EURUSD 1.12073 USD ▲ 0.44%
XAUUSD 3,904.21 USD ▲ 0.75%
AAPL 344.63 USD ▼ 1.23%
WTI 99.40 USD ▼ 4.53%
BTCUSD 77,791.75 USD
SP500 7,580.07 ▼ 1.82%
AUDUSD 0.70083 USD ▼ 0.31%
EURJPY 176.946 JPY ▲ 0.39%

ترمینال خبری

آخرین بروزرسانی ۱ ساعت پیش

ترمینال خبری یوتوتایمز؛ پوشش لحظه‌ای بازارهای مالی، اقتصاد جهانی، تصمیم‌های بانک‌های مرکزی و تحولات ژئوپلیتیک

آخرین بروزرسانی ۱ ساعت پیش

بازگشت محتاطانه معاملات آتی وال‌استریت؛ آزمون هوش مصنوعی، اپل و انتخابات آمریکا در هفته‌ای سرنوشت‌ساز

بازار آمریکا دوشنبه دوم نوامبر ۲۰۲۶ را با نشانه‌هایی از بهبود آغاز کرد؛ معاملات آتی شاخص‌های اصلی پیش از بازگشایی رشد کردند و بخشی از فشار فروش هفته گذشته فروکش کرد. بااین‌حال، این حرکت به‌تنهایی نشانه پایان اصلاح نیست. سرمایه‌گذاران پس از واکنش منفی به گزارش‌های مالی شرکت‌های بزرگ فناوری، اکنون به دنبال شواهد روشن‌تری هستند که نشان دهد هزینه‌های سنگین هوش مصنوعی واقعاً به درآمد، سود و جریان نقدی پایدار تبدیل می‌شود. در کنار گزارش مالی اپل، انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا و گزارش اشتغال اکتبر، سه محرک مهم این هفته‌اند. ترکیب این رویدادها می‌تواند انتظارات نرخ بهره، ارزیابی ریسک و جهت کوتاه‌مدت بازار را تغییر دهد. در یک نگاه معاملات آتی نزدک ۱۰۰، اس‌اندپی ۵۰۰ و داوجونز پیش از بازگشایی رشد کردند. فروش سنگین سهام فناوری نشان داد بازار برای رشد هوش مصنوعی معیارهای سخت‌گیرانه‌تری دارد. گزارش اپل و عملکرد AMD می‌توانند بر احساسات سرمایه‌گذاران فناوری اثر بگذارند. انتخابات آمریکا و گزارش اشتغال، ریسک سیاسی و اقتصادی هفته را افزایش می‌دهند. معاملات آتی بالا رفتند؛ اما اعتماد هنوز بازنگشته است بر اساس گزارش‌های منتشرشده در دوم نوامبر، معاملات آتی داوجونز و اس‌اندپی ۵۰۰ در ساعات پیش از بازگشایی حدود ۰٫۴ تا ۰٫۶ درصد افزایش داشتند. قراردادهای نزدک ۱۰۰ نیز نزدیک به ۰٫۸ درصد رشد کردند. اختلاف جزئی ارقام در گزارش‌های خبری می‌تواند به زمان ثبت قیمت‌ها مربوط باشد؛ ازاین‌رو، این اعداد تصویری از معاملات پیش از گشایش هستند، نه قیمت پایانی بازار. این بازگشت پس از هفته‌ای رخ داد که سهام فناوری، به‌ویژه شرکت‌های مرتبط با هوش مصنوعی و نیمه‌رساناها، تحت فشار قرار گرفتند. شاخص ترکیبی نزدک در اکتبر حدود ۵ درصد افت کرد، درحالی‌که اس‌اندپی ۵۰۰ کاهش محدودتری داشت و داوجونز از حمایت نسبی سهام دفاعی و شرکت‌های دارای جریان نقدی قوی بهره برد. این تفاوت نشان می‌دهد افت اخیر صرفاً فروش فراگیر بازار نبود؛ سرمایه‌گذاران در حال بازنگری در ارزش‌گذاری و کیفیت سود شرکت‌ها نیز بودند. رشد معاملات آتی می‌تواند بازتاب خرید در قیمت‌های پایین‌تر، تعدیل موقعیت‌های معاملاتی یا انتظار برای گزارش‌های تازه باشد. بدون همراهی حجم معاملات و بهبود پایدار قیمت‌ها، نباید آن را تأیید قطعی بازگشت روند صعودی دانست. هوش مصنوعی؛ از وعده رشد تا مطالبه بازده مالی واکنش بازار به گزارش‌های اخیر آلفابت، آمازون و اینتل، مسئله‌ای مهم را برجسته کرده است: حتی شرکت‌هایی با کسب‌وکار قدرتمند نیز در صورت نرسیدن به انتظارات بالای تحلیلگران ممکن است با افت شدید سهام مواجه شوند. گزارش‌های خبری از کاهش حدود ۱۳ درصدی سهام آلفابت پس از انتشار نتایج خبر داده‌اند؛ نگرانی‌ها درباره درآمدزایی جست‌وجو در فضای رقابت هوش مصنوعی نیز بر نگاه سرمایه‌گذاران سایه انداخته است. هرچه ارزش‌گذاری شرکت‌ها بیشتر بر رشد آینده متکی باشد، بازار برای توضیح روشن‌تر درباره درآمد افزوده، حاشیه سود و جریان نقدی حساس‌تر می‌شود. بنابراین، هزینه سرمایه‌ای بالا زمانی قابل دفاع‌تر است که شرکت بتواند مسیر تبدیل آن به درآمد پایدار را نشان دهد. اپل در مرکز توجه؛ آزمون تقاضا و انضباط سرمایه‌ای اپل پس از پایان معاملات روز دوشنبه قرار است نتایج سه‌ماهه مالی خود را منتشر کند. برآورد اجماعی نقل‌شده در گزارش یاهو فایننس، سود هر سهم را حدود ۲ دلار و درآمد را نزدیک به ۱۱۳٫۴۶ میلیارد دلار نشان می‌دهد؛ در دوره مشابه سال قبل، سود هر سهم ۱٫۸۵ دلار و درآمد ۱۰۲٫۴۶ میلیارد دلار گزارش شده بود. این ارقام پیش‌بینی تحلیلگران‌اند و نباید با نتایج تحقق‌یافته اشتباه گرفته شوند. در شرایطی که برخی رقبای بزرگ هزینه‌های زیرساختی هوش مصنوعی را افزایش داده‌اند، اپل ممکن است از دید بخشی از سرمایه‌گذاران به‌عنوان شرکتی با انضباط سرمایه‌ای بیشتر دیده شود. بااین‌حال، این برداشت به‌معنای مصونیت سهام آن نیست. تقاضای مصرف‌کننده، رقابت، حاشیه سود محصولات و ارزش‌گذاری بالا همچنان ریسک‌های مهم‌اند. اینتل و ای‌ام‌دی؛ فشار بر زنجیره نیمه‌رساناها افت شدید سهام اینتل پس از ارائه چشم‌اندازی ضعیف‌تر، فشار را به دیگر شرکت‌های نیمه‌رسانا نیز منتقل کرد. گزارش‌های خبری از کاهش نزدیک به ۲۹ درصدی اینتل و افت حدود ۱۱ درصدی سهام ای‌ام‌دی حکایت داشتند. در مورد اینتل، نگرانی درباره هزینه بالای حافظه و ضعف فروش رایانه‌های شخصی، واکنش مثبت احتمالی به برخی ارقام گزارش مالی را تحت‌الشعاع قرار داد. ای‌ام‌دی قرار است روز سه‌شنبه گزارش مالی خود را منتشر کند. سرمایه‌گذاران به دنبال نشانه‌هایی هستند که نشان دهد شتاب تقاضای مراکز داده و شتاب‌دهنده‌های محاسباتی به فروش سودآور تبدیل شده است. رشد درآمد به‌تنهایی کافی نیست؛ حاشیه سود، هزینه توسعه، رقابت و میزان وابستگی مشتریان به سرمایه‌گذاری‌های بزرگ زیرساختی نیز اهمیت دارند. انتخابات و اشتغال؛ دو عامل تعیین‌کننده برای انتظارات انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا در سه‌شنبه سوم نوامبر برگزار می‌شود و رقابت برای کرسی‌های مجلس نمایندگان و بخشی از سنا می‌تواند بر مسیر سیاست‌گذاری اثر بگذارد. داروسازی، مسکن و زیرساخت مراکز داده هوش مصنوعی از حوزه‌هایی هستند که ممکن است در واشنگتن بیشتر زیر ذره‌بین قرار گیرند. تغییر توازن قدرت می‌تواند بر مقررات، بودجه، مذاکرات مالی و فضای سرمایه‌گذاری اثر بگذارد؛ بااین‌حال، نتیجه سیاسی به‌تنهایی مسیر بازار را تعیین نمی‌کند. در سمت اقتصاد، گزارش اشتغال اکتبر که برای جمعه برنامه‌ریزی شده، اطلاعات تازه‌ای درباره وضعیت بازار کار فراهم می‌کند. داده‌های تولید و قیمت‌های پرداخت‌شده نیز می‌توانند نشانه‌هایی از فشار تورمی و قدرت فعالیت اقتصادی ارائه دهند. اگر اشتغال و قیمت‌ها قوی‌تر از انتظار باشند، نگرانی از ماندگاری نرخ‌های بهره بالا ممکن است تقویت شود؛ داده‌های ضعیف‌تر نیز لزوماً مثبت نیستند، زیرا می‌توانند نگرانی درباره کندشدن اقتصاد را افزایش دهند. در ترجمه برخی نقاط از متن از هوش مصنوعی کمک گرفته شده است.

خواندن کامل خبر
تحلیل کم اثر
تحلیل کم اثر

سهام آمریکا با گزارش ضعیف اشتغال بالا رفت؛ نزدک ۱۰۰ رکورد زد

کند شدن رشد بازار کار آمریکا باعث افزایش قیمت سهام شد. سرمایه‌گذاران انتظار خود را از افزایش دوبارهٔ نرخ بهره از سوی فدرال رزرو در کوتاه‌مدت کاهش دادند. شاخص اس‌اندپی ۵۰۰ با ۰.۷ درصد افزایش همراه شد و شاخص نزدک ۱۰۰ به رکورد تازه‌ای رسید. تمایل سرمایه‌گذاران به دارایی‌های پرریسک‌تر در این روز بیشتر شد. اوراق خزانهٔ آمریکا افزایش قیمت ابتدای روز را از دست داد. بازارهای پولی احتمال افزایش نرخ بهره در نشست اکتبر فدرال رزرو را کمتر از ۲۵ درصد ارزیابی کردند. کاهش قیمت سوخت نیز به بهبود فضای بازار کمک کرد. کشورهای گروه هفت پیش‌تر نشان داده بودند که برای آزادسازی ذخایر اضطراری گازوئیل و نفت خام برنامه دارند. کارفرمایان آمریکایی در سپتامبر کمتر از حد انتظار نیرو استخدام کردند و رشد دستمزدها نیز کند شد. این وضعیت نشان‌دهندهٔ احتیاط بیشتر کسب‌وکارهایی است که با هزینه‌های بالاتر روبه‌رو هستند. شمار شاغلان بخش غیرکشاورزی ۲۹ هزار نفر افزایش یافت. آمار دو ماه قبل از آن نیز رو به پایین اصلاح شد. این رقم از همهٔ پیش‌بینی‌های یک نظرسنجی پایین‌تر بود. نرخ بیکاری به ۴.۲ درصد رسید که بخشی از آن به رشد نیروی کار مربوط است. گزارش اشتغال پس از ماه‌ها فروش گستردهٔ اوراق خزانهٔ آمریکا، تا حدی از فشار بازار کاست. نگرانی از تداوم تورم، هزینه‌های دولت و افزایش استقراض شرکت‌ها برای تأمین مالی سرمایه‌گذاری در هوش مصنوعی، عامل این فروش بود. بازده اوراق ۱۰ سالهٔ آمریکا اوایل همین هفته به بالاترین سطح از سال ۲۰۰۲ رسیده بود.

خواندن کامل خبر
اخبار سهام و اخبار شاخص‌ها کم اثر
اخبار سهام و اخبار شاخص‌ها کم اثر

تیمیراوس از وال‌ استریت ژورنال: گزارش ضعیف اشتغال مسیر را برای توقف فدرال رزرو هموار کرد

گزارش اشتغال ماه سپتامبر فضای بیشتری در اختیار فدرال رزرو قرار می‌دهد تا در ماه اکتبر نرخ بهره را بدون تغییر نگه دارد؛ چراکه روند استخدام کند شده و نرخ بیکاری نیز اندکی افزایش یافته و به ۴.۲ درصد رسیده است. با توجه به شواهد اندک از وجود فشارهای تورمی در بازار کار، اکنون توجه بازار به گزارش تورم شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI) ماه سپتامبر در ۱۴ اکتبر معطوف شده است؛ گزارشی که می‌تواند نقش تعیین‌کننده‌تری در تصمیم بعدی فدرال رزرو درباره نرخ بهره داشته باشد.

خواندن کامل خبر
تحلیل کم اثر
تحلیل کم اثر

گزارش اشتغال آمریکا؛ رشد شغلی به‌شدت کند شد و فشار بر فدرال رزرو کاهش یافت

بازارهای مالی آمریکا در نخستین واکنش به انتشار گزارش اشتغال سپتامبر، با کاهش بازده اوراق خزانه و افزایش شاخص‌های سهام مواجه شدند؛ زیرا آمار اشتغال بسیار ضعیف‌تر از انتظار منتشر شد و احتمال افزایش دوباره نرخ بهره فدرال رزرو در نشست اکتبر را کاهش داد. بر اساس گزارش اداره آمار کار آمریکا، اقتصاد این کشور در ماه سپتامبر تنها ۲۹ هزار شغل جدید ایجاد کرد؛ در حالی که اقتصاددانان انتظار افزایش حدود ۹۰ هزار شغل را داشتند. هم‌زمان، نرخ بیکاری از ۴.۱ درصد در ماه اوت به ۴.۲ درصد افزایش یافت و رشد دستمزدها نیز پایین‌تر از پیش‌بینی‌ها قرار گرفت. در یک نگاه اقتصاد آمریکا در سپتامبر تنها ۲۹ هزار شغل ایجاد کرد؛ در برابر انتظار ۹۰ هزار شغل. نرخ بیکاری به ۴.۲ درصد رسید و رشد دستمزد سالانه به ۳ درصد کاهش یافت. احتمال افزایش نرخ بهره فدرال رزرو در اکتبر به حدود ۱۵ تا ۲۰ درصد کاهش یافت. کاهش بازده اوراق خزانه به رشد معاملات آتی S&P 500 و نزدک کمک کرد. این گزارش در شرایطی منتشر شده که بازار سهام آمریکا پیش از آن با فشار ناشی از افزایش بازده اوراق و نگرانی درباره مسیر نرخ بهره مواجه بود. بنابراین، ضعف بازار کار در کوتاه‌مدت برای سهام به‌عنوان عاملی کاهنده فشار پولی تفسیر شد؛ موضوعی که در واکنش اولیه بازار به‌وضوح دیده شد. گزارش اشتغال بسیار ضعیف‌تر از انتظار بود مهم‌ترین عدد گزارش سپتامبر، رشد تنها ۲۹ هزار نفری اشتغال غیرکشاورزی بود. این رقم نه‌تنها فاصله زیادی با پیش‌بینی حدود ۹۰ هزار نفری داشت، بلکه پس از بازنگری آمار ماه اوت نیز منتشر شد؛ اشتغال اوت از رقم قبلی ۱۶۲ هزار نفر به ۱۳۳ هزار نفر کاهش یافت. مجموع بازنگری دو ماه گذشته نیز حدود ۶۰ هزار شغل از برآوردهای قبلی کم کرد. اهمیت بازنگری‌ها در این است که ضعف سپتامبر را نمی‌توان صرفاً یک انحراف آماری در یک ماه دانست. اگرچه بخشی از کاهش اشتغال می‌تواند تحت تأثیر عوامل فصلی و زمان‌بندی تعطیلات روز کارگر قرار گرفته باشد، داده‌های بازنگری‌شده نشان می‌دهد سرعت ایجاد شغل در اقتصاد آمریکا نسبت به برآوردهای قبلی پایین‌تر بوده است. در بخش خصوصی نیز وضعیت چندان متفاوت نبود. اشتغال بخش خصوصی تنها ۴۶ هزار نفر افزایش یافت؛ در حالی که انتظار بازار حدود ۸۵ هزار نفر بود. اشتغال دولتی نیز ۱۷ هزار نفر کاهش یافت. با این حال، تصویر بازار کار کاملاً منفی نیست. گزارش رویترز اشاره می‌کند که نشانه‌ای از موج گسترده اخراج‌ها دیده نمی‌شود و درخواست‌های اولیه دریافت بیمه بیکاری همچنان در سطوح بسیار پایین قرار دارد. بنابراین داده‌های سپتامبر بیشتر به کاهش سرعت استخدام اشاره دارند تا فروپاشی بازار کار. بیکاری افزایش یافت، اما ساختار آن اهمیت دارد نرخ بیکاری آمریکا از ۴.۱ درصد در اوت به ۴.۲ درصد در سپتامبر رسید. در نگاه اول، افزایش بیکاری می‌تواند نشانه دیگری از ضعف بازار کار باشد، اما جزئیات نظرسنجی خانوار تصویر متعادل‌تری ارائه می‌کند. بر اساس داده‌های منتشرشده، اشتغال در نظرسنجی خانوار حدود ۴۰۶ هزار نفر افزایش یافت و نیروی کار نیز حدود ۴۸۵ هزار نفر رشد کرد. افزایش نرخ مشارکت از ۶۱.۶ درصد به ۶۱.۸ درصد نیز نشان می‌دهد بخشی از افزایش نرخ بیکاری به ورود افراد بیشتری به بازار کار مربوط بوده است. به همین دلیل، افزایش نرخ بیکاری به ۴.۲ درصد را نمی‌توان به‌تنهایی نشانه وخامت شدید شرایط اشتغال دانست. حتی نرخ بیکاری بدون گرد کردن در محدوده‌ای قرار داشت که تنها اندکی بالاتر از آستانه ثبت رقم ۴.۲ درصد بود. برای بازار سهام، این تفاوت اهمیت دارد. اگر افزایش بیکاری ناشی از موج اخراج‌ها و کاهش شدید اشتغال بود، پیام آن برای سودآوری شرکت‌ها و مصرف خانوارها منفی‌تر می‌شد. اما در شرایط فعلی، بازار بیشتر روی بخش دیگری از گزارش تمرکز کرده است: کاهش فشار دستمزدی و کاهش احتمال افزایش نرخ بهره. دستمزدها؛ مهم‌ترین بخش گزارش برای فدرال رزرو یکی از مهم‌ترین نکات گزارش سپتامبر، عملکرد ضعیف‌تر از انتظار دستمزدها بود. متوسط دستمزد ساعتی تنها ۰.۱ درصد در ماه افزایش یافت؛ در حالی که انتظار بازار رشد ۰.۳ درصدی بود. رشد سالانه دستمزد نیز به ۳ درصد کاهش یافت و نسبت به نرخ ۳.۲ درصدی مورد انتظار پایین‌تر قرار گرفت. این داده برای فدرال رزرو اهمیت زیادی دارد، زیرا کاهش سرعت رشد دستمزد می‌تواند به کاهش فشارهای تورمی کمک کند. از سوی دیگر، متوسط ساعات کاری هفتگی روی ۳۴.۴ ساعت قرار گرفت؛ بنابراین هنوز نشانه‌ای از کاهش شدید ساعات کاری کارکنان مشاهده نمی‌شود. ترکیب این داده‌ها برای بازار سهام اهمیت ویژه‌ای دارد: اشتغال ضعیف‌تر، رشد دستمزد پایین‌تر و بدون کاهش شدید ساعات کاری. چنین ترکیبی در کوتاه‌مدت می‌تواند سناریوی مطلوب‌تری برای دارایی‌های ریسکی ایجاد کند، زیرا از یک سو فشار تورمی را کاهش می‌دهد و از سوی دیگر الزام فوری برای افزایش نرخ بهره را کمتر می‌کند. بازار اوراق؛ پیام اصلی گزارش برای سهام واکنش بازار اوراق خزانه یکی از مهم‌ترین مسیرهایی است که گزارش اشتغال از طریق آن بر سهام اثر می‌گذارد. پس از انتشار گزارش، بازده اوراق دوساله خزانه آمریکا، که حساسیت بالایی به انتظارات نرخ بهره فدرال رزرو دارد، به محدوده ۴.۷۲ درصد کاهش یافت. بازده اوراق ۱۰ساله نیز به حدود ۵.۱۸ درصد رسید. گزارش‌های بازار همچنین از کاهش بازده اوراق دوساله تا محدوده ۴.۶۹ درصد در واکنش اولیه خبر داده‌اند. کاهش بازده اوراق از دو مسیر می‌تواند برای سهام اهمیت داشته باشد. نخست، نرخ تنزیل مورد استفاده برای ارزش‌گذاری جریان‌های نقدی آینده شرکت‌ها کاهش می‌یابد. این موضوع به‌ویژه برای شرکت‌های رشدی و فناوری که بخش قابل توجهی از ارزش آنها به سودهای سال‌های آینده وابسته است اهمیت دارد. دوم، جذابیت نسبی اوراق با درآمد ثابت در برابر سهام کاهش پیدا می‌کند. در نتیجه، بخشی از سرمایه می‌تواند مجدداً به سمت دارایی‌های ریسکی حرکت کند. به همین دلیل، واکنش مثبت معاملات آتی شاخص‌های اصلی آمریکا چندان عجیب نبود. پیش از آغاز معاملات، قراردادهای آتی S&P 500 حدود ۰.۸ درصد و قراردادهای آتی نزدک ۱۰۰ حدود ۱ درصد رشد کردند. چرا سهام فناوری بیشتر به این گزارش حساس است؟ گزارش اشتغال ضعیف لزوماً به معنای خبر خوب برای تمام شرکت‌های بورسی نیست. اگر ضعف بازار کار به کاهش مصرف خانوار و افت سود شرکت‌ها منجر شود، در نهایت می‌تواند به زیان بازار سهام تمام شود اما در واکنش اولیه به گزارش سپتامبر، اثر نرخ بهره بر اثر نگرانی‌های مربوط به رشد اقتصادی غلبه کرده است. این موضوع برای سهام فناوری و رشدی اهمیت بیشتری دارد. ارزش‌گذاری این شرکت‌ها معمولاً حساسیت بیشتری نسبت به تغییر نرخ‌های بهره بلندمدت دارد. بنابراین کاهش بازده اوراق می‌تواند در کوتاه‌مدت به بهبود فضای معاملاتی سهام فناوری کمک کند. شاخص نزدک ۱۰۰ نیز در واکنش اولیه عملکرد مثبتی داشت و معاملات آتی آن بیش از یک درصد افزایش یافت. در مقابل، شاخص‌های صنعتی مانند داوجونز نیز رشد کردند، اما شدت واکنش آنها به ترکیب صنایع و حساسیت متفاوت شرکت‌ها نسبت به نرخ بهره بستگی دارد. از این منظر، گزارش سپتامبر می‌تواند برای بخش‌هایی مانند فناوری، شرکت‌های رشدی و سهام با ارزش‌گذاری مبتنی بر جریان نقدی بلندمدت، در کوتاه‌مدت اهمیت بیشتری داشته باشد. “ «از منظر بازار سهام، گزارش سپتامبر را باید بیشتر یک تغییر در موازنه ریسک نرخ بهره دانست تا یک سیگنال قطعی درباره رکود اقتصاد آمریکا. ضعف اشتغال و کاهش رشد دستمزدها در شرایط فعلی به کاهش بازده اوراق و عقب‌نشینی انتظارات افزایش نرخ بهره منجر شده و همین مسئله می‌تواند در کوتاه‌مدت فضای مساعدتری برای شاخص‌هایی مانند نزدک ۱۰۰ و S&P 500 ایجاد کند؛ اما نقطه حساس بازار از اینجا به بعد، فاصله میان «کاهش فشار تورمی» و «تضعیف سودآوری شرکت‌ها» است. اگر داده‌های بعدی نشان دهند که بازار کار بدون افت جدی مصرف و درآمد بنگاه‌ها صرفاً در حال تعدیل است، کاهش بازده اوراق می‌تواند محرک ارزش‌گذاری سهام باشد؛ اما اگر ضعف اشتغال به افت محسوس تقاضا منتقل شود، بازار دیر یا زود از مسئله نرخ بهره به مسئله سود هر سهم و چشم‌انداز درآمد شرکت‌ها تغییر جهت خواهد داد. به همین دلیل، در مقطع فعلی واکنش مثبت شاخص‌ها قابل درک است، اما پایداری آن بیش از خود NFP به مسیر تورم، بازده اوراق و برآورد سود شرکت‌های بزرگ وابسته خواهد بود.» بابک شیری آیا گزارش اشتغال، افزایش نرخ بهره اکتبر را منتفی کرد؟ پس از انتشار گزارش، انتظارات بازار برای افزایش نرخ بهره در نشست اکتبر به‌شدت کاهش یافت. بر اساس داده‌های منتشرشده، احتمال افزایش ۲۵ واحد پایه‌ای نرخ بهره در این نشست به محدوده ۱۵ تا ۲۰ درصد کاهش یافت و احتمال ثابت ماندن نرخ‌ها به حدود ۸۰ تا ۸۵ درصد رسید. این تغییر برای بازار سهام اهمیت زیادی دارد، زیرا در هفته‌های گذشته افزایش بازده اوراق و احتمال افزایش دوباره نرخ بهره یکی از عوامل فشار بر ارزش‌گذاری سهام آمریکا بود. با این حال، نمی‌توان صرفاً بر اساس گزارش اشتغال نتیجه گرفت که مسیر سیاست پولی برای ماه‌های بعد کاملاً مشخص شده است. تورم همچنان بالاتر از هدف ۲ درصدی فدرال رزرو قرار دارد و سیاست‌گذاران همچنان باید میان دو بخش مأموریت خود، یعنی ثبات قیمت‌ها و اشتغال، تعادل برقرار کنند. به همین دلیل، گزارش‌های تورمی ماه اکتبر و داده‌های اقتصادی بعدی همچنان می‌توانند انتظارات بازار را تغییر دهند. شاخص‌های سهام؛ خبر خوب یا هشدار اقتصادی؟ واکنش مثبت بازار به گزارش اشتغال یک تناقض مهم را نشان می‌دهد: ضعف اقتصادی می‌تواند در کوتاه‌مدت برای سهام خبر خوبی باشد، اگر باعث کاهش نرخ بهره شود؛ اما ضعف بیش از حد اقتصاد در نهایت می‌تواند به سود شرکت‌ها آسیب بزند. در گزارش سپتامبر هنوز فاصله زیادی میان این دو سناریو وجود دارد. رشد ۲۹ هزار نفری اشتغال ضعیف است، اما نرخ بیکاری تنها اندکی افزایش یافته، مشارکت نیروی کار بالا رفته و نشانه‌ای از موج گسترده اخراج‌ها گزارش نشده است. در نتیجه، بازار فعلاً این داده را بیشتر به‌عنوان عاملی برای کاهش فشار پولی تفسیر کرده است تا نشانه‌ای از ورود اقتصاد به رکود. این تفاوت برای مسیر شاخص‌های سهام بسیار مهم است. اگر داده‌های بعدی نشان دهند که بازار کار صرفاً در حال تعدیل تدریجی است، کاهش بازده اوراق می‌تواند از ارزش‌گذاری سهام حمایت کند. اما اگر ضعف اشتغال در ماه‌های آینده به کاهش مصرف، افت درآمد شرکت‌ها و افزایش بیکاری تبدیل شود، اثر مثبت کاهش نرخ بهره می‌تواند تحت تأثیر نگرانی درباره سودآوری شرکت‌ها قرار گیرد. جمع‌بندی گزارش اشتغال سپتامبر آمریکا یکی از ضعیف‌ترین گزارش‌های بازار کار در ماه‌های اخیر بود. ایجاد تنها ۲۹ هزار شغل در برابر انتظار حدود ۹۰ هزار نفر، بازنگری منفی ۶۰ هزار شغلی دو ماه قبل، افزایش نرخ بیکاری به ۴.۲ درصد و رشد تنها ۰.۱ درصدی دستمزد ماهانه، تصویری از کاهش سرعت بازار کار ارائه می‌کند. با این حال، این گزارش هنوز به معنای فروپاشی بازار کار نیست. افزایش اشتغال در نظرسنجی خانوار، رشد نرخ مشارکت و نبود نشانه‌ای از موج گسترده اخراج‌ها نشان می‌دهد وضعیت بازار کار همچنان نسبتاً پایدار است. مهم‌ترین پیام گزارش برای بازارهای مالی، اما در بخش دیگری قرار دارد: کاهش فشار بر فدرال رزرو برای افزایش نرخ بهره در کوتاه‌مدت. همین موضوع باعث کاهش بازده اوراق خزانه و افزایش معاملات آتی شاخص‌های اصلی سهام آمریکا شد. در کوتاه‌مدت، این وضعیت می‌تواند از سهام فناوری و رشدی حمایت کند؛ اما تداوم این اثر به داده‌های تورمی و اشتغال ماه‌های آینده بستگی خواهد داشت. بازار سهام اکنون بیش از آنکه صرفاً به تعداد شغل‌های ایجادشده نگاه کند، در حال سنجش این پرسش است که آیا اقتصاد آمریکا در حال فرود آرام است یا وارد مرحله‌ای از ضعف گسترده‌تر می‌شود. در ترجمه برخی نقاط این گزارش از هوش مصنوعی کمک گرفته شده است.

