ورود به حساب
رمز عبور باید حداقل ۸ نویسه داشته باشد.
مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، گفت برداشت او این است که دیدار زلنسکی سازنده بوده است. او همچنین اعلام کرد ویتکاف عازم سن‌پترزبورگ است. روبیو از اظهارنظر درباره آنچه درباره نقش استارلینک در اوکراین دانسته شده یا نشده، خودداری کرد و گفت آگاهی قبلی از قطع استارلینک موضوع مرتبطی نخواهد بود. او همچنین درباره مسائل سیاسی داخلی هند اظهارنظر نکرد.
در یک نگاه صندوق‌های مشترک بزرگی از جمله کوتاک، UTI و HDFC خرید عمده واحدهای ETF طلا را متوقف کرده‌اند؛ بازخرید واحدها همچنان امکان‌پذیر است. این تصمیم پیش از جشن‌های دوسهرا و دیوالی گرفته شده؛ دوره‌ای که معمولاً تقاضای طلا در هند افزایش می‌یابد. واردات طلا در سپتامبر به ۱٫۸ میلیارد دلار رسید، در حالی که این رقم در اوت ۲٫۳ میلیارد دلار بود. چند صندوق سرمایه‌گذاری بزرگ هند، خرید عمده واحدهای صندوق‌های قابل معامله در بورسِ طلا را متوقف کرده‌اند؛ تصمیمی که درست پیش از آغاز فصل اوج خرید طلا در این کشور، یکی از پشتوانه‌های فصلی بازار را کاهش می‌دهد. صندوق‌های مشترک کوتاک مَهیندرا، UTI و HDFC اواخر روز پنجشنبه در اطلاعیه‌هایی عمومی اعلام کردند خرید عمده ETFهای طلای خود را متوقف می‌کنند. این اطلاعیه‌ها دلیلی برای تصمیم اعلام نکردند و بازخرید واحدها همچنان امکان‌پذیر است. به گزارش رویترز، یک مدیر صندوق سرمایه‌گذاری و دو مقام صنعت شمش طلا گفته‌اند این اقدام پس از گفت‌وگوهایی با هیئت بورس و اوراق بهادار هند، نهاد ناظر بازار، انجام شده است. SEBI خارج از ساعات کاری به درخواست اظهارنظر پاسخ نداد. زمان اجرای این تصمیم برای بازار طلا اهمیت دارد. هند دومین مصرف‌کننده بزرگ طلا در جهان است و بخش عمده نیاز خود را از طریق واردات تأمین می‌کند. تقاضا معمولاً در حوالی جشن دوسهرا در اکتبر و دیوالی در اوایل نوامبر بالا می‌رود؛ دوره‌ای که خرید طلا در آن خوش‌یمن دانسته می‌شود. سال گذشته، در فصل جشن‌ها سرمایه‌گذاری در صندوق‌های قابل معامله طلا و نقره افزایش یافت؛ زیرا سرمایه‌گذاران به دنبال گزینه‌هایی جایگزین برای بازار سهامی بودند که بازدهی چندانی نداشت. ✔️ بیشتر بخوانید: طلا ۶۰ دلار جهش کرد؛ آیا چین پشت پرده بازار اوراق آمریکا است؟ نگرانی اصلی به روپیه مربوط می‌شود. این ارز امسال در پی افزایش قیمت نفت، که هزینه واردات را بالا برده، و فروش گسترده سهام هند از سوی سرمایه‌گذاران خارجی تحت فشار قرار گرفته است. تقاضای پرقدرت برای طلا نیز بر این فشار افزوده و دولت را واداشته است اوایل امسال عوارض واردات طلا و نقره را افزایش دهد. چند صندوق سرمایه‌گذاری نیز در ماه ژوئن سقفی برای سرمایه‌گذاری‌های بزرگ در ETFهای طلا تعیین کردند؛ هم‌زمان با تلاش مقام‌ها برای مهار واردات. به نظر می‌رسد این اقدام پیشگیرانه است، نه واکنشی به افزایش فعلی واردات. واردات طلا در سپتامبر از ۲٫۳ میلیارد دلار در اوت به ۱٫۸ میلیارد دلار کاهش یافت. یک معامله‌گر شمش طلا در یک بانک خصوصی به رویترز گفت واردات در ماه‌های اخیر به کسری تجاری نیفزوده است و توقف خرید عمده را اقدامی احتیاطی برای جلوگیری از جهش واردات در اکتبر توصیف کرد. برای بازار طلا، این محدودیت‌ها یکی از منابع تقاضای تازه را از میان می‌برد؛ آن هم در شرایطی که افزایش انتظارها برای بالا رفتن دوباره نرخ بهره آمریکا از پیش بر قیمت‌ها فشار وارد کرده است. سرمایه‌گذاران خرد همچنان می‌توانند طلای فیزیکی بخرند، بنابراین تقاضای جشن‌ها از بین نمی‌رود. اما محدود شدن خریدهای بزرگ ETF، یکی از مسیرهایی را تنگ‌تر می‌کند که در فصل‌های گذشته به افزایش تقاضا کمک کرده است. اکنون باید دید آیا صندوق‌های سرمایه‌گذاری دیگری نیز از این تصمیم پیروی می‌کنند، توقف خریدها چه مدت ادامه می‌یابد و آیا آمار واردات اکتبر نشان می‌دهد تقاضای فصلی به‌جای ETFها به سمت طلای فیزیکی رفته است. ✔️ بیشتر بخوانید: طلا در سپتامبر ۸٫۵ درصد افت کرد؛ چرا بانک مرکزی و سرمایه‌گذاران چینی خرید کردند؟
در یک نگاه بانک توسعه آسیا پیش‌بینی رشد اقتصادی چین را برای سال‌های ۲۰۲۶ و ۲۰۲۷ به‌ترتیب ۴.۶ و ۴.۵ درصد حفظ کرد. برآورد تورم چین در سال ۲۰۲۶ از ۱.۲ درصد به ۰.۹ درصد کاهش یافت؛ نشانه‌ای از تداوم ضعف تقاضا و افزایش نگرانی‌ها درباره کاهش قیمت‌ها. پیش‌بینی رشد اقتصادهای درحال‌توسعه آسیا و اقیانوس آرام در سال ۲۰۲۶ از ۴.۹ درصد به ۵ درصد افزایش پیدا کرد. رشد اقتصادی هند برای سال ۲۰۲۶ به ۷ درصد رسید، اما قیمت بالای انرژی، تنش‌های ژئوپلیتیکی و پدیده ال‌نینو همچنان ریسک‌های اصلی اقتصاد منطقه هستند. بانک توسعه آسیا پیش‌بینی خود از رشد اقتصادی چین را برای سال‌های ۲۰۲۶ و ۲۰۲۷ بدون تغییر، به‌ترتیب ۴.۶ و ۴.۵ درصد، حفظ کرد؛ اما برآورد تورم این کشور در سال ۲۰۲۶ را به‌دلیل تضعیف تقاضای داخلی از ۱.۲ درصد به ۰.۹ درصد کاهش داد. این نهاد در جدیدترین گزارش «چشم‌انداز توسعه آسیا» اعلام کرد اقتصاد چین در سال ۲۰۲۵ با رشد ۵ درصدی، همچنان مسیر رشد باثباتی را دنبال می‌کند؛ با این حال، کاهش فشارهای قیمتی نشان می‌دهد تقاضا در دومین اقتصاد بزرگ جهان همچنان ضعیف است. بانک توسعه آسیا پیش‌بینی تورم چین در سال ۲۰۲۷ را نیز ۰.۹ درصد نگه داشت. این در حالی است که قیمت‌های مصرف‌کننده در چین طی سال ۲۰۲۵ بدون تغییر باقی مانده بود. تورم کمتر از یک درصد در دو سال آینده، خطر تداوم کاهش قیمت‌ها یا همان فشارهای تورم منفی را برجسته می‌کند و می‌تواند فضای بیشتری برای اجرای سیاست‌های حمایتی از سوی پکن فراهم سازد. افزایش پیش‌بینی رشد اقتصادهای درحال‌توسعه آسیا بانک توسعه آسیا پیش‌بینی رشد اقتصادی کشورهای درحال‌توسعه آسیا و اقیانوس آرام در سال ۲۰۲۶ را از ۴.۹ درصد به ۵ درصد افزایش داد. پیش‌بینی رشد این منطقه در سال ۲۰۲۷ نیز بدون تغییر، ۵.۱ درصد باقی ماند. به گفته این بانک، سرمایه‌گذاری مقاوم، سیاست‌های محرک دولتی و رشد صادرات مرتبط با فناوری‌های هوش مصنوعی توانسته است بخشی از فشار ناشی از قیمت بالای انرژی و تنش‌های ژئوپلیتیکی را جبران کند. چشم‌انداز اقتصادی جنوب و جنوب‌شرق آسیا بهبود یافت. پیش‌بینی رشد اقتصادی هند در سال ۲۰۲۶ از ۶.۶ درصد به ۷ درصد افزایش پیدا کرد و برآورد رشد جنوب‌شرق آسیا نیز از ۴.۶ درصد به ۴.۷ درصد رسید. این ارتقا عمدتاً تحت تأثیر بهبود چشم‌انداز اقتصادی ویتنام و مالزی انجام شد، هرچند پیش‌بینی رشد فیلیپین کاهش یافت. در مقابل، بانک توسعه آسیا پیش‌بینی رشد اقتصادی منطقه قفقاز، آسیای مرکزی و غربی و همچنین کشورهای اقیانوس آرام را کاهش داد. تورم منطقه‌ای؛ کاهش در سال ۲۰۲۶ و افزایش در سال ۲۰۲۷ بانک توسعه آسیا برآورد تورم کشورهای درحال‌توسعه آسیا و اقیانوس آرام در سال ۲۰۲۶ را از ۴.۳ درصد به ۴.۲ درصد کاهش داد. با این حال، پیش‌بینی تورم سال ۲۰۲۷ از ۳.۴ درصد به ۳.۵ درصد افزایش یافت. این بانک اعلام کرد ضعف تقاضا در چین و اقدامات دولت‌های جنوب آسیا برای محافظت از مصرف‌کنندگان در برابر افزایش قیمت سوخت، به مهار تورم منطقه‌ای در سال جاری کمک خواهد کرد. در مقابل، انتظار می‌رود پدیده ال‌نینو در سال ۲۰۲۷ تأثیر شدیدتری بر قیمت‌ها بگذارد. افزایش ریسک‌های نزولی برای اقتصاد آسیا بانک توسعه آسیا هشدار داد ریسک‌های اقتصادی همچنان عمدتاً در جهت نزولی قرار دارند. قیمت‌های بالای انرژی و نوسان آن، که از تداوم درگیری‌های خاورمیانه و تشدید دوباره جنگ روسیه و اوکراین ناشی می‌شود، همچنان بر چشم‌انداز رشد اقتصادی فشار وارد می‌کند. این نهاد همچنین تقویت پدیده ال‌نینو را یکی دیگر از عوامل خطر دانست؛ عاملی که می‌تواند هم به رشد اقتصادی آسیب بزند و هم فشارهای تورمی را افزایش دهد. بانک توسعه آسیا اعلام کرد بانک‌های مرکزی منطقه در سال جاری عمدتاً نرخ‌های بهره را ثابت نگه داشته‌اند تا میان کنترل ریسک‌های تورمی و حمایت از رشد اقتصادی تعادل برقرار کنند. با این حال، انتظار می‌رود مسیر سیاست پولی کشورها با توجه به شرایط داخلی هر اقتصاد، بیش از گذشته از یکدیگر فاصله بگیرد. چین میان رشد اقتصادی و خطر کاهش قیمت‌ها چشم‌انداز چین نشان می‌دهد این کشور با وجود رشد اقتصادی نسبتاً باثبات، همچنان با فشار شدید ناشی از ضعف تقاضا و تورم نزدیک به صفر روبه‌رو است. در چنین شرایطی، تمرکز بازارها بر این خواهد بود که آیا دولت چین برای تقویت مصرف داخلی و تحریک تقاضا، حمایت‌های اقتصادی بیشتری ارائه می‌کند یا نه. از سوی دیگر، افزایش هزینه انرژی همچنان برای بسیاری از کشورهای آسیایی تهدیدی تورمی محسوب می‌شود. بنابراین، رشد اقتصادی بدون شتاب چین احتمالاً به‌تنهایی نمی‌تواند محرک قدرتمندی برای افزایش تقاضا در بازار کالاها باشد و قیمت انرژی همچنان بیش از هر چیز تحت تأثیر اختلال‌های عرضه قرار خواهد داشت.
