدکننده نفت خام تبدیل شود. کپی کردن از این توانایی در مناطق دیگر به آسانی نیست. بنابراین، کارشناسان نباید انتظار معجزه «پرمین آذربایجان» را داشته باشد. تقارن راهبردی و منافع واشنگتن با تمام این اوصاف، این امر با روند کلی‌ راهبرد سوکار همسو است. در مجمع سرمایه‌گذاری مذکور، سوکار توافقنامه برای تزریق ۱.۶۵ میلیارد دلار از این شرکت آذربایجانی به منابع شیل هاینزویل (Haynesville) شرکت کامستاک ریسورسز (Comstock Resources) در ایالات متحده امضا کرد. طبق برنامه‌ریزی، توافقنامه نهایی حداکثر تا ۳۱ اکتبر امضا و انتظار می‌رود این معامله در پایان سال نهایی شود. همچنین تفاهم‌نامه‌ای با آپولو (Apollo) در مورد سرمایه‌گذاری بالقوه این صندوق در پروژه‌های بالادستی سوکار امضا شده است. در مجموع، منطق همکاری کاملاً قابل درک است. اکسون از فناوری شیل در آذربایجان استفاده و سوکار در گاز شیل ایالات متحده سرمایه‌گذاری می‌کند که انتظار می‌رود به صورت مایع‌ از ایالات متحده صادر شود. موافقت واشنگتن نیز حائز اهمیت است، زیرا پروژه مهم اکسون، منافع تجاری آمریکا را در آذربایجان به طور ملموسی تضمین می‌کند و در راستای منشور مشارکت راهبردی دو دولت قرار می‌گیرد.

