ارزش ۲۳.۶ میلیارد دلاری یک معدن متالز در اعماق اقیانوس

شرکت The Metals Company (TMC) در حالی مالک حق انحصاری اکتشاف و استخراج گرهک‌های چندفلزی در منطقه کلاریون-کلیپرتون اقیانوس آرام است که ارزش فعلی شرکت فاصله بسیار زیادی با ارزش برآوردشده منابع آن دارد. مطالعات انجام‌شده از وجود حدود ۱.۶ میلیارد تن منابع بالقوه خبر می‌دهند و ارزش فعلی خالص این منابع در مجموع حدود ۲۳.۶ میلیارد دلار برآورد شده است؛ در حالی که ارزش بنگاه شرکت تنها حدود ۲.۱ میلیارد دلار است.

این اختلاف بزرگ در نگاه اول می‌تواند یک فرصت استثنایی برای سرمایه‌گذاران باشد، اما بازار دلیل مشخصی برای احتیاط دارد. استخراج مواد معدنی از بستر اقیانوس هنوز وارد مرحله تجاری گسترده نشده و TMC علاوه بر ریسک‌های قانونی و زیست‌محیطی، با مسئله تأمین مالی نیز روبه‌رو است.

منابع عظیم در کف اقیانوس

گرهک‌های چندفلزی، سنگ‌های کوچکی هستند که در کف اقیانوس قرار گرفته‌اند و به دلیل وجود فلزات ارزشمند، اهمیت اقتصادی بالایی پیدا کرده‌اند. این گرهک‌ها حاوی نیکل، مس، کبالت و منگنز هستند؛ موادی که در تولید باتری خودروهای برقی، فولاد زنگ‌نزن و دیگر صنایع کاربرد دارند. TMC برای ارزیابی ظرفیت اقتصادی محدوده‌های اکتشافی خود در منطقه کلاریون-کلیپرتون دو مطالعه انجام داده است.

در نخستین مطالعه که یک مطالعه پیش‌امکان‌سنجی در یکی از بخش‌های محدوده مجوز شرکت بود، وجود حدود ۳۶۳ میلیون تن منابع تأیید شد. ارزش فعلی خالص این بخش حدود ۵.۵ میلیارد دلار برآورد شده و نرخ بازده داخلی آن در صورت توسعه با سرمایه‌گذاری نسبتاً سبک، حدود ۲۷ درصد محاسبه شده است.

مطالعه دوم که ارزیابی اولیه و کم‌جزئیات‌تری از سایر محدوده‌های شرکت بود، حدود ۱.۳ میلیارد تن منابع را نشان داد. ارزش فعلی خالص این منابع حدود ۱۸.۱ میلیارد دلار و نرخ بازده داخلی آن حدود ۳۶ درصد برآورد شده است.

ترکیب این دو برآورد به رقم ۱.۶ میلیارد تن منابع و ارزش فعلی خالص مجموع ۲۳.۶ میلیارد دلار می‌رسد.

چرا بازار این ارزش را قبول ندارد؟

با وجود چنین ارقامی، ارزش بنگاه TMC تنها حدود ۲.۱ میلیارد دلار است. ارزش بازار شرکت نیز حدود ۲ میلیارد دلار و قیمت هر سهم در زمان انتشار گزارش ۴.۶۱ دلار بوده است. به این ترتیب، سهام شرکت تنها با حدود ۸ درصد ارزش فعلی خالص برآوردشده منابع معامله می‌شود.

مدیریت شرکت معتقد است این تخفیف بیش از اندازه است و حتی در مقایسه با شرکت‌های فعال در اکتشاف و توسعه منابع نیکل، فاصله زیادی دارد. با این حال، دلیل این فاصله را باید در دو ریسک اساسی جست‌وجو کرد.

ریسک اول؛ استخراج از بستر اقیانوس

TMC در حال تلاش برای انجام کاری است که تاکنون در مقیاس تجاری توسط شرکت دیگری انجام نشده است: استخراج گرهک‌های چندفلزی از کف اقیانوس.

این شرکت برای دریافت مجوز استخراج به جای سازمان بین‌المللی بستر دریا، از سازمان ملی اقیانوسی و جوی آمریکا، یعنی NOAA، درخواست مجوز کرده است.