در یک نگاه چین زودتر دست به کار شد: چین از سال ۱۹۷۸ با تمرکز بر آموزش، توسعه کارخانه‌ها و جذب سرمایه خارجی، تبدیل به قطب تولید جهان شد. هند مسیر متفاوتی پیمود: هند اصلاحات گسترده را از سال ۱۹۹۱ و بیشتر با تمرکز بر بخش خدمات و فناوری اطلاعات آغاز کرد. وضعیت امروز: درآمد سرانه چین همچنان ۵ برابر هند است، اما جمعیت جوان هند می‌تواند در آینده معادله بازارها را تغییر دهد. اگر در سال ۱۹۵۰ به مسیر اقتصادی چین و هند نگاه می‌کردید، پیش‌بینی اینکه چند دهه بعد، یکی از آنها ۵ برابر دیگری ثروتمند شود دشوار بود. هر دو کشور با فقر گسترده، جمعیت زیاد و اقتصاد کشاورزی روبه‌رو بودند. اما مسیرشان به‌تدریج از هم جدا شد؛ تغییراتی که بررسی آنها تصویر روشنی از آینده اقتصاد جهانی ارائه می‌دهد. یوتوتایمز در این گزارش با تکیه بر آمارها و داده‌های معتبر بانک جهانی و صندوق بین‌المللی پول (IMF)، به کالبدشکافی مسیر متفاوت این دو قدرت آسیایی پرداخته است. چرا چین ۱۳ سال زودتر از هند بیدار شد؟ راز جهش چین چه بود؟ همه چیز از یک تصمیم کلیدی در سال ۱۹۷۸ شروع شد. وقتی چین تحت رهبری دنگ شیائوپینگ درهای اقتصاد را به روی تجارت جهانی باز کرد، بسیاری این اقدام را پرریسک می‌دانستند. اما چین یک زیرساخت مهم ایجاد کرده بود: سرمایه‌گذاری بر نیروی انسانی. چین پیش از باز کردن درهای اقتصاد، آموزش ابتدایی و بهداشت روستایی را گسترش داده بود. وقتی شرکت‌های بین‌المللی وارد شدند، با نیروی کاری مواجه شدند که نه‌تنها اقتصادی، بلکه آموزش‌دیده و آماده‌به‌کار بود. این ترکیب به چین اجازه داد شبکه تأمین کالا در جهان را شکل دهد و به مرکز تولید صنعتی تبدیل شود. چرا هند از مسیر توسعه صنعتی عقب ماند؟ هند مسیر متفاوتی را انتخاب کرد. اصلاحات اصلی در هند پس از بحران مالی سال ۱۹۹۱ آغاز شد. این کشور به جای تمرکز بر جذب میلیون‌ها نیروی کار در کارخانه‌ها و تولید صنعتی، بخش عمده انرژی خود را بر توسعه خدمات، نرم‌افزار و فناوری اطلاعات متمرکز کرد. در واقع: چین رشد خود را بر پایه تولید و صادرات کالاهای فیزیکی بنا گذاشت. هند مسیر رشد را در بخش خدمات دیجیتال و برون‌سپاری نرم‌افزاری دنبال کرد. به همین دلیل، چین به مرکز اصلی تولید کالاهای جهان تبدیل شد، اما هند نتوانست به همان سرعت برای بخش عمده نیروی کار کم‌مهارت خود در بخش صنعت شغل ایجاد کند. آیا ساختار سیاسی سرعت رشد چین را چند برابر کرد؟ برخی تحلیلگران معتقدند ساختار متمرکز چین باعث شد پروژه‌های زیرساختی و صنعتی سریع‌تر اجرا شوند، در حالی که تصمیم‌گیری در دموکراسی چندلایه هند زمان‌برتر بود. این دیدگاه بخشی از واقعیت را نشان می‌دهد، اما تمام داستان نیست. موفقیت چین تنها حاصل سیاست‌های دولتی نبود؛ بلکه نتیجه سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌ها، آموزش عمومی و جذب سرمایه خارجی بود. هند نیز در قالب ساختار دموکراتیک خود توانست در بخش خدمات فناوری و تربیت متخصصان توانمند عملکرد چشمگیری داشته باشد. موقعیت جغرافیایی چقدر به کمک چین آمد؟ چین از یک مزیت جغرافیایی مهم بهره‌مند بود: همسایگی با اقتصادهای صنعتی. قرار گرفتن در کنار ژاپن، کره جنوبی، تایوان و هنگ‌کنگ که قطب‌های سرمایه و صنعت بودند، به چین کمک کرد تا سرمایه و فناوری این کشورها را به‌سرعت جذب کند. هند از چنین همسایگی صنعتی برخوردار نبود و برای جذب سرمایه‌گذاری بین‌المللی مسیر پیچیده‌تری را طی کرد. آیا هند می‌تواند بخشی از این فاصله را جبران کند؟ امروز درآمد سرانه چین حدود ۱۳ هزار دلار و هند حدود ۲.۷ هزار دلار است و شکاف میان دو اقتصاد همچنان قابل‌توجه است. با این حال، رقابت این دو غول آسیایی در سال‌های آینده وارد مرحله تازه‌ای می‌شود. چین با چالش‌هایی مانند پیری جمعیت و کاهش نرخ رشد روبه‌روست، در حالی که هند از جمعیتی جوان و رو به رشد بهره می‌برد. اگر هند بتواند شرایط مناسبی برای اشتغال، آموزش و افزایش بهره‌وری این جمعیت جوان فراهم کند، می‌تواند به یکی از پیشران‌های اصلی رشد اقتصاد جهانی و بازار مصرف در دهه‌های آینده تبدیل شود. ✔️ بیشتر بخوانید: کارخانه‌های چین جلوتر می‌دوند؛ مصرف و سرمایه‌گذاری عقب مانده‌اند
در یک نگاه قیمت داخلی طلا در هند طی ماه اوت ۱۲ درصد رشد کرد و به ۱۵۸٬۸۵۴ روپیه برای هر ۱۰ گرم رسید، اما در سپتامبر ۴٫۶ درصد افت کرد. ورود پول به صندوق‌های طلای هند در ماه اوت ۶۷ درصد نسبت به ماه قبل بالا رفت و به ۲۷۲ میلیون دلار رسید. ارزش معاملات آتی طلا در بورس MCX با رشد ۳۸ درصدی به بالاترین رقم پنج ماه اخیر رسید. واردات طلا به هند در ماه اوت ۴۵ درصد افت کرد و به ۲٫۳ میلیارد دلار رسید. هند دومین بازار بزرگ طلا در جهان است و رفتار خریداران آن بر روند جهانی اثر می‌گذارد. در ماه اوت قیمت طلا نوسان زیادی داشت و فصل جشن‌های سنتی هند نیز به‌تازگی آغاز شده بود. با این حال، تقاضای خرید طلاجات و سرمایه‌گذاری فیزیکی پایدار ماند. این موضوع برای مخاطبی که روند بازار جهانی طلا را دنبال می‌کند اهمیت دارد، چون قدرت یا ضعف تقاضای هند یکی از نشانه‌های مهم سلامت این بازار است. قیمت داخلی طلا در هند طی ماه اوت ۱۲ درصد رشد کرد و به ۱۵۸٬۸۵۴ روپیه برای هر ۱۰ گرم رسید. عامل اصلی این رشد، ورود قوی پول سرمایه‌گذاری و ضعیف‌تر شدن دلار آمریکا بود. اما این روند در سپتامبر برگشت؛ قیمت‌های جهانی ۳٫۹ درصد و قیمت‌های داخلی ۴٫۶ درصد پایین آمدند. این افت با تغییر انتظارات دربارهٔ سیاست فدرال‌رزرو همراه شد. نکتهٔ مهم دیگر، فاصلهٔ قیمت داخلی با «قیمت تمام‌شدهٔ کالای وارداتی» است. این فاصله که به آن تخفیف گفته می‌شود، از میانگین ۳۴ دلار در هر اونس در ژوئیه به ۵۱ دلار در اوت و سپس به ۷۸ دلار تا ۱۱ سپتامبر رسید. به این ترتیب قیمت داخلی حدود ۲ درصد پایین‌تر از قیمت وارداتی معامله شد. تبدیل طلای کهنه به زیورآلات نو، عرضهٔ داخلی را بالا برده و به این تخفیف دامن زده است. فصل جشن‌ها با احتیاط شروع شده است. رشد و سپس افت شدید قیمت، بسیاری از مصرف‌کنندگان را به حالت «صبر و تماشا» برده و خریدهای غیرضروری را به تعویق انداخته است. با این حال، تقاضای مرتبط با مراسم عروسی مقاوم مانده است. شواهد نشان می‌دهد که در قیمت‌های بالا، تمایل به خرید زیورآلات سبک‌تر بیشتر شده است. فروشگاه‌های بزرگ تقاضای قوی‌تری دیده‌اند و کمپین‌های تبلیغاتی خود را گسترش داده‌اند. بازار صندوق‌های طلا نیز قدرت خود را حفظ کرد. ورود پول به این صندوق‌ها در اوت ۶۷ درصد نسبت به ماه قبل رشد کرد و به ۲۷۲ میلیون دلار رسید. مجموع دارایی نگهداری‌شده به ۱۲۱٫۳ تن و ارزش کل دارایی تحت مدیریت به ۱٬۹۱۲ میلیارد روپیه (حدود ۲۰ میلیارد دلار) رسید. اما ورود سرمایه‌گذاران تازه کند شد؛ در اوت حدود ۴٬۰۰۰ حساب جدید باز شد، در حالی که میانگین ماهانه از ژانویه تا ژوئیه ۳۳۰ هزار بود. طلای دیجیتال هم رشد چشمگیری داشت و خرید آن در اوت ۱۱۰ درصد بیشتر از سال قبل بود. فعالیت در بازار قراردادهای آتی طلا (توافق خرید یا فروش در آینده با قیمت مشخص) به‌شدت بالا رفت. ارزش معاملات روزانه در بورس MCX با رشد ۳۸ درصدی به ۲۹۵ میلیارد روپیه (۳٫۱ میلیارد دلار) رسید که بالاترین رقم پنج ماه اخیر بود. با این حال، این رقم هنوز ۴۸ درصد پایین‌تر از اوج ژانویه است. در همین حال، واردات طلا به هند به‌شدت کاهش یافت و به ۲٫۳ میلیارد دلار رسید؛ افتی ۴۵ درصدی نسبت به ماه قبل و ۵۸ درصدی نسبت به سال گذشته. سهم طلا از کل واردات کشور از ۹ درصد سال قبل به ۳ درصد رسید. در مجموع، انتظار می‌رود تقاضا با پیشرفت فصل جشن‌ها و عروسی‌ها بهتر شود. تقاضای پایدار سرمایه‌گذاری و خریدهای مقاوم مرتبط با عروسی پشتوانهٔ این بهبود هستند. با این حال، قیمت‌های بالا و نوسان زیاد ممکن است همچنان جلوی خریدهای غیرضروری را بگیرد. تیم یوتوتایمز این تحلیل را بر اساس گزارش وب‌سایت کیتکو نیوز برای مخاطبان فارسی‌زبان بازنویسی و منتشر کرده است. ✔️ بیشتر بخوانید: شوک جدید به بازار طلا؛ ترامپ و جنگ ایران مسیر طلا را تغییر می‌دهند
وزارت خارجه هند روز پنجشنبه اعلام کرد این کشور همچنان بر تأمین پایدار انرژی برای جمعیت خود متعهد است و رویکردش بر پایه تنوع‌بخشی به منابع و انطباق با شرایط متغیر بازار جهانی ادامه خواهد یافت. دهلی‌نو همچنین گفت که تصویب لایحه تحریم روسیه و ایران در کنگره آمریکا را «دریافت» کرده و در حال ارزیابی پیامدهای احتمالی آن بر مسیرهای تأمین انرژی و روابط اقتصادی خود است. هند طی سال‌های اخیر تلاش کرده وابستگی انرژی را میان تولیدکنندگان مختلف توزیع کند و در برابر شوک‌های ژئوپلیتیک انعطاف‌پذیرتر شود؛ رویکردی که با تشدید تحریم‌ها و نوسانات بازار جهانی اهمیت بیشتری یافته است.
نگرانی از احتمال اصلاح بازار سهام آمریکا دوباره در حال افزایش است. بر اساس نظرسنجی انجمن سرمایه‌گذاران انفرادی آمریکا در اوایل سپتامبر، حدود ۳۸ درصد سرمایه‌گذاران انتظار داشتند بازار سهام طی شش ماه آینده کاهش پیدا کند. هم‌زمان، ارزش‌گذاری تاریخی بازار نیز چندان آرامش‌بخش نیست؛ نسبت تعدیل‌شده قیمت به سود یا CAPE اخیراً به ۴۱.۴ رسیده، در حالی که میانگین بلندمدت آن حدود ۱۷.۴ است و فاصله چندانی با رکورد ۴۴ در سال ۱۹۹۹، پیش از ترکیدن حباب شرکت‌های اینترنتی، ندارد. در یک نگاه حدود ۳۸ درصد سرمایه‌گذاران مورد بررسی در اوایل سپتامبر انتظار افت بازار طی شش ماه آینده را داشتند. نسبت CAPE شاخص S&P 500 به حدود ۴۱.۴ رسیده، در حالی که میانگین تاریخی آن ۱۷.۴ است. صندوق سلامت و درمان ونگارد VHT دارای ۴۱۷ سهم و کارمزد سالانه ۰.۰۹ درصد است. صندوق خدمات عمومی XLU حدود ۳۱ شرکت را در اختیار دارد و کارمزد آن ۰.۰۸ درصد است. صندوق کالاهای مصرفی ضروری ونگارد VDC شامل ۱۰۳ شرکت با بازده سود تقسیمی حدود ۲.۱ درصد است. صندوق املاک و مستغلات شواب SCHH حدود ۱۱۷ دارایی و کارمزد ۰.۰۷ درصد دارد. صندوق سهام سودده شواب SCHD حدود ۹۸ شرکت را پوشش می‌دهد و بازده سود تقسیمی آن حدود ۳ درصد است. با این حال، نگرانی از سقوط بازار لزوماً به این معنا نیست که سرمایه‌گذار باید از سهام خارج شود. تلاش برای پیش‌بینی دقیق زمان سقوط و فروش پیش از آن، همان چیزی است که به «زمان‌بندی بازار» معروف است و می‌تواند هزینه سنگینی برای سرمایه‌گذار داشته باشد. یک رویکرد منطقی‌تر می‌تواند حفظ سرمایه‌گذاری در بازار و در عین حال افزایش وزن دارایی‌هایی باشد که در دوره‌های رکود و افت بازار معمولاً مقاومت بیشتری دارند. در چنین شرایطی، صندوق‌های قابل معامله بورسی متمرکز بر صنایع دفاعی می‌توانند بخشی از این استراتژی باشند؛ صنایعی مانند سلامت، خدمات عمومی، کالاهای مصرفی ضروری و املاک که تقاضای آنها در دوران رکود نیز به طور کامل از بین نمی‌رود. در کنار این گروه‌ها، صندوق‌های متمرکز بر شرکت‌های سودده و پرداخت‌کننده سود نقدی نیز می‌توانند جریان درآمدی نسبتاً پایداری برای سرمایه‌گذار ایجاد کنند. چرا اکنون صحبت از صندوق‌های دفاعی بیشتر شده است؟ در دوران رونق اقتصادی، سرمایه‌گذاران معمولاً به سمت صنایعی می‌روند که بیشترین حساسیت را به رشد اقتصاد دارند؛ اما شرایط در دوره رکود متفاوت است. زمانی که درآمد خانوارها کاهش پیدا می‌کند و شرکت‌ها هزینه‌های خود را محدود می‌کنند، تقاضا برای برخی کالاها و خدمات همچنان پابرجا می‌ماند. مردم حتی در دوران رکود به دارو، خدمات درمانی، برق و گاز، مواد غذایی و بسیاری از کالاهای مصرفی روزمره نیاز دارند. همین ویژگی باعث می‌شود شرکت‌های فعال در این حوزه‌ها در مقایسه با بسیاری از صنایع چرخه‌ای، ثبات بیشتری در درآمد و جریان نقدی خود داشته باشند. البته «دفاعی بودن» به معنای مصون بودن از افت قیمت نیست. این صندوق‌ها نیز در صورت وقوع یک سقوط گسترده می‌توانند کاهش پیدا کنند، اما هدف آنها این است که در برابر فشار بازار، عملکردی مقاوم‌تر از بخش‌های پرریسک‌تر اقتصاد داشته باشند. صندوق سلامت ونگارد؛ تمرکز بر تقاضایی که متوقف نمی‌شود یکی از گزینه‌های مورد توجه، VHT یا صندوق قابل معامله شاخص سلامت ونگارد است. منطق سرمایه‌گذاری در این صندوق ساده است: رکود اقتصادی باعث نمی‌شود نیاز مردم به خدمات درمانی، دارو و مراجعه به پزشک از بین برود. این صندوق اخیراً حدود ۴۱۷ سهم در اختیار داشت و شرکت‌هایی مانند الی‌لی‌لی، جانسون‌اندجانسون و یونایتدهلث از مهم‌ترین دارایی‌های آن بودند. کارمزد سالانه VHT تنها ۰.