وارش در برابر بسنت؛ چه کسی مسیر بازار اوراق و دلار آمریکا را تعیین می‌کند؟

بازارهای مالی آمریکا در آستانه سخنرانی مهم کوین وارش در جکسون هول با یک سؤال غیرمعمول روبه‌رو هستند: آیا رئیس فدرال رزرو وارد مناقشه بر سر بازده اوراق خزانه‌داری خواهد شد یا ترجیح می‌دهد فعلاً اجازه دهد اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا، روایت بازار را هدایت کند؟

این پرسش از آنجا اهمیت پیدا کرده که وزارت خزانه‌داری آمریکا اخیراً برای محدود کردن فشار صعودی بر بازده اوراق وارد عمل شده است؛ اقدامی که به اعتقاد تحلیلگران می‌تواند مرز میان مدیریت بدهی دولت و سیاست پولی فدرال رزرو را مبهم کند.

تحلیل تازه اینوستینگ‌لایو که توسط یوتوتایمز بررسی شده، احتمال می‌دهد وارش در سخنرانی خود ترجیح دهد وارد این تقابل نشود و در عوض، فدرال رزرو را روی مأموریت اصلی خود یعنی سیاست پولی و کنترل تورم متمرکز نگه دارد.

چرا اقدام بسنت برای بازار مهم شده است؟

بازده اوراق خزانه‌داری آمریکا یکی از مهم‌ترین متغیرهای بازارهای مالی جهان است و تغییر آن می‌تواند بر دلار، سهام، طلا و شرایط تأمین مالی اثر بگذارد.

از نگاه تحلیلگر اینوستینگ‌لایو، اقدام اخیر وزارت خزانه‌داری را نمی‌توان صرفاً یک عملیات معمول مدیریت نقدینگی دانست. او معتقد است این اقدام بیشتر به مدیریت قیمت اوراق و کنترل فشار صعودی بر بازده‌ها شباهت دارد.

در واقع، دولت آمریکا نسبت به افزایش بازده اوراق رضایت ندارد و تلاش کرده است مانع ادامه این روند شود.

اما همین مسئله یک سؤال مهم ایجاد می‌کند: اگر بازده اوراق بلندمدت با دخالت دولت پایین نگه داشته شود، آیا این اقدام با تلاش فدرال رزرو برای حفظ شرایط مالی محدودکننده در تضاد قرار نمی‌گیرد؟

معمای وارش؛ سکوت یا واکنش؟

این همان نقطه‌ای است که سخنرانی کوین وارش اهمیت پیدا می‌کند.

فدرال رزرو در تلاش است سیاست پولی را بر اساس شرایط تورمی و اقتصادی تعیین کند، در حالی که وزارت خزانه‌داری دغدغه‌های متفاوتی از جمله هزینه استقراض دولت و بازار بدهی دارد.

اگر وزارت خزانه‌داری بتواند بازده اوراق بلندمدت را پایین نگه دارد، بخشی از اثر نرخ‌های بهره بالا بر شرایط مالی ممکن است کاهش پیدا کند.

در نتیجه، وارش ممکن است با یک انتخاب دشوار روبه‌رو باشد: آیا باید درباره این موضوع موضع‌گیری کند یا اجازه دهد وزارت خزانه‌داری مسیر خود را دنبال کند؟

بر اساس تحلیل مقاله اینوستینگ‌لایو، سناریوی محتمل‌تر این است که وارش فعلاً در این موضوع دخالت مستقیم نکند.

✔️ بیشتر بخوانید: معمای فدرال رزرو در سپتامبر؛ کوین وارش می‌تواند سرنوشت دلار را تغییر دهد

چرا وارش احتمالاً با بسنت وارد تقابل نمی‌شود؟

یک دلیل مهم این است که وارش و بسنت در نهایت هر دو توسط دونالد ترامپ منصوب شده‌اند و تقابل علنی میان رئیس فدرال رزرو و وزیر خزانه‌داری می‌تواند پیام نامناسبی به بازار ارسال کند.