خواندن کامل خبر
تحلیل کامودیتی‌ها کم اثر
تحلیل کامودیتی‌ها کم اثر

آرامکو در چین؛ اولین محموله نفت خام به پالایشگاه هاپکو رسید

در یک نگاه نخستین محموله نفت خام عربستان، ارسالی از بندر صادراتی «جیمه» به مجتمع یکپارچه پالایشگاهی و پتروشیمی هاپکو در استان لیائونینگ چین رسید تا این پروژه مشترک میان آرامکو و شرکای چینی گامی مهم رو به جلو بردارد. این مجتمع با ظرفیت پالایش روزانه ۳۰۰ هزار بشکه نفت، تولید سالانه ۱.۶۵ میلیون تن اتیلن و ۲ میلیون تن پارازایلین را برنامه‌ریزی کرده و هدف‌گذاری برای آغاز بهره‌برداری تجاری آن در سه ماهه نخست سال ۲۰۲۷ میلادی انجام شده است. این تحولات در شرایطی رقم می‌خورد که دولت چین همزمان با تنش‌های منطقه‌ای و جنگ ایالات متحده و ایران، اقداماتی نظیر کاهش واردات نفت خام، بهره‌گیری از ذخایر موجود و توقف موقت صادرات سوخت را برای تضمین امنیت عرضه و تعادل بازار داخلی به اجرا گذاشت.   شرکت آرامکوی عربستان سعودی نقطه عطف مهمی را در سرمایه‌گذاری چند میلیارد دلاری خود در استان لیائونینگ در شمال شرقی چین به پایان رسانده است. اقدامات لازم برای آماده‌سازی این تأسیسات یکپارچه، تحت سرمایه‌گذاری مشترک «هاپکو»، در راستای تولید ادامه دارد. این شرکت امروز (۱۴ اکتبر) اعلام کرد که نفت خام ارسالی از عربستان سعودی اواخر هفته گذشته به محل پروژه رسیده است. مجتمع پالایشگاهی که توسط شرکت سعودی آرامکو و شرکای چینی توسعه یافته، با تکمیل نخستین تحویل نفت خام، وارد مرحله جدیدی از آماده‌سازی‌ برای راه‌اندازی شده است. این مجتمع که در استان لیائونینگ در حال ساخت است، فرآوری نفت خام و تولید پتروشیمی را در یک مرکز ترکیب خواهد کرد که در راستای همکاری انرژی و صنعتی بین عربستان و چین در حال انجام است. ورود نخستین محموله نفت خام عربستان سعودی به این تأسیسات، نقطه عطف مهمی در گذار پروژه هاپکو به تولید تجاری به شمار می‌رود. هرچند در بیانیه آرامکو تاریخ دقیقی برای آغاز به کار این تأسیسات مشخص نشده است.  ظرفیت پالایش و تولید پتروشیمی در مجتمع جدید این پالایشگاه در چین روزانه ۳۰۰ هزار بشکه نفت فرآوری خواهد کرد. این مجتمع که به‌عنوان بخشی از سرمایه‌گذاری مشترک هاپکو تأسیس می‌شود، شامل واحدهای تولیدی پالایشگاهی و پتروشیمی با ظرفیت بالا خواهد بود. ظرفیت فرآوری روزانه نفت خام این پالایشگاه ۳۰۰ هزار بشکه برنامه‌ریزی شده است. به این معنا که این تأسیسات می‌تواند تقریباً ۱۰۹.۵ میلیون بشکه نفت خام در سال فرآوری کند. همچنین بخش پتروشیمی این مجتمع ظرفیت تولید سالانه ۱.۶۵ میلیون تن اتیلن و ۲ میلیون تن پارازایلین را خواهد داشت. اتیلن از مواد اولیه اساسی در تولید پلاستیک و محصولات شیمیایی است و پارازایلین به‌عنوان محصولی واسطه‌ای، به ویژه در صنایع پلی‌استر و پتروشیمی کاربرد دارد. انتظار می‌رود پالایشگاه هاپکو در سال ۲۰۲۷ عملیاتی شود. سه ماهه نخست سال ۲۰۲۷ برای آغاز بهره‌برداری تجاری این پروژه هدف‌گذاری شده و طبق برنامه زمانی مندرج در ارزیابی‌های ماه اکتبر، انتظار می‌رود این تأسیسات عملیات تجاری خود را بین ژانویه و مارس آغاز کنند. با وجود این، آرامکو هنوز تاریخ قطعی راه‌اندازی را اعلام نکرده است، اما کارشناسان نخستین تحویل نفت خام را پیشرفت کلیدی در آماده‌سازی‌های پیش از تولید محسوب می‌کنند. شرکای چینی شرکت آرامکوی سعودی شامل گروه صنایع شیمیایی «نورث هواجین» و گروه صنعتی «پانجین شینچنگ» هستند. ژنگ بائومینگ، مدیرکل گروه صنایع شیمیایی شمال هواجین و معاون دبیر کمیته حزب، اظهار داشت که تکمیل نخستین محموله نفت خام، گامی مهم برای نزدیک‌تر شدن این تأسیسات به مرحله عملیاتی است. هدف سرمایه‌گذاری مشترک هاپکو، اجرای یکپارچه تولید در حوزه‌های پالایش و پتروشیمی است. جزئیات حمل محموله نفتی با نفتکش کساب نخستین محموله نفتی توسط نفتکش «کساب» و از طریق دریا حمل شد. این محموله از بندر «جیمه» در سواحل عربستان سعودی در خلیج فارس ارسال و پس از انتقال دریایی، در تأسیسات لیائونینگ چین تخلیه شد. بندر جیمه از مناطق کلیدی صادراتی عربستان برای محموله‌های بین‌المللی نفت به شمار می‌رود و ارسال این محموله توسط نفتکش کساب، به‌طور رسمی به نام پروژه هاپکو ثبت شد. اقدامات چین در بازار انرژی همزمان با تحولات منطقه‌ای سرمایه‌گذاری جدید آرامکو در حالی برای تولید آماده می‌شود که چین اقداماتی را برای تضمین امنیت عرضه در بازار انرژی به اجرا گذاشته است. با تداوم تنش‌های منطقه‌ای و جنگ ایالات متحده و ایران، تأثیرات این درگیری بر تجارت نفت و محموله‌های بین‌المللی انرژی ادامه دارد. در واکنش به این تحولات، دولت چین اقداماتی نظیر کاهش واردات نفت خام، استفاده از ذخایر موجود و توقف موقت صادرات سوخت را برای تضمین عرضه و تعادل در بازار داخلی اجرا کرده است تا تأثیر اختلالات بازار بین‌المللی بر اقتصاد داخلی محدود شود. روابط انرژی میان عربستان سعودی و چین فراتر از تجارت نفت خام، شامل سرمایه‌گذاری‌های گسترده در تأسیسات پالایش و پتروشیمی است. مجتمع یکپارچه در لیائونینگ مدل تازه‌ای از مشارکت برای فرآوری نفت عربستان و تبدیل آن به محصولات پتروشیمی در چین است و همانطور که اشاره شد، با آغاز به کار کامل آن روزانه ۳۰۰ هزار بشکه ظرفیت فرآوری جدید به زیرساخت پالایشگاهی چین افزوده خواهد شد.