۰۹ درصد است؛ به این معنا که سرمایه‌گذاری ۱۰ هزار دلاری در آن، حدود ۹ دلار هزینه سالانه برای سرمایه‌گذار ایجاد می‌کند. بازده سود تقسیمی صندوق نیز حدود ۱.۵ درصد گزارش شده است. بنابراین VHT بیش از آنکه صرفاً یک گزینه درآمدی باشد، برای سرمایه‌گذاری در بخشی از اقتصاد طراحی شده که تقاضای آن در شرایط ضعیف اقتصادی نیز نسبتاً پایدار باقی می‌ماند. خدمات عمومی؛ کسب‌وکاری که مردم نمی‌توانند کنار بگذارند دومین گزینه، XLU یا صندوق بخش خدمات عمومی است. شرکت‌های این حوزه برق و سایر خدمات ضروری را تأمین می‌کنند؛ خدماتی که خانوارها و کسب‌وکارها حتی در دوره رکود نیز به آنها نیاز دارند. این صندوق حدود ۳۱ شرکت را در اختیار دارد و از جمله دارایی‌های اصلی آن می‌توان به NextEra Energy، Southern و Duke Energy اشاره کرد. کارمزد سالانه XLU تنها ۰.۰۸ درصد است و بازده سود تقسیمی آن در داده‌های ارائه‌شده حدود ۲.۸ تا ۳.۵ درصد قرار دارد. ویژگی مهم این بخش، ماهیت نسبتاً پایدار تقاضاست. زمانی که فعالیت اقتصادی کاهش پیدا می‌کند، مصرف برق ممکن است تحت تأثیر قرار گیرد، اما اصل نیاز به انرژی از بین نمی‌رود. همین مسئله باعث می‌شود شرکت‌های خدمات عمومی معمولاً جایگاه مهمی در سبدهای دفاعی داشته باشند. کالاهای مصرفی ضروری؛ خریدهایی که در رکود هم ادامه دارند VDC یا صندوق کالاهای مصرفی ضروری ونگارد، گزینه دیگری برای سرمایه‌گذارانی است که به دنبال کاهش حساسیت سبد خود به چرخه اقتصادی هستند. این صندوق اخیراً حدود ۱۰۳ شرکت را در اختیار داشت و والمارت، پراکتر اند گمبل و کوکاکولا از مهم‌ترین دارایی‌های آن بودند. کارمزد سالانه VDC حدود ۰.۰۹ درصد و بازده سود تقسیمی آن حدود ۲.۱ درصد است. منطق این صندوق نیز روشن است. مصرف‌کنندگان ممکن است در دوران رکود خرید خودرو، لوازم گران‌قیمت یا کالاهای لوکس را به تعویق بیندازند، اما خرید مواد غذایی، محصولات بهداشتی، نوشیدنی‌ها و کالاهای روزمره ادامه پیدا می‌کند. البته شدت این مقاومت به شرایط اقتصادی و رفتار مصرف‌کنندگان وابسته است، اما همین تفاوت میان «نیاز» و «خرید اختیاری» یکی از دلایل اصلی جذابیت صنایع مصرفی ضروری در دوره‌های پرنوسان است. املاک؛ درآمد اجاره‌ای در دل رکود گزینه چهارم SCHH یا صندوق املاک و مستغلات آمریکا از شرکت‌های سرمایه‌گذاری در املاک است. این صندوق اخیراً ۱۱۷ دارایی در اختیار داشت و شرکت‌هایی مانند Prologis، American Tower و Realty Income از جمله مهم‌ترین آنها بودند. کارمزد سالانه SCHH تنها ۰.۰۷ درصد و بازده سود تقسیمی آن حدود ۲.۸۷ درصد است. مزیت اصلی شرکت‌های سرمایه‌گذاری در املاک، قراردادهای اجاره نسبتاً بلندمدت آنهاست. قراردادهای چندساله یا حتی طولانی‌تر می‌توانند جریان درآمدی نسبتاً قابل پیش‌بینی ایجاد کنند و در شرایطی که اقتصاد دچار افت می‌شود، بخشی از ثبات درآمد را حفظ کنند. البته بخش املاک نیز بدون ریسک نیست. نرخ بهره بالا می‌تواند هزینه تأمین مالی این شرکت‌ها را افزایش دهد و ارزش‌گذاری املاک نیز ممکن است تحت تأثیر شرایط اقتصادی قرار گیرد. بنابراین SCHH بیشتر یک ابزار تنوع‌بخشی در سبد دفاعی است تا یک دارایی کاملاً بدون ریسک. “ «به نظر من، نکته مهم این گزارش بیش از آنکه انتخاب یک صندوق خاص باشد، تغییر نحوه مدیریت ریسک در بازاری با ارزش‌گذاری بالا است. CAPE در سطح ۴۱.۴ به خودی خود سیگنال فروش نیست، اما وقتی در کنار کاهش حاشیه امنیت ارزش‌گذاری قرار می‌گیرد، منطقی است سرمایه‌گذار به جای تلاش برای خروج از بازار، کیفیت و ترکیب دارایی‌های خود را بازنگری کند. در چنین شرایطی، صندوق‌های دفاعی می‌توانند نقش «ضربه‌گیر» سبد را ایفا کنند؛ با این حال، خرید آنها صرفاً به دلیل ترس از سقوط نیز تصمیم مناسبی نیست و قیمت ورود، نرخ بهره، کیفیت شرکت‌های زیرمجموعه و افق سرمایه‌گذاری باید هم‌زمان در نظر گرفته شوند. به بیان ساده‌تر، مسئله اصلی پیش‌بینی بازار نزولی نیست؛ ساختن سبدی است که برای سناریوی صعود، رکود و اصلاح شدید، هم‌زمان آمادگی داشته باشد.» بابک شیری سود تقسیمی؛ لایه دوم دفاع در برابر رکود پنجمین گزینه SCHD یا صندوق سهام سودده آمریکاست. تفاوت اصلی این صندوق با چهار گزینه قبلی این است که تمرکز آن مستقیماً بر شرکت‌هایی قرار دارد که سابقه پرداخت سود نقدی دارند. SCHD اخیراً حدود ۹۸ شرکت را در اختیار داشت و مرک، شورون و ورایزن از مهم‌ترین دارایی‌های آن بودند. کارمزد سالانه این صندوق تنها ۰.۰۶ درصد است و بازده سود تقسیمی آن حدود ۳.۰۸ درصد گزارش شده است. پرداخت سود نقدی در دوره‌های رکودی می‌تواند اهمیت بیشتری پیدا کند. زمانی که قیمت برخی سهام برای مدتی ثابت می‌ماند یا کاهش پیدا می‌کند، دریافت جریان نقدی از شرکت‌های سودده می‌تواند بخشی از بازده سرمایه‌گذار را تأمین کند. البته پرداخت سود به تنهایی تضمین‌کننده عملکرد بهتر نیست. کیفیت کسب‌وکار، توانایی ایجاد جریان نقدی و پایداری سود نیز اهمیت دارد. مزیت SCHD در این است که به جای تمرکز بر یک صنعت خاص، مجموعه‌ای از شرکت‌های سودده را در اختیار سرمایه‌گذار قرار می‌دهد. مقایسه ۵ صندوق دفاعی صندوق حوزه اصلی تعداد دارایی سود تقسیمی کارمزد سالانه VHT سلامت ۴۱۷ ۱.۵٪ ۰.۰۹٪ XLU خدمات عمومی ۳۱ حدود ۲.۸٪ ۰.۰۸٪ VDC کالاهای مصرفی ضروری ۱۰۳ ۲.۱٪ ۰.۰۹٪ SCHH املاک و مستغلات ۱۱۷ ۲.۸۷٪ ۰.۰۷٪ SCHD سهام سودده ۹۸ ۳.۰۸٪ ۰.۰۶٪ ترکیب این پنج صندوق نشان می‌دهد که دفاع در برابر بازار نزولی الزاماً به معنای خروج از بازار سهام نیست. سرمایه‌گذار می‌تواند به جای تلاش برای تشخیص زمان دقیق سقوط، بخشی از سرمایه را به صنایعی اختصاص دهد که جریان درآمدی آنها کمتر به رونق اقتصادی وابسته است. CAPE بالا؛ هشدار است، نه سیگنال فروش مهم‌ترین نکته در شرایط فعلی، نسبت CAPE برابر با ۴۱.۴ است. این رقم بیش از دو برابر میانگین بلندمدت ۱۷.۴ قرار دارد و به سطح ۴۴ در سال ۱۹۹۹ نزدیک شده است. چنین ارزش‌گذاری‌ای نمی‌تواند زمان دقیق سقوط بازار را مشخص کند، اما یک هشدار جدی درباره بازده مورد انتظار بلندمدت محسوب می‌شود. هرچه قیمت‌گذاری اولیه بازار بالاتر باشد، فضای کمتری برای خطا در برآورد رشد سود شرکت‌ها وجود خواهد داشت. در مقابل، خروج کامل از بازار نیز می‌تواند خطرناک باشد. بازار ممکن است مدت طولانی‌تری از چیزی که سرمایه‌گذار انتظار دارد، به رشد خود ادامه دهد و بازگشت به بازار پس از یک دوره صعودی نیز دشوار باشد. به همین دلیل، مسئله اصلی برای سرمایه‌گذار امروز انتخاب میان «همه سهام» و «هیچ سهامی» نیست؛ بلکه ساختن سبدی است که بتواند سناریوهای مختلف اقتصادی را تحمل کند. جمع‌بندی هیچ‌کس نمی‌داند اصلاح بعدی بازار سهام آمریکا چه زمانی آغاز خواهد شد. CAPE در سطح ۴۱.۴، فاصله زیاد آن با میانگین تاریخی ۱۷.۴ و نگرانی ۳۸ درصد از سرمایه‌گذاران درباره کاهش بازار، همگی نشان می‌دهند که احتیاط در شرایط فعلی بی‌دلیل نیست. با این حال، سرمایه‌گذاری دفاعی لزوماً به معنای پیش‌بینی سقوط نیست. VHT، XLU، VDC، SCHH و SCHD پنج صندوقی هستند که هرکدام از زاویه‌ای متفاوت، بر سلامت، خدمات عمومی، کالاهای ضروری، املاک و شرکت‌های سودده تمرکز دارند. در نهایت، مزیت اصلی چنین صندوق‌هایی نه توانایی پیش‌بینی بازار، بلکه کاهش وابستگی سبد سرمایه‌گذاری به یک سناریوی خاص است. اگر بازار رشد کند، سرمایه‌گذار همچنان در بازار حضور دارد و اگر اقتصاد وارد رکود شود، بخش دفاعی سبد می‌تواند بخشی از فشار را کاهش دهد. در ترجمه برخی نقاط این گزارش از هوش مصنوعی کمک گرفته شده است.
ETFهای اسپات بیت‌کوین در آمریکا پس از یک روز خروج سرمایه، روز دوشنبه حدود ۲۱۷ میلیون دلار ورود سرمایه ثبت کردند. هم‌زمان، ETFهای اسپات اتریوم نیز برای یازدهمین روز متوالی شاهد ورود پول بودند. در یوتوتایمز، روند جریان سرمایه به این صندوق‌ها و پیام آن برای بازار ارزهای دیجیتال را بررسی می‌کنیم. بر اساس داده‌های SoSoValue، خروج حدود ۲۰۲ میلیون دلار از ETFهای بیت‌کوین در روز جمعه، به روند ۹ روزه ورود سرمایه پایان داده بود. این دوره از ۱۹ آگوست آغاز شده بود و با طولانی‌ترین دوره ورود سرمایه به ETFهای بیت‌کوین در سال جاری برابری می‌کرد. ETFهای بیت‌کوین دوباره سرمایه جذب کردند بازگشت ۲۱۷ میلیون دلار سرمایه به صندوق‌های بیت‌کوین در روز دوشنبه نشان داد خروج سرمایه روز جمعه دست‌کم در نخستین جلسه معاملاتی بعدی ادامه پیدا نکرده است. دارایی خالص ETFهای بیت‌کوین در پایان آگوست کمی کمتر از ۱۰۰ میلیارد دلار قرار گرفت. این رقم در ۲۷ آگوست برای نخستین بار از مرز ۱۰۰ میلیارد دلار عبور کرده بود، اما خروج سرمایه روز جمعه باعث شد مجموع دارایی‌ها دوباره به زیر این سطح بازگردد. از زمان راه‌اندازی ETFهای اسپات بیت‌کوین در ژانویه ۲۰۲۴، مجموع ورود خالص سرمایه به این محصولات اکنون به حدود ۵۵ میلیارد دلار رسیده است. اتریوم ۱۱ روز بدون خروج سرمایه در بازار ETFهای اتریوم، روند ورود سرمایه همچنان ادامه دارد. این صندوق‌ها روز دوشنبه حدود ۸۸ میلیون دلار ورود خالص سرمایه ثبت کردند و تعداد روزهای متوالی ورود پول به ۱۱ جلسه رسید. مجموع ورود سرمایه به ETFهای اتریوم در این دوره حدود ۱.۶ میلیارد دلار بوده است. این طولانی‌ترین روند ورود سرمایه برای این محصولات از دوره ۲۰ روزهای محسوب می‌شود که در ژوئیه ۲۰۲۵ پایان یافت. تداوم این جریان سرمایه نشان می‌دهد تقاضای نهادی برای محصولات مرتبط با اتریوم در مقطع فعلی نسبتاً پایدار باقی مانده است. آگوست بهترین ماه ETF بیت‌کوین در ۲۰۲۶ آگوست در میان ماه‌های سال ۲۰۲۶، قوی‌ترین عملکرد را از نظر ورود سرمایه به ETFهای بیت‌کوین ثبت کرد. میزان ورود سرمایه در این ماه بیش از دو برابر رقم ثبت‌شده در آوریل بود. با وجود این عملکرد، ETFهای بیت‌کوین همچنان در مجموع سال ۲۰۲۶ با حدود ۲.۵ میلیارد دلار خروج خالص سرمایه مواجه هستند. بنابراین، روند مثبت آگوست هنوز نتوانسته خروج سرمایه تجمعی سال را به‌طور کامل جبران کند. واکنش بازار به سخنان وارش خروج سرمایه روز جمعه پس از اظهارات کریستوفر وارش در نشست جکسون هول رخ داد؛ اظهاراتی که انتظارات مربوط به افزایش نرخ بهره را تقویت کرد. بازگشت جریان سرمایه در روز دوشنبه می‌تواند نشان دهد برخی سرمایه‌گذاران این حرکت را بیشتر یک واکنش یک‌روزه به تحولات نرخ بهره تلقی کرده‌اند تا آغاز یک روند معکوس. با این حال، داده‌های جریان سرمایه در روزهای آینده تصویر روشن‌تری از رفتار سرمایه‌گذاران ارائه خواهد کرد. تحلیل بازار ارز دیجیتال تحلیلگران یوتوتایمز معتقدند بازگشت ۲۱۷ میلیون دلار سرمایه به ETFهای بیت‌کوین و تداوم ورود پول به ETFهای اتریوم، در کوتاه‌مدت از احساسات بازار حمایت می‌کند. برای کاربران ایرانی، این جریان‌ها اهمیت زیادی دارند، زیرا افزایش تقاضای نهادی می‌تواند نقدینگی و نوسان بیت‌کوین و اتریوم را تحت تأثیر قرار دهد. بااین‌حال، معامله‌گران باید هم‌زمان واکنش صندوق‌ها به سیاست‌های نرخ بهره آمریکا را زیر نظر داشته باشند.
به گزارش تسنیم، رئیس‌جمهور مسعود پزشکیان در تازه‌ترین موضع‌گیری خود تأکید کرده است که «جنگ به سود هیچ‌کس نیست» و منطقه باید از مسیر تنش‌آفرینی فاصله بگیرد. او در دیدار با نخست‌وزیر هند نارندرا مودی نیز گفته است که تهران همچنان به‌دنبال یک راه‌حل مذاکره‌محور برای خروج از وضعیت تقابل با ایالات متحده است و مسیر دیپلماسی را «باز و ضروری» می‌داند.
به گزارش خبرگزاری ANI، نخست‌وزیر هند نارندرا مودی در حاشیه نشست سران سازمان همکاری شانگهای (SCO) در بیشکک با رئیس‌جمهور ایران، مسعود پزشکیان دیدار کرد.
پوتین همچنین با اردوغان، رئیس‌جمهور ترکیه، دیدار خواهد کرد و در این دیدار درباره وضعیت دریای سیاه و اوکراین گفت‌وگو خواهند کرد. پوتین در نشست سران سازمان همکاری شانگهای (SCO) در روزهای ۳۱ اوت تا ۱ سپتامبر شرکت خواهد کرد و با شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین، نارندرا مودی، نخست‌وزیر هند، مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور ایران، و دیگر رهبران دیدار خواهد داشت. دستیار کرملین، اوشاکوف، درباره انتظارات اوکراین از مذاکرات: گزارش‌های رسانه‌ها را دیدم، اما نمی‌توانم درباره این موضوع اظهارنظر مشخصی داشته باشم. پوتین و رئیس‌جمهور چین، شی جین‌پینگ، درباره پروژه خط لوله گازی «قدرت سیبری ۲» (Power of Siberia 2) گفت‌وگو خواهند کرد.