به همین دلیل، ممکن است استراتژی آنها تقسیم نقش‌ها باشد: وزارت خزانه‌داری روی بازار اوراق و مدیریت بدهی تمرکز کند و فدرال رزرو نیز سیاست پولی را در چارچوب مأموریت خود دنبال کند.

در چنین سناریویی، وارش احتمالاً تلاش خواهد کرد نشان دهد اقدامات بسنت مربوط به مشکلات بازار اوراق است و لزوماً به معنای تغییر مسیر سیاست پولی فدرال رزرو نیست.

اما یک تناقض مهم در این میان وجود دارد

مسئله زمانی پیچیده‌تر می‌شود که نقش بسنت را در کنار دیدگاه‌های قبلی وارش قرار دهیم.

یکی از تغییرات مهم در رویکرد کوین وارش، کنار گذاشتن Forward Guidance و کاهش اتکای بازار به پیش‌بینی‌های مستقیم فدرال رزرو است؛ رویکردی که قرار است نقش بیشتری به داده‌های اقتصادی و سازوکار قیمت‌گذاری بازار در تعیین مسیر نرخ‌ها بدهد.

اما اگر دولت از طریق خرید اوراق یا سایر ابزارها تلاش کند بازده اوراق را در سطح مشخصی نگه دارد، بخشی از فرآیند کشف قیمت عملاً تحت تأثیر سیاست‌گذار قرار می‌گیرد.

از سوی دیگر، اگر تورم همچنان بالا باقی بماند و بازده اوراق بلندمدت به‌صورت مصنوعی پایین نگه داشته شود، شرایط مالی ممکن است نسبت به آنچه فدرال رزرو انتظار دارد، آسان‌تر شود.

این موضوع می‌تواند پیام سیاست پولی بانک مرکزی را نیز تضعیف کند.

✔️ بیشتر بخوانید: دلار زیر فشار یک مداخله جدید؛ «پوت بسنت» چیست و چرا بازار را تغییر داد؟

آیا این همان «سیاست پولی سایه» است؟

نویسنده مقاله اینوستینگ‌لایو برای توصیف این وضعیت از تعبیر Shadow Monetary Policy یا سیاست پولی سایه استفاده می‌کند.

البته این عبارت یک توصیف تحلیلی است و نباید آن را به معنای پذیرش رسمی چنین سیاستی از سوی فدرال رزرو یا وزارت خزانه‌داری دانست.

منطق این دیدگاه ساده است: اگر وزارت خزانه‌داری بتواند بر بازده اوراق اثر قابل‌توجهی بگذارد، بخشی از شرایط مالی که معمولاً از طریق سیاست نرخ بهره فدرال رزرو تعیین می‌شود، تحت تأثیر تصمیمات وزارت خزانه‌داری نیز قرار خواهد گرفت.

همین مسئله مرز میان سیاست مالی، مدیریت بدهی و سیاست پولی را برای بازار مبهم‌تر می‌کند.

دلار آمریکا منتظر پیام وارش می‌ماند

برای بازار فارکس، اهمیت این موضوع در نهایت به مسیر نرخ بهره آمریکا و بازده اوراق بازمی‌گردد.

اگر وارش در جکسون هول موضعی سخت‌گیرانه (هاوکیش) اتخاذ کند و بر ضرورت حفظ سیاست پولی محدودکننده تأکید کند، احتمالاً حمایت بیشتری از دلار ایجاد خواهد شد.

اما اگر او ترجیح دهد از درگیری با روایت وزارت خزانه‌داری اجتناب کند و بدون ارائه سیگنال مهمی درباره مسیر آینده نرخ بهره صحبت کند، بازار ممکن است همچنان در انتظار داده‌های اقتصادی بعدی آمریکا باقی بماند.

این سناریو به‌خصوص برای معامله‌گران فارکس اهمیت دارد، زیرا هرگونه کاهش انتظارات برای نرخ بهره آمریکا می‌تواند بر جذابیت دلار اثر بگذارد.