خواندن کامل خبر
تحلیل کامودیتی‌ها کم اثر
تحلیل کامودیتی‌ها کم اثر

پیش‌بینی صندوق بین‌المللی پول از قیمت نفت: آیا به ۱۳۰ دلار خواهد رسید؟

در یک نگاه  پیش‌بینی بهای نفت: صندوق بین‌المللی پول میانگین قیمت نفت در سال ۲۰۲۶ را ۹۵.۷۴ دلار و برای سال ۲۰۲۷ نیز ۸۷.۳۹ دلار در هر بشکه برآورد کرده است که تحت سناریوی تداوم درگیری‌ها می‌تواند تا مرز ۱۳۰ دلار نیز صعود کند. مواجهه با انسداد تنگه هرمز: با وجود اختلال در شاهراه کلیدی خلیج فارس، تغییر مسیر صادرات، افزایش تولید خارج از منطقه و برداشت روزانه از ذخایر جهانی توانسته است بخشی از کسری عرضه را جبران کند. چشم‌انداز تورمی و سناریوی بحران: در سناریوی تداوم درگیری‌ها تا اواسط سال ۲۰۲۷، کاهش تولید اوپک و اختلال در بازار انرژی می‌تواند هزینه‌ها را بالا برده و تورم جهانی را در سال ۲۰۲۷ معادل ۱.۱ واحد درصد افزایش دهد.   صندوق بین‌المللی پول پیش‌بینی می‌کند که قیمت نفت در طول سال‌های ۲۰۲۶ و ۲۰۲۷ همچنان افزایش خواهد یافت و مسیر آن به مدت زمان جنگ در خاورمیانه و سرعت بازیابی ذخایر مرتبط است. در این تحلیل، سناریوی پایه فرض می‌کند که میانگین قیمت‌ها در سال ۲۰۲۶ به ۹۵.۷۴ دلار در هر بشکه افزایش یابد، و سپس در سال بعد در ۸۷.۳۹ دلار تثبیت شود، که به ترتیب افزایش ۷.۲ و ۱۱ درصدی را در مقایسه با پیش‌بینی‌های قبلی در ژوئیه ۲۰۲۶ نشان می‌دهد. گزارش منتشر شده توسط صندوق بین‌المللی پول اعلام می‌کند که در صورت ادامه درگیری، قیمت نفت می‌تواند به ۱۳۰ دلار در هر بشکه افزایش یابد. همچنین، این صندوق تخمین می‌زند که انعطاف‌پذیری عرضه و کاهش ذخایر، تأثیر بسته شدن تنگه هرمز را محدود کرده، اما احتمال تشدید تنش همچنان عامل اصلی خطرات برای افزایش قیمت‌ها و کند شدن رشد جهانی است. این پیش‌بینی‌ها بر اساس این فرض است که دریانوردی از طریق تنگه هرمز در مارس ۲۰۲۷ از سر گرفته خواهد شد و شرایط تا اکتبر همان سال به سطح قبل از جنگ باز خواهد گشت. پیش‌بینی صندوق بین‌المللی پول از قیمت نفت طبق اعلام صندوق بین‌المللی پول، قیمت نفت در سال ۲۰۲۵ به طور متوسط ​​۶۷.۷۴ دلار در هر بشکه بود و می‌تواند در سال ۲۰۲۶ به ۹۵.۷۴ دلار افزایش یابد که افزایش سالانه ۴۱ درصدی را نشان می‌دهد. این تخمین حدود ۶.۵۰ دلار یا ۷.۲ درصد بالاتر از پیش‌بینی ژوئیه ۲۰۲۶ مبنی بر ۸۹.۲۷ دلار در هر بشکه است. این صندوق پیش‌بینی می‌کند که در سال ۲۰۲۷، میانگین قیمت‌ها به ۸۷.۳۹ دلار در هر بشکه کاهش یابد که ۸.۷ درصد کمتر از سال ۲۰۲۶ است، اما همچنان بالاتر از پیش‌بینی ژوئیه ۲۰۲۶، یعنی ۷۸.