در یک نگاه واردات نفت روسیه به هند کاهش یافت: واردات نفت خام روسیه در ماه اوت از رکورد ۲.۸ میلیون بشکه در روز در ژوئیه به حدود ۲ میلیون بشکه در روز کاهش خواهد یافت. چرا واردات هند کم شده؟ حملات پهپادی اوکراین به زیرساخت‌های صادراتی و پالایشگاه‌های روسیه، عرضه نفت این کشور را محدود کرده است. رقابت چین با هند: چین خرید نفت ارزان روسیه را افزایش داده و بخشی از محموله‌هایی را که پیش‌تر به هند می‌رسید، جذب کرده است. هند به دنبال منابع جایگزین: پالایشگاه‌های هندی برای جبران کاهش عرضه روسیه به سمت نفت غرب آفریقا و قاره آمریکا رفته‌اند. واردات نفت خام هند از روسیه در ماه جاری تاکنون نسبت به رکورد ثبت‌شده در ماه ژوئیه کاهش یافته است؛ چراکه حملات اوکراین به زیرساخت‌های صادراتی روسیه و رقابت چین برای خرید نفت روسیه، میزان خرید نفت مسکو توسط هند را کاهش داده است. واردات نفت روسیه به هند در ماه ژوئیه به رکوردی تاریخی رسید و بیش از نیمی از کل واردات نفت خام هند را تشکیل داد. بر اساس داده‌های ردیابی کشتی‌ها از سوی شرکت کپلر، واردات نفت خام هند از روسیه در ماه ژوئیه به ۲.۸ میلیون بشکه در روز رسید که نسبت به رکورد قبلی ۲.۷ میلیون بشکه در روز در ماه ژوئن افزایش داشت و بالاترین میانگین ماهانه ثبت‌شده تاکنون بود. سومیت ریتولیا، مدیر بخش مدل‌سازی پالایشگاه و بازارهای نفت در شرکت تحلیل جریان انرژی کپلر، روز چهارشنبه به بلومبرگ گفت انتظار می‌رود واردات نفت خام روسیه از سوی هند در ماه اوت به حدود ۲ میلیون بشکه در روز کاهش یابد. ✔️ بیشتر بخوانید: توافق ایران و عمان؛ آیا قیمت نفت بالاخره تحت فشار قرار می‌گیرد؟ به گفته ریتولیا، در ادامه، خرید نفت هند از روسیه احتمالاً در سطحی کمی بالاتر از ۲ میلیون بشکه در روز تثبیت خواهد شد. کاهش اخیر واردات نفت خام روسیه از سوی هند حاصل ترکیبی از چند عامل است. نخست اینکه حملات اوکراین به زیرساخت‌های صادراتی روسیه مانع از آن شده است که مسکو بتواند به‌طور کامل از نفت خام موجود برای صادرات استفاده کند؛ در حالی که حجم نفت قابل صادرات روسیه به دلیل حملات تقریباً روزانه پهپادی اوکراین به پالایشگاه‌های این کشور افزایش یافته است. عامل دیگر چین است که خرید نفت خام ارزان‌تر روسیه را تشدید کرده و در نتیجه بخشی از محموله‌های نفت روسیه را از دسترس هند خارج کرده است. در نتیجه، پالایشگاه‌های هندی برای تأمین نیاز خود که انتظار می‌رود طی ماه‌های آینده افزایش یابد، به دنبال منابع جایگزین در مناطق مختلف، از جمله غرب آفریقا و قاره آمریکا، هستند. پالایشگاه‌های نفت تحت کنترل دولت هند همچنان در بازار به دنبال خرید محموله‌های نفت خام در بازار نقدی هستند، چرا که عرضه‌های قراردادی بلندمدت تحت تأثیر بحران جاری در خاورمیانه و گلوگاه مهم نفتی این منطقه، یعنی تنگه هرمز، با محدودیت مواجه شده‌اند. در هفته‌های اخیر نیز پالایشگاه‌های دولتی هند به خرید نفت خام از غرب آفریقا ادامه داده‌اند؛ چراکه بحران خاورمیانه عرضه نفت را کاهش داده و تحویل محموله‌ها را با عدم قطعیت مواجه کرده است. ✔️ بیشتر بخوانید: آیا آمریکا می‌تواند با تحریم و فشار بر چین، صادرات نفت ایران را متوقف کند؟
موج جدید خرید طلا در هند کلید خورد! گزارش تازه شورای جهانی طلا (WGC) نشان می‌دهد واردات طلای این کشور در ماه جولای با جهشی بی‌سابقه، بیش از دو برابر شده و از ۱.۹۷ میلیارد دلار در ماه ژوئن به ۴.۱۶ میلیارد دلار رسیده است. این بازگشت قوی تقاضا درست در آستانه فصل جشن‌ها و اعیاد هند، شوک مثبتی به بازار جهانی وارد کرده است. در یک نگاه جهش ۱۱۲ درصدی واردات طلا: رشد ارزش واردات هند به ۴.۱۶ میلیارد دلار و رسیدن حجم آن به ۴۵ تن در ماه جولای ثبت شد. آماده‌باش برای فصل اعیاد: انبار فروشندگان و سازندگان جواهرات هند پیش از شروع تقاضای فصلی به سرعت پر شده است. استقبال از صندوق‌های ETF و آتی: بیش از ۱۶۳ میلیون دلار سرمایه تازه وارد ETFها شده و حجم معاملات آتی بورس MCX به ۱۴.۹ تن رسیده است. پشتیبان جدید برای قیمت‌های جهانی: تقاضای فیزیکی هند یک کف حمایتی محکم برای طلا در برابر افت‌های احتمالی ساخته است. چه اتفاقی در هند افتاده که خریداران این‌طور برای خریدهای سنگین هجوم آورده‌اند؟ ثبت حجم واردات بین ۴۰ تا ۴۵ تن در یک ماه، نشان می‌دهد خریداران هندی تثبیت نسبی قیمت‌ها را یک فرصت طلایی دیده‌اند.گزارش شورای جهانی طلا تاکید می‌کند که این جهش حاصل سوار شدن بازار بر سه بال هم‌زمان است: اول، اوج‌گیری تقاضای جواهرات و خریدهای سنگین خرده‌فروشان برای پر کردن انبارها؛ دوم، تزریق سنگین ۱۵.۶ میلیارد روپیه‌ای (حدود ۱۶۳ میلیون دلار) به صندوق‌های ETF طلا که دارایی تحت مدیریت آنها را به ۱۸.۱ میلیارد دلار رسانده است؛ و سوم، جان گرفتن دوباره معاملات آتی در بورس MCX هند که حجم روزانه آن را به ۱۴.۹ تن پرتاب کرده است. این هجوم خرید چه پیامی برای سرمایه و جیب معامله‌گران دارد؟ هند دومین مصرف‌کننده بزرگ طلای جهان است؛ وقتی تقاضا در این بازار با این سرعت و در تمام بخش‌ها (جواهرات، ETFها و بازار آتی) بالا می‌رود، یک پشتیبان ساختاری محکم زیر پای قیمت‌های جهانی طلا ساخته می‌شود. این یعنی حتی اگر طلا تحت تاثیر اخبار اقتصادی آمریکا با اصلاح‌های کوتاه‌مدت روبرو شود، تقاضای سنگین خریداران هندی مانع از ریزش‌های عمیق خواهد شد. ✔️ بیشتر بخوانید: طلا از ۴۰۰۰ دلار برگشت؛ چرا ING حالا ریسک صعودی بیشتری می‌بیند؟ افزوده شدن بیش از ۵۷ هزار حساب سرمایه‌گذاری جدید در یک ماه، نشان می‌دهد که موج خرید طلا فقط منحصر به زیورآلات نیست؛ بلکه مردم و فعالان بازار در حال انتقال سرمایه‌های خود به صندوق‌ها و ابزارهای مالی طلا هستند تا ارزش دارایی‌هایشان را حفظ کنند. برآیند داده‌های شورای جهانی طلا نشان می‌دهد که بازگشت خریداران بزرگ هندی در کنار خریدهای مداوم بانک‌های مرکزی، مسیر صعودی بازار را روشن‌تر از قبل کرده است. برای معامله‌گران و سرمایه‌گذاران، هرگونه اصلاح قیمتی در بازار طلا می‌تواند به عنوان یک فرصت دوباره برای ورود تلقی شود.
بازار سهام آمریکا در سال ۲۰۲۶ بیش از هر زمان دیگری تحت تأثیر داستان هوش مصنوعی قرار گرفته است. رشد شرکت‌های فناوری، سرمایه‌گذاری سنگین در زیرساخت‌های هوش مصنوعی و افزایش ارزش سهام مرتبط با این حوزه باعث شده بخش بزرگی از جریان سرمایه بازار در یک جهت حرکت کند. در یک نگاه بسیاری از سهام و صندوق‌های فناوری برخلاف ظاهر متفاوتشان، در عمل تحت تأثیر یک جریان مشترک حرکت می‌کنند. در شش ماه گذشته، SOXX و QQQ با وجود تفاوت در ترکیب دارایی‌ها، رفتار قیمتی بسیار نزدیکی داشته‌اند. طی سه سال گذشته، بازده TQQQ حدود ۳۰۰٪، QLD حدود ۲۰۰٪ و QQQ حدود ۱۰۰٪ بوده است. خطر اصلی زمانی نمایان می‌شود که روند بازار برگردد و سرمایه‌گذار متوجه شود چندین دارایی متفاوت، در واقع یک ریسک مشترک داشته‌اند. در نگاه اول، سرمایه‌گذاری در صندوق‌های مختلف فناوری، نیمه‌رساناها، رایانش ابری، هوش مصنوعی و دیگر بخش‌های نوآورانه ممکن است یک سبد متنوع به نظر برسد. اما بررسی رفتار قیمتی این دارایی‌ها نشان می‌دهد تفاوت میان آنها در بسیاری از مواقع کمتر از چیزی است که سرمایه‌گذاران تصور می‌کنند. مشکل دقیقاً همین‌جاست؛ ممکن است سرمایه‌گذار تصور کند چندین نوع دارایی در اختیار دارد، در حالی که در واقع چند بار روی یک عامل مشترک شرط بسته است. وقتی دو صندوق متفاوت تقریباً یک رفتار دارند یکی از نمونه‌های جالب، مقایسه SOXX با TQQQ است. SOXX یک صندوق بدون اهرم است که روی شرکت‌های صنعت نیمه‌رسانا تمرکز دارد، در حالی که TQQQ تلاش می‌کند حرکت روزانه شاخص نزدک ۱۰۰ را با ضریب سه دنبال کند. در ظاهر، این دو صندوق تفاوت زیادی دارند. SOXX حدود ۳۵ سهم در اختیار دارد، در حالی که QQQ نزدیک به ۱۰۰ سهم را شامل می‌شود. از میان این دو سبد نیز تنها ۱۷ شرکت به صورت مشترک در هر دو صندوق حضور دارند؛ بنابراین حدود یک‌سوم ترکیب آنها با یکدیگر همپوشانی دارد. با این حال، رفتار قیمتی آنها طی شش ماه گذشته شباهت بسیار زیادی داشته است. به بیان ساده، برای اینکه رفتار پرنوسان SOXX را شبیه‌سازی کنیم، در بسیاری از مقاطع کافی بوده است حرکت QQQ را با ضریب سه بزرگ کنیم. این اتفاق یک سؤال مهم برای سرمایه‌گذاران ایجاد می‌کند: اگر دو صندوق با ترکیب متفاوت می‌توانند چنین رفتار مشابهی داشته باشند، آیا واقعاً داشتن چند صندوق فناوری به معنای تنوع‌بخشی است؟ مسئله فقط SOXX و QQQ نیست نگرانی اصلی این تحلیل فقط به دو صندوق محدود نمی‌شود. بررسی بخش‌های مختلفی که در سال ۲۰۲۶ مورد توجه سرمایه‌گذاران قرار گرفته‌اند، از رایانش کوانتومی گرفته تا صنعت فضایی و دیگر موضوعات پرطرفدار، نشان می‌دهد بسیاری از این بخش‌ها در زمان‌های مهم بازار تحت تأثیر یک جریان مشترک قرار می‌گیرند. این جریان همان رفتار معروف «ریسک‌پذیری و ریسک‌گریزی» در بازار است. در دوره‌های خوش‌بینی، سرمایه به سمت دارایی‌های پرریسک‌تر حرکت می‌کند و سهام فناوری، شرکت‌های نوآور و صندوق‌های رشدی هم‌زمان مورد توجه قرار می‌گیرند. اما زمانی که فضای بازار تغییر کند، همین دارایی‌ها می‌توانند به شکل هم‌زمان تحت فشار فروش قرار بگیرند. در چنین شرایطی، تفاوت صنعت یا نام شرکت دیگر اهمیت سابق را ندارد. الگوریتم‌های معاملاتی، صندوق‌های شاخصی و جریان‌های بزرگ سرمایه می‌توانند سهام مختلف را در قالب یک معامله بزرگ‌تر یعنی «ریسک بازار» خرید و فروش کنند. اهرم، تفاوت اصلی را بیشتر می‌کند نمونه TQQQ این مسئله را به شکل واضح‌تری نشان می‌دهد. طی سه سال گذشته، بازده TQQQ حدود ۳۰۰ درصد بوده است. بازده QLD در همین دوره حدود ۲۰۰ درصد و بازده QQQ حدود ۱۰۰ درصد بوده است. در نگاه اول ممکن است این ارقام نشان دهند سرمایه‌گذار با انتخاب صندوق اهرمی، صرفاً نسخه‌ای پربازده‌تر از یک صندوق فناوری را در اختیار داشته است. اما اهرم در هر دو جهت عمل می‌کند. وقتی بازار صعودی است، ضریب سه می‌تواند بازده بسیار بیشتری ایجاد کند. اما زمانی که روند بازار برگردد، زیان نیز با سرعت بیشتری افزایش می‌یابد. نکته مهم این است که صندوق‌های اهرمی به صورت روزانه عملکرد خود را تنظیم می‌کنند. به همین دلیل، نتیجه آنها در دوره‌های طولانی الزاماً برابر با سه برابر بازده شاخص پایه نیست. این موضوع می‌تواند در دوره‌های پرنوسان اهمیت بسیار زیادی داشته باشد. بزرگ‌ترین خطر؛ توهم تنوع‌بخشی سرمایه‌گذاران معمولاً با اضافه کردن دارایی‌های مختلف به سبد خود تلاش می‌کنند ریسک را کاهش دهند. اما اگر چند دارایی به شدت با یکدیگر همبسته باشند، این روش ممکن است نتیجه مورد انتظار را ایجاد نکند. فرض کنید سرمایه‌گذاری هم‌زمان در صندوق‌های فناوری، نیمه‌رسانا، هوش مصنوعی و رایانش ابری انجام شده باشد. از نظر نام و صنعت، اینها چهار سرمایه‌گذاری متفاوت هستند. اما اگر بخش بزرگی از قیمت آنها به یک عامل مشترک یعنی رشد فناوری و جریان سرمایه به سهام هوش مصنوعی وابسته باشد، در زمان اصلاح بازار ممکن است همه آنها هم‌زمان سقوط کنند. در این حالت، سرمایه‌گذار تصور می‌کند چهار انتخاب متفاوت انجام داده، اما در واقع چهار بار روی یک ریسک سرمایه‌گذاری کرده است. این همان چیزی است که می‌توان آن را توهم تنوع‌بخشی نامید. بازار صعودی این مشکل را پنهان می‌کند در بازارهای صعودی، همبستگی بالا معمولاً مشکل بزرگی ایجاد نمی‌کند. برعکس، می‌تواند بسیار سودآور باشد. وقتی جریان سرمایه به سمت فناوری حرکت می‌کند، شرکت‌ها و صندوق‌های مرتبط با این بخش تقریباً هم‌زمان رشد می‌کنند و سرمایه‌گذار از افزایش ارزش کل سبد خود رضایت دارد. مشکل زمانی ظاهر می‌شود که چرخه تغییر کند. اگر نگرانی درباره ارزش‌گذاری شرکت‌های فناوری افزایش یابد یا سرمایه‌گذاران تصمیم بگیرند ریسک خود را کاهش دهند، دارایی‌هایی که در دوره صعودی بسیار متفاوت به نظر می‌رسیدند، ممکن است به شکل هم‌زمان وارد مسیر نزولی شوند. در آن لحظه، سرمایه‌گذار متوجه می‌شود آنچه تصور می‌کرد «تنوع» است، در واقع مجموعه‌ای از دارایی‌های