خواندن کامل خبر
تحلیل کم اثر
تحلیل کم اثر

گزارش اشتغال آمریکا به‌شدت پایین‌تر از انتظارات منتشر شد

این گزارش تقریباً از تمام جهات ضعیف است. رقم اصلی اشتغال به‌مراتب پایین‌تر از انتظار بود، نرخ بیکاری افزایش یافت و رشد دستمزدها نیز بسیار کمتر از پیش‌بینی‌ها بود. علاوه بر این، آمار دو ماه گذشته در مجموع ۶۰ هزار شغل پایین‌تر از برآوردهای قبلی اصلاح شد و اکنون مشخص شده است که اشتغال در ماه ژوئیه ۱۰ هزار نفر کاهش داشته است. پیش از انتشار این داده‌ها، بازار قراردادهای نرخ بهره فدرال رزرو، احتمال افزایش نرخ بهره را ۲۸ درصد قیمت‌گذاری می‌کرد و جفت‌ارز دلار/ین در محدوده ۱۵۷.۶۰ معامله می‌شد. بازدهی اوراق ۲ساله آمریکا ۴.۷۸ درصد و اوراق ۱۰ساله ۵.۲۳ درصد بود. بلافاصله پس از انتشار گزارش، احتمال افزایش نرخ بهره به ۱۵ درصد کاهش یافت، دلار/ین به ۱۵۷.۱۵ رسید، بازدهی اوراق ۲ساله به ۴.۷۲ درصد و بازدهی اوراق ۱۰ساله به ۵.۱۷ درصد کاهش پیدا کرد. نکته قابل توجه این است که اکنون افزایش نرخ بهره در ماه دسامبر نیز محل تردید است و بازار تنها ۸۸ درصد احتمال می‌دهد که تا پایان سال هرگونه افزایش نرخ بهره‌ای رخ دهد. همان‌طور که واکنش بازار نشان می‌دهد، این گزارش ماهیتی کاملاً انبساطی و متمایل به کاهش نرخ بهره دارد و بحث درباره افزایش نرخ بهره در ماه اکتبر را، مگر در صورت انتشار یک گزارش بسیار داغ از تورم CPI، عملاً منتفی می‌کند. با این حال، یک عامل مهم در جهت مخالف وجود دارد و آن نظرسنجی خانوار است. بر اساس این نظرسنجی، اشتغال ۴۰۶ هزار نفر افزایش یافته و نیروی کار نیز ۴۸۵ هزار نفر بیشتر شده است؛ در نتیجه نرخ مشارکت اقتصادی با دو دهم واحد درصد افزایش به ۶۱.۸ درصد رسیده است. به همین دلیل، افزایش نرخ بیکاری به ۴.۲ درصد را نمی‌توان لزوماً اتفاقی بسیار نامطلوب توصیف کرد. نرخ بیکاری بدون گرد کردن ۴.۱۷۵۳ درصد بود و بنابراین تنها با فاصله‌ای اندک از آستانه ثبت رقم ۴.۲ درصد قرار داشت. اعداد مربوط به دستمزدها احتمالاً مهم‌ترین بخش گزارش برای فدرال رزرو هستند و این ارقام به‌وضوح ضعیف‌اند. متوسط دستمزد ساعتی در ماه سپتامبر تنها ۵ سنت، معادل ۰.۱ درصد افزایش یافت و نرخ رشد سالانه آن نیز به ۳.۰ درصد کاهش پیدا کرد. میانگین ساعات کاری روی ۳۴.۴ ساعت ثابت ماند؛ بنابراین شواهد چندانی از کاهش تهاجمی ساعات کاری کارکنان توسط شرکت‌ها وجود ندارد. با این حال، فشار دستمزدی از منظر تورم در مسیر مطلوب‌تری حرکت می‌کند. از نظر بخش‌های مختلف اقتصادی نیز نمی‌توان یک عامل خاص را به‌عنوان دلیل اصلی ضعف گزارش معرفی کرد. بخش خدمات درمانی ۱۷ هزار شغل ایجاد کرد که شامل افزایش ۱۳ هزار نفری در خدمات سرپایی و ۱۲ هزار نفری در بیمارستان‌ها بود؛ هرچند بخش مراقبت‌های پرستاری و اقامتی ۹ هزار شغل از دست داد. بخش ساخت‌وساز نیز ۱۱ هزار شغل ایجاد کرد که ۱۲ هزار مورد آن مربوط به پیمانکاران تخصصی ساخت‌وساز غیرمسکونی بود. بخش تولید نیز ۹ هزار شغل دیگر ایجاد کرد و از زمان ثبت کف اشتغال در دسامبر ۲۰۲۵ تاکنون، در مجموع ۷۲ هزار شغل به دست آورده است. در بخش‌های ضعیف‌تر، اشتغال در فعالیت‌های مالی ۷ هزار نفر کاهش یافت و این بخش از ماه مه ۲۰۲۵ تاکنون ۱۲۹ هزار شغل از دست داده است که بخش عمده آن مربوط به صنعت بیمه بوده است. اشتغال دولتی نیز ۱۷ هزار نفر کاهش یافت، در حالی که اشتغال در بخش خدمات حرفه‌ای و کسب‌وکار ۹ هزار نفر و در بخش اطلاعات ۱۰ هزار نفر کاهش پیدا کرد. برخلاف ماه اوت، در این گزارش خبری از یک عامل فصلی بزرگ در بخش آموزش یا رستوران‌ها نیست که بتواند رقم اصلی اشتغال را به شکل مصنوعی تقویت کرده باشد. در مجموع، رقم ۲۹ هزار شغل را می‌توان واقعاً ضعیف دانست و نه آماری که بتوان ضعف آن را به‌راحتی با ترکیب بخش‌های مختلف توجیه کرد. اشتغال بخش خصوصی تنها ۴۶ هزار نفر افزایش یافت، اصلاحات آماری ۶۰ هزار شغل دیگر از آمار دو ماه گذشته کم کرد و رشد دستمزدها نیز به‌شدت پایین‌تر از انتظارات بود.

خواندن کامل خبر
اخبار کم اثر
اخبار کم اثر

گزارش اشتغال آمریکا در سپتامبر؛ آزمون بزرگ فدرال رزرو و بازارهای مالی

بازارهای مالی آمریکا در آستانه انتشار یکی از مهم‌ترین داده‌های اقتصادی ماه سپتامبر قرار گرفته‌اند؛ گزارشی که می‌تواند تصویری تازه از وضعیت بازار کار این کشور ارائه کند و هم‌زمان انتظارات سرمایه‌گذاران درباره مسیر آینده نرخ بهره فدرال رزرو را تحت تأثیر قرار دهد. در یک نگاه انتظار می‌رود اقتصاد آمریکا در سپتامبر حدود ۹۰ هزار شغل ایجاد کرده باشد؛ در حالی که این رقم در اوت ۱۶۲ هزار نفر بود. نرخ بیکاری برای سومین ماه متوالی ۴.۱ درصد پیش‌بینی شده است. رشد سالانه دستمزدها احتمالاً به حدود ۳.۲ درصد رسیده و همچنان فشار شدیدی از سمت بازار کار بر تورم ایجاد نمی‌کند. گزارش اشتغال می‌تواند انتظارات بازار درباره افزایش بعدی نرخ بهره فدرال رزرو و مسیر دلار، اوراق خزانه و سهام آمریکا را تغییر دهد. بر اساس برآورد اقتصاددانان مورد استناد رویترز، انتظار می‌رود تعداد اشتغال غیرکشاورزی آمریکا در ماه سپتامبر حدود ۹۰ هزار نفر افزایش یافته باشد؛ رقمی که در مقایسه با رشد ۱۶۲ هزار نفری ماه اوت کاهش قابل توجهی را نشان می‌دهد. نرخ بیکاری نیز برای سومین ماه متوالی ۴.۱ درصد پیش‌بینی شده است. با این حال، اهمیت گزارش فقط به تعداد مشاغل جدید محدود نمی‌شود. رشد دستمزدها، نرخ مشارکت نیروی کار، اشتغال بخش خصوصی و بازنگری ارقام ماه‌های گذشته می‌توانند در تفسیر وضعیت واقعی بازار کار نقش تعیین‌کننده‌ای داشته باشند. بازار کار آمریکا در آستانه یک آزمون مهم گزارش اشتغال سپتامبر در شرایطی منتشر می‌شود که بازار کار آمریکا از یک سو همچنان نرخ بیکاری پایینی دارد و از سوی دیگر، سرعت ایجاد فرصت‌های شغلی نسبت به دوره‌های قدرتمندتر گذشته کاهش یافته است.   در ماه اوت، اشتغال غیرکشاورزی ۱۶۲ هزار نفر افزایش یافت؛ رقمی که بالاتر از انتظار بسیاری از اقتصاددانان بود. با این حال، بخشی از تحلیلگران معتقدند قدرت این رقم ممکن است تا حدی ناشی از عوامل فصلی باشد و در بازنگری‌های بعدی تعدیل شود. داده‌های رسمی اداره آمار کار آمریکا نیز نشان می‌دهد اشتغال ماه ژوئن و ژوئیه در مجموع ۵۵ هزار نفر نسبت به برآوردهای قبلی افزایش یافته بود. به همین دلیل، رقم سپتامبر می‌تواند برای تشخیص روند واقعی بازار کار اهمیت بیشتری داشته باشد. اگر رشد اشتغال به محدوده ۹۰ هزار نفر کاهش یابد، این موضوع لزوماً به معنای ورود اقتصاد آمریکا به مرحله ضعف شدید نیست؛ به‌ویژه اگر نرخ بیکاری ثابت بماند و اخراج کارکنان همچنان در سطوح پایین قرار داشته باشد. رویترز نیز با اشاره به پایین بودن تعداد اخراج‌ها، بازار کار آمریکا را همچنان نسبتاً باثبات توصیف کرده است؛ هرچند افزایش هزینه انرژی، تعرفه‌ها و نااطمینانی اقتصادی می‌تواند در ماه‌های آینده فشار بیشتری بر تصمیم‌های استخدامی شرکت‌ها وارد کند. مؤسسه اشتغال غیرکشاورزی نرخ بیکاری رشد دستمزد سالانه برآورد بازار ۸۸ هزار نفر ۴.۱٪ ۳.۱٪ Wells Fargo ۹۰ هزار نفر ۴.۱٪ ۳.۲٪ Bank of America ۶۰ هزار نفر ۴.۱٪؛ احتمال ۴.۲٪ — Credit Agricole ۹۰ هزار نفر ۴.۲٪ ۳.۱٪ گزارش قبلی؛ اوت ۲۰۲۶ ۱۶۲ هزار نفر ۴.۱٪ ۳.۱٪ منبع: BLS، Wells Fargo، Bank of America و Credit Agricole چرا رقم ۹۰ هزار شغل اهمیت دارد؟ اقتصاد آمریکا برای جذب نیروی کار جدید به ایجاد تعداد مشخصی شغل در هر ماه نیاز دارد. برآورد اقتصاددانان مورد استناد رویترز نشان می‌دهد این رقم در شرایط فعلی حدود ۵۰ تا ۸۰ هزار شغل در ماه است. بنابراین، ایجاد حدود ۹۰ هزار شغل همچنان می‌تواند با حفظ ثبات نسبی بازار کار سازگار باشد؛ به‌خصوص اگر نرخ مشارکت نیروی کار نیز کاهش شدیدی نداشته باشد. در همین حال، دامنه پیش‌بینی‌ها بسیار گسترده است. برآوردها برای رشد اشتغال سپتامبر از حدود ۳۵ هزار تا ۱۸۰ هزار شغل متغیر است. چنین فاصله‌ای نشان می‌دهد تحلیلگران درباره شدت واقعی تأثیر عوامل فصلی و شرایط اقتصادی بر استخدام شرکت‌ها اتفاق‌نظر ندارند. برخی مؤسسات حتی انتظار دارند رقم اشتغال پایین‌تر از اجماع باشد. برای مثال، برآورد بانک آمریکا رشد حدود ۶۰ هزار شغلی را مطرح کرده است، در حالی که برخی تحلیلگران دیگر کاهش اشتغال را بیشتر به عوامل فصلی نسبت می‌دهند تا ضعف بنیادی تقاضای نیروی کار. دستمزدها؛ شاید مهم‌تر از خود اشتغال یکی از مهم‌ترین بخش‌های گزارش سپتامبر، رشد دستمزدها خواهد بود. انتظار می‌رود متوسط دستمزد ساعتی نسبت به ماه قبل حدود ۰.۳ درصد افزایش یابد و رشد سالانه آن در محدوده ۳.۱ تا ۳.۲ درصد قرار گیرد. در ماه اوت نیز رشد سالانه دستمزدها ۳.۱ درصد بود. اهمیت این متغیر از آن جهت است که فدرال رزرو برای ارزیابی فشارهای تورمی، تنها به تعداد مشاغل جدید نگاه نمی‌کند. اگر بازار کار همچنان بتواند دستمزدها را با سرعت بالا افزایش دهد، فشار هزینه‌ای بیشتری ایجاد می‌شود و مسیر سیاست پولی می‌تواند سخت‌گیرانه‌تر باقی بماند. در مقابل، رشد دستمزد در محدوده فعلی می‌تواند نشان دهد که بازار کار، با وجود پایین بودن نرخ بیکاری، الزاماً منبع اصلی افزایش تورم نیست. به همین دلیل ممکن است واکنش بازار به یک گزارش اشتغال نسبتاً قوی، در صورت رشد محدود دستمزدها، با واکنش به گزارشی همراه با جهش هم‌زمان اشتغال و دستمزد متفاوت باشد. وضعیت اخراج‌ها همچنان متفاوت از استخدام است یکی از ویژگی‌های قابل توجه بازار کار آمریکا در ماه‌های اخیر، فاصله میان کاهش سرعت استخدام و پایین بودن اخراج‌ها است. داده‌های منتشرشده پیش از گزارش اشتغال نشان می‌دهد درخواست‌های اولیه دریافت مزایای بیکاری در هفته گذشته به حدود ۱۹۷ هزار مورد کاهش یافته که پایین‌ترین سطح از ماه ژوئیه محسوب می‌شود. همچنین تعداد اخراج‌های اعلام‌شده در سپتامبر کاهش داشته است. این وضعیت به الگویی شبیه بازار کار «استخدام پایین، اخراج پایین» منجر شده است. شرکت‌ها الزاماً به سرعت گذشته نیروی جدید استخدام نمی‌کنند، اما در عین حال تعداد زیادی از کارکنان فعلی را نیز تعدیل نمی‌کنند. داده‌های فرصت‌های شغلی نیز تصویری مشابه ارائه می‌دهد. فرصت‌های شغلی آمریکا در ماه اوت ۲۵۶ هزار مورد کاهش یافت و به ۷.۰۷۹ میلیون فرصت رسید، در حالی که تعداد اخراج‌ها همچنان پایین باقی ماند. این ترکیب می‌تواند به معنای بازاری باشد که در آن شرکت‌ها نسبت به آینده محتاط‌تر شده‌اند، اما هنوز با کاهش شدید تقاضا برای نیروی کار مواجه نشده‌اند. هوش مصنوعی همچنان به بازار کار شکل می‌دهد یکی از نکات قابل توجه در گزارش‌های پیش از انتشار، نقش سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های هوش مصنوعی است. ساخت مراکز داده و زیرساخت‌های مرتبط با هوش مصنوعی همچنان از عوامل حمایت‌کننده اشتغال در بخش ساخت‌وساز و تولید به شمار می‌رود. انتظار می‌رود اشتغال بخش تولید نیز برای چهارمین ماه متوالی رشد دو رقمی داشته باشد. داده‌های تولیدی سپتامبر نیز نشانه‌هایی از تداوم فعالیت این بخش ارائه کرده است. شاخص اشتغال تولید در گزارش مؤسسه مدیریت عرضه از ۵۱.۲ به ۵۲.۷ افزایش یافت و بخش تولید همچنان از سرمایه‌گذاری مرتبط با زیرساخت هوش مصنوعی حمایت می‌گیرد. در نتیجه، بازار کار آمریکا با یک تحول ساختاری نیز مواجه است؛ سرمایه‌گذاری سنگین در فناوری‌های جدید می‌تواند در برخی بخش‌ها فرصت شغلی ایجاد کند، در حالی که خودکارسازی و استفاده بیشتر از هوش مصنوعی ممکن است در بخش‌های دیگری فشار کاهشی بر اشتغال وارد کند. “ «به نظر می‌رسد اهمیت گزارش سپتامبر بیش از آنکه در یک عدد مشخص از اشتغال خلاصه شود، در کیفیت ترکیب داده‌ها قرار دارد. اگر رشد اشتغال کاهش یابد اما بیکاری ثابت بماند، اخراج‌ها پایین باشد و دستمزدها در محدوده ۳ درصد باقی بمانند، می‌توان آن را بیشتر نشانه تعدیل تدریجی بازار کار دانست تا یک چرخش ناگهانی در اقتصاد؛ اما اگر هم‌زمان اشتغال، مشارکت و دستمزدها تضعیف شوند، پیام این گزارش برای مسیر اقتصاد آمریکا متفاوت خواهد بود. از منظر بازار نیز باید به جای تمرکز هیجانی بر عدد اصلی NFP، ارتباط میان بازار کار، تورم و نرخ بهره را دنبال کرد؛ زیرا در شرایط فعلی، یک گزارش اشتغال به‌تنهایی مسیر بازار را تعیین نمی‌کند، بلکه نحوه قرار گرفتن آن در کنار داده‌های تورمی و انتظارات سیاست پولی است که اهمیت واقعی آن را مشخص خواهد کرد.» بابک شیری فدرال رزرو در برابر یک معادله پیچیده گزارش اشتغال سپتامبر در زمانی منتشر می‌شود که مسیر سیاست پولی فدرال رزرو برای ماه‌های آینده با عدم قطعیت همراه است. طبق داده‌های ارائه‌شده در گزارش‌های پیش از انتشار، فدرال رزرو در نشست سپتامبر نرخ بهره را ۲۵ واحد پایه افزایش داده و محدوده نرخ سیاستی را به ۳.۷۵ تا ۴ درصد رسانده است. این افزایش، نخستین افزایش نرخ بهره در سه سال گذشته عنوان شده است. در روزهای گذشته اما احتمال افزایش دوباره نرخ بهره در نشست اکتبر کاهش یافته است. رویترز گزارش داده که احتمال ضمنی افزایش نرخ بهره در نشست ۲۷ و ۲۸ اکتبر از حدود ۶۹ درصد در هفته قبل به حدود ۲۸ درصد رسیده بود. داده‌های تورمی ضعیف‌تر از انتظار نیز در این تغییر نقش داشته‌اند. بنابراین، گزارش اشتغال می‌تواند یکی از عوامل مهم در تعیین جهت بعدی انتظارات بازار باشد. واکنش احتمالی بازارها به گزارش اشتغال اگر رشد اشتغال به شکل محسوسی بالاتر از انتظار باشد و هم‌زمان رشد دستمزدها نیز افزایش پیدا کند، بازار ممکن است احتمال تداوم سیاست پولی سخت‌گیرانه را بیشتر در قیمت‌ها لحاظ کند. چنین شرایطی معمولاً می‌تواند از بازده اوراق خزانه و دلار حمایت کند و برای دارایی‌های حساس به نرخ بهره فشار ایجاد کند. در مقابل، گزارش بسیار ضعیف می‌تواند انتظارات برای افزایش بیشتر نرخ بهره را کاهش دهد و از طریق افت بازده اوراق، فشار بر دارایی‌های مالی را تغییر دهد. با این حال، اگر کاهش اشتغال به اندازه‌ای شدید باشد که نگرانی درباره رشد اقتصادی را افزایش دهد، واکنش بازار سهام لزوماً یک‌جهت نخواهد بود. این نکته اهمیت زیادی دارد. داده ضعیف اقتصادی همیشه به معنای خبر خوب برای بازار سهام نیست. اگر بازار آن را نشانه کاهش تورم و احتمال کاهش فشار پولی بداند، ممکن است واکنش مثبتی شکل بگیرد؛ اما اگر همین داده‌ها نگرانی درباره رکود و کاهش سود شرکت‌ها را افزایش دهد، اثر آن می‌تواند متفاوت باشد. به همین دلیل، بازارها احتمالاً هم‌زمان چهار متغیر را دنبال خواهند کرد: تعداد مشاغل جدید، نرخ بیکاری، رشد دستمزدها و بازنگری آمار ماه‌های گذشته. جمع‌بندی گزارش اشتغال سپتامبر آمریکا در شرایطی منتشر می‌شود که بازار کار این کشور نه نشانه‌های یک ضعف شدید را نشان می‌دهد و نه همان قدرت دوره‌های پررونق گذشته را دارد. انتظار می‌رود تعداد مشاغل غیرکشاورزی حدود ۹۰ هزار نفر افزایش یابد و نرخ بیکاری در ۴.۱ درصد باقی بماند؛ در حالی که رشد سالانه دستمزدها احتمالاً در محدوده ۳.۲ درصد قرار می‌گیرد. اهمیت گزارش برای بازارهای مالی نیز از همین ترکیب ناشی می‌شود. کاهش سرعت استخدام در کنار نرخ بیکاری ثابت و رشد کنترل‌شده دستمزدها می‌تواند تصویری از بازاری ارائه دهد که در حال تعدیل است، اما هنوز وارد مرحله ضعف گسترده نشده است. در مقابل، یک شگفتی قابل توجه در هر یک از دو جهت می‌تواند انتظارات مربوط به سیاست پولی را تغییر دهد. در شرایطی که بازار اوراق خزانه، دلار و سهام آمریکا نسبت به تغییرات نرخ بهره حساس شده‌اند، گزارش اشتغال سپتامبر می‌تواند به یکی از مهم‌ترین محرک‌های کوتاه‌مدت بازار تبدیل شود. در ترجمه برخی نقاط این گزارش از هوش مصنوعی کمک گرفته شده است.