۷۰ دلار در هر بشکه، خواهد بود. این گزارش به بحران بسته شدن تنگه هرمز اشاره کرد که پیش از شروع جنگ، روزانه حدود ۲۰ میلیون بشکه نفت از آن عبور می‌کرد و معادل حدود یک چهارم تجارت دریایی نفت جهان است. در ماه‌های اخیر، انسداد این آبراه عرضه را مختل کرده است، اما تغییر مسیر برخی از صادرات از تولیدکنندگان خلیج فارس به بنادر دیگر و افزایش تولید خارج از منطقه به میزان حدود دو میلیون بشکه در روز، به محدود کردن میزان از دست رفته کمک کرده است. برداشت از ذخایر جهانی نیز تقریباً ۴ میلیون بشکه در روز عرضه داشت، اما تعادل بازار در سه ماهه دوم سال جاری مستلزم کاهش تقاضا به میزان حدود ۵ میلیون بشکه در روز در زمان افزایش قیمت‌ها بود. در چین به عنوان بزرگترین واردکننده نفت خام جهان، واردات بین مارس و ژوئن ۲۰۲۶ در مقایسه با مدت مشابه سال قبل، ۲۳ درصد کاهش یافت که دلیل آن برداشت از ذخایر داخلی و کاهش مصرف فرآورده‌های نفتی تصفیه‌شده بود. تاثیر انعطاف‌پذیری عرضه بر رشد اقتصادی گزارش صندوق بین‌المللی پول می‌افزاید که بستن تنگه هرمز بدون واکنش انعطاف‌پذیر در سمت عرضه، میانگین قیمت نفت را در سال ۲۰۲۶ به حدود ۱۱۰ دلار در هر بشکه افزایش و همچنین، رشد اقتصادی جهانی را ۰.۹ درصد کاهش می‌داد. با این حال، تغییر مسیر عرضه نفت در خلیج فارس، افزایش تولید در سایر مناطق و کاهش ذخایر، به کاهش قیمت نفت به میانگین ۸۵ دلار در هر بشکه کمک کرده و تأثیر منفی آن بر رشد اقتصادی را به ۰.۴ درصد کاهش داده است. در طول دو دهه گذشته، مصرف انرژی به ازای هر دلار از تولید ناخالص داخلی جهانی ۳۲ درصد کاهش یافته است، در حالی که منابع انرژی تجدیدپذیر حدود ۶۰ درصد از کل افزایش تولید برق را از سال ۲۰۱۰ به خود اختصاص داده‌اند. سناریوی ۱۳۰ دلار برای هر بشکه یکی دیگر از سناریوهای صندوق بین‌المللی پول مبتنی بر این است که درگیری خلیج فارس تا پایان ژوئن ۲۰۲۷ ادامه خواهد یافت، تنگه هرمز و باب المندب همچنان بسته خواهند ماند، آسیب به زیرساخت‌های نفتی ادامه داشته و بهبود عرضه تا پایان سال به تأخیر خواهد افتاد. تحت این سناریو، تولید نفت اوپک در سال ۲۰۲۶ نسبت به سناریوی پایه ۱۰ درصد و در سال ۲۰۲۷ تقریباً ۲۲ درصد کاهش خواهد یافت و سپس در سال ۲۰۲۸ به سطح عادی باز خواهد گشت. در این سناریو، قیمت نفت از سه ماهه چهارم سال ۲۰۲۶ تا سه ماهه اول سال ۲۰۲۷ به ۱۳۰ دلار در هر بشکه خواهد رسید. این رقم در سال ۲۰۲۶ به طور متوسط ​​۱۷ درصد و در سال آینده ۴۰ درصد نسبت به سناریوی پایه افزایش خواهد یافت. در نهایت، تا سه ماهه چهارم سال ۲۰۲۷ به سطوح قبلی خود بازگردد. تأثیر این سناریو به اقتصاد جهانی نیز گسترش می‌یابد، به طوری که رشد اقتصادی در سال ۲۰۲۶، تقریباً ۰.۲ درصد و در سال ۲۰۲۷ نیز ۰.۵ درصد نسبت به سناریوی پایه کاهش می‌یابد. این گزارش حدود دو سوم از تأثیر منفی را به اختلالات در بازارهای نفت و گاز نسبت می‌دهد که هزینه‌های انرژی را افزایش داده و بر قدرت خرید خانوار و بازده سرمایه‌گذاری فشار وارد می‌کند.

خواندن کامل خبر
تحلیل کامودیتی‌ها کم اثر
تحلیل کامودیتی‌ها کم اثر