همبسته بوده است. هوش مصنوعی عامل مشترک بازار شده است رشد هوش مصنوعی در سال‌های اخیر فرصت‌های بزرگی برای شرکت‌های فناوری ایجاد کرده است، اما همین موضوع باعث شده جریان سرمایه در بخش بزرگی از بازار حول یک روایت مشترک شکل بگیرد. شرکت‌های تولیدکننده تراشه، ارائه‌دهندگان خدمات ابری، شرکت‌های نرم‌افزاری و حتی برخی شرکت‌های فضایی و رایانش کوانتومی، در ذهن بازار به نوعی با آینده فناوری و هوش مصنوعی ارتباط پیدا کرده‌اند. این ارتباط لزوماً به معنای یکسان بودن مدل کسب‌وکار آنها نیست. اما بازار سهام همیشه بر اساس تفاوت‌های بنیادی شرکت‌ها حرکت نمی‌کند. گاهی جریان سرمایه و احساسات سرمایه‌گذاران برای مدتی طولانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. در چنین شرایطی، سهام مختلف می‌توانند با وجود تفاوت‌های بنیادی، رفتار بسیار مشابهی نشان دهند. “ «برداشت من از این تحلیل این است که در بازار فعلی، بزرگ‌ترین اشتباه لزوماً انتخاب سهم اشتباه نیست؛ بلکه برآورد اشتباه از میزان تنوع سبد است. وقتی بخش بزرگی از سرمایه بازار حول یک روایت مشترک مانند هوش مصنوعی حرکت می‌کند، داشتن چندین صندوق و سهم فناوری ممکن است فقط وزن یک ریسک واحد را افزایش دهد. به نظرم در چنین شرایطی، مدیریت سرمایه باید قبل از جست‌وجوی بازده بیشتر، روی اندازه‌گیری همبستگی دارایی‌ها و میزان واقعی مواجهه با QQQ تمرکز کند؛ چون در بازارهای صعودی، همبستگی سود می‌سازد، اما در زمان چرخش روند می‌تواند تمام سبد را هم‌زمان تحت فشار قرار دهد.» بابک شیری الگوریتم‌ها تفاوت‌ها را کمرنگ کرده‌اند یکی از عوامل مهم در افزایش همبستگی میان سهام، رشد معاملات الگوریتمی و سرمایه‌گذاری شاخصی است. در گذشته ممکن بود سرمایه‌گذاران بر اساس ویژگی‌های خاص هر شرکت تصمیم بگیرند. اما امروز بخش قابل‌توجهی از سرمایه از طریق صندوق‌های شاخصی، الگوریتم‌های معاملاتی و راهبردهای مبتنی بر عوامل مشترک وارد بازار می‌شود. در نتیجه، زمانی که بازار وارد وضعیت «ریسک‌گریزی» می‌شود، ممکن است سهام شرکت‌های مختلف صرفاً به دلیل قرار گرفتن در یک گروه پرریسک تحت فشار قرار بگیرند. همین مسئله باعث شده مرز میان برخی صنایع در حرکت کوتاه‌مدت قیمت‌ها کمتر از گذشته قابل مشاهده باشد. برای سرمایه‌گذار، مسئله فقط تعداد دارایی‌ها نیست تنوع‌بخشی واقعی به معنای داشتن تعداد زیادی نماد نیست. مهم‌تر از تعداد دارایی‌ها، این است که بدانیم آنها در برابر چه عواملی حساس هستند. اگر پنج صندوق مختلف همگی به رشد سهام فناوری وابسته باشند، داشتن هر پنج صندوق لزوماً ریسک را کاهش نمی‌دهد. اما اگر دارایی‌های سبد به عوامل اقتصادی متفاوتی مانند نرخ بهره، طلا، کالاها، اوراق بدهی، سهام ارزشی و بخش‌های مختلف اقتصاد وابسته باشند، احتمال کاهش هم‌زمان آنها کمتر خواهد بود. بنابراین سرمایه‌گذار باید به جای پرسیدن «چند دارایی دارم؟»، سؤال مهم‌تری مطرح کند: اگر بازار برگردد، چند دارایی من احتمالاً هم‌زمان سقوط خواهند کرد؟ این سؤال می‌تواند تصویر بسیار دقیق‌تری از ریسک واقعی سبد ارائه دهد. پاییز می‌تواند آزمون مهمی برای این نظریه باشد با نزدیک شدن به پاییز، بازار سهام آمریکا در نقطه حساسی قرار گرفته است. رشد شدید سهام مرتبط با هوش مصنوعی، ارزش‌گذاری‌های بالا و تمرکز سرمایه در بخش فناوری باعث شده حساسیت بازار نسبت به تغییر جریان نقدینگی افزایش پیدا کند. این به معنای آن نیست که سهام فناوری الزاماً باید سقوط کند. همبستگی بالا در دوران صعودی حتی می‌تواند به افزایش بیشتر قیمت‌ها منجر شود. اما اگر چرخه بازار تغییر کند، همین همبستگی می‌تواند سرعت افت را افزایش دهد. سرمایه‌گذارانی که امروز چند صندوق فناوری را در سبد خود دارند، ممکن است تصور کنند ریسک خود را میان دارایی‌های مختلف تقسیم کرده‌اند؛ در حالی که بخش بزرگی از این سبد ممکن است در نهایت به عملکرد QQQ و جریان سرمایه به سمت فناوری وابسته باشد. جمع‌بندی بازار سهام آمریکا در سال ۲۰۲۶ نشان داده است که تفاوت ظاهری میان صندوق‌ها و صنایع الزاماً به معنای تفاوت واقعی در ریسک نیست. SOXX و QQQ با وجود ترکیب متفاوت، در شش ماه گذشته حرکت بسیار نزدیکی داشته‌اند و عملکرد سه‌ساله TQQQ، QLD و QQQ نیز نشان می‌دهد که اهرم می‌تواند همان ریسک بازار را تنها با شدت بیشتری به سرمایه‌گذار منتقل کند. مسئله اصلی برای سرمایه‌گذاران، انتخاب تعداد بیشتری از صندوق‌ها نیست؛ بلکه شناخت عواملی است که پشت حرکت آنها قرار دارد. اگر چندین دارایی همگی به یک روایت مانند هوش مصنوعی، نرخ بهره یا اشتهای بازار برای ریسک وابسته باشند، تنوع ظاهری می‌تواند در زمان بحران از بین برود. در نهایت، همبستگی بالا الزاماً یک هشدار برای خروج از سهام فناوری نیست؛ بلکه هشداری درباره مدیریت ریسک و شناخت دقیق سبد سرمایه‌گذاری است. تا زمانی که روند صعودی ادامه دارد، این همبستگی می‌تواند به نفع سرمایه‌گذار باشد، اما هنگام تغییر چرخه، تفاوت میان «تنوع واقعی» و «تکرار یک ریسک» می‌تواند بسیار پرهزینه شود. در ترجمه برخی نقاط این مقاله از هوش مصنوعی کمک گرفته شده است.
وقتی سرمایه‌گذاری وارد یک صندوق شاخصی مانند S&P 500 می‌شود، تصور عمومی این است که مالک بخشی از بزرگ‌ترین شرکت‌های آمریکا به‌صورت متنوع است. اما تغییرات اخیر بازار نشان می‌دهد ساختار این شاخص بیش از گذشته تحت تأثیر تعداد محدودی از شرکت‌های غول‌پیکر فناوری قرار گرفته است. در یک نگاه صندوق شاخصی Vanguard S&P 500 ETF در پایان ژوئن ۲۰۲۶، حدود ۷.۵٪ از دارایی‌های خود را به سهام انویدیا اختصاص داده بود؛ در حالی که سهم اپل حدود ۶.۵۸٪ بود. پنج شرکت بزرگ این صندوق یعنی انویدیا، اپل، مایکروسافت، آمازون و آلفابت بیش از ۲۵٪ کل دارایی یک تریلیون دلاری آن را تشکیل می‌دهند. ارزش بازار انویدیا پس از عبور از اپل به حدود ۵.۳ تریلیون دلار رسیده و اکنون حدود ۸۰۰ میلیارد دلار بیشتر از ارزش بازار اپل است. رشد انفجاری تقاضا برای زیرساخت‌های هوش مصنوعی باعث شده شاخص S&P 500 بیش از هر زمان دیگری به عملکرد چند شرکت بزرگ فناوری وابسته شود. بر اساس آخرین داده‌ها، سرمایه‌گذاران صندوق Vanguard S&P 500 ETF اکنون سهم بیشتری از انویدیا نسبت به اپل در اختیار دارند؛ اتفاقی که نشان‌دهنده تغییر بزرگ در رهبری بازار سهام آمریکا و قدرت روزافزون صنعت هوش مصنوعی است. در پایان ژوئن ۲۰۲۶، انویدیا با اختصاص ۷.۵۰٪ از وزن این صندوق، بزرگ‌ترین موقعیت سرمایه‌گذاری آن بود. در مقابل، اپل که سال‌ها عنوان بزرگ‌ترین سهم این شاخص را در اختیار داشت، با وزن ۶.۵۸٪ در رتبه دوم قرار گرفت. به زبان ساده، اگر فردی ۱۰ هزار دلار در این صندوق سرمایه‌گذاری کرده باشد، حدود ۷۵۰ دلار از سرمایه او به‌طور غیرمستقیم در سهام انویدیا و حدود ۶۵۸ دلار در سهام اپل قرار دارد. پایان دوران سلطه اپل بر صدر بازار برای سال‌ها اپل نماد اصلی قدرت بازار سهام آمریکا بود. رشد فروش آیفون، سودآوری بالا و جریان نقدی قدرتمند این شرکت باعث شده بود سرمایه‌گذاران آن را یکی از امن‌ترین دارایی‌های بازار بدانند. اما موج جدید سرمایه‌گذاری در حوزه هوش مصنوعی معادلات را تغییر داد. انویدیا که زمانی تنها یک شرکت تولیدکننده تراشه‌های گرافیکی شناخته می‌شد، اکنون به ستون اصلی توسعه زیرساخت‌های هوش مصنوعی در جهان تبدیل شده است. این شرکت نخستین بار در ۵ ژوئن ۲۰۲۴ از نظر ارزش بازار از اپل عبور کرد. در آن زمان ارزش بازار انویدیا حدود ۳.۰۲ تریلیون دلار و ارزش بازار اپل حدود ۲.۹۹ تریلیون دلار بود. تنها چند هفته بعد، انویدیا حتی از مایکروسافت نیز عبور کرد و جایگاه بزرگ‌ترین شرکت جهان از نظر ارزش بازار را به دست آورد. اکنون فاصله میان این دو غول فناوری بسیار بیشتر شده است. ارزش بازار انویدیا حدود ۵.۳ تریلیون دلار برآورد می‌شود، در حالی که ارزش بازار اپل حدود ۴.۵ تریلیون دلار است؛ یعنی اختلافی نزدیک به ۸۰۰ میلیارد دلار. شاخص S&P 500 بیشتر از گذشته به هوش مصنوعی وابسته شده است صندوق Vanguard S&P 500 ETF حدود ۱.۰۵ تریلیون دلار دارایی را در اختیار دارد و روی کاغذ مالک ۵۲۰ شرکت آمریکایی است. اما توزیع سرمایه میان این شرکت‌ها بسیار نابرابر شده است. پس از انویدیا و اپل، شرکت‌های مایکروسافت با وزن ۴.۲۹٪، آمازون با ۳.۶۱٪ و آلفابت، مالک گوگل، با ۳.۲۴٪ در رتبه‌های بعدی قرار دارند. در مجموع، همین پنج شرکت بیش از ۲۵.۲۲٪ کل دارایی صندوق را تشکیل می‌دهند. اگر هر دو نوع سهام آلفابت نیز محاسبه شود، سهم شرکت‌های بزرگ فناوری به حدود ۲۸٪ افزایش پیدا می‌کند. این تمرکز نشان می‌دهد سرمایه‌گذاری در شاخص S&P 500 دیگر تنها سرمایه‌گذاری روی کل اقتصاد آمریکا نیست؛ بلکه تا حد زیادی سرمایه‌گذاری روی رهبران موج هوش مصنوعی نیز محسوب می‌شود. شرکت‌هایی مانند برادکام و میکرون نیز از این روند بهره برده‌اند. برادکام با وزن ۲.۷۷٪ در رتبه ششم صندوق قرار دارد و میکرون با سهم ۲.۰۱٪ به جمع ۱۰ شرکت بزرگ صندوق اضافه شده است؛ رشدی که مستقیماً به افزایش تقاضا برای تجهیزات و حافظه مورد نیاز سامانه‌های هوش مصنوعی مرتبط است. رشد انویدیا موتور اصلی تغییر وزن شاخص دلیل اصلی افزایش سهم انویدیا در شاخص، تصمیم مدیران صندوق‌ها نبوده است. شاخص S&P 500 بر اساس ارزش بازار شرکت‌ها تنظیم می‌شود؛ بنابراین هر شرکتی که سریع‌تر رشد کند، وزن بیشتری در شاخص پیدا می‌کند. انویدیا در آخرین گزارش مالی خود رشد درآمد سالانه ۸۵٪ را ثبت کرد و درآمد فصل اخیر آن به ۸۱.۶ میلیارد دلار رسید. همین رشد چشمگیر باعث شد ارزش‌گذاری بازار نسبت به آینده این شرکت تغییر کند. در مقابل، کاهش سهم اپل به معنای ضعف این شرکت نیست. اپل همچنان یکی از قدرتمندترین شرکت‌های جهان با درآمد پایدار، برند جهانی و ذخایر نقدی عظیم است. اما سرعت رشد انویدیا در دوره جدید فناوری باعث شده وزن آن در بازار سرمایه افزایش پیدا کند. “ «افزایش تمرکز شاخص S&P 500 روی چند شرکت بزرگ فناوری یک هشدار مهم برای سرمایه‌گذاران است. رشد فعلی می‌تواند ادامه‌دار باشد، اما هر موج بزرگ سرمایه‌گذاری در تاریخ بازارها زمانی با آزمون ارزش‌گذاری مواجه شده است. بنابراین، هوش مصنوعی همچنان یکی از بزرگ‌ترین فرصت‌های اقتصادی دهه آینده است، اما مدیریت ریسک و توجه به قیمت خرید، تفاوت میان سرمایه‌گذاری هوشمندانه و دنبال کردن صرف یک هیجان بازار خواهد بود.» بابک شیری وابستگی بیشتر؛ فرصت یا ریسک؟ تمرکز بالای شاخص روی چند شرکت بزرگ فناوری، هم فرصت ایجاد می‌کند و هم ریسک. از یک طرف، سرمایه‌گذاران شاخصی بدون نیاز به انتخاب مستقیم سهام، از رشد شرکت‌هایی مانند انویدیا، مایکروسافت و آلفابت بهره‌مند شده‌اند. مدل وزنی شاخص نیز باعث می‌شود شرکت‌های موفق به‌صورت خودکار سهم بیشتری پیدا کنند. اما از طرف دیگر، افزایش وابستگی شاخص به چند شرکت محدود می‌تواند نوسانات بازار را بیشتر کند. برای مثال، کاهش ۲۰٪ قیمت سهام انویدیا، در شرایط ثابت بودن سایر عوامل، می‌تواند حدود ۱.۵٪ از ارزش کل صندوق را کاهش دهد. در حال حاضر، ۱۰ شرکت بزرگ صندوق حدود ۳۶.۳۳٪ از کل دارایی آن را تشکیل می‌دهند؛ یعنی از هر ۱۰ هزار دلار سرمایه‌گذاری، حدود ۳۶۳۳ دلار در اختیار همین ۱۰ شرکت است و باقی سرمایه میان ۵۱۰ شرکت دیگر تقسیم می‌شود. آینده بازار؛ ادامه سلطه هوش مصنوعی یا بازگشت تعادل؟ بازار سهام آمریکا در سال‌های اخیر شاهد یکی از بزرگ‌ترین تغییرات ساختاری خود بوده است. همان‌طور که اپل سال‌ها نماد تحول دیجیتال بود، اکنون انویدیا نماینده موج جدید سرمایه‌گذاری در هوش مصنوعی محسوب می‌شود. با این حال، تاریخ بازار نشان داده هیچ رهبری دائمی نیست. همان‌طور که اپل توانست سال‌ها در صدر باقی بماند، ممکن است در آینده شرکت‌های دیگری نیز جایگاه فعلی رهبران هوش مصنوعی را تغییر دهند. طراحی شاخص‌های وزنی بازار نیز این امکان را فراهم می‌کند که در صورت کاهش قدرت یک صنعت، سهم آن به مرور کاهش پیدا کند؛ بدون اینکه سرمایه‌گذار نیاز به تصمیم‌گیری مستقیم داشته باشد. در ترجمه برخی نقاط این مقاله از هوش مصنوعی کمک گرفته است.