خواندن کامل خبر
تحلیل کم اثر
تحلیل کم اثر

چرا دلار هنوز قدرتمند است؟ کاهش احتمال افزایش نرخ بهره اکتبر و بحران اوراق فرانسه چه می‌گویند؟

در یک نگاه فروش شدید اوراق دولتی فرانسه، روایت ادامه افزایش نرخ بهره در اروپا را به چالش کشیده و فشار بیشتری بر بانک مرکزی اروپا وارد کرده است. احتمال افزایش نرخ بهره فدرال رزرو در اکتبر از ۷۰ درصد به ۲۸ درصد کاهش یافته، اما مقاومت اقتصاد آمریکا و قیمت‌های بالای انرژی همچنان از دلار حمایت می‌کند. شکست حمایت EURUSD، ریسک حرکت این جفت‌ارز به محدوده 1.1100 تا 1.1120 و در سناریوی تشدید فشار بر بازار بدهی اروپا، حتی 1.10 را افزایش داده است. بازارهای مالی در معاملات دیروز با یک چرخش مهم روبه‌رو شدند؛ فروش شدید اوراق دولتی فرانسه باعث شد معامله‌گران در مورد ادامه افزایش نرخ بهره توسط بانک‌های مرکزی محتاط‌تر شوند. این تغییر روایت در حالی رخ داد که نرخ‌های بهره کوتاه‌مدت آمریکا نیز برای نخستین بار از اواخر ماه اوت افت قابل توجهی داشت. در همین حال، بازار احتمال افزایش نرخ بهره فدرال رزرو در ماه اکتبر را از 70 درصد یک هفته قبل به 28 درصد کاهش داده است. با این حال، دلار همچنان قدرتمند مانده و شاخص DXY پس از عبور از سقف 101.80، در مسیر احتمالی محدوده 102.85 قرار گرفته است. در این بررسی، با یوتوتایمز همراه باشید تا ببینیم چرا فروش اوراق فرانسه به یک نقطه عطف برای بازار فارکس تبدیل شده و این اتفاق چه معنایی برای مسیر دلار و یورو دارد. این گزارش یوتوتایمز بر پایه تحلیل منتشرشده در وب‌سایت ING تهیه و برای مخاطبان فارسی‌زبان ترجمه و بازنویسی شده است. فروش اوراق فرانسه چرا به نقطه عطف بازار تبدیل شد؟ اتفاق مهم معاملات دیروز فقط افت قیمت اوراق دولتی فرانسه نبود. اهمیت اصلی این حرکت در آن است که بازار را مجبور کرده درباره ادامه چرخه افزایش نرخ بهره بانک‌های مرکزی دوباره فکر کند. تا پیش از این، بخش مهمی از روایت بازار بر این اساس شکل گرفته بود که بانک‌های مرکزی برای مهار تورم همچنان باید نرخ‌های بهره را بالاتر ببرند. اما تشدید فشار در بازار اوراق اروپا این پرسش را ایجاد کرده که آیا ادامه افزایش نرخ‌ها می‌تواند هزینه‌های مالی را بیش از حد بالا ببرد و خود به یک خطای سیاستی تبدیل شود یا خیر. این موضوع برای بانک مرکزی اروپا اهمیت بیشتری دارد، زیرا فشار در بازار اوراق دولتی فرانسه مستقیماً به توانایی ECB برای ادامه سیاست انقباضی مربوط می‌شود. اگر بازار به این نتیجه برسد که ECB نمی‌تواند بدون ایجاد فشار بیشتر بر بازار اوراق، نرخ‌ها را افزایش دهد، اختلاف مسیر سیاست پولی اروپا و آمریکا می‌تواند بار دیگر به زیان یورو تمام شود. احتمال افزایش نرخ بهره فدرال رزرو در اکتبر سقوط کرد بازار نرخ بهره آمریکا نیز دیروز نشانه‌هایی از تغییر انتظارات نشان داد. اظهارات فیلیپ جفرسون، نایب‌رئیس فدرال رزرو، در کنار اظهارات جان ویلیامز در اوایل هفته، این پیام را تقویت کرد که فدرال رزرو برای افزایش‌های متوالی نرخ بهره عجله‌ای ندارد. در نتیجه، قیمت‌گذاری بازار برای افزایش نرخ بهره در نشست اکتبر از 70 درصد یک هفته قبل به 28 درصد کاهش یافته است. به نظر می‌رسد بازار اکنون بیشتر به سمت این سناریو حرکت کرده که افزایش بعدی نرخ بهره فدرال رزرو در ماه دسامبر انجام شود. اما گزارش اشتغال سپتامبر می‌تواند این معادله را تغییر دهد. NFP امروز؛ داده‌ای که می‌تواند مسیر دلار را تغییر دهد بازار امروز منتظر گزارش اشتغال غیرکشاورزی آمریکا است. انتظار می‌رود اقتصاد آمریکا در ماه سپتامبر حدود 85 تا 90 هزار شغل ایجاد کرده باشد و نرخ بیکاری در 4.1 درصد باقی بماند. همچنین پیش‌بینی می‌شود رشد متوسط دستمزدها حدود 3.1 درصد سالانه باشد. ING معتقد است با توجه به رشد بسیار پایین نیروی کار آمریکا، حتی یک رقم اشتغال ضعیف‌تر از انتظار لزوماً فشار زیادی بر نرخ‌های بهره یا دلار وارد نخواهد کرد. از سوی دیگر، اگر داده اشتغال همچنان نشانه‌ای از مقاومت بازار کار آمریکا ارائه دهد، می‌تواند به حفظ انتظارات مربوط به افزایش نرخ بهره در ماه‌های آینده کمک کند. به همین دلیل، واکنش دلار به NFP تنها به رقم اصلی اشتغال محدود نخواهد شد و نرخ بیکاری و دستمزدها نیز برای بازار اهمیت زیادی خواهند داشت. ✔️ بیشتر بخوانید: دلار به بالاترین سطح از مه ۲۰۲۵ رسید؛ بازارها در انتظار گزارش اشتغال آمریکا دلار پس از عبور از 101.80 به کجا می‌رود؟ شاخص DXY دیروز برای نخستین بار در سال جاری بالاتر از 101.80 قرار گرفت. از نگاه ING، مقاومت اقتصاد آمریکا، قیمت‌های بالای انرژی و انتظارات همچنان نسبتاً انقباضی برای سیاست فدرال رزرو می‌توانند به دلار اجازه دهند بخش عمده رشد اخیر خود را حفظ کند. در صورت ادامه این شرایط، ING محدوده 102.85 را به‌عنوان سطحی که DXY می‌تواند به سمت آن حرکت کند، مطرح کرده است. بنابراین، حتی کاهش احتمال افزایش نرخ بهره در اکتبر هنوز به معنی پایان روند حمایت از دلار نیست؛ زیرا بازار ممکن است صرفاً زمان‌بندی افزایش بعدی نرخ بهره را از اکتبر به دسامبر منتقل کرده باشد. چرا یورو بیشتر از دلار تحت فشار قرار گرفته است؟ در سمت مقابل، EURUSD دیروز با قدرت حمایت‌های قبلی خود را شکست و به کف جدید سالانه رسید. عامل اصلی این حرکت، افزایش فشار در بازار اوراق فرانسه است. نبود چشم‌انداز روشن برای اصلاح سریع وضعیت مالی فرانسه باعث شده سرمایه‌گذاران نسبت به ادامه فشار فروش در بازار بدهی این کشور نگران باشند. مشکل برای ECB این است که همزمان با افزایش فشار بر بازار اوراق، ادامه افزایش نرخ بهره می‌تواند شرایط مالی را سخت‌تر کند. از طرف دیگر، اگر بانک مرکزی اروپا برای جلوگیری از تشدید بحران اوراق، سرعت افزایش نرخ بهره را کاهش دهد یا متوقف کند، اختلاف نرخ بهره میان اروپا و آمریکا می‌تواند به نفع دلار تغییر کند. همین مسئله باعث شده ING مسیرهای مختلفی را بررسی کند که در بیشتر آنها ریسک نزولی برای EURUSD افزایش می‌یابد. خطر سرایت بحران اوراق فرانسه به ایتالیا و اسپانیا یکی از نگرانی‌های اصلی بازار، محدود شدن فشار فروش به فرانسه نیست. اگر افزایش بازدهی اوراق فرانسه به بازارهای بدهی سایر کشورهای منطقه یورو، به‌ویژه ایتالیا و اسپانیا، سرایت کند، فشار بیشتری بر بانک مرکزی اروپا وارد خواهد شد. در چنین شرایطی، ECB ممکن است با یک دوگانگی دشوار مواجه شود: از یک طرف تورم همچنان نیازمند سیاست پولی محدودکننده است و از طرف دیگر افزایش نرخ بهره می‌تواند فشار موجود در بازار بدهی را تشدید کند. ING در همین زمینه به احتمال استفاده از ابزار حفاظت از انتقال سیاست پولی یا TPI اشاره کرده است؛ ابزاری که در صورت تشدید بی‌نظمی در بازار بدهی می‌تواند برای حمایت از انتقال سیاست پولی مورد استفاده قرار گیرد. از دید ING، چنین سناریویی نیز برای یورو می‌تواند منفی باشد. EURUSD در مسیر 1.11 یا حتی 1.10؟ پس از شکست حمایت تکنیکال در معاملات دیروز، ING چشم‌انداز کوتاه‌مدت EURUSD را نزولی‌تر ارزیابی کرده است. محدوده 1.1100 تا 1.1120 اکنون در کانون توجه قرار گرفته و در صورت ادامه فشار فروش اوراق فرانسه، افزایش ریسک مالی در منطقه یورو و باقی ماندن مقاومت اقتصاد آمریکا، حتی محدوده 1.10 نیز مطرح شده است. ING همچنین به تحلیلی اشاره می‌کند که بر اساس آن، در صورت ادامه فشار بازار اوراق، امکان اضافه شدن حدود 2 درصد پریمیوم ریسک به یورو وجود دارد. البته این سطوح سناریوهای مشروط هستند و به معنای هدف قطعی قیمت EURUSD نیستند. فرانک سوئیس هم از فشار بر یورو سود برد یکی دیگر از واکنش‌های قابل توجه بازار، تقویت شدید فرانک سوئیس بود. فروش اوراق فرانسه، افزایش نوسان بازار و کاهش نرخ‌های بهره باعث شد تقاضا برای فرانک افزایش پیدا کند. اگر کاهش انتظارات برای نرخ‌های بهره ECB به روایت غالب بازار تبدیل شود، EURCHF نیز می‌تواند به سمت محدوده 0.9250 حرکت کند. در این میان، فرانک سوئیس همچنان یکی از ارزهایی است که بازار در زمان افزایش ریسک‌های مالی و سیاسی منطقه یورو به آن توجه می‌کند. ✔️ بیشتر بخوانید: نفت، تورم و سیاست‌گذاری؛ سه محرک احتمالی بازار اوراق از نگاه UBS نقطه عطف بازار فارکس چه معنایی برای دلار و یورو دارد؟ اتفاقات اخیر نشان می‌دهد بازار ارز دیگر فقط به این سؤال پاسخ نمی‌دهد که «کدام بانک مرکزی نرخ بهره بیشتری افزایش می‌دهد؟». اکنون توانایی بانک‌های مرکزی برای ادامه افزایش نرخ بهره بدون ایجاد فشار شدید در بازار اوراق نیز به یک متغیر مهم تبدیل شده است. فروش اوراق فرانسه این مسئله را برای ECB برجسته‌تر کرده، در حالی که فدرال رزرو هنوز از وضعیت مقاوم اقتصاد آمریکا و بازار کار برخوردار است. به همین دلیل، حتی با کاهش احتمال افزایش نرخ بهره فدرال رزرو در اکتبر، دلار همچنان می‌تواند حمایت شود؛ در مقابل، یورو در صورت ادامه فشار بر بازار بدهی اروپا با ریسک بیشتری مواجه خواهد بود. در کوتاه‌مدت، گزارش اشتغال آمریکا و واکنش بازار اوراق فرانسه دو متغیر مهم برای مسیر بعدی EURUSD خواهند بود.