همین تصمیم می‌تواند زمینه‌ساز اختلافات حقوقی و بین‌المللی شود. مخالفان استخراج از اعماق اقیانوس نگرانی‌های جدی زیست‌محیطی دارند و حتی دریافت مجوز از NOAA لزوماً به این معنا نیست که شرکت از نظر حقوقی و بین‌المللی بدون مانع می‌تواند عملیات استخراج را آغاز کند. بنابراین، بزرگ‌ترین دارایی TMC هم‌زمان بزرگ‌ترین ریسک آن نیز محسوب می‌شود.

ریسک دوم؛ پول کافی برای رسیدن به مرحله تولید

مشکل دوم به وضعیت مالی شرکت مربوط می‌شود. TMC سه‌ماهه دوم سال را با حدود ۱۴۳ میلیون دلار نقدینگی به پایان رسانده است. در همین دوره، میزان مصرف نقدینگی شرکت حدود ۲۰.۱ میلیون دلار بوده است.

اگر این روند ادامه پیدا کند، شرکت برای تأمین هزینه‌های توسعه، ساخت زیرساخت‌های فرآوری و پالایش و ادامه فعالیت‌های اکتشافی به سرمایه جدید نیاز خواهد داشت.

TMC در حال مذاکره برای جذب حمایت مالی از دولت آمریکا نیز هست تا ظرفیت فرآوری و پالایش گرهک‌ها را در داخل این کشور ایجاد کند.

این مسئله نشان می‌دهد که حتی در صورت حل شدن مشکل مجوز، مسیر رسیدن از «منابع بالقوه» به «درآمد واقعی» همچنان به سرمایه‌گذاری قابل‌توجهی نیاز دارد.

“

«به نظر من، جذابیت اصلی TMC در همین شکاف میان ارزش بالقوه و ارزش فعلی بازار است، اما نباید رقم ۲۳.۶ میلیارد دلار را با ارزش قطعی شرکت اشتباه گرفت. بازار در واقع برای مجوز، فناوری استخراج، تأمین مالی و امکان تجاری‌سازی این منابع هنوز ارزش بسیار کمی قائل شده است. اگر این چهار مانع یکی‌یکی برطرف شوند، حتی نزدیک شدن ارزش شرکت به بخشی از ارزش برآوردشده منابع می‌تواند جهش بزرگی ایجاد کند؛ اما تا پیش از آن، خرید TMC بیشتر یک شرط‌بندی بر موفقیت فناوری و سیاست‌گذاری است تا یک سرمایه‌گذاری کلاسیک بر مبنای سود و جریان نقدی موجود.»

بابک شیری

تخفیف بزرگ؛ فرصت یا دام سرمایه‌گذاری؟

سهام TMC از نظر ظاهری یکی از جذاب‌ترین اختلاف‌های ارزش‌گذاری در بازار مواد معدنی را دارد. ارزش فعلی خالص منابع حدود ۲۳.۶ میلیارد دلار است، در حالی که ارزش بنگاه حدود ۲.۱ میلیارد دلار برآورد می‌شود. اما این فاصله را نمی‌توان مستقیماً به عنوان سود بالقوه سهامداران در نظر گرفت.

ارزش فعلی خالص یک برآورد اقتصادی است که به فرضیات مختلف درباره قیمت فلزات، هزینه استخراج، سرمایه‌گذاری، زمان آغاز تولید و امکان دریافت مجوز وابسته است.

اگر استخراج از نظر قانونی امکان‌پذیر نشود، بخش بزرگی از این ارزش روی کاغذ باقی خواهد ماند. اگر مجوز صادر شود اما هزینه‌های توسعه افزایش پیدا کند یا عملیات استخراج با محدودیت‌های زیست‌محیطی روبه‌رو شود، ارزش اقتصادی منابع نیز می‌تواند به شکل قابل‌توجهی کاهش یابد. به همین دلیل، بازار در واقع نه فقط منابع TMC، بلکه احتمال تبدیل این منابع به یک کسب‌وکار سودآور را قیمت‌گذاری می‌کند.

در ترجمه برخی نقاط این گزارش از هوش مصنوعی کمک گرفته شده است.