در دنیای سرمایه‌گذاری، بسیاری از افراد به دنبال راهی هستند که بدون درگیر شدن روزانه با نوسانات بازار، درآمدی پایدار از دارایی‌های خود ایجاد کنند. اما تجربه بازار نشان داده است که سودهای بسیار بالا همیشه نشانه فرصت جذاب نیستند و در بسیاری از موارد می‌توانند هشداری درباره ریسک‌های پنهان باشند. در یک نگاه صندوق‌های سود تقسیمی به جای دنبال کردن سودهای بسیار بالا، روی درآمد پایدار و شرکت‌های باکیفیت تمرکز دارند. ترکیب شرکت‌هایی مانند اکسون موبیل، شورون، اب‌وی، ورایزون و فایزر، ریسک سرمایه‌گذاری تک‌سهمی را کاهش می‌دهد. این صندوق در سال ۲۰۲۶ حدود ۲۱ درصد رشد کرده و بازدهی آن از برخی شرکت‌های موجود در سبدش بهتر بوده است. پیام اصلی برای سرمایه‌گذاران: ثبات درآمد و کیفیت شرکت‌ها در بلندمدت اهمیت بیشتری از سودهای غیرواقعی و پرریسک دارد. سهام یا صندوق‌هایی که وعده سودهای سالانه بالاتر از ۸ تا ۱۰ درصد می‌دهند، در نگاه نخست بسیار جذاب به نظر می‌رسند؛ اما مشکل اصلی این است که بسیاری از این پرداخت‌ها در بلندمدت قابل حفظ نیستند. کاهش سود تقسیمی، توقف پرداخت‌ها یا افت شدید قیمت دارایی می‌تواند تمام مزیت ظاهری چنین سرمایه‌گذاری‌هایی را از بین ببرد. به همین دلیل، بسیاری از سرمایه‌گذاران محتاط به جای دنبال کردن بالاترین سود ممکن، به دنبال شرکت‌هایی هستند که توانایی پرداخت سود منظم و پایدار دارند. یکی از ابزارهایی که برای این هدف مورد توجه قرار گرفته، صندوق سرمایه‌گذاری آی‌شیرز با سود تقسیمی بالا است؛ صندوقی که تلاش می‌کند با ترکیبی از شرکت‌های قدرتمند، درآمدی مستمر برای سرمایه‌گذاران ایجاد کند. درآمد پایدار مهم‌تر از سودهای هیجان‌انگیز یکی از اشتباهات رایج سرمایه‌گذاران، تمرکز بیش از حد روی رقم سود تقسیمی است. سود بالا همیشه به معنای سرمایه‌گذاری بهتر نیست؛ زیرا ممکن است ناشی از افت شدید قیمت سهام یا مشکلات مالی شرکت باشد. شرکت‌هایی که سود تقسیمی پایدار پرداخت می‌کنند معمولاً دارای جریان نقدی قوی، کسب‌وکار تثبیت‌شده و توانایی عبور از دوره‌های سخت اقتصادی هستند. چنین شرکت‌هایی شاید سودهای بسیار بزرگ و کوتاه‌مدت ایجاد نکنند، اما در طول سال‌ها می‌توانند منبع قابل اعتمادی برای درآمد سرمایه‌گذاران باشند. صندوق مورد بررسی نیز دقیقاً با همین رویکرد طراحی شده است. هدف اصلی آن دنبال کردن شاخصی است که شرکت‌هایی با سود تقسیمی جذاب و کیفیت مالی بالا را انتخاب می‌کند. این صندوق به جای تمرکز روی یک صنعت یا یک شرکت خاص، سرمایه سرمایه‌گذاران را میان مجموعه‌ای از شرکت‌های بزرگ توزیع می‌کند. این موضوع باعث می‌شود ریسک کاهش ارزش یک سهم خاص، تأثیر کمتری بر کل سرمایه داشته باشد. ترکیب شرکت‌های بزرگ و شناخته‌شده سبد این صندوق شامل برخی از بزرگ‌ترین شرکت‌های آمریکایی است که سابقه طولانی در پرداخت سود دارند. در میان پنج دارایی اصلی آن می‌توان به شرکت‌های زیر اشاره کرد: اکسون موبیل شورون اِب‌وی ورایزون فایزر این شرکت‌ها در صنایع مختلف فعالیت می‌کنند و همین تنوع، یکی از نقاط قوت اصلی صندوق محسوب می‌شود. برای مثال، سود تقسیمی شرکت ورایزون حدود ۵.۸ درصد و سود تقسیمی فایزر حدود ۶.۳ درصد گزارش شده است. چنین ارقامی برای سرمایه‌گذارانی که به دنبال درآمد منظم هستند، جذابیت بالایی دارد. با این حال، مزیت اصلی صندوق فقط میزان سود پرداختی شرکت‌ها نیست، بلکه ترکیب چندین شرکت مختلف در کنار یکدیگر است. سرمایه‌گذار به جای انتخاب یک سهم و پذیرش تمام ریسک‌های آن، مالک بخشی از مجموعه‌ای از شرکت‌های بزرگ می‌شود. عملکرد بهتر از برخی سهام بزرگ بازدهی این صندوق در سال ۲۰۲۶ نشان داده است که تنوع می‌تواند نقش مهمی در عملکرد سرمایه‌گذاری داشته باشد. ارزش واحدهای این صندوق از ابتدای سال حدود ۲۱ درصد افزایش یافته است؛ عملکردی که از برخی شرکت‌های بزرگ موجود در ترکیب آن بهتر بوده است. در همین دوره، افزایش قیمت نفت باعث رشد قابل‌توجه سهام شرکت‌های انرژی شد. قیمت سهام اکسون موبیل حدود ۳۷ درصد و شورون حدود ۳۵ درصد افزایش یافت. اما عملکرد همه شرکت‌ها مشابه نبود. سهام اب‌وی حدود ۱۳ درصد، فایزر حدود ۹ درصد و ورایزون حدود ۱۹ درصد رشد کردند. این تفاوت‌ها نشان می‌دهد حتی شرکت‌های بزرگ و سودده نیز می‌توانند در دوره‌های مختلف عملکرد متفاوتی داشته باشند. صندوق‌های متنوع به سرمایه‌گذاران اجازه می‌دهند بدون نیاز به پیش‌بینی دقیق برنده یا بازنده بازار، از رشد مجموعه‌ای از دارایی‌ها بهره‌مند شوند. کاهش ریسک با سرمایه‌گذاری متنوع یکی از مهم‌ترین مزیت‌های صندوق‌های سود تقسیمی، کاهش وابستگی به عملکرد یک شرکت خاص است. برای مثال، اگر قیمت نفت کاهش پیدا کند، احتمالاً سهام شرکت‌های انرژی مانند اکسون موبیل و شورون تحت فشار قرار می‌گیرد. اما در همان شرایط، ممکن است شرکت‌های دارویی یا مخابراتی عملکرد بهتری داشته باشند و بخشی از این کاهش را جبران کنند. این ویژگی برای سرمایه‌گذاران محافظه‌کار اهمیت زیادی دارد؛ زیرا هدف اصلی آنها معمولاً حفظ سرمایه و ایجاد جریان درآمدی پایدار است، نه کسب بیشترین بازده در کوتاه‌ترین زمان. در شرایطی که بازار سهام آمریکا با ارزش‌گذاری‌های بالا و نوسانات قابل‌توجه روبه‌رو است، داشتن دارایی‌هایی که درآمد منظم ایجاد می‌کنند می‌تواند نقش مهمی در تعادل پرتفوی داشته باشد. “ «در بازارهای پرنوسان، درآمد پایدار اغلب ارزشمندتر از سودهای هیجان‌انگیز است؛ زیرا سرمایه‌گذارانی که به دنبال ثبات هستند، بیشتر از رشد کوتاه‌مدت به دوام جریان نقدی اهمیت می‌دهند.» بابک شیری سود تقسیمی؛ ابزار مقابله با نوسانات بازار در دوره‌هایی که بازارهای سهام رشد قدرتمندی دارند، توجه بسیاری از سرمایه‌گذاران به شرکت‌های رشدی و فناوری جلب می‌شود. اما در زمان اصلاح بازار، شرکت‌های دارای سود تقسیمی پایدار معمولاً جذابیت بیشتری پیدا می‌کنند. دلیل آن ساده است؛ سرمایه‌گذار علاوه بر تغییرات قیمت سهم، از جریان نقدی منظم نیز بهره‌مند می‌شود. وارن بافت بارها تأکید کرده است که سرمایه‌گذاران باید زمانی محتاط باشند که دیگران بیش از حد هیجان‌زده هستند. این دیدگاه نشان می‌دهد تمرکز بر کیفیت کسب‌وکار و پایداری درآمد، در بسیاری از دوره‌ها اهمیت بیشتری از دنبال کردن سودهای کوتاه‌مدت دارد. آیا صندوق‌های سود تقسیمی گزینه مناسبی هستند؟ صندوق‌های سود تقسیمی برای همه سرمایه‌گذاران مناسب نیستند، اما برای افرادی که به دنبال درآمد منظم، کاهش ریسک و سرمایه‌گذاری بلندمدت هستند، می‌توانند گزینه‌ای قابل بررسی باشند. این نوع سرمایه‌گذاری شاید سودهای بسیار بزرگ و سریع ایجاد نکند، اما مزیت اصلی آن در ثبات، تنوع و کاهش وابستگی به یک سهم خاص است. در شرایطی که بسیاری از دارایی‌ها با قیمت‌های بالا معامله می‌شوند، انتخاب شرکت‌هایی با سابقه مالی قوی و توانایی پرداخت سود منظم می‌تواند یک استراتژی منطقی برای حفظ ارزش سرمایه باشد. در نهایت، سرمایه‌گذاری موفق بیشتر از آنکه به پیدا کردن بالاترین سود ممکن وابسته باشد، به انتخاب دارایی‌هایی بستگی دارد که بتوانند در طول زمان عملکرد قابل اتکایی داشته باشند. در ترجمه برخی نقاط این مقاله از هوش مصنوعی کمک گرفته شده است.
در یک نگاه قیمت طلا در بازار داخلی هند نزدیک به ۷ درصد بالا رفت و به ۱۵۱٬۷۴۴ روپیه برای هر ۱۰ گرم رسید. ارزش واردات طلای هند در ژوئیه به ۴٫۱۶ میلیارد دلار رسید؛ بیش از دو برابر ۱٫۹۷ میلیارد دلار ژوئن. ورود خالص پول به صندوق‌های ETF طلای هند در ژوئیه ۱۵٫۶ میلیارد روپیه (۱۶۳ میلیون دلار) بود، ۵۵ درصد کمتر از ماه قبل. گزارش تازهٔ شورای جهانی طلا دربارهٔ هند تصویری هم‌جهت از چهار بخش این بازار نشان می‌دهد. تقاضای جواهرات، تقاضای سرمایه‌گذاری، معاملات آتی و واردات، همه در ژوئیه بهتر شدند. این هم‌زمانی مهم است، چون درست پیش از فصل جشن‌های هند رخ داده است. کاویتا چاکو، مدیر پژوهش این شورا در هند، دلیل اصلی را آرام‌شدن قیمت‌ها می‌داند. قیمت طلا در ماه گذشته تثبیت شد و سپس در روزهای نخست اوت به بالاترین سطح دو ماه اخیر رسید. در دو هفتهٔ نخست اوت، قیمت جهانی طلا ۹ درصد بالا رفت و به ۴٬۳۹۱ دلار در هر اونس رسید. قیمت داخلی هند اما کمتر رشد کرد و با نزدیک به ۷ درصد افزایش به ۱۵۱٬۷۴۴ روپیه برای هر ۱۰ گرم رسید. علت این تفاوت، تقویت روپیه در برابر دلار آمریکا بود. این تقویت بخشی از اثر گرانی جهانی را جبران کرد و جلوی رشد بیشتر قیمت داخلی را گرفت. قیمت داخلی هنوز پایین‌تر از برابری واردات است؛ یعنی ارزان‌تر از بهای تمام‌شدهٔ طلای وارداتی. این نشانهٔ فراوانی عرضه در بازار داخلی است. بازخورد بازار می‌گوید تحویل طلای کهنه برای ساخت جواهر نو، عرضه را بالا برده و قیمت را با تخفیف نگه داشته است. این تخفیف از حدود ۱۰۰ دلار در هر اونس در نیمهٔ مه و ابتدای ژوئن، به حدود ۴۵ دلار در نیمهٔ اوت رسید؛ با این حال از میانگین ۳۴ دلاری ژوئیه بالاتر ماند. در بخش جواهرات، خریدهای به‌تعویق‌افتاده به بازار برگشتند و رفت‌وآمد به فروشگاه‌ها بیشتر شد. تقاضا از خریدهای ضروری مربوط به عروسی فراتر رفت و سازندگان سفارش‌های بیشتری گرفتند. جواهرفروشان هم پیش از فصل جشن‌ها انبار خود را پر کردند، که نشانهٔ اعتماد بیشتر به تقاضای فصلی است. تقاضای سرمایه‌گذاری فیزیکی هم، هرچند از سطوح بالای پیشین فاصله گرفت، در دورهٔ اصلاح قیمت پشتیبان بازار ماند. صندوق‌های ETF طلا در هند (صندوق‌هایی که سهم آنها در بورس معامله می‌شود و پشتوانه‌شان طلاست) در ژوئیه هم ورودی پول داشتند، اما با سرعتی کمتر از ژوئن. بر پایهٔ داده‌های انجمن صندوق‌های سرمایه‌گذاری هند، ورود خالص پول ۱۵٫۶ میلیارد روپیه (۱۶۳ میلیون دلار) بود؛ ۵۵ درصد کمتر از ماه پیش. دارایی طلای این صندوق‌ها یک تن بیشتر شد و به ۱۲۰ تن رسید. مجموع دارایی‌های تحت مدیریت آنها هم ۲ درصد رشد کرد و به ۱٬۷۳۳ میلیارد روپیه (۱۸٫۱ میلیارد دلار) رسید. این روند در اوت ادامه داشت و در دو هفتهٔ نخست، ورودی خالص برآوردی ۱۱٫۷۹ میلیارد روپیه (۱۲۴ میلیون دلار) ثبت شد. شمار حساب‌های سرمایه‌گذاری هم ۵۷ هزار مورد بیشتر شد و به ۱۲٫۵۳ میلیون رسید. معاملات آتی طلا (قرارداد خرید و فروش با قیمت امروز و تحویل در آینده) هم پس از فصل دوم کم‌رمق، در ژوئیه جان گرفت. میانگین حجم روزانهٔ معاملات در بورس چندکالایی هند به ۱۴٫۹ تن رسید؛ بالاتر از میانگین ۱۳٫۵ تن در سه ماه پیش از آن. میانگین ارزش روزانهٔ معاملات هم ۹ درصد رشد کرد و به ۲۱۴ میلیارد روپیه (۲٫۲ میلیارد دلار) رسید. با این حال فعالیت بازار همچنان پایین‌تر از سطوح بالای گذشته است: حجم معاملات ۵۹ درصد کمتر از اوج ژانویه و ۸ درصد کمتر از ژوئیه ۲۰۲۵ بود. در مقابل، ارزش معاملات نسبت به سال گذشته ۳۵ درصد بالاتر رفت، که بازتاب گرانی طلا در ارزش دادوستد است. واردات هم پس از دو ماه ضعیف پیاپی برگشت کرد. ارزش واردات به ۴٫۱۶ میلیارد دلار رسید؛ بیش از دو برابر ۱٫۹۷ میلیارد دلار ژوئن. حجم واردات نیز بر پایهٔ برآوردها از ۲۰ تن در ژوئن به ۴۰ تا ۴۵ تن رسید. طلای بازیافتی، بیشتر از مسیر تحویل جواهر کهنه، هنوز بخشی از عرضه را تأمین می‌کند. اما بازگشت واردات نشان می‌دهد تقاضای فیزیکی نسبت به ماه‌های گذشته قوی‌تر شده است. با این همه، سهم طلا از کل واردات کالایی هند در سطح نسبتاً محدود ۵ درصد ماند؛ در برابر میانگین ۱۱ درصد در بازهٔ ژانویه تا مارس. جمع‌بندی همهٔ این داده‌ها یک پیام روشن دارد: بازار طلای هند از حالت انتظار خارج شده و به مرحلهٔ آماده‌سازی برای فصل جشن‌ها رسیده است. شورای جهانی طلا شرایط تقاضا را در حال بهبود می‌بیند و انتظار فصل جشن قوی‌تری دارد. نکتهٔ باقی‌مانده، اثر قیمت‌های بالا بر خرید جواهرات است؛ جایی که تقاضای سرمایه‌گذاری همچنان نقش تعادل‌بخش را بازی می‌کند. تیم یوتوتایمز این تحلیل را بر اساس گزارش وب‌سایت کیتکو نیوز برای مخاطبان فارسی‌زبان بازنویسی و منتشر کرده است. ✔️ بیشتر بخوانید: بانک آمریکا: دستیابی طلا به قیمت ۵ هزار دلار امکان‌پذیر است
شرکت گوگل به تامین‌کنندگان خود اعلام کرده است که قصد دارد تا سال ۲۰۲۷ میلادی، تولید تمامی گوشی‌های هوشمند، ساعت‌های هوشمند و ایربادهای بی‌سیم پیکسل خود را به خارج از چین منتقل کند . این تصمیم با هدف کاهش وابستگی به چین و در سایه تنش‌های تجاری میان واشنگتن و پکن اتخاذ شده است موفقیت گوگل در توسعه و تولید گوشی‌های رده‌بالای پیکسل در ویتنام طی سال جاری میلادی، این اطمینان خاطر را به مدیران گوگل داده است تا برنامه خروج کامل خطوط تولید از چین را تا سال ۲۰۲۷ نهایی کنند. با اجرای این تصمیم، گوگل پس از سامسونگ به دومین برند جهانی تبدیل خواهد شد که تولید گوشی‌های هوشمند خود را به‌طور کامل از چین جدا می‌کند. در یک نگاه خروج کامل از چین تا ۲۰۲۷: تولید تمامی دستگاه‌های پیکسل به ویتنام و هند منتقل می‌شود. استراتژی تهاجمی فروش: هدف‌گذاری برای افزایش عرضه‌ها با تکیه بر قابلیت‌های هوش مصنوعی. مزیت رقابتی: عدم فروش مستقیم در چین، دست گوگل را برای جابه‌جایی زنجیره تامین باز گذاشته است. ✔️ بیشتر بخوانید: آزمون بزرگ شیائومی در بورس؛ آیا گزارش مالی جدید رالی صعودی سهام را نجات می‌دهد؟ جزئیات و استراتژی جدید گوگل برای بازار موبایل چیست؟ این تغییر ساختار تولید هم‌زمان با برنامه‌های تهاجمی گوگل برای افزایش فروش محصولات سخت‌افزاری دنبال می‌شود: رشد تهاجمی تیراژ تولید: گوگل به تامین‌کنندگان خود اعلام کرده که قصد دارد با وجود چالش‌های شدید و هزینه‌های سرسام‌آور تراشه‌های حافظه، عرضه گوشی‌های پیکسل را امسال بین ۸ تا ۱۰ درصد افزایش دهد. ترفند مقابله با گرانی تراشه: برای افزایش قدرت چانه‌زنی، گوگل سفارش‌های بخش رایانش ابری خود را با سفارش‌های گوشی‌های هوشمند ترکیب کرده است. ثبات نسبی قیمت‌ها: در حالی که بسیاری از رقیبان پیش‌بینی‌های فروش خود را کاهش داده‌اند، گوگل خانواده پرچمدار پیکسل ۱۱ را روانه بازار کرده است.