خواندن کامل خبر
تحلیل فارکس کم اثر
تحلیل فارکس کم اثر

دلار به سقف سالانه رسید؛ ING درباره افت بیشتر یورو هشدار داد

در یک نگاه شاخص دلار DXY در نزدیکی سقف سالانه 101.80 قرار گرفته و داده‌های اقتصادی آمریکا همچنان از انتظارات برای سیاست انقباضی فدرال رزرو حمایت می‌کنند. فشار بر بازار بدهی فرانسه و افزایش فاصله بازدهی اوراق فرانسه و آلمان به 127 نقطه پایه، ریسک تازه‌ای برای یورو ایجاد کرده است. در صورت تداوم داده‌های قوی آمریکا و تشدید فشار بر اوراق فرانسه، ING احتمال افت EURUSD به محدوده 1.11 تا 1.12 را مطرح کرده است. دلار آمریکا در آغاز ماه اکتبر همچنان قدرتمند ظاهر شده و شاخص DXY در نزدیکی سقف سالانه 101.80 قرار گرفته است. نکته مهم اینجاست که حتی انتشار تورم PCE ضعیف‌تر از انتظار آمریکا نیز نتوانست انتظارات بازار برای ادامه سیاست انقباضی فدرال رزرو را به شکل پایدار کاهش دهد. در مقابل، یورو همزمان با افزایش فشار بر بازار بدهی فرانسه و گسترش فاصله بازدهی اوراق فرانسه و آلمان، تحت فشار قرار گرفته و EURUSD بار دیگر به محدوده کف‌های سالانه نزدیک شده است. این گزارش یوتوتایمز بر پایه تحلیل منتشرشده در وب‌سایت ING تهیه و برای مخاطبان فارسی‌زبان ترجمه و بازنویسی شده است. دلار در آغاز اکتبر چرا این‌قدر قدرتمند شده است؟ شاخص دلار DXY در حال آزمایش سقف سالانه 101.80 است. به گفته ING، در شرایط فعلی نگرانی‌های مربوط به کاهش ارزش دلار در حاشیه قرار گرفته و تمرکز بازار بیشتر به عملکرد چرخه اقتصادی آمریکا و مسیر نرخ بهره فدرال رزرو منتقل شده است. اقتصاد آمریکا همچنان نشانه‌هایی از مقاومت نشان می‌دهد و همین موضوع باعث شده معامله‌گران احتمال دهند فدرال رزرو برای رساندن سیاست پولی به محدوده انقباضی، به افزایش نرخ بهره دیگری نیاز داشته باشد. نکته قابل توجه این است که داده‌های تورم PCE ماه اوت نتوانست این انتظارات را به شکل محسوسی تغییر دهد. اگرچه تورم ضعیف‌تر از انتظار منتشر شد، نرخ‌های بهره کوتاه‌مدت آمریکا تنها برای مدت کوتاهی کاهش یافتند و سپس افت خود را جبران کردند. در همین حال، وضعیت مخارج مصرف‌کنندگان همچنان مناسب است و گزارش ADP نیز نشانه‌هایی از بهبود دوباره رشد اشتغال ارائه کرده است. بنابراین اکنون گزارش NFP ماه سپتامبر که فردا منتشر می‌شود، اهمیت ویژه‌ای برای بازار دلار دارد. ISM و NFP؛ دو داده مهم برای مسیر بعدی دلار امروز معامله‌گران علاوه بر مدعیان اولیه بیمه بیکاری، به شاخص ISM تولید آمریکا توجه خواهند کرد. انتظار می‌رود شاخص اصلی ISM در محدوده 55 قرار گیرد؛ سطحی که می‌تواند نشانه ادامه فعالیت مناسب بخش تولید باشد. همچنین بازار قیمت‌های پرداختی، سفارش‌های جدید و مؤلفه اشتغال این شاخص را بررسی خواهد کرد. یکی از موضوعات مورد توجه ING، اثرگذاری رونق سرمایه‌گذاری در حوزه هوش مصنوعی بر بخش‌های گسترده‌تر اقتصاد آمریکاست. اگر این روند در داده‌های فعالیت اقتصادی و اشتغال نیز منعکس شود، می‌تواند به حفظ انتظارات انقباضی بازار کمک کند. از سوی دیگر، چند مقام فدرال رزرو نیز امروز سخنرانی خواهند داشت. نیل کاشکاری و کریس والر از اعضای رأی‌دهنده فدرال رزرو در برنامه امروز هستند. اگر والر از بحث داده‌های اقتصادی فراتر برود و درباره سیاست پولی اظهارنظر کند، سخنان او می‌تواند برای بازار اهمیت بیشتری پیدا کند. دلار در اکتبر همچنان حمایت می‌شود؟ ING با توجه به وضعیت فعلی داده‌های آمریکا، انتظار دارد دلار در ماه اکتبر همچنان از حمایت برخوردار باشد؛ مگر اینکه تحول مهمی در مذاکرات آمریکا و ایران ایجاد شود. از نظر فصلی نیز عملکرد دلار در ماه اکتبر قابل توجه بوده است. شاخص DXY در هفت مورد از ۱۰ اکتبر گذشته افزایش یافته است. برای امروز، ING محدوده 101.50 تا 101.80 را برای DXY در نظر گرفته است. با این حال، اگر داده‌های اشتغال آمریکا در روز جمعه بهتر از انتظار باشند، یا فشار فروش در بازار اوراق دولتی اروپا تشدید شود، امکان حرکت DXY به بالاتر از سقف اخیر نیز مطرح می‌شود. ✔️ بیشتر بخوانید: موسسه فرانکلین تمپلتون اوراق آلمان و اسپانیا را به فرانسه و ایتالیا ترجیح می‌دهد پوند از مسیر اروپا حمایت می‌گیرد؟ در بازار پوند، EURGBP طی روزهای اخیر کاهش محسوسی داشته است. این حرکت می‌تواند نشانه‌ای از افزایش ضعف مستقل یورو در برابر پوند باشد. در همین حال، بحث روابط آینده بریتانیا و اتحادیه اروپا دوباره به بازار فارکس راه پیدا کرده است. اندی برنهام، نخست‌وزیر بریتانیا، در سخنرانی اخیر خود خواستار بررسی روابط نزدیک‌تر با اتحادیه اروپا شده است. رویترز گزارش داده که او به دنبال ایجاد اجماع درباره رابطه بلندمدت بریتانیا با اتحادیه اروپا است، در حالی که فعلاً پیشنهاد رسمی برای بازگشت کامل بریتانیا به اتحادیه اروپا، بازار واحد یا اتحادیه گمرکی مطرح نکرده است. برای بازار فارکس، مسیر روابط لندن و بروکسل می‌تواند از این جهت اهمیت داشته باشد که هرگونه کاهش اصطکاک اقتصادی و تجاری میان دو طرف، در بلندمدت می‌تواند در ارزیابی سرمایه‌گذاران از پوند اثرگذار باشد. با این حال، هنوز تا مشخص شدن مسیر سیاسی و اقتصادی این روابط فاصله زیادی وجود دارد و نشست احتمالی بریتانیا و اتحادیه اروپا در ماه نوامبر می‌تواند یکی از رویدادهای مورد توجه بازار باشد. بحران اوراق فرانسه؛ تهدید تازه برای یورو در سمت یورو، فشار اصلی اکنون فقط از اختلاف نرخ بهره آمریکا و اروپا نمی‌آید. فاصله بازدهی اوراق دولتی فرانسه و آلمان، که به 127 نقطه پایه رسیده، یکی از متغیرهای مهم بازار است. افزایش این فاصله به معنای آن است که سرمایه‌گذاران برای نگهداری اوراق فرانسه در مقایسه با اوراق آلمان، بازدهی بیشتری مطالبه می‌کنند. اگر این فاصله همچنان افزایش یابد، بخشی از آن می‌تواند به افزایش ریسک سیاسی و مالی در قیمت یورو منتقل شود و همزمان فضای بانک مرکزی اروپا برای ادامه سیاست انقباضی را محدود کند. دولت فرانسه اکنون برنامه‌ای برای صرفه‌جویی 54 میلیارد یورویی و رساندن کسری بودجه به 5 درصد تولید ناخالص داخلی در سال آینده ارائه کرده است. واکنش بازار اوراق به این برنامه در تعیین مسیر بعدی OAT-Bund اهمیت زیادی خواهد داشت. آیا EURUSD می‌تواند به 1.11 برسد؟ EURUSD اکنون در نزدیکی کف سالانه قرار گرفته است. از نگاه ING، افت اخیر این جفت‌ارز عمدتاً ناشی از بازنگری صعودی انتظارات مربوط به نرخ بهره فدرال رزرو بوده و هنوز نمی‌توان تمام حرکت را به ضعف مستقل یورو نسبت داد. با این حال، اگر دو عامل همزمان ادامه پیدا کنند، فشار بر EURUSD می‌تواند افزایش یابد: اول، داده‌های اقتصادی آمریکا باید همچنان قدرتمند باقی بمانند تا انتظارات برای سیاست انقباضی فدرال رزرو حفظ شود. دوم، فاصله بازدهی اوراق فرانسه و آلمان باید بیشتر شود تا ریسک مالی و سیاسی بیشتری وارد قیمت یورو شود. در چنین شرایطی، محدوده 1.1300 تا 1.1320 ممکن است نتواند برای مدت طولانی نقش حمایت را حفظ کند. ING در سناریوی تشدید فشار بر بازار بدهی فرانسه و تداوم داده‌های قوی آمریکا، محدوده 1.11 تا 1.12 را به‌عنوان منطقه‌ای که EURUSD ممکن است به سمت آن حرکت کند، مطرح کرده است. بنابراین، در کوتاه‌مدت دو بازار بیش از همه مسیر ارزها را تعیین می‌کنند: بازار اوراق آمریکا و بازار بدهی فرانسه. اگر بازدهی اوراق آمریکا بالا بماند و همزمان فشار فروش اوراق فرانسه تشدید شود، اختلاف نرخ و ریسک می‌تواند همچنان به نفع دلار عمل کند.

خواندن کامل خبر
تحلیل فارکس کم اثر
تحلیل فارکس کم اثر

گزارش اشتغال آمریکا و یک سؤال مهم؛ آیا بازدهی ۵ درصدی اوراق کافی است؟

در یک نگاه گزارش اشتغال آمریکا: مهم‌ترین محرک کلان بازارها در این هفته، گزارش اشتغال روز جمعه خواهد بود. ریسک بازده اوراق: اشتغال و دستمزدهای قوی می‌تواند فشار صعودی بیشتری بر بازدهی اوراق خزانه وارد کند؛ بازدهی اوراق ۱۰ساله پیش‌تر از ۵ درصد عبور کرده است. سناریوی اشتغال ضعیف: کاهش قدرت بازار کار می‌تواند باعث افت بازدهی اوراق و حمایت از سهام فناوری شود، اما همزمان نگرانی‌ها درباره اثرگذاری هزینه‌های بالای استقراض بر اقتصاد واقعی را افزایش می‌دهد. با وجود اینکه هفته تازه آغاز شده، به نظر می‌رسد بازارهای مالی از همین حالا با مجموعه‌ای از عوامل مهم برای هضم و ارزیابی مواجه هستند. تنش‌های ژئوپلیتیکی همچنان در وضعیت نامشخصی قرار دارند، قیمت نفت افزایش یافته، بازده اوراق قرضه جهش کرده و بار دیگر سهام و طلا تحت فشار قرار گرفته‌اند. از سوی دیگر، با نزدیک شدن به پایان ماه و پایان فصل، انتظار می‌رود نوسانات بازار نیز افزایش پیدا کند. با این حال، در میان محرک‌های کلان اقتصادی این هفته، مهم‌ترین رویداد احتمالاً گزارش اشتغال (NFP) آمریکا خواهد بود که روز جمعه منتشر می‌شود. نگرانی اصلی بازارها در شرایط فعلی این نیست که وضعیت اشتغال آمریکا ناگهان تضعیف شده باشد؛ بلکه تقریباً برعکس است. فعالیت اقتصادی آمریکا با وجود نرخ‌های بهره بالاتر، همچنان به شکل غیرمنتظره‌ای قدرتمند باقی مانده و نادیده گرفتن این تاب‌آوری برای بازار اوراق قرضه روزبه‌روز دشوارتر می‌شود. شاخص اولیه ترکیبی PMI آمریکا در ماه سپتامبر به ۵۸.۴ رسید که بالاترین سطح آن در بیش از پنج سال گذشته محسوب می‌شود. جزئیات این گزارش نیز نشان می‌دهد که هم رشد اشتغال و هم فشارهای قیمتی با سرعت بالایی در حال افزایش هستند. این شرایط می‌تواند نحوه نگاه معامله‌گران به گزارش اشتغال پیش‌رو را تا حدودی تغییر دهد. به‌طور معمول، اشتغال قدرتمند خبر خوبی برای اقتصاد محسوب می‌شود. افزایش تعداد مشاغل به معنای درآمد بیشتر برای خانوار است که می‌تواند از مصرف حمایت کرده و شرایط اقتصادی مطلوب‌تری را برای شرکت‌ها ایجاد کند. ✔️ بیشتر بخوانید: دلار بعد از جهش اخیر خسته شده است؟ این هفته بازار منتظر داده‌های آمریکا است با این حال، شرایط فعلی چندان معمول نیست. فدرال رزرو اخیراً نرخ بهره را ۲۵ نقطه پایه افزایش داده و آن را به محدوده ۳.۷۵ تا ۴ درصد رسانده است؛ اقدامی که نخستین افزایش نرخ بهره این بانک در بیش از سه سال گذشته بود. سیاست‌گذاران همچنین سیگنال داده‌اند که برای مهار تورم ممکن است به ادامه سیاست‌های پولی انقباضی نیاز باشد. همزمان، بازدهی اوراق خزانه‌داری ۱۰ساله آمریکا نیز در ماه جاری از سطح روانی مهم ۵ درصد عبور کرده است. در چنین شرایطی، انتشار یک گزارش اشتغال قدرتمند دیگر می‌تواند به‌سرعت بازار را وارد همان الگوی آشنای «خبر خوب، خبر بد است» کند. اهمیت این موضوع زمانی بیشتر می‌شود که بازده اوراق خزانه‌داری در حال نزدیک شدن سریع به سطح ۵.۲۰ درصد باشد. در بررسی گزارش اشتغال، تنها رشد تعداد مشاغل اهمیت ندارد. نرخ بیکاری و شاید مهم‌تر از آن، رشد دستمزدها نیز باید با دقت مورد توجه قرار گیرد. افزایش قدرتمند اشتغال در کنار شتاب گرفتن رشد دستمزدها می‌تواند این دیدگاه را تقویت کند که فشارهای تورمی داخلی همچنان بیش از حد پایدار هستند و فدرال رزرو نمی‌تواند به‌سادگی از ادامه مقابله با تورم صرف‌نظر کند. در چنین شرایطی، فشار صعودی بر بازده اوراق خزانه‌داری می‌تواند ادامه پیدا کند، سهام فناوری که به نرخ بهره حساس هستند تحت فشار بیشتری قرار بگیرند و دلار نیز از یک عامل حمایتی دیگر برخوردار شود. اما در سوی دیگر، انتشار یک گزارش اشتغال ضعیف‌تر، پرسش‌های مهم‌تری را برای بازار ایجاد خواهد کرد. آیا کاهش بازده اوراق خزانه می‌تواند به بازار اوراق فرصت تنفس بدهد؟ آیا با کاهش نرخ‌های تنزیل، سهام فناوری صعود خواهد کرد؟ یا اینکه بازارهای گسترده‌تر نگران خواهند شد که هزینه‌های بالاتر استقراض سرانجام در حال اثرگذاری بر اقتصاد واقعی هستند؟ پاسخ به این پرسش نهایی می‌تواند در تعیین این موضوع نقش مهمی داشته باشد که داده‌های اقتصادی پیش‌رو در آمریکا چگونه به شکل‌گیری رژیم جدید بازار کمک خواهند کرد. در هفته‌های اخیر، تمرکز عمده بازار بر ریسک‌های تورمی سمت عرضه، به‌ویژه در بازار نفت، قرار داشته است. اما اکنون داده‌های بازار کار بار دیگر توجه سرمایه‌گذاران را به سمت تقاضای داخلی معطوف می‌کند. اگر تورم انرژی همزمان با افزایش اشتغال و دستمزدها در سطح بالایی باقی بماند و شرایط تقاضا نیز همچنان قدرتمند باشد، فدرال رزرو با چالش بسیار بزرگ‌تری مواجه خواهد شد. در چنین شرایطی، پرسشی که بازار اوراق قرضه ممکن است از این پس بیش از پیش مطرح کند این است که آیا بازده ۵ درصدی اوراق خزانه آمریکا واقعاً برای ایجاد محدودیت کافی در اقتصاد است یا خیر؟ ✔️ بیشتر بخوانید: بانک UBS: بازارها احتمال افزایش نرخ بهره فدرال رزرو را بیش از حد برآورد کرده‌اند

خواندن کامل خبر
تحلیل کم اثر
تحلیل کم اثر

هفته پیش‌رو بازارهای جهانی؛ اشتغال آمریکا، تورم اروپا و مایکرون در کانون توجه بورس‌ها