بانک UBS در یادداشت تازه خود به مشتریان می‌گوید رالی جهانی سهام هنوز «جا برای ادامه» دارد، حتی اگر نوسانات ناشی از تغییر انتظارات سیاستی فدرال رزرو گه‌گاه بازار را تکان دهد. این بانک همچنان برای S&P 500 فضای صعود می‌بیند، اما پیام اصلی آن این است که سرمایه‌گذاران باید از تمرکز بیش‌ازحد بر بازار آمریکا فاصله بگیرند و به سمت قرارگیری گسترده‌تر در اروپا، ژاپن و آسیا حرکت کنند. در یک نگاه رالی جهانی سهام ادامه دارد — UBS می‌گوید با وجود نوسانات ناشی از تغییر انتظارات فد، چشم‌انداز سهام همچنان صعودی است و S&P 500 فضای رشد بیشتر دارد. ریسک تمرکز در آمریکا — این بانک هشدار می‌دهد تمرکز بیش‌ازحد بر سهام آمریکا خطرناک شده و بهترین راه مشارکت در رالی، تنوع جغرافیایی در اروپا، ژاپن و آسیا است. قدرت سود جهانی — رشد سود شرکت‌ها در اروپا، ژاپن و آسیا (از جمله پیش‌بینی ۷۲٪ رشد سود در آسیا) نشان می‌دهد رالی سهام در حال گسترش است و نه محدود به آمریکا؛ بنابراین پرتفوی جهانی متنوع بهترین استراتژی است. UBS هشدار می‌دهد ریسک تمرکز در بازار آمریکا به‌طور قابل‌توجهی بالا رفته و اکنون بهترین راه مشارکت در رالی جهانی، تنوع جغرافیایی است؛ نه شرط‌بندی یک‌طرفه روی آمریکا. این دیدگاه با داده‌های بنیادی نیز تقویت می‌شود: اروپا در مسیر ثبت قوی‌ترین رشد سود سه‌ماهه دوم از ۲۰۲۲ قرار دارد و چرخه سرمایه‌گذاری جدیدی حول دفاع، زیرساخت، AI، اتوماسیون، برق و امنیت انرژی شکل گرفته است. UBS در اروپا بانک‌ها، سلامت، صنعتی‌ها، مصرفی‌ها، سهام آلمان و شرکت‌های اروپایی با کیفیت بالا را ترجیح می‌دهد. در ژاپن، UBS معتقد است بازار احتمالاً کف چرخه‌ای خود را پیدا کرده؛ سود عملیاتی شرکت‌ها در سه‌ماهه دوم بیش از ۲۰٪ رشد داشته و غافلگیری‌های مثبت درآمدی چشم‌انداز را تقویت کرده‌اند. این بانک ترکیبی از سهام مرتبط با AI (به‌ویژه تجهیزات نیمه‌رسانا)، بانک‌ها، ماشین‌آلات و شرکت‌های منتفع از افزایش تقاضای برق را ترجیح می‌دهد. ✔️ بیشتر بخوانید: ساخت زیرساخت هوش مصنوعی؛ هشدار کمبود برق آمریکا UBS برای آسیا به‌جز ژاپن رتبه جذاب تعیین کرده و می‌گوید انتظار ۷۲٪ رشد سود شرکت‌ها در سال جاری، پایه اصلی این دیدگاه مثبت است. این رشد از دو عامل می‌آید: ۱) نقش پررنگ منطقه در زنجیره سخت‌افزار هوش مصنوعی، ۲) بهبود بخش‌های چرخه‌ای پس از ضعف سال گذشته. در چین، UBS بیشترین جذابیت را در سهام اینترنتی و تجهیزات سرمایه‌ای نیمه‌رسانا می‌بیند. برای درآمد پایدار، این بانک بانک‌ها، بیمه‌ها، یوتیلیتی‌های منتخب و کالاهای اساسی مصرفی را ترجیح می‌دهد. UBS همچنین هند را یک داستان رشد مستقل می‌داند و می‌گوید اصلاحات «ارزش‌آفرینی» در سنگاپور جذابیت آن بازار را افزایش داده است. UBS جمع‌بندی می‌کند که قدرت سود جهانی، بهبود چرخه‌ای و روندهای ساختاری در مناطق مختلف، بهترین استراتژی را در یک پرتفوی سهام متنوع جهانی قرار می‌دهد؛ رویکردی که به‌گفته این بانک، به سرمایه‌گذاران امکان می‌دهد در رالی گسترده سهام مشارکت کنند و در عین حال با نوسانات احتمالی ناشی از سیاست فد کنار بیایند.
مایکروسافت اعلام کرد چهارمین منطقه دیتاسنتری سرویس ابری آژور را در هند افتتاح کرده است. این اقدام با هدف افزایش ظرفیت زیرساخت‌های ابری، پاسخ‌گویی به رشد تقاضا برای خدمات هوش مصنوعی و رایانش ابری، و حمایت از توسعه دیجیتال در بازار هند انجام شده است.
پیامدهای بحران درگیری نظامی در خاورمیانه و اختلال در مسیر حیاتی تنگه هرمز، دولت هند را مجبور به اتخاذ تصمیمات بی‌سابقه‌ای برای تامین امنیت انرژی خود کرده است. بر اساس گزارش اختصاصی خبرگزاری رویترز، دولت نئاندره مودی در حال بررسی یک طرح ۱۰ ساله به ارزش ۴۲ میلیارد دلار است تا برای اولین‌بار علاوه بر نفت خام، ذخایر استراتژیک گاز طبیعی (LNG) و گاز مایع یا همان گاز آشپزخانه (LPG) ایجاد کند. نکته چالش‌برانگیز این طرح، نحوه تامین مالی آن است؛ منابع مطلع خبر داده‌اند که دولت قصد دارد بخشی از این هزینه سنگین را از طریق دریافت عوارض و مالیات مستقیم از مصرف‌کنندگان گاز خانگی و صنعتی تامین کند. در ادامه با یوتوتایمز همراه باشید تا جزییات این طرح بزرگ انرژی و تاثیر آن بر مصرف‌کنندگان هندی را بررسی کنیم. در یک نگاه طرح ۴۲ میلیارد دلاری امنیت انرژی: هند برنامه دارد تا ۱۰ سال آینده ظرفیت ذخایر استراتژیک خود را به ۲ ماه مصرف نفت و LNG و ۶ هفته مصرف LPG برساند. مالیات بر مصرف‌کنندگان گاز: دریافت عوارض جدید از کاربران گاز مایع و طبیعی، درآمد سالانه ۱.۵ میلیارد دلاری برای ساخت زیرساخت‌های ذخیره‌سازی ایجاد می‌کند. افزایش ۲ درصدی قبوض گاز: اضافه شدن حدود ۱۸ روپیه به قیمت هر کپسول گاز خانگی، این تصمیم را از نظر سیاسی برای دولت مودی بسیار حساس کرده است. کمبود شدید ذخایر فعلی: ذخایر اضطراری فعلی هند زیر ۱۰ روز نیاز کشور را پوشش می‌دهد؛ در حالی که این رقم برای رقبایی مثل ژاپن و کره جنوبی بیش از ۱۰۰ روز است. عوارض جدید چقدر به قبوض گاز مردم هند می‌افزاید؟ وزارت نفت و گاز طبیعی هند در حال بررسی اخذ عوارض ۱.۲۹ روپیه‌ای به ازای هر کیلوگرم LPG است. این تغییر به معنای افزایش حدود ۱۸ روپیه‌ای روی هر کپسول استاندارد گاز مایع خانگی است که سالانه ۴۶۰ میلیون دلار درآمد برای ساخت زیرساخت‌ها ایجاد می‌کند. همچنین برای گاز طبیعی، عوارض ۱.۴۳ روپیه‌ای به ازای هر متر مکعب پیشنهاد شده که حدود ۱ میلیارد دلار در سال درآمدزایی خواهد داشت. در مجموع، این عوارض قبوض گاز خانوارها را حدود ۲ درصد افزایش می‌دهد؛ مسئله‌ای که در شرایط تورم بالای سوخت، چالش سیاسی پرریسک برای حزب حاکم خواهد بود. ✔️ بیشتر بخوانید: رمزگشایی از صعود ۳ روزه طلا؛ احتمال توافق هرمز با قیمت‌ها چه می‌کند؟ چرا هند به سمت ذخایر چندگانه سوخت حرکت کرد؟ هند سومین واردکننده و مصرف‌کننده بزرگ نفت در جهان است و نزدیک به ۹۰ درصد نفت خام مورد نیاز خود را وارد می‌کند. اختلالات اخیر در تنگه هرمز و ریسک‌های ناشی از جنگ در خاورمیانه، وابستگی شدید و آسیب‌پذیری زنجیره تامین انرژی این کشور را آشکار کرد. جزئیات زیرساخت‌های جدید مورد نیاز طی ۱۰ سال آینده: نفت خام: ساخت ۲۸ میلیون تن ظرفیت ذخیره‌سازی جدید. گاز طبیعی مایع (LNG): ایجاد ۹ میلیون تن ظرفیت ذخیره‌سازی. گاز مایع (LPG): ساخت ۴ میلیون تن ظرفیت ذخیره‌سازی جدید. در حال حاضر، هند تنها ۵.۳۳ میلیون تن ظرفیت ذخیره استراتژیک نفت خام دارد و هیچ ذخیره استراتژیک مجزایی برای گاز LPG و LNG ندارد. پیامد این تصمیم برای بازارهای جهانی انرژی چیست؟ تقویت تقاضای ساختاری: خریدهای بلندمدت هند برای پر کردن ذخایر جدید LPG و LNG، یک کف تقاضای پایدار در بازارهای جهانی انرژی طی یک دهه آینده ایجاد خواهد کرد. کاهش وابستگی به شوک‌های قیمتی: با رسیدن سطح پوشش ذخایر به حدود ۶۰ روز، تاثیر نوسانات و جهش‌های قیمتی ناشی از اخبار خاورمیانه بر اقتصاد داخلی هند به شدت کاهش خواهد یافت.
صادرات نفت خام ونزوئلا در ماه ژوئیه با ۲۵ درصد کاهش به ۸۵۶ هزار بشکه در روز رسید که پایین‌ترین سطح در پنج ماه اخیر محسوب می‌شود. این کاهش عمدتاً ناشی از افت تقاضا از سوی هند بود؛ واردات نفت هند از ونزوئلا پس از بهبود عرضه نفت خاورمیانه در پی وقفه در درگیری‌های ایران، به نصف کاهش یافت. آمریکا و هند همچنان بزرگ‌ترین خریداران نفت ونزوئلا بودند، در حالی که چین از زمان برکناری نیکلاس مادورو از قدرت در اوایل سال جاری، هیچ نفت خامی از ونزوئلا وارد نکرده است.