بازارهای سهام جهان در حالی وارد آخرین روزهای سه‌ماهه سوم سال ۲۰۲۶ می‌شوند که هم‌زمان چند نیروی متضاد در حال تعیین مسیر معاملات هستند. از یک سو، رونق سرمایه‌گذاری در هوش مصنوعی و عملکرد قدرتمند شرکت‌های فناوری همچنان از شاخص‌های اصلی سهام آمریکا حمایت می‌کند و شاخص نزدک در هفته گذشته توانست در مقطعی به رکورد تاریخی جدید برسد؛ از سوی دیگر، افزایش شدید بازده اوراق خزانه‌داری آمریکا و احتمال تداوم سیاست پولی انقباضی، فضای متفاوتی را برای سهام ایجاد کرده است. در یک نگاه اشتغال و تورم آمریکا مهم‌ترین محرک وال‌استریت در هفته پیش رو خواهند بود. بازده اوراق خزانه‌داری بالای ۵ درصد فشار مهمی بر ارزش‌گذاری سهام ایجاد کرده است. تورم منطقه یورو و بازده اوراق آلمان مسیر معاملات سهام اروپا را تحت تأثیر قرار می‌دهد. مایکرون، داده‌های چین و صنعت تراشه آسیا آزمون مهمی برای تداوم رونق سهام مرتبط با هوش مصنوعی خواهند بود. در آمریکا، گزارش اشتغال ماه سپتامبر و شاخص هزینه‌های مصرف شخصی یا PCE مهم‌ترین داده‌های هفته آینده خواهند بود. طبق نظرسنجی رویترز، اقتصاددانان انتظار دارند در ماه سپتامبر حدود ۱۰۰ هزار شغل به اقتصاد آمریکا اضافه شده باشد و نرخ بیکاری در محدوده ۴.۲ درصد قرار گیرد. در همین حال، شاخص تورمی مورد توجه فدرال رزرو می‌تواند مشخص کند که فشارهای قیمتی تا چه اندازه با هدف ۲ درصدی بانک مرکزی فاصله دارند. در اروپا نیز بازارها با ترکیبی از تورم بالاتر، رشد اقتصادی شکننده و افزایش هزینه انرژی مواجه‌اند. بازده اوراق قرضه آلمان به بالاترین سطح خود از سال ۲۰۰۹ رسیده و سرمایه‌گذاران منتظر داده‌های تورمی آلمان، فرانسه، اسپانیا، ایتالیا و در نهایت تورم منطقه یورو هستند. در آسیا نیز داده‌های تولیدی چین، شاخص‌های اقتصادی ژاپن و ادامه تقاضای جهانی برای تراشه‌های مرتبط با هوش مصنوعی می‌توانند مسیر سهام منطقه را تحت تأثیر قرار دهند. فهرست مهم‌ترین رویدادهای اقتصادی و بورسی هفته دوشنبه ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۶ | مهم‌ترین گزارش‌های سهام دوشنبه ۲۸ سپتامبر | مهم‌ترین رویدادهای اقتصادی سه‌شنبه ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۶ | مهم‌ترین گزارش‌های سهام سه‌شنبه ۲۹ سپتامبر | مهم‌ترین رویدادهای اقتصادی چهارشنبه ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶ | مهم‌ترین گزارش‌های سهام چهارشنبه ۳۰ سپتامبر | مهم‌ترین رویدادهای اقتصادی پنجشنبه ۱ اکتبر ۲۰۲۶ | مهم‌ترین گزارش‌های سهام پنجشنبه ۱ اکتبر | مهم‌ترین رویدادهای اقتصادی جمعه ۲ اکتبر ۲۰۲۶ | مهم‌ترین رویدادهای اقتصادی وال‌استریت؛ آزمون بزرگ بازار در برابر نرخ بهره اوراق خزانه‌داری؛ رقیب جدی سهام گزارش اشتغال آمریکا؛ مهم‌ترین داده هفته تورم PCE؛ داده دوم تعیین‌کننده هوش مصنوعی؛ همچنان ستون اصلی بازار آمریکا بازار اروپا؛ تورم و بازده اوراق در مرکز توجه آلمان؛ داده‌ای که برای سهام اروپا اهمیت دارد منطقه یورو؛ آزمون بزرگ روز جمعه آسیا؛ چین و ژاپن در کانون توجه ژاپن؛ حساسیت بیشتر به نرخ بهره و ارز نفت؛ متغیری مشترک برای سه منطقه آیا رشد باریک بازار آمریکا یک هشدار است؟ فصل چهارم؛ بازار وارد مرحله حساس‌تری می‌شود سه سناریوی کلان پیش روی بازار سهام جمع‌بندی دوشنبه ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۶ | مهم‌ترین گزارش‌های سهام شرکت نماد آخرین قیمت ارزش بازار پیش‌بینی درآمد پیش‌بینی EPS Vail Resorts MTN ۱۳۶.۱۱ دلار ۴.۸۵ میلیارد دلار ۲۷۵.۶۳ میلیون دلار −۵.۲۳ دلار IDT IDT ۶۷.۴۶ دلار ۱.۶۸ میلیارد دلار ۳۲۰ میلیون دلار ۰.۹۷ دلار Taylor Devices TAYD ۶۳.۲۳ دلار ۲۰۳.۹۲ میلیون دلار ۱۳.۲ میلیون دلار ۰.۹۳ دلار دوشنبه ۲۸ سپتامبر | مهم‌ترین رویدادهای اقتصادی زمان ارز رویداد ۱۵:۴۵ USD سخنرانی Bowman از فدرال رزرو ۱۷:۰۰ EUR سخنرانی Lagarde، رئیس بانک مرکزی اروپا سه‌شنبه ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۶ | مهم‌ترین گزارش‌های سهام شرکت نماد آخرین قیمت ارزش بازار پیش‌بینی درآمد پیش‌بینی EPS Carnival Corp CCL ۲۲.۲۵ دلار ۳۰.۴۷ میلیارد دلار ۸.۵۴ میلیارد دلار ۱.۴۲ دلار CarMax KMX ۵۷.۲۱ دلار ۸.۱۲ میلیارد دلار ۶.۹۴ میلیارد دلار ۰.۷۱ دلار Uranium Energy UEC ۹.۴۱ دلار ۴.۶۶ میلیارد دلار ۶.۷۱ میلیون دلار −۰.۰۴ دلار AAR AIR ۱۱۶.۱۱ دلار ۴.۵۷ میلیارد دلار ۸۸۲.۳۹ میلیون دلار ۱.۳۱ دلار Concentrix CNXC ۲۷.۰۸ دلار ۱.۶۵ میلیارد دلار ۲.۴۸ میلیارد دلار ۲.۷۱ دلار سه‌شنبه ۲۹ سپتامبر | مهم‌ترین رویدادهای اقتصادی زمان ارز شاخص / رویداد قبلی پیش‌بینی ۰۸:۰۰ AUD نرخ بهره استرالیا ۴.۳۵٪ ۴.۶۰٪ ۱۶:۳۰ USD شاخص قیمت مسکن ۲۰ شهر آمریکا ۲.۱٪ ۲.۲٪ ۱۷:۳۰ USD اعتماد مصرف‌کننده CB ۸۹.۴ ۹۰.۱ ۱۷:۳۰ USD JOLTS؛ فرصت‌های شغلی ۷.۲۷۱ میلیون ۷.۲۳۰ میلیون ۲۱:۳۰ USD سخنرانی Williams از فدرال رزرو — چهارشنبه ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶ | مهم‌ترین گزارش‌های سهام شرکت نماد آخرین قیمت ارزش بازار پیش‌بینی درآمد پیش‌بینی EPS Micron MU ۱٬۰۸۲.۲۸ دلار ۱.۲۲ تریلیون دلار ۵۰.۴۵ میلیارد دلار ۳۱.۱۶ دلار Jabil JBL ۳۱۶.۷۴ دلار ۳۳.۱۹ میلیارد دلار ۹.۶۹ میلیارد دلار ۴.۰۶ دلار Jefferies Financial JEF ۴۷.۶۸ دلار ۱۰.۹۹ میلیارد دلار ۲.۱۳ میلیارد دلار ۰.۹۳ دلار FactSet Research FDS ۲۷۳.۰۸ دلار ۹.۷۱ میلیارد دلار ۶۲۹.۷۴ میلیون دلار ۴.۳۵ دلار Conagra Brands CAG ۱۴.۳۲ دلار ۶.۸۵ میلیارد دلار ۲.۵۹ میلیارد دلار ۰.۲۸ دلار Progress PRGS ۳۹.۳۴ دلار ۱.۶۱ میلیارد دلار ۲۴۶.۷۲ میلیون دلار ۱.۵۲ دلار چهارشنبه ۳۰ سپتامبر | مهم‌ترین رویدادهای اقتصادی زمان ارز شاخص قبلی پیش‌بینی ۰۵:۰۰ CNY PMI تولیدی چین ۴۹.۸ ۵۰.۱ ۰۵:۱۵ CNY PMI تولیدی Caixin ۵۱.۵ ۵۱.۷ ۱۵:۳۰ EUR CPI ماهانه منطقه یورو ۰.۲٪ — ۱۶:۰۰ USD Core PCE سالانه ۳.۳٪ ۳.۴٪ ۱۶:۰۰ USD GDP سه‌ماهه دوم ۱.۵٪ ۱.۵٪ ۱۶:۰۰ USD PCE سالانه ۳.۷٪ — ۱۸:۰۰ USD ذخایر نفت خام EIA +۲.۹۶۹ میلیون — پنجشنبه ۱ اکتبر ۲۰۲۶ | مهم‌ترین گزارش‌های سهام شرکت نماد آخرین قیمت ارزش بازار پیش‌بینی درآمد پیش‌بینی EPS Micron MU ۱٬۰۸۲.۲۸ دلار ۱.۲۲ تریلیون دلار ۵۰.۴۵ میلیارد دلار ۳۱.۱۶ دلار Jabil JBL ۳۱۶.۷۴ دلار ۳۳.۱۹ میلیارد دلار ۹.۶۹ میلیارد دلار ۴.۰۶ دلار Jefferies Financial JEF ۴۷.۶۸ دلار ۱۰.۹۹ میلیارد دلار ۲.۱۳ میلیارد دلار ۰.۹۳ دلار FactSet Research FDS ۲۷۳.۰۸ دلار ۹.۷۱ میلیارد دلار ۶۲۹.۷۴ میلیون دلار ۴.۳۵ دلار Conagra Brands CAG ۱۴.۳۲ دلار ۶.۸۵ میلیارد دلار ۲.۵۹ میلیارد دلار ۰.۲۸ دلار Progress PRGS ۳۹.۳۴ دلار ۱.۶۱ میلیارد دلار ۲۴۶.۷۲ میلیون دلار ۱.۵۲ دلار پنجشنبه ۱ اکتبر | مهم‌ترین رویدادهای اقتصادی زمان ارز شاخص / رویداد قبلی پیش‌بینی ۰۳:۲۰ JPY چشم‌انداز شرکت‌های تولیدی بزرگ ۱۷ ۲۲ ۱۱:۳۰ GBP سخنرانی رئیس بانک مرکزی انگلیس — ۱۷:۱۵ USD PMI تولیدی آمریکا ۵۷.۰ ۵۷.۰ ۱۷:۳۰ USD ISM تولیدی آمریکا ۵۴.۶ ۵۵.۰ ۱۷:۳۰ USD سفارشات ساخت‌وساز −۰.۵٪ ۰.۱٪ جمعه ۲ اکتبر ۲۰۲۶ | مهم‌ترین رویدادهای اقتصادی زمان ارز شاخص قبلی پیش‌بینی ۰۳:۰۰ JPY CPI خالص توکیو ۱.۸٪ ۲.۴٪ ۱۲:۳۰ EUR Core CPI سالانه منطقه یورو ۲.۴٪ ۲.۵٪ ۱۲:۳۰ EUR CPI سالانه منطقه یورو ۳.۲٪ ۳.۷٪ ۱۶:۰۰ USD اشتغال غیرکشاورزی آمریکا؛ NFP ۱۶۲ هزار ۹۸ هزار ۱۶:۰۰ USD نرخ بیکاری ۴.۱٪ ۴.۱٪ ۱۶:۰۰ USD رشد متوسط درآمد ساعتی ماهانه ۰.۳٪ ۰.۳٪ ۱۶:۰۰ USD اشتغال خصوصی غیرکشاورزی ۱۲۷ هزار ۸۵ هزار منبع: تقویم اقتصادی و تقویم گزارش‌های مالی هفته وال‌استریت؛ آزمون بزرگ بازار در برابر نرخ بهره هفته گذشته برای بازار سهام آمریکا تصویری دوگانه ایجاد کرد. شاخص‌های اصلی سهام در مجموع عملکرد مثبتی داشتند، اما این رشد در شرایطی اتفاق افتاد که بازار اوراق خزانه‌داری تحت فشار سنگینی قرار داشت. در پایان معاملات جمعه ۲۵ سپتامبر، شاخص S&P 500 با رشد ۰.۵۱ درصدی در سطح ۷۷۴۳.۴۱ واحد قرار گرفت. شاخص نزدک نیز ۰.۴۸ درصد افزایش یافت و به ۲۷۰۶۸.۷۲ واحد رسید، در حالی که شاخص داوجونز با رشد ۰.۹۳ درصدی در ۵۱۸۲۸.۶۲ واحد بسته شد. در مقیاس هفتگی نیز S&P 500 حدود ۱.۲ درصد، نزدک حدود ۲ درصد و داوجونز حدود ۰.۳ درصد افزایش داشتند. این عملکرد در نگاه اول نشان می‌دهد بازار سهام هنوز توان جذب فشار ناشی از افزایش نرخ‌های بهره را دارد. اما در لایه زیرین بازار، نشانه‌های متفاوتی مشاهده می‌شود. رشد شاخص‌های بزرگ آمریکا بیش از هر چیز تحت تأثیر سهام فناوری و شرکت‌های بزرگ مرتبط با هوش مصنوعی قرار گرفته است و مشارکت گسترده سایر سهام به همان اندازه قوی نیست. این مسئله در شاخص هم‌وزن S&P 500 بیشتر دیده می‌شود. طبق داده‌های ارائه‌شده در گزارش‌های بازار، شاخص هم‌وزن در ماه سپتامبر عملکرد ضعیف‌تری نسبت به نسخه وزن‌دهی‌شده بر اساس ارزش بازار داشته است. به بیان دیگر، رشد چند شرکت بزرگ فناوری توانسته بخشی از ضعف سایر بخش‌های بازار را پنهان کند. همین واگرایی یکی از مهم‌ترین موضوعاتی است که سرمایه‌گذاران در هفته آینده زیر نظر خواهند داشت. اگر افزایش بازده اوراق ادامه پیدا کند، سهام شرکت‌هایی که بخش بزرگی از ارزش‌گذاری آنها بر سودهای سال‌های آینده استوار است، می‌تواند بیشتر تحت تأثیر قرار گیرد. اوراق خزانه‌داری؛ رقیب جدی سهام یکی از مهم‌ترین تحولات بازارهای مالی در هفته گذشته، افزایش قابل توجه بازده اوراق خزانه‌داری آمریکا بود. بازده اوراق ۱۰ساله آمریکا در هفته گذشته از مرز ۵ درصد عبور کرد و در مقطعی به بالاترین سطح خود از سال ۲۰۰۷ رسید. بازده اوراق ۳۰ساله نیز به بالاترین سطح خود در بیش از دو دهه گذشته رسید. این حرکت هم‌زمان با انتشار داده‌های قدرتمند اقتصادی آمریکا اتفاق افتاد؛ داده‌هایی که نشان می‌دادند فعالیت اقتصادی در ماه سپتامبر شتاب گرفته است. شاخص ترکیبی مدیران خرید آمریکا در ماه سپتامبر به ۵۸.۴ رسید که بالاترین سطح از ژوئیه ۲۰۲۱ بود. این داده در کنار افزایش فشارهای قیمتی باعث شد بازار احتمال افزایش مجدد نرخ بهره فدرال رزرو را جدی‌تر در نظر بگیرد. اثر این وضعیت بر بازار سهام مستقیم است. وقتی بازده اوراق بدون ریسک افزایش می‌یابد، سرمایه‌گذار برای نگهداری سهام به بازده مورد انتظار بیشتری نیاز دارد. در نتیجه، ارزش‌گذاری شرکت‌هایی که بخش بزرگی از ارزش آنها به جریان‌های نقدی آینده وابسته است، می‌تواند تحت فشار قرار گیرد. افزایش هزینه تأمین مالی شرکت‌ها نیز کانال دیگری است. نرخ‌های بهره بالاتر می‌توانند هزینه استقراض را افزایش دهند و در صورت تداوم، بر سرمایه‌گذاری، حاشیه سود و تقاضای مصرف‌کننده اثر بگذارند اما مسئله فقط نرخ بهره نیست. اگر بازده اوراق در نتیجه رشد اقتصادی قوی افزایش پیدا کند، شرکت‌ها ممکن است هم‌زمان از رشد تقاضا و درآمد نیز بهره‌مند شوند. به همین دلیل، بازار در هفته آینده باید میان دو نیروی متضاد تعادل برقرار کند: رشد اقتصادی قوی از یک طرف و هزینه سرمایه بالاتر از طرف دیگر. گزارش اشتغال آمریکا؛ مهم‌ترین داده هفته در میان مجموعه داده‌های اقتصادی هفته آینده، گزارش اشتغال آمریکا جایگاه ویژه‌ای دارد. گزارش اشتغال ماه سپتامبر قرار است روز جمعه ۲ اکتبر منتشر شود و نظرسنجی اقتصاددانان رویترز افزایش حدود ۱۰۰ هزار شغل و نرخ بیکاری ۴.۲ درصدی را نشان می‌دهد. اهمیت این گزارش فقط به تعداد مشاغل ایجادشده محدود نمی‌شود. بازار سهام به چند مؤلفه هم‌زمان توجه خواهد کرد: تعداد مشاغل جدید، نرخ بیکاری، رشد دستمزدها و طول متوسط هفته کاری. اگر بازار کار همچنان قوی باقی بماند، می‌تواند از چشم‌انداز مصرف خانوارها و درآمد شرکت‌ها حمایت کند. اما در شرایط فعلی، اشتغال قوی یک اثر دوم نیز دارد: ممکن است فضای بیشتری برای ادامه سیاست پولی انقباضی ایجاد کند. فدرال رزرو در ماه سپتامبر نرخ بهره را ۲۵ واحد پایه افزایش داد و بازار اکنون احتمال افزایش مجدد نرخ بهره در نشست اکتبر را در قیمت‌ها لحاظ کرده است. رویترز در پایان هفته گذشته احتمال افزایش نرخ در ماه اکتبر را بر اساس معاملات آتی در محدوده بیش از ۶۰ درصد گزارش کرد. به همین دلیل، واکنش بازار به گزارش اشتغال لزوماً یک‌بعدی نخواهد بود. رشد اشتغال بیشتر می‌تواند برای سود شرکت‌ها و مصرف مثبت باشد، اما اگر همراه با رشد سریع دستمزدها یا افزایش فشار تورمی باشد، می‌تواند بازده اوراق را نیز بالا ببرد. در مقابل، کاهش قابل توجه سرعت ایجاد شغل می‌تواند فشار بر فدرال رزرو برای ادامه افزایش نرخ بهره را کاهش دهد، اما هم‌زمان نگرانی‌هایی درباره قدرت اقتصاد و سودآوری شرکت‌ها ایجاد کند. به همین دلیل، ترکیب داده‌های اشتغال و دستمزدها احتمالاً اهمیت بیشتری از یک عدد منفرد خواهد داشت. تورم PCE؛ داده دوم تعیین‌کننده روز چهارشنبه، شاخص قیمت مخارج مصرف شخصی منتشر می‌شود؛ شاخصی که از مهم‌ترین معیارهای تورمی مورد استفاده فدرال رزرو است. در گزارش قبلی، تورم هسته PCE در ۱۲ ماه منتهی به ژوئیه ۳.۳ درصد افزایش یافته بود؛ سطحی که همچنان به شکل محسوسی بالاتر از هدف ۲ درصدی فدرال رزرو قرار داشت. بازار سهام در هفته آینده به این موضوع توجه خواهد کرد که آیا روند تورم در حال کاهش است یا فشارهای قیمتی ناشی از انرژی و تقاضای داخلی همچنان ادامه دارد. این مسئله در شرایط فعلی اهمیت بیشتری پیدا کرده است، زیرا افزایش قیمت انرژی می‌تواند از مسیر هزینه حمل‌ونقل، تولید و خدمات به سایر بخش‌های اقتصاد منتقل شود. از سوی دیگر، داده‌های شاخص مدیران خرید آمریکا نیز نشان داده‌اند که فشار هزینه‌های ورودی شرکت‌ها افزایش یافته است. این مسئله می‌تواند برای بازار سهام اهمیت داشته باشد، زیرا افزایش هزینه‌های تولید در صورت انتقال نیافتن کامل به مصرف‌کننده، حاشیه سود شرکت‌ها را تحت فشار قرار می‌دهد. بنابراین در هفته آینده بازار عملاً به دنبال پاسخ یک سؤال خواهد بود: آیا اقتصاد آمریکا همچنان با سرعت بالا رشد می‌کند، بدون آنکه تورم مجدداً شتاب بگیرد؟ هوش مصنوعی؛ همچنان ستون اصلی بازار آمریکا با وجود فشار ناشی از افزایش بازده اوراق، سهام مرتبط با هوش مصنوعی همچنان نقش مهمی در عملکرد وال‌استریت دارند. شاخص نزدک در هفته گذشته توانست بار دیگر به سطوح رکوردی نزدیک شود و در روزهای اخیر، سهام شرکت‌هایی مانند AMD، مایکروسافت و سایر شرکت‌های مرتبط با زیرساخت هوش مصنوعی مورد توجه سرمایه‌گذاران قرار گرفتند. AMD در هفته گذشته برای نخستین بار به ارزش بازار یک تریلیون دلار رسید و سهام این شرکت در سال ۲۰۲۶ رشد بسیار قابل توجهی داشته است. این تحول نشان می‌دهد سرمایه‌گذاران همچنان انتظار دارند سرمایه‌گذاری در مراکز داده و زیرساخت‌های هوش مصنوعی ادامه پیدا کند اما در همین بخش نیز مسئله ارزش‌گذاری مطرح است. افزایش شدید قیمت سهام شرکت‌های فناوری در حالی رخ داده که هزینه سرمایه در اقتصاد آمریکا افزایش یافته است. بنابراین گزارش‌های درآمدی شرکت‌های بزرگ فناوری باید بتوانند رشد سرمایه‌گذاری در هوش مصنوعی را با افزایش واقعی درآمد و سودآوری توجیه کنند. در این میان، گزارش مالی Micron Technology در روز چهارشنبه اهمیت ویژه‌ای دارد. مایکرون یکی از تأمین‌کنندگان مهم حافظه مورد استفاده در زیرساخت‌های هوش مصنوعی است و عملکرد آن می‌تواند تصویری از وضعیت تقاضا برای تراشه‌های حافظه و سرمایه‌گذاری مراکز داده ارائه کند. رویترز گزارش کرده که ارزش بازار این شرکت از یک تریلیون دلار عبور کرده و سهام آن در ماه‌های اخیر یکی از نمادهای مهم موج هوش مصنوعی بوده است. به همین دلیل، گزارش مالی مایکرون فقط برای سهام خود شرکت اهمیت ندارد. واکنش بازار به درآمد و راهنمای مالی این شرکت می‌تواند به سایر شرکت‌های زنجیره نیمه‌رسانا نیز منتقل شود. بازار اروپا؛ تورم و بازده اوراق در مرکز توجه در اروپا، ساختار ریسک کمی متفاوت است. بازار سهام اروپا علاوه بر نرخ بهره، نسبت به قیمت انرژی حساسیت بالایی دارد. افزایش قیمت نفت و گاز می‌تواند هم هزینه شرکت‌ها و هم تورم مصرف‌کننده را افزایش دهد و همین مسئله فشار بیشتری بر سیاست پولی بانک مرکزی اروپا وارد می‌کند. شاخص STOXX 600 در هفته گذشته تحت تأثیر کاهش قیمت نفت و رشد سهام بانکی و فناوری توانست در یک روز حدود یک درصد افزایش پیدا کند. با این حال، حرکت بازار همچنان به تحولات انرژی و نرخ‌های بهره وابسته است. شاخص داکس آلمان نیز در همان مقطع رشد کرد، در حالی که سهام فناوری اروپایی از بهبود فضای بازار جهانی فناوری بهره بردند اما در بازار اوراق، تصویر متفاوت است. بازده اوراق ۱۰ساله آلمان به حدود ۳.۶۱ درصد رسیده و به بالاترین سطح خود از سال ۲۰۰۹ نزدیک شده است. این افزایش نشان می‌دهد بازار اوراق اروپا نیز با فشار ناشی از تورم، انرژی و انتظارات مربوط به سیاست پولی مواجه است. آلمان؛ داده‌ای که برای سهام اروپا اهمیت دارد روز چهارشنبه، داده اولیه تورم آلمان منتشر می‌شود و یکی از مهم‌ترین رویدادهای بازار اروپا خواهد بود. بانک مرکزی آلمان اعلام کرده است که تورم این کشور در کوتاه‌مدت همچنان می‌تواند بالا باقی بماند. تورم آلمان در ماه اوت ۲.۹ درصد بوده و افزایش قیمت سوخت و فرآورده‌های نفتی، همراه با سطح پایین ذخایر گاز، از عوامل فشار بر قیمت‌ها عنوان شده‌اند. هم‌زمان، اقتصاد آلمان نیز با کاهش شتاب مواجه شده است. صادرات و مصرف در تابستان ضعیف‌تر شده‌اند، اگرچه بانک مرکزی آلمان انتظار دارد در پایان سال بهبود نسبی در فعالیت اقتصادی شکل بگیرد. این ترکیب برای بازار سهام اهمیت زیادی دارد: تورم بالا در کنار رشد ضعیف‌تر. اگر تورم همچنان بالا بماند، فضای سیاست پولی می‌تواند محدودتر شود؛ در حالی که رشد اقتصادی ضعیف‌تر، ظرفیت افزایش سود شرکت‌ها را محدود می‌کند. به همین دلیل، داده تورم آلمان می‌تواند به‌ویژه برای سهام صنعتی، مصرفی و بانکی اروپا مهم باشد. منطقه یورو؛ آزمون بزرگ روز جمعه روز جمعه، داده اولیه تورم منطقه یورو منتشر خواهد شد و این گزارش یکی از مهم‌ترین رویدادهای هفته برای بازارهای اروپایی است. پیش از انتشار این رقم، داده‌های تورم آلمان، فرانسه، اسپانیا و ایتالیا منتشر می‌شوند و به بازار اجازه می‌دهند تصویر نسبتاً دقیق‌تری از فشارهای قیمتی منطقه ایجاد کند. مسئله انرژی در این میان اهمیت ویژه‌ای دارد. بانک مرکزی اروپا اعلام کرده است که افزایش قیمت گاز در شرایط فعلی می‌تواند سریع‌تر از گذشته به تورم مصرف‌کننده منتقل شود. طبق گزارش رویترز، قیمت عمده‌فروشی گاز در اروپا نسبت به سال گذشته بیش از ۱۴۰ درصد افزایش یافته و محدودیت‌های عرضه و سطح پایین ذخایر از عوامل اصلی آن هستند. این وضعیت می‌تواند مسیر بازار سهام اروپا را از دو کانال تحت تأثیر قرار دهد. نخست، افزایش هزینه انرژی می‌تواند سودآوری شرکت‌های انرژی‌بر را کاهش دهد. دوم، افزایش تورم می‌تواند فضای سیاست پولی را محدودتر کند و هزینه سرمایه را در اقتصاد اروپا بالا نگه دارد. در مقابل، شرکت‌های انرژی ممکن است از افزایش قیمت نفت و گاز درآمد بیشتری کسب کنند. بنابراین اثر افزایش انرژی بر بازار سهام اروپا میان صنایع مختلف یکسان نیست. آسیا؛ چین و ژاپن در کانون توجه در آسیا، تمرکز بازار در هفته آینده بیشتر بر داده‌های اقتصادی چین و ژاپن و عملکرد شرکت‌های فناوری و نیمه‌رسانا خواهد بود. چین در روزهای آینده داده‌های مربوط به فعالیت تولیدی و خدماتی ماه سپتامبر را منتشر می‌کند. این شاخص‌ها می‌توانند اطلاعات مهمی درباره قدرت تقاضای داخلی، فعالیت کارخانه‌ها و مسیر رشد اقتصاد دوم جهان ارائه دهند. برای بازار سهام چین، وضعیت بخش فناوری اهمیت ویژه‌ای دارد. تقاضای جهانی برای تراشه و زیرساخت هوش مصنوعی در ماه‌های اخیر به یکی از عوامل مهم حمایت از سهام آسیایی تبدیل شده است. در کره جنوبی، داده‌های صادراتی ماه سپتامبر نشانه قدرتمندی از تقاضای جهانی برای تراشه ارائه کرده‌اند. صادرات این کشور در ۲۰ روز نخست سپتامبر رشد قابل توجهی داشته و صادرات نیمه‌رساناها نیز افزایش بسیار شدیدی ثبت کرده است. این موضوع برای سهام شرکت‌های تراشه در کره جنوبی اهمیت دارد، زیرا سامسونگ و SK Hynix از بازیگران اصلی بازار حافظه هستند. در واقع، گزارش مالی مایکرون در آمریکا و داده‌های صادراتی کره جنوبی را می‌توان دو نقطه از یک زنجیره مشترک دانست: تقاضای جهانی برای حافظه و زیرساخت هوش مصنوعی. ژاپن؛ حساسیت بیشتر به نرخ بهره و ارز در ژاپن نیز داده‌های اقتصادی و مسیر سیاست پولی بانک مرکزی اهمیت زیادی برای بازار سهام دارد. سرمایه‌گذاران علاوه بر داده‌های تولید صنعتی و خرده‌فروشی، به اثر تغییرات نرخ بهره و ارزش پول ملی بر شرکت‌های صادرکننده توجه خواهند داشت. سهام شرکت‌های صادرات‌محور ژاپنی معمولاً به شرایط اقتصاد جهانی، تقاضای آمریکا و چین و تحولات نرخ ارز حساس هستند. بنابراین ترکیب داده‌های اقتصادی آمریکا، چین و ژاپن می‌تواند بر چشم‌انداز شرکت‌های صنعتی و فناوری این کشور اثرگذار باشد. از سوی دیگر، افزایش نرخ‌های بهره جهانی می‌تواند شرایط مالی را برای بازارهای آسیایی نیز تغییر دهد. افزایش بازده اوراق آمریکا معمولاً یکی از متغیرهای مهم در تعیین هزینه سرمایه جهانی است و تغییر آن می‌تواند جریان سرمایه میان بازارهای مختلف را تحت تأثیر قرار دهد. نفت؛ متغیری مشترک برای سه منطقه یکی از مهم‌ترین متغیرهای مشترک میان بازارهای آمریکا، اروپا و آسیا، قیمت نفت است. در پایان هفته گذشته، نفت برنت حدود ۱۰۴ دلار و نفت آمریکا حدود ۹۲ دلار در هر بشکه معامله شد. کاهش قیمت نفت در روزهای پایانی هفته، هم‌زمان با افزایش امیدها نسبت به بازگشایی مسیرهای عرضه در منطقه، به کاهش بخشی از فشار تورمی بازار کمک کرد. برای بازار آمریکا، کاهش نفت می‌تواند از مسیر کاهش فشار تورمی اهمیت داشته باشد. برای اروپا، اثر آن حتی مستقیم‌تر است، زیرا اقتصاد این منطقه وابستگی قابل توجهی به واردات انرژی دارد. برای آسیا نیز قیمت نفت بر هزینه واردات انرژی کشورهای بزرگی مانند چین، هند، ژاپن و کره جنوبی اثر می‌گذارد. به همین دلیل، هر تحول جدید در وضعیت عرضه انرژی خاورمیانه می‌تواند هم‌زمان در سه بازار سهام بازتاب پیدا کند. آیا رشد باریک بازار آمریکا یک هشدار است؟ یکی از موضوعات مهم هفته آینده، مسئله پهنای بازار خواهد بود. شاخص‌های اصلی آمریکا همچنان نزدیک رکوردهای تاریخی قرار دارند، اما تعداد قابل توجهی از سهام تشکیل‌دهنده شاخص‌ها زیر میانگین‌های بلندمدت خود معامله می‌شوند. بر اساس داده‌های ارائه‌شده در گزارش هفتگی بازار، درصد شرکت‌های S&P 500 که بالاتر از میانگین متحرک ۲۰۰روزه خود معامله می‌شوند به حدود ۴۷.۸ درصد کاهش یافته است؛ در نزدک این رقم حدود ۴۲ درصد و در راسل ۲۰۰۰ حدود ۵۱.۶ درصد گزارش شده است. این ارقام نشان می‌دهند رشد شاخص‌های اصلی الزاماً به معنای مشارکت گسترده همه سهام نیست. تمرکز رشد روی شرکت‌های بزرگ فناوری می‌تواند در دوره‌هایی کاملاً طبیعی باشد، اما برای ارزیابی کیفیت روند بازار، بررسی تعداد بیشتری از سهام اهمیت دارد. در هفته آینده، اگر سهام فناوری همچنان رشد کنند اما مشارکت سایر بخش‌ها ضعیف باقی بماند، این واگرایی همچنان یکی از ویژگی‌های مهم بازار خواهد بود. در مقابل، افزایش مشارکت صنایع مختلف می‌تواند تصویر متفاوتی از ساختار بازار ایجاد کند. “ «از نگاه من، مهم‌ترین نکته برای خواندن بازار در هفته آینده، جابه‌جایی مرکز ثقل توجه از «رشد شاخص‌ها» به «کیفیت رشد» است؛ زیرا در شرایطی که شاخص‌های بزرگ آمریکا همچنان به پشتوانه چند غول فناوری در سطوح بالایی قرار دارند، افزایش بازده اوراق و کاهش مشارکت گسترده سهام می‌تواند تصویر متفاوتی از عمق بازار ارائه کند. اگر داده‌های اشتغال و تورم آمریکا در کنار گزارش مایکرون بتوانند هم‌زمان قدرت تقاضا، مسیر سرمایه‌گذاری هوش مصنوعی و ظرفیت سودآوری شرکت‌ها را تأیید کنند، مسئله اصلی بازار همچنان ارزش‌گذاری خواهد بود؛ اما اگر قدرت اقتصادی با تورم بالاتر و بازده اوراق بیشتر همراه شود، هزینه سرمایه به متغیر مهم‌تری برای ارزش‌گذاری سهام تبدیل خواهد شد. در اروپا نیز همین معادله با شدت بیشتری میان انرژی، تورم و نرخ بهره در حال شکل‌گیری است و در آسیا، عملکرد صنعت نیمه‌رسانا به‌عنوان حلقه اتصال تقاضای جهانی برای هوش مصنوعی و بازارهای منطقه‌ای اهمیت پیدا می‌کند. به همین دلیل، هفته آینده را بیش از آنکه صرفاً هفته «گزارش اشتغال آمریکا» بدانم، باید آزمونی برای سنجش دوام هم‌زمان رشد اقتصادی، رونق هوش مصنوعی و ارزش‌گذاری بازار سهام در برابر افزایش هزینه سرمایه تلقی کرد.» بابک شیری فصل چهارم؛ بازار وارد مرحله حساس‌تری می‌شود هفته پیش رو فقط یک هفته عادی اقتصادی نیست؛ بلکه نخستین هفته سه‌ماهه چهارم سال است. سه‌ماهه سوم با رشد قابل توجه برخی شاخص‌های سهام و هم‌زمان افزایش شدید بازده اوراق پایان می‌یابد. این ترکیب باعث شده بازار وارد سه‌ماهه چهارم با دو نیروی متضاد شود. از یک طرف، رشد سود شرکت‌های فناوری و سرمایه‌گذاری گسترده در هوش مصنوعی همچنان ادامه دارد. از طرف دیگر، افزایش هزینه سرمایه می‌تواند ارزش‌گذاری سهام را با فشار بیشتری مواجه کند. این مسئله برای شرکت‌های کوچک‌تر و شرکت‌هایی که سودآوری فعلی پایین‌تری دارند اهمیت بیشتری دارد. در مقابل، شرکت‌های بزرگ و سودآور فناوری که جریان نقدی قابل توجهی ایجاد می‌کنند ممکن است ساختار مالی متفاوتی داشته باشند. به همین دلیل، در هفته آینده صرفاً جهت حرکت شاخص‌های اصلی اهمیت ندارد؛ ترکیب داخلی این حرکت نیز اهمیت خواهد داشت. سه سناریوی کلان پیش روی بازار سهام بازار در هفته آینده با چند مسیر احتمالی روبه‌رو است و جهت حرکت شاخص‌ها تا حد زیادی به ترکیب داده‌های اقتصادی بستگی خواهد داشت. سناریوی نخست؛ رشد اقتصادی قوی همراه با تورم کنترل‌شده اگر داده‌های اقتصادی آمریکا همچنان قدرت اقتصاد را نشان دهند، اما تورم PCE و رشد دستمزدها افزایش قابل توجهی نداشته باشند، بازار می‌تواند میان رشد اقتصادی و نرخ بهره تعادل بیشتری برقرار کند. در چنین شرایطی، سود شرکت‌ها از قدرت اقتصاد حمایت می‌شود، در حالی که فشار ناشی از افزایش سریع‌تر نرخ بهره محدودتر باقی می‌ماند. این وضعیت برای سهام فناوری و شرکت‌های چرخه‌ای اهمیت ویژه‌ای دارد. سناریوی دوم؛ اقتصاد قوی و تورم بالا ترکیب رشد اقتصادی قوی، اشتغال بالا و تورم چسبنده وضعیت متفاوتی ایجاد می‌کند. در این حالت، افزایش بازده اوراق می‌تواند ادامه پیدا کند و هزینه سرمایه برای بازار سهام افزایش یابد. در چنین شرایطی، بازار ممکن است بیش از گذشته به شرکت‌هایی توجه کند که جریان نقدی فعلی و قدرت سودآوری بیشتری دارند، در حالی که ارزش‌گذاری شرکت‌های وابسته به رشدهای بلندمدت می‌تواند حساس‌تر شود. سناریوی سوم؛ کاهش قدرت اقتصاد اگر داده‌های اشتغال و فعالیت اقتصادی ضعیف‌تر از انتظار باشند، فشار ناشی از افزایش نرخ بهره می‌تواند کاهش یابد اما این اتفاق الزاماً به معنای افزایش پایدار بازار سهام نیست، زیرا ضعف اقتصادی می‌تواند نگرانی درباره درآمد و سود شرکت‌ها را افزایش دهد. بنابراین در شرایط فعلی، بازار به دنبال یک نقطه تعادل میان رشد، تورم و نرخ بهره است. جمع‌بندی هفته ۲۸ سپتامبر تا ۲ اکتبر یکی از پرتراکم‌ترین هفته‌های اطلاعاتی بازارهای جهانی در پایان سه‌ماهه سوم سال ۲۰۲۶ خواهد بود. در آمریکا، گزارش اشتغال ماه سپتامبر و شاخص PCE مهم‌ترین داده‌هایی هستند که می‌توانند انتظارات بازار درباره مسیر نرخ بهره را تغییر دهند. در کنار این داده‌ها، افزایش بازده اوراق خزانه‌داری آمریکا به سطوحی که در سال‌های اخیر کمتر مشاهده شده، به یکی از مهم‌ترین متغیرهای تعیین‌کننده ارزش‌گذاری سهام تبدیل شده است. در بازار اروپا، تورم آلمان و سپس تورم منطقه یورو در کنار بازده اوراق قرضه، مسیر سهام را تعیین خواهند کرد. فشار انرژی همچنان یک متغیر کلیدی است و بانک مرکزی اروپا نیز نسبت به انتقال سریع‌تر افزایش قیمت گاز به تورم هشدار داده است. در نتیجه، بازارهای سهام اروپا هم‌زمان با مسئله رشد اقتصادی ضعیف‌تر و فشارهای تورمی مواجه‌اند. در آسیا نیز داده‌های چین و ژاپن، همراه با عملکرد صنعت نیمه‌رسانا، اهمیت زیادی دارند. رشد صادرات تراشه کره جنوبی نشان می‌دهد تقاضای جهانی برای زیرساخت هوش مصنوعی همچنان یکی از محرک‌های مهم بازار منطقه است. گزارش مالی مایکرون نیز می‌تواند تصویر دقیق‌تری از وضعیت بازار حافظه و تقاضای مراکز داده ارائه کند. در نهایت، بازار سهام جهان وارد سه‌ماهه چهارم در شرایطی می‌شود که شاخص‌های بزرگ آمریکا همچنان در نزدیکی رکوردها قرار دارند، اما افزایش بازده اوراق و کاهش پهنای بازار نشان می‌دهد ساختار صعودی بازار یکدست نیست. بنابراین در هفته پیش رو، نه‌تنها سطح شاخص‌های S&P 500، نزدک، STOXX 600، داکس و شاخص‌های آسیایی، بلکه رفتار سهام زیرمجموعه، نرخ بهره، تورم، قیمت انرژی و عملکرد صنعت هوش مصنوعی نیز باید هم‌زمان مورد توجه قرار گیرد. در ترجمه برخی نقاط این گزارش از هوش مصنوعی کمک گرفته شده است.

خواندن کامل خبر
تحلیل کم اثر
تحلیل کم اثر

CAPE در محدوده تاریخی؛ آیا ۵ ETF دفاعی می‌توانند سپر سرمایه‌گذاران در برابر سقوط بازار باشند؟

نگرانی از احتمال اصلاح بازار سهام آمریکا دوباره در حال افزایش است. بر اساس نظرسنجی انجمن سرمایه‌گذاران انفرادی آمریکا در اوایل سپتامبر، حدود ۳۸ درصد سرمایه‌گذاران انتظار داشتند بازار سهام طی شش ماه آینده کاهش پیدا کند. هم‌زمان، ارزش‌گذاری تاریخی بازار نیز چندان آرامش‌بخش نیست؛ نسبت تعدیل‌شده قیمت به سود یا CAPE اخیراً به ۴۱.۴ رسیده، در حالی که میانگین بلندمدت آن حدود ۱۷.۴ است و فاصله چندانی با رکورد ۴۴ در سال ۱۹۹۹، پیش از ترکیدن حباب شرکت‌های اینترنتی، ندارد. در یک نگاه حدود ۳۸ درصد سرمایه‌گذاران مورد بررسی در اوایل سپتامبر انتظار افت بازار طی شش ماه آینده را داشتند. نسبت CAPE شاخص S&P 500 به حدود ۴۱.۴ رسیده، در حالی که میانگین تاریخی آن ۱۷.۴ است. صندوق سلامت و درمان ونگارد VHT دارای ۴۱۷ سهم و کارمزد سالانه ۰.۰۹ درصد است. صندوق خدمات عمومی XLU حدود ۳۱ شرکت را در اختیار دارد و کارمزد آن ۰.۰۸ درصد است. صندوق کالاهای مصرفی ضروری ونگارد VDC شامل ۱۰۳ شرکت با بازده سود تقسیمی حدود ۲.۱ درصد است. صندوق املاک و مستغلات شواب SCHH حدود ۱۱۷ دارایی و کارمزد ۰.۰۷ درصد دارد. صندوق سهام سودده شواب SCHD حدود ۹۸ شرکت را پوشش می‌دهد و بازده سود تقسیمی آن حدود ۳ درصد است. با این حال، نگرانی از سقوط بازار لزوماً به این معنا نیست که سرمایه‌گذار باید از سهام خارج شود. تلاش برای پیش‌بینی دقیق زمان سقوط و فروش پیش از آن، همان چیزی است که به «زمان‌بندی بازار» معروف است و می‌تواند هزینه سنگینی برای سرمایه‌گذار داشته باشد. یک رویکرد منطقی‌تر می‌تواند حفظ سرمایه‌گذاری در بازار و در عین حال افزایش وزن دارایی‌هایی باشد که در دوره‌های رکود و افت بازار معمولاً مقاومت بیشتری دارند. در چنین شرایطی، صندوق‌های قابل معامله بورسی متمرکز بر صنایع دفاعی می‌توانند بخشی از این استراتژی باشند؛ صنایعی مانند سلامت، خدمات عمومی، کالاهای مصرفی ضروری و املاک که تقاضای آنها در دوران رکود نیز به طور کامل از بین نمی‌رود. در کنار این گروه‌ها، صندوق‌های متمرکز بر شرکت‌های سودده و پرداخت‌کننده سود نقدی نیز می‌توانند جریان درآمدی نسبتاً پایداری برای سرمایه‌گذار ایجاد کنند. چرا اکنون صحبت از صندوق‌های دفاعی بیشتر شده است؟ در دوران رونق اقتصادی، سرمایه‌گذاران معمولاً به سمت صنایعی می‌روند که بیشترین حساسیت را به رشد اقتصاد دارند؛ اما شرایط در دوره رکود متفاوت است. زمانی که درآمد خانوارها کاهش پیدا می‌کند و شرکت‌ها هزینه‌های خود را محدود می‌کنند، تقاضا برای برخی کالاها و خدمات همچنان پابرجا می‌ماند. مردم حتی در دوران رکود به دارو، خدمات درمانی، برق و گاز، مواد غذایی و بسیاری از کالاهای مصرفی روزمره نیاز دارند. همین ویژگی باعث می‌شود شرکت‌های فعال در این حوزه‌ها در مقایسه با بسیاری از صنایع چرخه‌ای، ثبات بیشتری در درآمد و جریان نقدی خود داشته باشند. البته «دفاعی بودن» به معنای مصون بودن از افت قیمت نیست. این صندوق‌ها نیز در صورت وقوع یک سقوط گسترده می‌توانند کاهش پیدا کنند، اما هدف آنها این است که در برابر فشار بازار، عملکردی مقاوم‌تر از بخش‌های پرریسک‌تر اقتصاد داشته باشند. صندوق سلامت ونگارد؛ تمرکز بر تقاضایی که متوقف نمی‌شود یکی از گزینه‌های مورد توجه، VHT یا صندوق قابل معامله شاخص سلامت ونگارد است. منطق سرمایه‌گذاری در این صندوق ساده است: رکود اقتصادی باعث نمی‌شود نیاز مردم به خدمات درمانی، دارو و مراجعه به پزشک از بین برود. این صندوق اخیراً حدود ۴۱۷ سهم در اختیار داشت و شرکت‌هایی مانند الی‌لی‌لی، جانسون‌اندجانسون و یونایتدهلث از مهم‌ترین دارایی‌های آن بودند. کارمزد سالانه VHT تنها ۰.۰۹ درصد است؛ به این معنا که سرمایه‌گذاری ۱۰ هزار دلاری در آن، حدود ۹ دلار هزینه سالانه برای سرمایه‌گذار ایجاد می‌کند. بازده سود تقسیمی صندوق نیز حدود ۱.۵ درصد گزارش شده است. بنابراین VHT بیش از آنکه صرفاً یک گزینه درآمدی باشد، برای سرمایه‌گذاری در بخشی از اقتصاد طراحی شده که تقاضای آن در شرایط ضعیف اقتصادی نیز نسبتاً پایدار باقی می‌ماند. خدمات عمومی؛ کسب‌وکاری که مردم نمی‌توانند کنار بگذارند دومین گزینه، XLU یا صندوق بخش خدمات عمومی است. شرکت‌های این حوزه برق و سایر خدمات ضروری را تأمین می‌کنند؛ خدماتی که خانوارها و کسب‌وکارها حتی در دوره رکود نیز به آنها نیاز دارند. این صندوق حدود ۳۱ شرکت را در اختیار دارد و از جمله دارایی‌های اصلی آن می‌توان به NextEra Energy، Southern و Duke Energy اشاره کرد. کارمزد سالانه XLU تنها ۰.۰۸ درصد است و بازده سود تقسیمی آن در داده‌های ارائه‌شده حدود ۲.۸ تا ۳.۵ درصد قرار دارد. ویژگی مهم این بخش، ماهیت نسبتاً پایدار تقاضاست. زمانی که فعالیت اقتصادی کاهش پیدا می‌کند، مصرف برق ممکن است تحت تأثیر قرار گیرد، اما اصل نیاز به انرژی از بین نمی‌رود. همین مسئله باعث می‌شود شرکت‌های خدمات عمومی معمولاً جایگاه مهمی در سبدهای دفاعی داشته باشند. کالاهای مصرفی ضروری؛ خریدهایی که در رکود هم ادامه دارند VDC یا صندوق کالاهای مصرفی ضروری ونگارد، گزینه دیگری برای سرمایه‌گذارانی است که به دنبال کاهش حساسیت سبد خود به چرخه اقتصادی هستند. این صندوق اخیراً حدود ۱۰۳ شرکت را در اختیار داشت و والمارت، پراکتر اند گمبل و کوکاکولا از مهم‌ترین دارایی‌های آن بودند. کارمزد سالانه VDC حدود ۰.۰۹ درصد و بازده سود تقسیمی آن حدود ۲.۱ درصد است. منطق این صندوق نیز روشن است. مصرف‌کنندگان ممکن است در دوران رکود خرید خودرو، لوازم گران‌قیمت یا کالاهای لوکس را به تعویق بیندازند، اما خرید مواد غذایی، محصولات بهداشتی، نوشیدنی‌ها و کالاهای روزمره ادامه پیدا می‌کند. البته شدت این مقاومت به شرایط اقتصادی و رفتار مصرف‌کنندگان وابسته است، اما همین تفاوت میان «نیاز» و «خرید اختیاری» یکی از دلایل اصلی جذابیت صنایع مصرفی ضروری در دوره‌های پرنوسان است. املاک؛ درآمد اجاره‌ای در دل رکود گزینه چهارم SCHH یا صندوق املاک و مستغلات آمریکا از شرکت‌های سرمایه‌گذاری در املاک است. این صندوق اخیراً ۱۱۷ دارایی در اختیار داشت و شرکت‌هایی مانند Prologis، American Tower و Realty Income از جمله مهم‌ترین آنها بودند. کارمزد سالانه SCHH تنها ۰.۰۷ درصد و بازده سود تقسیمی آن حدود ۲.۸۷ درصد است. مزیت اصلی شرکت‌های سرمایه‌گذاری در املاک، قراردادهای اجاره نسبتاً بلندمدت آنهاست. قراردادهای چندساله یا حتی طولانی‌تر می‌توانند جریان درآمدی نسبتاً قابل پیش‌بینی ایجاد کنند و در شرایطی که اقتصاد دچار افت می‌شود، بخشی از ثبات درآمد را حفظ کنند. البته بخش املاک نیز بدون ریسک نیست. نرخ بهره بالا می‌تواند هزینه تأمین مالی این شرکت‌ها را افزایش دهد و ارزش‌گذاری املاک نیز ممکن است تحت تأثیر شرایط اقتصادی قرار گیرد. بنابراین SCHH بیشتر یک ابزار تنوع‌بخشی در سبد دفاعی است تا یک دارایی کاملاً بدون ریسک. “ «به نظر من، نکته مهم این گزارش بیش از آنکه انتخاب یک صندوق خاص باشد، تغییر نحوه مدیریت ریسک در بازاری با ارزش‌گذاری بالا است. CAPE در سطح ۴۱.۴ به خودی خود سیگنال فروش نیست، اما وقتی در کنار کاهش حاشیه امنیت ارزش‌گذاری قرار می‌گیرد، منطقی است سرمایه‌گذار به جای تلاش برای خروج از بازار، کیفیت و ترکیب دارایی‌های خود را بازنگری کند. در چنین شرایطی، صندوق‌های دفاعی می‌توانند نقش «ضربه‌گیر» سبد را ایفا کنند؛ با این حال، خرید آنها صرفاً به دلیل ترس از سقوط نیز تصمیم مناسبی نیست و قیمت ورود، نرخ بهره، کیفیت شرکت‌های زیرمجموعه و افق سرمایه‌گذاری باید هم‌زمان در نظر گرفته شوند. به بیان ساده‌تر، مسئله اصلی پیش‌بینی بازار نزولی نیست؛ ساختن سبدی است که برای سناریوی صعود، رکود و اصلاح شدید، هم‌زمان آمادگی داشته باشد.» بابک شیری سود تقسیمی؛ لایه دوم دفاع در برابر رکود پنجمین گزینه SCHD یا صندوق سهام سودده آمریکاست. تفاوت اصلی این صندوق با چهار گزینه قبلی این است که تمرکز آن مستقیماً بر شرکت‌هایی قرار دارد که سابقه پرداخت سود نقدی دارند. SCHD اخیراً حدود ۹۸ شرکت را در اختیار داشت و مرک، شورون و ورایزن از مهم‌ترین دارایی‌های آن بودند. کارمزد سالانه این صندوق تنها ۰.۰۶ درصد است و بازده سود تقسیمی آن حدود ۳.۰۸ درصد گزارش شده است. پرداخت سود نقدی در دوره‌های رکودی می‌تواند اهمیت بیشتری پیدا کند. زمانی که قیمت برخی سهام برای مدتی ثابت می‌ماند یا کاهش پیدا می‌کند، دریافت جریان نقدی از شرکت‌های سودده می‌تواند بخشی از بازده سرمایه‌گذار را تأمین کند. البته پرداخت سود به تنهایی تضمین‌کننده عملکرد بهتر نیست. کیفیت کسب‌وکار، توانایی ایجاد جریان نقدی و پایداری سود نیز اهمیت دارد. مزیت SCHD در این است که به جای تمرکز بر یک صنعت خاص، مجموعه‌ای از شرکت‌های سودده را در اختیار سرمایه‌گذار قرار می‌دهد. مقایسه ۵ صندوق دفاعی صندوق حوزه اصلی تعداد دارایی سود تقسیمی کارمزد سالانه VHT سلامت ۴۱۷ ۱.۵٪ ۰.۰۹٪ XLU خدمات عمومی ۳۱ حدود ۲.۸٪ ۰.۰۸٪ VDC کالاهای مصرفی ضروری ۱۰۳ ۲.۱٪ ۰.۰۹٪ SCHH املاک و مستغلات ۱۱۷ ۲.۸۷٪ ۰.۰۷٪ SCHD سهام سودده ۹۸ ۳.۰۸٪ ۰.۰۶٪ ترکیب این پنج صندوق نشان می‌دهد که دفاع در برابر بازار نزولی الزاماً به معنای خروج از بازار سهام نیست. سرمایه‌گذار می‌تواند به جای تلاش برای تشخیص زمان دقیق سقوط، بخشی از سرمایه را به صنایعی اختصاص دهد که جریان درآمدی آنها کمتر به رونق اقتصادی وابسته است. CAPE بالا؛ هشدار است، نه سیگنال فروش مهم‌ترین نکته در شرایط فعلی، نسبت CAPE برابر با ۴۱.۴ است. این رقم بیش از دو برابر میانگین بلندمدت ۱۷.۴ قرار دارد و به سطح ۴۴ در سال ۱۹۹۹ نزدیک شده است. چنین ارزش‌گذاری‌ای نمی‌تواند زمان دقیق سقوط بازار را مشخص کند، اما یک هشدار جدی درباره بازده مورد انتظار بلندمدت محسوب می‌شود. هرچه قیمت‌گذاری اولیه بازار بالاتر باشد، فضای کمتری برای خطا در برآورد رشد سود شرکت‌ها وجود خواهد داشت. در مقابل، خروج کامل از بازار نیز می‌تواند خطرناک باشد. بازار ممکن است مدت طولانی‌تری از چیزی که سرمایه‌گذار انتظار دارد، به رشد خود ادامه دهد و بازگشت به بازار پس از یک دوره صعودی نیز دشوار باشد. به همین دلیل، مسئله اصلی برای سرمایه‌گذار امروز انتخاب میان «همه سهام» و «هیچ سهامی» نیست؛ بلکه ساختن سبدی است که بتواند سناریوهای مختلف اقتصادی را تحمل کند. جمع‌بندی هیچ‌کس نمی‌داند اصلاح بعدی بازار سهام آمریکا چه زمانی آغاز خواهد شد. CAPE در سطح ۴۱.۴، فاصله زیاد آن با میانگین تاریخی ۱۷.۴ و نگرانی ۳۸ درصد از سرمایه‌گذاران درباره کاهش بازار، همگی نشان می‌دهند که احتیاط در شرایط فعلی بی‌دلیل نیست. با این حال، سرمایه‌گذاری دفاعی لزوماً به معنای پیش‌بینی سقوط نیست. VHT، XLU، VDC، SCHH و SCHD پنج صندوقی هستند که هرکدام از زاویه‌ای متفاوت، بر سلامت، خدمات عمومی، کالاهای ضروری، املاک و شرکت‌های سودده تمرکز دارند. در نهایت، مزیت اصلی چنین صندوق‌هایی نه توانایی پیش‌بینی بازار، بلکه کاهش وابستگی سبد سرمایه‌گذاری به یک سناریوی خاص است. اگر بازار رشد کند، سرمایه‌گذار همچنان در بازار حضور دارد و اگر اقتصاد وارد رکود شود، بخش دفاعی سبد می‌تواند بخشی از فشار را کاهش دهد. در ترجمه برخی نقاط این گزارش از هوش مصنوعی کمک گرفته شده است.