هند همچنان به خرید گسترده نفت روسیه ادامه می‌دهد؛ به‌طوری که واردات نفت روسیه در ماه ژوئیه به بالاترین سطح تاریخ رسید و بیش از نیمی از کل واردات نفت خام هند را به خود اختصاص داد. بر اساس داده‌های رهگیری کشتی‌ها از سوی شرکت کپلر (Kpler) که روز دوشنبه (12 مرداد) منتشر شد، واردات نفت خام هند از روسیه در ماه ژوئیه به ۲.۸ میلیون بشکه در روز رسید. این رقم از رکورد قبلی ۲.۷ میلیون بشکه در روز در ماه ژوئن فراتر رفت و بالاترین میانگین ماهانه واردات روسیه در تاریخ محسوب می‌شود. طبق این داده‌ها، مجموع واردات نفت خام هند نیز در ماه ژوئیه اندکی نسبت به ژوئن افزایش یافت و به بیش از ۵ میلیون بشکه در روز رسید. سهم نفت روسیه از کل واردات نفت خام هند در ماه گذشته به ۵۵.۵ درصد رسید؛ چراکه پالایشگاه‌های هندی در بحبوحه تهدیدها علیه کشتیرانی در تنگه هرمز و اخیراً در تنگه باب‌المندب در دریای سرخ، همچنان به محموله‌های نفت روسیه متکی ماندند. ✔️ بیشتر بخوانید: بازی خطرناک تنگه هرمز؛ هر حرکت کشتی‌ها قیمت نفت را تغییر می‌دهد علاوه بر ثبت رکورد در واردات نفت روسیه، پالایشگاه‌های هند واردات نفت خام از عربستان سعودی و عراق را نیز افزایش دادند. در بازه زمانی اواسط ژوئن تا اواسط ژوئیه، زمانی که تنگه هرمز به‌طور موقت برای تردد نفتکش‌ها باز بود، میلیون‌ها بشکه نفت توانست از خلیج فارس خارج شود. بر اساس داده‌های کپلر، هند همچنین در ماه ژوئیه برای نخستین بار از ماه مارس، نفت خام از کویت وارد کرد. امارات متحده عربی نیز همچنان پس از روسیه، دومین تأمین‌کننده بزرگ نفت خام هند بود. امارات در حالی تولید نفت و محموله‌های نفت خام بارگیری‌شده در خارج از تنگه هرمز را افزایش داده است که تلاش می‌کند عرضه خود به بازارهای جهانی را حفظ کند. هند حتی پس از پایان معافیت آمریکا در ماه گذشته نیز سطح بالای واردات نفت روسیه را در ماه ژوئیه حفظ کرد. آمریکا در اقدامی کم‌سروصدا، در ۱۷ ژوئن اجازه خرید نفت روسیه بارگیری‌شده روی نفتکش‌ها را تمدید نکرد و این معافیت منقضی شد؛ درست در همان زمان که آمریکا و ایران برای ادامه مذاکرات درباره یک توافق، تفاهم‌نامه‌ای امضا کردند. به گفته تحلیلگران در ادامه، نفت خام روسیه همچنان یکی از منابع اصلی تأمین نفت هند باقی خواهد ماند؛ به‌ویژه در شرایطی که وضعیت کشتیرانی در تنگه هرمز و تنگه باب‌المندب همچنان با عدم قطعیت بالایی روبه‌رو است. ✔️ بیشتر بخوانید: ترامپ از شورون خواست قیمت نفت را کاهش دهد
روپیه هند در پی تضعیف دلار آمریکا پس از تصمیم فدرال رزرو، مداخلات هماهنگ ارزی آمریکا و ژاپن و کاهش تنش‌ها میان آمریکا و ایران، تقویت شد. با این حال، رشد روپیه ممکن است محدود بماند؛ مگر آنکه بازارها انتظار خود برای سیاست‌های انقباضی فدرال رزرو را بیش از پیش کاهش دهند و ریسک‌های ژئوپلیتیکی نیز همچنان روندی کاهشی داشته باشند. دلار آمریکا در بخش پایانی هفته گذشته در برابر طیف گسترده‌ای از ارزها با موج فروش مواجه شد. نخستین فشار نزولی پس از تصمیم کمیته بازار آزاد فدرال (FOMC) شکل گرفت؛ چراکه مخالفت بیشتر نیل کشکاری، رئیس فدرال رزرو مینیاپولیس، به‌عنوان یک غافلگیری جدی و تهاجمی تلقی نشد. روز پنجشنبه، جریان سنگین فروش دلار در پی مداخلات ارزی ژاپن و کره جنوبی شکل گرفت. این روند نزولی روز جمعه نیز ادامه یافت؛ زمانی که گزارش‌ها مشارکت وزارت خزانه‌داری آمریکا در این مداخله را تأیید کردند؛ اقدامی که نخستین عملیات مشترک از سال ۲۰۱۱ محسوب می‌شود. علاوه بر این، هم وزارت دارایی ژاپن و هم اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا، اعلام کرده‌اند که در آینده نیز در صورت لزوم از انجام مداخلات مشترک ارزی تردید نخواهند کرد. ✔️ بیشتر بخوانید: نبرد درون فدرال رزرو؛ اختلاف اعضا چه آینده‌ای برای دلار رقم می‌زند؟ با توجه به اینکه جفت‌ارز USDJPY اکنون در محدوده سطوح آوریل و مه معامله می‌شود، احتمال انجام یک مداخله دیگر در آینده نزدیک پایین است. بنابراین، دلار آمریکا باید بار دیگر عمدتاً بر اساس عوامل بنیادی حرکت کند. در مجموع، عوامل بنیادی تغییر چندانی نکرده‌اند و اکنون بازار در انتظار انتشار شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI) آمریکا و همچنین تحولات بیشتر در روابط آمریکا و ایران است. کاهش تنش‌ها می‌تواند با کاهش نگرانی‌های تورمی و پایین آوردن احتمال افزایش نرخ بهره، فشار بیشتری بر دلار وارد کند. در مقابل، تشدید تنش‌ها می‌تواند با افزایش نگرانی‌ها درباره انقباضی‌تر شدن سیاست پولی فدرال رزرو، همچنان از دلار حمایت کند. در سمت روپیه هند، این ارز از نبود غافلگیری‌های جدی و تهاجمی در تصمیم FOMC، موج سنگین فروش دلار آمریکا و اخبار مثبت درباره کاهش تنش‌های میان آمریکا و ایران سود برده است. با نگاه به تحولات گذشته، مداخله بانک مرکزی هند (RBI) در نزدیکی پایین‌ترین سطوح تاریخی روپیه، اقدام به‌موقعی به نظر می‌رسد. با این حال، برای ادامه روند صعودی روپیه، بازار باید شاهد کاهش انتظارات نسبت به نرخ‌های بهره فدرال رزرو و همچنین تداوم کاهش تنش‌ها در خاورمیانه باشد. ✔️ بیشتر بخوانید: آرامش قبل از طوفان در بازار ارز؛ چرا همه نگاه‌ها به USDJPY دوخته شده است؟ روز چهارشنبه، تصمیم بانک مرکزی هند درباره نرخ بهره اعلام خواهد شد و انتظار می‌رود نرخ ریپو بدون تغییر در سطح ۵.۲۵ درصد باقی بماند. پیش‌بینی می‌شود کمیته سیاست پولی (MPC) نیز موضع خنثی خود را حفظ کند. با این حال، بانک مرکزی هند ممکن است لحنی محتاطانه یا اندکی انقباضی در پیش بگیرد. برخی بانک‌های سرمایه‌گذاری انتظار دارند بانک مرکزی هند هشدار دهد که تداوم نوسانات در اقتصاد جهانی یا جهش‌های پایدار قیمت نفت خام می‌تواند در نیمه دوم سال مالی ۲۰۲۷، این بانک را ناچار به افزایش نرخ بهره کند. در تصویر بزرگ‌تر، روپیه هند همچنان در برابر دلار آمریکا در یک روند ساختاری نزولی قرار دارد. بنابراین، خریداران در کف قیمت همچنان به دنبال فرصت‌هایی در نزدیکی سطوح تکنیکال قدرتمند خواهند بود تا به فشار صعودی بر جفت‌ارز USDINR و حرکت آن به سمت رکوردهای جدید ادامه دهند. ✔️ بیشتر بخوانید: پشت پرده جهش ناگهانی ین؛ وقتی واشنگتن و توکیو برای نجات ارز دست به یکی کردند
در یک نگاه اتریوم در ماه جولای با رشد ۱۹ درصدی عملکرد بهتری نسبت به بیت‌کوین داشت و نسبت ETH/BTC از سطح ۰.۰۳۰ عبور کرد. ETFهای اسپات اتریوم آمریکا ۳۶۵ میلیون دلار سرمایه جذب کردند؛ در حالی که ورود سرمایه به ETFهای بیت‌کوین کمتر بود. خریدهای سازمانی مانند افزایش ذخایر BitMine از اتریوم حمایت کرد، اما Strategy در ماه جولای خرید جدیدی برای بیت‌کوین انجام نداد. با وجود رشد اخیر، داده‌های آن‌چین هنوز کف نهایی اتریوم در برابر بیت‌کوین را تایید نمی‌کنند و روند بازگشت کامل مشخص نیست. اتریوم با ورود ۳۶۵ میلیون دلار سرمایه از بیت کوین سبقت گرفت؛ اما کف واقعی هنوز تایید نشده است اتریوم در ماه جولای عملکرد بهتری نسبت به بیت کوین ثبت کرد و با جذب سرمایه جدید از صندوق‌های ETF و افزایش خریدهای سازمانی، توانست برای نخستین بار طی ماه‌های اخیر روند صعودی قدرتمندتری نسبت به بزرگ‌ترین ارز دیجیتال بازار داشته باشد. با این حال، داده‌های آن‌چین نشان می‌دهد که هنوز نمی‌توان پایان روند نزولی اتریوم نسبت به بیت کوین را قطعی دانست. بر اساس داده‌های CryptoSlate، قیمت اتریوم در ماه جولای ۱۹ درصد افزایش یافت و تا محدوده ۱,۹۷۰ دلار رشد کرد، اما در زمان انتشار گزارش به حدود ۱,۸۶۸ دلار بازگشت. در همین بازه، بیت کوین تنها ۸ درصد رشد کرد و چندین بار در عبور از سطح ۶۵ هزار دلار ناکام ماند. این اختلاف عملکرد باعث شد نسبت ETH/BTC برای نخستین بار در سه ماه گذشته از سطح ۰.۰۳۰ عبور کند. البته این نسبت بعدتر کمی کاهش یافت و به محدوده ۰.۰۲۹۶۲ رسید. نسبت ETH/BTC طی یک ماه گذشته بیش از ۱۰ درصد رشد داشته که نشان‌دهنده افزایش قدرت اتریوم در برابر بیت کوین است. (نمودار نسبت ETH/BTC از منبع TradingView که افزایش قدرت اتریوم نسبت به بیت کوین و عبور این نسبت از سطح ۰.۰۳۰ را نشان می‌دهد.) این رشد باعث شده برخی سرمایه‌گذاران احتمال بازگشت سرمایه‌ها به سمت اتریوم را مطرح کنند؛ زیرا این ارز دیجیتال نزدیک به یک سال عملکرد ضعیف‌تری نسبت به بیت کوین داشت. با این حال، شاخص‌های زنجیره‌ای همچنان نشانه‌های کاملی از یک تغییر روند بلندمدت ارائه نمی‌کنند. افزایش ورود سرمایه به ETFهای اتریوم و خریدهای سازمانی رشد اتریوم تنها به بازار اسپات محدود نبود و محصولات سرمایه‌گذاری قانون‌گذاری‌شده نیز شاهد افزایش تقاضا بودند. معامله‌گران بازار مشتقات نیز در ماه جولای بار دیگر میزان مواجهه خود با اتریوم را افزایش دادند. بر اساس داده‌های SoSoValue، صندوق‌های ETF اسپات اتریوم در آمریکا طی ماه جولای مجموعاً ۳۶۵.۱۷ میلیون دلار ورود سرمایه خالص ثبت کردند. این رقم بهترین عملکرد ماهانه ETFهای اتریوم در سال جاری محسوب می‌شود. در مقابل، ETFهای بیت کوین در همین دوره تنها ۱۷۲.۴۳ میلیون دلار سرمایه جذب کردند که ضعیف‌ترین عملکرد ماهانه این صندوق‌ها از زمان آغاز فعالیت در ژانویه ۲۰۲۴ بود. (نمودار مقایسه جریان ورود سرمایه به ETFهای بیت کوین و اتریوم در سال ۲۰۲۶ از منبع SoSoValue که برتری ورود سرمایه به ETFهای اتریوم در ماه جولای را نشان می‌دهد.) این تغییر شرایط برای محصولات سرمایه‌گذاری مبتنی بر اتریوم اهمیت زیادی دارد؛ زیرا این صندوق‌ها طی دو ماه قبل از آن بیش از یک میلیارد دلار خروج سرمایه را تجربه کرده بودند. یکی دیگر از عوامل تقویت‌کننده روند صعودی اتریوم، آغاز فعالیت صندوق Morgan Stanley Ethereum Trust با نماد MSSE بود. این محصول در نخستین روزهای فعالیت خود حدود ۲۰ میلیون دلار دارایی جذب کرد. اگرچه این رقم در مقایسه با ETFهای بزرگ اتریوم هنوز کوچک محسوب می‌شود، اما شبکه گسترده مورگان استنلی می‌تواند دسترسی این صندوق را به سرمایه‌گذاران بیشتری فراهم کند. این شرکت حدود ۱۶ هزار مشاور مالی دارد که مدیریت نزدیک به ۷ تریلیون دلار دارایی مشتریان را برعهده دارند. کارمزد پایین ۰.۱۴ درصدی این صندوق نیز می‌تواند رقابت میان محصولات سرمایه‌گذاری اتریوم را افزایش دهد و سرمایه‌گذاران سنتی بیشتری را به سمت این بازار جذب کند. افزایش ذخایر اتریوم توسط شرکت‌ها؛ توقف خریدهای بیت کوین توسط Strategy تقاضای سازمانی برای اتریوم نیز هم‌زمان با افزایش ورود سرمایه به ETFها رشد کرد. شرکت BitMine که بزرگ‌ترین دارنده سازمانی اتریوم محسوب می‌شود، در طول ماه جولای به افزایش ذخایر خود ادامه داد. میزان دارایی این شرکت از حدود ۵.۷۰ میلیون اتریوم در پایان ماه ژوئن به ۵.۷۹ میلیون ETH در تاریخ ۲۶ جولای افزایش یافت. البته سرعت خریدهای این شرکت نسبت به گذشته کاهش پیدا کرده است. در سمت مقابل، شرکت Strategy که بزرگ‌ترین دارنده سازمانی بیت کوین محسوب می‌شود، در ماه جولای هیچ خرید جدیدی انجام نداد. این شرکت به مدیریت مایکل سیلور به جای افزایش ذخایر بیت کوین، تمرکز خود را روی افزایش ذخایر نقدی و حمایت از اوراق بهادار خود قرار داد. این اختلاف رفتار میان دو شرکت باعث شد اتریوم هم‌زمان از افزایش خریدهای سازمانی و ورود سرمایه ETFها بهره‌مند شود، در حالی که یکی از مهم‌ترین خریداران سازمانی بیت کوین فعلاً فعالیت جدیدی در بازار نداشت. شاخص‌های ارزش‌گذاری هنوز پایان روند نزولی اتریوم را تایید نمی‌کنند با وجود رشد قابل توجه اتریوم در ماه جولای، برخی شاخص‌های تاریخی نشان می‌دهند که این ارز دیجیتال هنوز به شرایطی مشابه کف‌های قبلی بازار نرسیده است. داده‌های TradingView نشان می‌دهد نسبت ETH/BTC همچنان حدود ۱۳ درصد پایین‌تر از ابتدای سال قرار دارد و تقریباً ۷۳ درصد پایین‌تر از سقف تاریخی سال ۲۰۱۷ در محدوده ۰.۱۱ است. اگرچه تثبیت این نسبت در محدوده ۰.۰۲۹۶۳ توانسته از ادامه سقوط آن از کف چندساله حدود ۰.۰۲۸ جلوگیری کند، اما هنوز فاصله زیادی تا جبران کاهش ارزش اتریوم در برابر بیت کوین وجود دارد. برای بررسی دقیق‌تر شرایط، داده‌های CryptoQuant از شاخص‌های ارزش‌گذاری و جریان ورود و خروج صرافی‌ها استفاده می‌کنند تا وضعیت فعلی را با دوره‌های قبلی تغییر روند مقایسه کنند. نسبت ارزش بازار به ارزش تحقق‌یافته (MVRV) اتریوم در برابر بیت کوین اکنون به ۰.۶۵ کاهش یافته است؛ در حالی که این شاخص در آگوست ۲۰۲۵ حدود ۰.۹۵ بود. کاهش این شاخص نشان می‌دهد بخش زیادی از ارزش‌گذاری بیش از حد گذشته از بین رفته است. (نمودار ETH/BTC MVRV Ratio از منبع CryptoQuant که کاهش شاخص ارزش بازار به ارزش تحقق‌یافته و مقایسه آن با کف‌های تاریخی قبلی را نشان می‌دهد.) با این حال، کف‌های ساختاری قبلی مانند سال ۲۰۱۹ و ابتدای ۲۰۲۵ زمانی شکل گرفتند که این شاخص به زیر سطح ۰.۴۵ رسیده بود. بنابراین شرایط فعلی نشان می‌دهد اتریوم از مرحله ارزش‌گذاری بیش از حد فاصله گرفته، اما هنوز به محدوده‌هایی که در گذشته آغازگر بازگشت‌های بزرگ بودند، نرسیده است. فشار فروش اتریوم کاهش یافته اما هنوز کاملاً پایان نیافته است داده‌های مربوط به جریان ورود اتریوم و بیت کوین به صرافی‌ها نیز شرایط مشابهی را نشان می‌دهد. نسبت سپرده‌گذاری ETH به BTC در صرافی‌ها از بالای ۱.۵ در آگوست گذشته به حدود ۰.۸ کاهش یافته است. این کاهش نشان می‌دهد فشار فروش نسبی اتریوم در برابر بیت کوین به میزان قابل توجهی کاهش یافته است. با این حال، در دوره‌های قبلی تغییر روند، این نسبت به محدوده ۰.۴ رسیده بود. بنابراین داده‌های فعلی نشان می‌دهند بخش اصلی فشار فروش کاهش یافته، اما هنوز میزان عرضه در بازار بالاتر از دوره‌هایی است که فروشندگان به طور کامل خسته شده بودند. در صورتی که نسبت ETH/BTC بتواند بالاتر از سطح ۰.۰۳۰ تثبیت شود و شاخص‌های ارزش‌گذاری و جریان صرافی‌ها نیز به محدوده‌های تاریخی کف نزدیک شوند، احتمال شکل‌گیری یک روند صعودی گسترده‌تر برای اتریوم افزایش خواهد یافت. با این حال، داده‌های فعلی بیشتر نشان‌دهنده بازگشت اتریوم از سطوح پایین قیمتی هستند و هنوز نمی‌توان آن را تایید قطعی پایان چرخه نزولی در برابر بیت کوین دانست. تحلیل تاثیر خبر بر بازار کریپتو رشد ETFهای اتریوم و افزایش خریدهای سازمانی می‌تواند در کوتاه‌مدت باعث افزایش توجه معامله‌گران به ETH و تقویت آلت‌کوین‌ها شود. با این حال، کاربران بازار باید توجه داشته باشند که داده‌های آن‌چین هنوز تایید کاملی برای آغاز یک روند صعودی بلندمدت ارائه نمی‌کنند. برای معامله‌گران ایرانی، مدیریت ریسک و بررسی نسبت ETH/BTC می‌تواند در تصمیم‌گیری‌های معاملاتی اهمیت زیادی داشته باشد.