خواندن کامل خبر
تحلیل کم اثر
تحلیل کم اثر

افت سهام آمریکا با تقویت احتمال افزایش نرخ بهره فدرال رزرو

افزایش قوی‌تر از انتظار اشتغال در آمریکا، سهام و اوراق قرضه کوتاه‌مدت را پایین کشید و معامله‌گران شرط‌بندی خود را بر افزایش نرخ بهره از سوی فدرال رزرو در ماه جاری افزایش دادند. قراردادهای سوآپ احتمال این افزایش نرخ را بیش از ۵۰ درصد قیمت‌گذاری کردند، در حالی که تحلیلگران انتظار دارند تصمیم سپتامبر فدرال رزرو به داده‌های تورمی هفته آینده بستگی داشته باشد. شاخص اس‌اند‌پی ۵۰۰ به ۲ نشست معاملاتی متوالی صعودی پایان داد. مشاغل غیرکشاورزی ماه گذشته ۱۶۲ هزار افزایش یافت، کاهش اشتغال ژوئیه در بازنگری آمار حذف شد و نرخ بیکاری بی‌تغییر ماند. افزایش غیرمنتظره استخدام، دلایل افزایش نرخ بهره را تقویت کرد، هرچند این اقدام قطعی نیست. گزارش نشان داد شواهد چندانی وجود ندارد که بازار کار در حال افزودن به فشارهای تورمی باشد. بازدهی اوراق خزانه ۲ ساله، که به انتظارات سیاست پولی کوتاه‌مدت حساس‌تر است، تا ۸ واحد پایه افزایش یافت و سپس بخشی از این رشد را پس داد. بازارهای آمریکا روز دوشنبه به‌دلیل تعطیلات بسته خواهند بود. دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، فشار خود را بر فدرال رزرو برای کاهش نرخ بهره افزایش داد و تهدید کرد در صورت اقدام‌نکردن بانک مرکزی، تجارت با برخی اقتصادهایی را که آمریکا در برابر آن‌ها کسری دارد، متوقف می‌کند. ترامپ سپس این استدلال را رد کرد که افزایش نرخ بهره از سوی فدرال رزرو می‌تواند به بازارهای اوراق قرضه نگران از بدهی و تورم اطمینان بدهد و گفت نرخ بهره آمریکا باید ۱ درصد یا کمتر باشد.

خواندن کامل خبر
اخبار سهام و اخبار شاخص‌ها کم اثر
اخبار سهام و اخبار شاخص‌ها کم اثر

ترامپ فدرال رزرو را تحت فشار گذاشت؛ کاهش نرخ بهره یا توقف تجارت با کشورهای دارای مازاد تجاری

دونالد ترامپ بار دیگر فشار مستقیم خود بر فدرال رزرو را افزایش داده و این بار کاهش نرخ بهره را به سیاست تجاری آمریکا گره زده است. رئیس‌جمهور آمریکا در واکنش به انتشار گزارش اشتغال ماه اوت، از بانک مرکزی خواست نرخ بهره را کاهش دهد و هشدار داد اگر این اتفاق رخ ندهد، ایالات متحده می‌تواند تجارت با کشورهایی را که در برابر آمریکا مازاد تجاری دارند متوقف کند. در یک نگاه  دونالد ترامپ از فدرال رزرو خواست نرخ بهره را کاهش دهد و تهدید کرد در صورت مقاومت، تجارت آمریکا با کشورهایی که مازاد تجاری با ایالات متحده دارند متوقف خواهد شد.  این اظهارات پس از انتشار گزارش اشتغال اوت مطرح شد؛ گزارشی که نشان داد کارفرمایان آمریکایی ۱۶۲ هزار شغل ایجاد کرده‌اند، رقمی بسیار بالاتر از برآوردهای بازار.  ترامپ معتقد است اقتصاد قوی‌تر آمریکا باید به نرخ بهره پایین‌تری منجر شود، اما کوین وارش رئیس فدرال رزرو تنها یک هفته پیش از احتمال افزایش نرخ بهره برای مهار تورم سخن گفته بود.  تهدید ترامپ فراتر از سیاست پولی است و می‌تواند تجارت با ده‌ها کشور را تحت تأثیر قرار دهد؛ موضوعی که فشار سیاسی بر فدرال رزرو و ریسک بی‌ثباتی در اقتصاد جهانی را هم‌زمان افزایش می‌دهد. ترامپ در پیامی در شبکه اجتماعی خود، از گزارش اشتغال آمریکا استقبال کرد و گفت کارفرمایان در ماه اوت ۱۶۲ هزار شغل ایجاد کرده‌اند؛ رقمی که به گفته او دو تا سه برابر بهتر از برآوردهای بازار بوده است. او سپس استدلال کرد که قدرت اقتصادی آمریکا باید به معنای هزینه استقراض پایین‌تر باشد و از فدرال رزرو و رئیس آن، کوین وارش، خواست سیاست پولی خود را تغییر دهند. این اظهارات در شرایطی مطرح شده که وارش تنها یک هفته پیش از آن، از احتمال افزایش نرخ بهره برای مقابله با تورم سخن گفته بود. همین تضاد، اختلاف میان کاخ سفید و بانک مرکزی آمریکا را بار دیگر به یکی از موضوعات مهم اقتصاد جهانی تبدیل کرده است. ترامپ این بار نرخ بهره را به تجارت گره زد ترامپ سال‌هاست از نرخ‌های بهره بالا در آمریکا انتقاد می‌کند و معتقد است هزینه بالای تأمین مالی، موقعیت اقتصادی ایالات متحده را در برابر سایر کشورها تضعیف می‌کند. اما اظهارات جدید او یک تفاوت مهم با انتقادهای قبلی دارد. رئیس‌جمهور آمریکا این بار کاهش نرخ بهره را مستقیماً به سیاست تجاری کشور پیوند زده و تهدید کرده است در صورت کاهش نیافتن نرخ‌ها، تجارت با کشورهایی که آمریکا با آنها کسری تجاری دارد متوقف خواهد شد. چنین تهدیدی در ظاهر بسیار گسترده است؛ زیرا ایالات متحده با ده‌ها کشور جهان کسری تجاری دارد و بخش قابل‌توجهی از آنها از مهم‌ترین شرکای تجاری آمریکا محسوب می‌شوند. به همین دلیل، اجرای واقعی چنین سیاستی می‌تواند پیامدهایی بسیار فراتر از بازار ارز یا اوراق قرضه داشته باشد و زنجیره تأمین، واردات کالا، روابط تجاری و حتی قیمت برخی محصولات در بازار آمریکا را تحت تأثیر قرار دهد. با این حال، کاخ سفید هنوز جزئیات مشخصی درباره نحوه اجرای این تهدید ارائه نکرده و فدرال رزرو نیز در واکنش به اظهارات ترامپ از اظهار نظر خودداری کرده است. گزارش اشتغال؛ جرقه تازه اختلاف اظهارات ترامپ پس از انتشار گزارش اشتغال ماه اوت مطرح شد. بر اساس این گزارش، کارفرمایان آمریکایی در این ماه ۱۶۲ هزار شغل ایجاد کردند؛ رقمی که بسیار بالاتر از پیش‌بینی‌های بازار بود. ترامپ با استناد به همین داده‌ها استدلال کرد که اقتصاد آمریکا نسبت به گذشته اعتبار و قدرت بیشتری پیدا کرده است و بنابراین باید بتواند با نرخ بهره پایین‌تری فعالیت کند. منطق ترامپ این است که اگر اقتصاد آمریکا قدرتمندتر شده، هزینه تأمین مالی نیز باید کاهش پیدا کند. از نگاه او، نرخ بهره بالا مزیتی ناعادلانه برای سایر کشورها ایجاد می‌کند و قدرت رقابتی آمریکا را کاهش می‌دهد اما مسئله برای فدرال رزرو به این سادگی نیست. بانک مرکزی آمریکا تنها بر وضعیت اشتغال تمرکز نمی‌کند و هم‌زمان باید تورم را نیز کنترل کند. اگر کاهش نرخ بهره در شرایطی انجام شود که فشارهای تورمی همچنان پابرجا باشند، تقاضا می‌تواند افزایش پیدا کند و مسیر بازگشت تورم به هدف بانک مرکزی دشوارتر شود. همین اختلاف در اولویت‌ها، ریشه اصلی تقابل میان ترامپ و فدرال رزرو است. وارش برخلاف ترامپ از احتمال افزایش نرخ بهره گفت کوین وارش که با انتخاب ترامپ ریاست فدرال رزرو را بر عهده گرفته، برخلاف خواسته اخیر رئیس‌جمهور موضع محتاطانه‌تری در قبال سیاست پولی دارد. او یک هفته پیش در سخنرانی خود تأکید کرده بود که هدف فدرال رزرو بازگرداندن نرخ تورم به سطح ۲ درصد است و نرخ‌های بهره کوتاه‌مدت همچنان مهم‌ترین ابزار بانک مرکزی برای دستیابی به این هدف و انجام مأموریت دوگانه آن محسوب می‌شوند. نکته مهم‌تر این بود که وارش احتمال افزایش نرخ بهره را نیز مطرح کرد؛ موضوعی که دقیقاً در نقطه مقابل خواسته ترامپ قرار دارد. ترامپ خواهان کاهش نرخ بهره است، در حالی که رئیس فدرال رزرو حتی احتمال افزایش آن را روی میز گذاشته است. این اختلاف می‌تواند برای بازارها اهمیت زیادی داشته باشد، زیرا سرمایه‌گذاران اکنون نه‌تنها باید داده‌های اقتصادی، تورم و اشتغال را بررسی کنند، بلکه باید میزان استقلال تصمیم‌گیری بانک مرکزی از دولت آمریکا را نیز در محاسبات خود لحاظ کنند. چرا ترامپ این‌قدر بر کاهش نرخ بهره تأکید دارد؟ کاهش نرخ بهره می‌تواند از چند مسیر به اقتصاد آمریکا کمک کند. هزینه وام‌گیری برای شرکت‌ها و خانوارها کاهش پیدا می‌کند، سرمایه‌گذاری افزایش می‌یابد و بازار مسکن نیز می‌تواند از تأمین مالی ارزان‌تر بهره‌مند شود. از طرف دیگر، نرخ بهره پایین‌تر معمولاً فشار کمتری بر هزینه تأمین مالی دولت وارد می‌کند؛ موضوعی که با توجه به بدهی عظیم آمریکا اهمیت زیادی دارد. ترامپ همچنین به دنبال تقویت جایگاه رقابتی آمریکا در برابر سایر اقتصادهای بزرگ است. از نگاه او، نرخ بهره بالا می‌تواند ارزش دلار را در سطحی قرار دهد که صادرات آمریکا را دشوارتر کند و در مقابل، کالاهای خارجی را برای مصرف‌کنندگان آمریکایی ارزان‌تر نگه دارد اما همین سیاست می‌تواند یک تناقض ایجاد کند. اگر کاهش نرخ بهره با هدف تضعیف دلار و افزایش رقابت‌پذیری آمریکا انجام شود، هم‌زمان ممکن است فشارهای تورمی افزایش پیدا کند. در این شرایط، فدرال رزرو ممکن است دوباره مجبور شود نرخ بهره را بالا ببرد. به همین دلیل، کاهش نرخ بهره بدون توجه به مسیر تورم می‌تواند تنها یک راه‌حل کوتاه‌مدت باشد. تهدید توقف تجارت چقدر جدی است؟ مهم‌ترین بخش اظهارات ترامپ نه درخواست کاهش نرخ بهره، بلکه تهدید به توقف تجارت با کشورهای دارای مازاد تجاری با آمریکا بود. ایالات متحده با تعداد زیادی از کشورهای جهان کسری تجاری دارد؛ از اقتصادهای بزرگ آسیایی و اروپایی گرفته تا شرکای تجاری نزدیک آمریکا. بنابراین اگر این تهدید به یک سیاست واقعی تبدیل شود، دامنه آن بسیار وسیع خواهد بود. توقف تجارت با کشورهایی که آمریکا از آنها بیشتر واردات دارد، می‌تواند عرضه برخی کالاها را در بازار آمریکا کاهش دهد و هزینه واردات را افزایش دهد. در چنین شرایطی، شرکت‌های آمریکایی نیز ممکن است با افزایش هزینه مواد اولیه و کالاهای واسطه‌ای مواجه شوند. از طرف دیگر، کشورهای هدف نیز احتمالاً در برابر چنین اقدامی واکنش نشان خواهند داد. در نتیجه، سیاستی که با هدف کاهش کسری تجاری طراحی شده، ممکن است در نهایت به افزایش هزینه تجارت و ایجاد اختلال در زنجیره تأمین منجر شود. به همین دلیل، اجرای کامل این تهدید بسیار پرهزینه‌تر از یک افزایش تعرفه معمولی خواهد بود. فشار بر فدرال رزرو در آستانه انتخابات زمان‌بندی اظهارات ترامپ نیز قابل توجه است. این فشارها تنها حدود دو ماه پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا مطرح شده‌اند؛ انتخاباتی که تورم و هزینه‌های بالای زندگی همچنان از موضوعات مهم مورد توجه رأی‌دهندگان هستند. کاهش نرخ بهره می‌تواند در کوتاه‌مدت برای بازارهای مالی و بخش‌هایی از اقتصاد خبر مثبتی باشد، اما اگر سرمایه‌گذاران احساس کنند سیاست پولی تحت فشار سیاسی قرار گرفته است، پیامد آن می‌تواند پیچیده‌تر باشد. اعتبار بانک مرکزی تا حد زیادی به این تصور وابسته است که تصمیمات آن بر اساس داده‌های اقتصادی و اهداف مشخص گرفته می‌شوند، نه بر اساس فشارهای سیاسی کوتاه‌مدت. هرچه این استقلال بیشتر زیر سؤال برود، احتمال افزایش نوسان در بازارهای مالی نیز بیشتر خواهد شد. از همین منظر، اختلاف اخیر ترامپ و وارش تنها یک اختلاف بر سر یک یا دو واحد درصد نرخ بهره نیست؛ بلکه بحث بزرگ‌تری درباره نحوه تعیین سیاست اقتصادی آمریکا در جریان است. “ «به نظر من، مهم‌ترین نکته این تحولات خود درخواست کاهش نرخ بهره نیست، بلکه پیوند زدن سیاست پولی به سیاست تجاری است. اگر فشار سیاسی بر فدرال رزرو افزایش پیدا کند، بازار ممکن است به‌جای آنکه کاهش نرخ بهره را یک محرک اقتصادی بداند، آن را نشانه تضعیف استقلال بانک مرکزی تلقی کند؛ اتفاقی که می‌تواند هزینه ریسک آمریکا را بالا ببرد. از سوی دیگر، تهدید به توقف تجارت با کشورهای دارای مازاد تجاری، در صورت تبدیل شدن به سیاست اجرایی، می‌تواند اثری کاملاً معکوس داشته باشد و با افزایش هزینه واردات و اختلال در زنجیره تأمین، فشار تورمی ایجاد کند. بنابراین در نگاه من، چالش اصلی اقتصاد آمریکا دیگر صرفا «نرخ بهره بالا یا پایین» نیست؛ بلکه یافتن تعادلی میان رشد اقتصادی، کنترل تورم، اعتبار سیاست پولی و قدرت تجاری آمریکا است و هرگونه سیاستی که یکی از این چهار ضلع را قربانی دیگری کند، در نهایت می‌تواند هزینه بیشتری برای اقتصاد ایجاد کند.» بابک شیری معاون ترامپ نیز خواهان کاهش نرخ بهره است فشار برای کاهش نرخ بهره تنها از سوی رئیس‌جمهور آمریکا مطرح نشده است. جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور، نیز یک روز پیش از اظهارات جدید ترامپ خواهان کاهش نرخ بهره شده بود و این اقدام را واکنشی «مناسب و مسئولانه» در برابر داده‌های اخیر تورم آمریکا دانست. این هم‌زمانی نشان می‌دهد درخواست کاهش نرخ بهره به یک موضع گسترده‌تر در دولت ترامپ تبدیل شده است. در طرف مقابل، فدرال رزرو همچنان بر مأموریت اصلی خود یعنی کنترل تورم تأکید دارد. اگر اختلاف میان دولت و بانک مرکزی ادامه پیدا کند، نشست‌های آینده فدرال رزرو اهمیت بیشتری برای بازارها خواهند داشت؛ زیرا سرمایه‌گذاران باید تشخیص دهند آیا تصمیمات بانک مرکزی صرفاً بر اساس داده‌های اقتصادی گرفته می‌شوند یا فشارهای سیاسی نیز در مسیر سیاست پولی اثرگذار شده‌اند. بازارها میان اقتصاد قوی و سیاست پرریسک گزارش اشتغال قوی در نگاه اول باید خبر مثبتی برای اقتصاد آمریکا باشد. ایجاد ۱۶۲ هزار شغل نشان می‌دهد فعالیت اقتصادی همچنان توان ایجاد فرصت‌های شغلی را دارد و برخلاف برخی نگرانی‌ها، اقتصاد آمریکا در وضعیت شکننده‌ای قرار نگرفته است اما واکنش سیاست‌گذاران به این داده می‌تواند اهمیت بیشتری از خود عدد اشتغال داشته باشد. ترامپ این گزارش را دلیلی برای کاهش نرخ بهره می‌داند، در حالی که فدرال رزرو ممکن است همین قدرت اقتصادی را نشانه‌ای از ادامه فشار تقاضا و ضرورت احتیاط بیشتر در سیاست پولی تلقی کند. این اختلاف برداشت از یک داده اقتصادی، نشان‌دهنده تفاوت نگاه دولت و بانک مرکزی به اقتصاد است. برای بازارها نیز مسئله اصلی همین‌جاست: آیا اقتصاد آمریکا آن‌قدر قوی هست که کاهش نرخ بهره را تحمل کند، یا قدرت اشتغال و تقاضا می‌تواند مانع کاهش پایدار تورم شود؟ پاسخ به این سؤال مسیر دلار، اوراق خزانه، بازار سهام و حتی قیمت کالاها را در ماه‌های آینده تحت تأثیر قرار خواهد داد. جمع‌بندی دونالد ترامپ با درخواست کاهش نرخ بهره و تهدید به توقف تجارت با کشورهای دارای مازاد تجاری، فشار بر فدرال رزرو را وارد مرحله تازه‌ای کرده است. در حالی که گزارش اشتغال اوت از ایجاد ۱۶۲ هزار شغل حکایت دارد، رئیس‌جمهور آمریکا این عملکرد را نشانه قدرت اقتصاد و دلیلی برای کاهش هزینه استقراض می‌داند. در مقابل، کوین وارش بر بازگرداندن تورم به هدف ۲ درصد تأکید کرده و حتی احتمال افزایش نرخ بهره را مطرح کرده است. این اختلاف نشان می‌دهد مسیر سیاست پولی آمریکا در ماه‌های آینده می‌تواند به یکی از مهم‌ترین متغیرهای تعیین‌کننده بازارهای جهانی تبدیل شود. تهدید تجاری ترامپ نیز ریسک دیگری را به این معادله اضافه کرده است. اگرچه هنوز مشخص نیست این تهدید تا چه اندازه جنبه عملی پیدا خواهد کرد، اما گسترش چنین سیاستی می‌تواند هزینه تجارت جهانی را افزایش داده و در نهایت حتی با هدف اصلی دولت آمریکا یعنی کاهش فشارهای اقتصادی در تضاد قرار گیرد. در شرایط فعلی، بازار بیش از آنکه تنها به یک تصمیم درباره نرخ بهره نگاه کند، باید سه متغیر را هم‌زمان دنبال کند: مسیر تورم، میزان استقلال فدرال رزرو و نحوه تبدیل تهدیدهای تجاری ترامپ به سیاست واقعی. در ترجمه برخی نقاط این گزارش از هوش مصنوعی کمک گرفته شده است.

خواندن کامل خبر
تحلیل سهام و تحلیل شاخص‌ها کم اثر
تحلیل سهام و تحلیل شاخص‌ها کم اثر

خبر خوب برای اقتصاد آمریکا، خبر بد برای کاهش نرخ بهره

  دکتر کریستوف بالز از بانک کومرتس‌بانک اعلام کرد که بازار کار آمریکا در ماه اوت عملکردی بهتر از انتظار داشت؛ به‌طوری‌که تغییرات اشتغال بخش غیرکشاورزی ایالات متحده(Nonfarm Payrolls) و اشتغال بخش خصوصی هر دو با قدرت افزایش یافتند، در حالی که نرخ بیکاری در سطح ۴.۱ درصد ثابت ماند. رشد دستمزدها نیز همچنان روندی کاهشی داشت. این بانک تأکید می‌کند که فدرال رزرو، تحت رهبری رئیس کوین وارش و عضو هیئت‌مدیره فدرال رزرو، کریستوفر والر، اکنون تمرکز خود را بر داده‌های تورمی ماه اوت برای تصمیم‌گیری سیاستی در نشست ۱۵ و ۱۶ سپتامبر خواهد گذاشت؛ جایی که کومرتس‌بانک همچنان انتظار دارد نرخ بهره بدون تغییر باقی بماند. قدرت بازار کار، تمرکز را به سمت تورم تغییر می‌دهد در آمریکا، تعداد مشاغل در ماه اوت ۱۶۲ هزار مورد افزایش یافت. نرخ بیکاری نیز در سطح ۴.۱ درصد باقی ماند که نشان می‌دهد اقتصاد همچنان در شرایط اشتغال کامل قرار دارد. با این حال، از دیدگاه فدرال رزرو، قیمت‌های مصرف‌کننده احتمالاً عامل مهم‌تری در تعیین مسیر نرخ بهره در نشست ۱۶ سپتامبر خواهد بود. آمار تورم ماه اوت جمعه آینده منتشر خواهد شد. در ماه اوت، اشتغال با افزایش قابل‌توجه ۱۶۲ هزار نفری روبه‌رو شد (در حالی که پیش‌بینی اجماع بازار ۵۵ هزار نفر و پیش‌بینی کومرتس‌بانک ۵۰ هزار نفر بود). علاوه بر این، آمار ماه‌های گذشته در مجموع ۵۵ هزار شغل به سمت بالا اصلاح شد. برای مثال، تعداد مشاغل ماه ژوئیه برخلاف گزارش اولیه که از کاهش ۲۳ هزار شغل حکایت داشت، در نهایت با افزایش ۲۱ هزار شغل همراه شد. در مجموع، بازار کار همچنان در وضعیت قدرتمندی قرار دارد. روند رشد اشتغال که بر اساس میانگین شش‌ماهه اندازه‌گیری می‌شود، بار دیگر مسیر صعودی به خود گرفته است. نرخ بیکاری نیز تقریباً در همان سطحی قرار دارد که معمولاً با اشتغال کامل در آمریکا مرتبط دانسته می‌شود. کومرتس‌بانک همچنان انتظار دارد نرخ‌های بهره بدون تغییر باقی بمانند، اما احتمال اینکه فدرال رزرو در نهایت تصمیم به افزایش نرخ بهره بگیرد، به‌طور محسوسی افزایش یافته است. ✔️ بیشتر بخوانید: تورم پس از گزارش قدرتمند اشتغال، به کانون توجه بازارها بازگشت

خواندن کامل خبر
تحلیل کم اثر
تحلیل کم اثر

تورم پس از گزارش قدرتمند اشتغال، به کانون توجه بازارها بازگشت

  جف روزنبرگ از بلک‌راک می‌گوید داده‌های قوی اشتغال ماه اوت، تمرکز بازارها را به گزارش تورم (CPI) هفته آینده و تصمیم فدرال رزرو در نشست سپتامبر معطوف کرده است. اشتغال بخش غیرکشاورزی آمریکا در ماه اوت ۱۶۲ هزار نفر افزایش یافت؛ رقمی بالاتر از پیش‌بینی‌ها که باعث افزایش بازده اوراق خزانه‌داری شد. روزنبرگ انتظار دارد در صورتی که روند کاهش تورم ادامه پیدا کند، فدرال رزرو نرخ بهره را بدون تغییر نگه دارد. با این حال، بزرگ‌ترین ریسک، افزایش هزینه‌های انرژی و سرایت آن به تورم هسته است. به گفته او، حتی افزایش ۲۵ نقطه پایه‌ای نرخ بهره نیز احتمالاً شوک قابل‌توجهی به بازار سهام یا بازارهای اعتباری وارد نخواهد کرد.

خواندن کامل خبر
تحلیل کم اثر
تحلیل کم اثر

بازار سهام آمریکا در انتظار گزارش اشتغال؛ وال‌استریت چشم به تصمیم فدرال رزرو دوخت

معاملات آتی شاخص‌های اصلی بازار سهام آمریکا در آغاز معاملات روز جمعه تغییر محسوسی نداشتند؛ زیرا سرمایه‌گذاران در انتظار انتشار گزارش اشتغال ماه اوت هستند؛ گزارشی که می‌تواند مسیر تصمیم‌گیری فدرال رزرو درباره نرخ بهره در نشست سپتامبر را تا حد زیادی مشخص کند. در یک نگاه بازارهای آمریکا پیش از انتشار گزارش اشتغال اوت تقریباً بدون تغییر ماندند؛ در حالی که S&P 500 و داوجونز روز گذشته یکی از بهترین معاملات یک ماه اخیر را ثبت کرده بودند.  اقتصاددانان انتظار دارند آمریکا در اوت حدود ۵۵ تا ۵۸ هزار شغل ایجاد کند، نرخ بیکاری ۴.۱٪ باقی بماند و رشد سالانه دستمزدها به ۳٪ کاهش یابد.  اظهارات کریستوفر والر احتمال افزایش نرخ بهره در سپتامبر را کاهش داد؛ هم‌زمان دلار در هفته حدود ۰.۷٪ افت کرد و ین ژاپن با رشد ۲.۷٪ بهترین عملکرد هفتگی خود از ژوئیه را ثبت کرد. سهام لولولمون پس از کاهش پیش‌بینی درآمد و سود تا حدود ۲۰٪ سقوط کرد؛ اکنون گزارش اشتغال می‌تواند تعیین کند که بازار به سمت سناریوی «فرود نرم» اقتصاد می‌رود یا نگرانی از رکود و سیاست پولی سخت‌گیرانه‌تر دوباره غالب می‌شود. قراردادهای آتی شاخص داوجونز اندکی پایین‌تر از سطح بدون تغییر قرار گرفتند، در حالی که معاملات آتی S&P 500 افزایش جزئی داشت و قراردادهای آتی نزدک ۱۰۰ حدود ۰.۴ درصد رشد کرد. این وضعیت یک روز پس از آن رخ داد که دو شاخص اصلی بازار آمریکا بهترین عملکرد روزانه خود در نزدیک به یک ماه گذشته را ثبت کردند. عامل اصلی جهش روز گذشته، اظهارات کریستوفر والر، عضو فدرال رزرو، بود. او اعلام کرد که تمایل دارد نرخ بهره در سطح فعلی حفظ شود؛ سخنانی که باعث شد معامله‌گران بخشی از انتظارات خود برای افزایش نرخ بهره در ماه سپتامبر را کاهش دهند. اکنون بازار تقریباً شانس برابری برای افزایش نرخ بهره در نشست پیش‌رو در نظر می‌گیرد؛ موضوعی که اهمیت گزارش اشتغال امروز را برای بازارهای مالی دوچندان کرده است. گزارش اشتغال در مرکز توجه بازار تمام نگاه‌ها در آغاز معاملات جمعه به گزارش اشتغال ماه اوت معطوف بود. اقتصاددانان انتظار داشتند اقتصاد آمریکا در این ماه حدود ۵۵ هزار شغل ایجاد کرده باشد؛ رقمی که در صورت تحقق، بازگشت رشد اشتغال پس از کاهش غیرمنتظره ماه ژوئیه را نشان خواهد داد. در ماه ژوئیه، رشد اشتغال برخلاف انتظار کاهش یافت و اقتصاد آمریکا با افت غیرمنتظره تعداد مشاغل مواجه شد. به همین دلیل، گزارش ماه اوت می‌تواند مشخص کند که ضعف مشاهده‌شده در بازار کار یک اتفاق موقت بوده یا نشانه‌ای از کاهش پایدارتر سرعت اقتصاد آمریکا است. برآوردهای منتشرشده برای گزارش امروز، ایجاد حدود ۵۸ هزار شغل غیرکشاورزی را در نظر گرفته‌اند، در حالی که رقم ماه گذشته منفی ۲۳ هزار شغل بوده است. در بخش اشتغال خصوصی نیز انتظار می‌رود حدود ۵۰ هزار شغل ایجاد شده باشد؛ در حالی که این رقم در ماه ژوئیه ۳۰ هزار شغل بود. همچنین پیش‌بینی می‌شود اشتغال بخش تولید حدود ۵ هزار نفر افزایش پیدا کند؛ رقمی که با عملکرد ماه گذشته برابر است. نرخ بیکاری نیز بر اساس برآوردها باید در سطح ۴.۱ درصد باقی بماند و نرخ مشارکت نیروی کار نیز در محدوده ۶۱.۴ درصد قرار گیرد. دستمزدها؛ بخش مهم گزارش برای فدرال رزرو گزارش اشتغال فقط درباره تعداد مشاغل ایجادشده نیست. یکی از مهم‌ترین بخش‌هایی که فدرال رزرو به آن توجه خواهد کرد، روند دستمزدهاست. بر اساس پیش‌بینی‌ها، متوسط دستمزد ساعتی در ماه اوت باید ۰.۳ درصد نسبت به ماه قبل افزایش پیدا کرده باشد. رشد سالانه دستمزدها نیز حدود ۳ درصد پیش‌بینی شده است؛ رقمی که نسبت به رشد ۳.۲ درصدی ماه گذشته کاهش نشان می‌دهد. اگر رشد دستمزدها هم‌زمان با افزایش محدود اشتغال ادامه پیدا کند، می‌تواند این برداشت را تقویت کند که فشارهای تورمی ناشی از بازار کار در حال کاهش است. اما اگر دستمزدها بالاتر از انتظار افزایش پیدا کنند، حتی یک گزارش اشتغال ضعیف نیز لزوماً به معنای کاهش فشار برای افزایش نرخ بهره نخواهد بود. به همین دلیل، بازار احتمالاً به مجموعه‌ای از داده‌ها نگاه خواهد کرد و نه فقط به عدد اصلی اشتغال. فدرال رزرو میان تورم و بازار کار گرفتار شده است فدرال رزرو در شرایط پیچیده‌ای قرار گرفته است. از یک طرف، تورم همچنان در سطحی قرار دارد که سیاست‌گذاران نمی‌توانند به‌سادگی از آن عبور کنند؛ از طرف دیگر، بازار کار نشانه‌هایی از کاهش سرعت رشد را نشان می‌دهد. افزایش نرخ بهره می‌تواند به کنترل فشارهای تورمی کمک کند، اما هم‌زمان خطر تشدید ضعف بازار کار و کاهش فعالیت اقتصادی را افزایش می‌دهد. گزارش اشتغال ماه اوت به همین دلیل اهمیت ویژه‌ای دارد. نشست بعدی فدرال رزرو در روزهای ۱۶ و ۱۷ سپتامبر برگزار خواهد شد و داده‌های اشتغال یکی از مهم‌ترین اطلاعاتی خواهد بود که پیش از این نشست در اختیار سیاست‌گذاران قرار می‌گیرد. در حال حاضر، بازار تقریباً با احتمال ۵۰ درصدی افزایش نرخ بهره در این نشست مواجه است. بنابراین هرگونه انحراف قابل‌توجه گزارش اشتغال از انتظارات می‌تواند این احتمال را به سرعت تغییر دهد. اگر اشتغال ضعیف‌تر از انتظار باشد، معامله‌گران ممکن است احتمال افزایش نرخ بهره را کاهش دهند و به سمت دارایی‌های پرریسک‌تر حرکت کنند. در مقابل، گزارش قوی می‌تواند نگرانی‌ها درباره تداوم فشارهای تورمی را افزایش داده و احتمال سیاست پولی سخت‌گیرانه‌تر را بالا ببرد. اظهارات والر به بازار آرامش داد رشد بازار سهام در روز پنجشنبه تا حد زیادی تحت تأثیر اظهارات کریستوفر والر قرار گرفت. والر با اشاره به پیشرفت در مسیر کاهش تورم، از احتمال حفظ نرخ بهره در سطح فعلی حمایت کرد. این سخنان باعث شد معامله‌گران بخشی از موقعیت‌های خود را که بر افزایش نرخ بهره در ماه سپتامبر حساب کرده بودند، کاهش دهند. همین تغییر انتظارات باعث شد بازار سهام رشد کند و فشار بر بازار اوراق کاهش یابد اما سرمایه‌گذاران هنوز برای تغییر پایدار در سیاست پولی فدرال رزرو به شواهد بیشتری نیاز دارند. گزارش اشتغال ماه اوت می‌تواند یکی از مهم‌ترین این شواهد باشد. رویکرد جدید کوین وارش؛ بازار باید داده‌ها را تفسیر کند در کنار اظهارات والر، نگاه بازار به رویکرد جدید کوین وارش، رئیس فدرال رزرو، نیز اهمیت دارد. وارش در نخستین سخنرانی خود در جکسون هول تلاش کرده بود نقش راهنمایی مستقیم بازار درباره مسیر آینده نرخ بهره را کاهش دهد. رویکرد او این است که فدرال رزرو کمتر درباره تصمیم‌های آینده خود سیگنال بدهد و اجازه دهد بازار بر اساس داده‌های اقتصادی تصمیم‌گیری کند. تشخیص فعلی وارش نسبتاً سخت‌گیرانه است. از نگاه او، وضعیت اشتغال همچنان مناسب است، فشارهای تورمی بیش از حد مطلوب باقی مانده‌اند و شرایط مالی گسترده اقتصاد آمریکا نیز به اندازه کافی محدودکننده نیست. این دیدگاه می‌تواند نحوه واکنش بازار به گزارش اشتغال را تغییر دهد. در گذشته، معامله‌گران گاهی با یک گزارش ضعیف اشتغال بلافاصله احتمال کاهش نرخ بهره را بالا می‌بردند. اما رویکرد جدید فدرال رزرو نشان می‌دهد که بازار باید مجموعه‌ای از داده‌های مربوط به تورم، اشتغال، تقاضا، فعالیت شرکت‌ها و شرایط مالی را در کنار یکدیگر بررسی کند. در چنین شرایطی، یک عدد ضعیف در اشتغال الزاماً به معنای تغییر سریع سیاست پولی نخواهد بود. دلار تحت فشار انتظارات نرخ بهره قرار گرفت هم‌زمان با کاهش انتظارات برای افزایش نرخ بهره فدرال رزرو، دلار آمریکا نیز در ابتدای ماه سپتامبر تحت فشار قرار گرفته است. شاخص دلار بلومبرگ در پایان هفته حدود ۰.۷ درصد کاهش داشت و روز پنجشنبه به پایین‌ترین سطح خود از ماه مه رسید. افت ارزش دلار در شرایطی رخ داده که معامله‌گران احتمال افزایش نرخ بهره در نشست سپتامبر را تقریباً به ۵۰ درصد کاهش داده‌اند. اظهارات والر درباره پیشرفت در مسیر کاهش تورم نیز فشار بیشتری بر دلار وارد کرده است. در مقابل، ین ژاپن عملکرد بسیار قدرتمندی داشته است. این ارز در مسیر ثبت بهترین عملکرد هفتگی خود از ماه ژوئیه قرار گرفته و در برابر دلار حدود ۲.۷ درصد رشد کرده است. عامل اصلی تقویت ین، افزایش انتظارها برای بالا بردن نرخ بهره توسط بانک مرکزی ژاپن است. معامله‌گران احتمال افزایش ۰.۲۵ واحد درصدی نرخ بهره ژاپن در ماه جاری را بررسی می‌کنند و احتمال ادامه افزایش نرخ‌ها در آینده نیز مطرح است. به این ترتیب، تحولات نرخ بهره در آمریکا و ژاپن هم‌زمان در حال تغییر موازنه بازار ارز هستند. “ «از نگاه من، مهم‌ترین نکته این گزارش نه عدد اشتغال به‌تنهایی، بلکه تغییر رابطه میان داده‌های اقتصادی و واکنش بازار است. فدرال رزرو تحت مدیریت کوین وارش ظاهراً قصد دارد وابستگی بازار به «راهنمایی آینده‌نگر» بانک مرکزی را کاهش دهد و وزن بیشتری به داده‌های واقعی بدهد؛ بنابراین حتی یک گزارش اشتغال ضعیف نیز لزوماً به معنای چرخش سریع سیاست پولی نیست. در چنین فضایی، برای سرمایه‌گذاران مهم‌تر از یک عدد منفرد، ترکیب اشتغال، دستمزد و تورم خواهد بود. اگر بازار کار بدون ایجاد موج جدید تورمی آرام‌تر شود، می‌توان انتظار داشت فضای مطلوب‌تری برای سهام ایجاد شود؛ اما اگر دستمزدها دوباره شتاب بگیرند، ریسک نرخ بهره بالاتر همچنان بر بازار سایه خواهد انداخت.» بابک شیری سهام لوولمون در خلاف جهت بازار حرکت کرد در بازار سهام، همه شرکت‌ها از فضای مثبت ایجادشده در بازار بهره نبردند. سهام لوولمون در معاملات پیش‌گشایش حدود ۱۸ درصد سقوط کرد و در مقطعی افت آن به ۲۰ درصد نیز رسید. دلیل این کاهش شدید، عملکرد ضعیف سه‌ماهه دوم و کاهش پیش‌بینی شرکت برای درآمد و سود سالانه بود. درآمد لوولمون در سه‌ماهه دوم سال مالی ۲۰۲۶ با کاهش ۴ درصدی به ۲.۴ میلیارد دلار رسید و فروش قابل مقایسه نیز ۹ درصد کاهش یافت. این شرکت اکنون انتظار دارد درآمد سالانه ۲۰۲۶ در محدوده ۱۰.۳۵ تا ۱۰.۵ میلیارد دلار قرار گیرد؛ یعنی حدود ۵ تا ۷ درصد پایین‌تر از دوره قبل. پیش‌بینی سود تعدیل‌شده هر سهم نیز به محدوده ۹.۴۸ تا ۹.۷۳ دلار کاهش یافته است. این عملکرد در شرایطی منتشر شده که «هایدی اونیل»، مدیر باسابقه شرکت نایکی، قرار است از هفته آینده مدیریت لوولمون را بر عهده بگیرد. بازار در انتظار یک سیگنال روشن است شرایط فعلی بازار نشان می‌دهد سرمایه‌گذاران بیش از آنکه صرفاً به جهت شاخص‌ها توجه کنند، در حال ارزیابی مسیر سیاست پولی آمریکا هستند. رشد روز پنجشنبه بازار سهام نشان داد که حتی یک تغییر محدود در انتظارات نرخ بهره می‌تواند سرمایه‌گذاران را دوباره به سمت سهام سوق دهد اما این خوش‌بینی شکننده است. اگر گزارش اشتغال امروز بسیار قوی باشد، احتمال افزایش نرخ بهره در ماه سپتامبر می‌تواند دوباره افزایش پیدا کند. چنین سناریویی احتمالاً فشار بیشتری بر سهام رشدمحور و شرکت‌های فناوری وارد خواهد کرد. در مقابل، اگر اشتغال بسیار ضعیف باشد، بازار ممکن است افزایش نرخ بهره را از قیمت‌ها خارج کند؛ اتفاقی که می‌تواند به رشد سهام و کاهش بازده اوراق منجر شود. سناریوی میانه نیز اهمیت زیادی دارد. ایجاد حدود ۵۵ تا ۵۸ هزار شغل همراه با نرخ بیکاری ۴.۱ درصد و رشد دستمزد نزدیک به ۰.۳ درصد می‌تواند نشان دهد بازار کار در وضعیت «استخدام کم، اخراج کم» قرار دارد؛ یعنی نه آن‌قدر قوی است که فشار تورمی شدیدی ایجاد کند و نه آن‌قدر ضعیف که نگرانی جدی درباره رکود ایجاد شود. جمع‌بندی بازار سهام آمریکا در حالی به استقبال گزارش اشتغال ماه اوت رفته که معامله‌گران تقریباً در میانه دو سناریو قرار دارند. از یک طرف، اظهارات کریستوفر والر احتمال افزایش نرخ بهره در سپتامبر را کاهش داده و باعث رشد سهام شده است؛ از طرف دیگر، کوین وارش همچنان نسبت به وضعیت تورم و شرایط مالی نگاه سخت‌گیرانه‌تری دارد. انتظار بازار برای ایجاد حدود ۵۵ تا ۵۸ هزار شغل، نرخ بیکاری ۴.۱ درصد، رشد ۰.۳ درصدی دستمزد ماهانه و رشد ۳ درصدی دستمزد سالانه است. هرگونه فاصله معنادار از این ارقام می‌تواند مسیر انتظارات نرخ بهره را تغییر دهد. در بازار ارز نیز دلار در ابتدای سپتامبر ۰.۷ درصد افت کرده و ین با رشد ۲.۷ درصدی در برابر دلار یکی از بهترین عملکردهای خود در هفته‌های اخیر را ثبت کرده است. در بازار سهام نیز در حالی که شاخص‌های اصلی در آستانه انتشار گزارش اشتغال آرام مانده‌اند، سقوط حدود ۱۸ تا ۲۰ درصدی لوولمون نشان داد که در کنار عوامل کلان اقتصادی، عملکرد شرکت‌ها همچنان می‌تواند نوسان شدیدی در سهام ایجاد کند. در نهایت، گزارش اشتغال امروز بیش از آنکه فقط یک گزارش اقتصادی باشد، آزمونی برای انتظارات بازار از فدرال رزرو است. اگر داده‌ها تصویری از بازاری «کم‌رمق اما باثبات» ارائه دهند، احتمالاً فدرال رزرو فضای بیشتری برای صبر خواهد داشت؛ اما هر نشانه‌ای از بازگشت فشار دستمزدی یا اشتغال قوی‌تر از انتظار می‌تواند بار دیگر بحث افزایش نرخ بهره را به مرکز توجه وال‌استریت بازگرداند. در ترجمه برخی نقاط این گزارش از هوش مصنوعی کمک گرفته شده است.

خواندن کامل خبر
تحلیل سهام و تحلیل شاخص‌ها کم اثر
تحلیل سهام و تحلیل شاخص‌ها کم اثر

گزارش اشتغال آمریکا؛ داده‌ای که مسیر تصمیم فدرال رزرو را تعیین می‌کند

بازارهای مالی امروز در انتظار یکی از مهم‌ترین داده‌های اقتصادی ماه هستند؛ گزارشی که می‌تواند نه‌تنها مسیر دلار و اوراق قرضه، بلکه تصمیم بعدی فدرال رزرو درباره نرخ بهره را مشخص کند. گزارش اشتغال بخش غیرکشاورزی آمریکا یا همان NFP در شرایطی منتشر می‌شود که اقتصاد این کشور میان دو تصویر متفاوت گرفتار شده است؛ از یک سو سرمایه‌گذاری‌های گسترده در حوزه فناوری و هوش مصنوعی همچنان از رشد اقتصادی حمایت می‌کنند، اما از سوی دیگر بازار کار نشانه‌هایی از کاهش سرعت نشان می‌دهد. در یک نگاه انتظار بازار برای گزارش اشتغال آمریکا: افزایش ۵۵ هزار شغل، رشد ۰.۳ درصدی دستمزدها و نرخ بیکاری ۴.۱ درصد است. شاخص‌های پیشرو احتمال ثبت رقمی بهتر از انتظار و ایجاد ۷۵ تا ۱۲۵ هزار شغل را نشان می‌دهند. نتیجه این گزارش می‌تواند احتمال افزایش نرخ بهره فدرال رزرو در نشست سپتامبر را تغییر دهد. دلار در نزدیکی پایین‌ترین سطوح سه ماه اخیر قرار دارد و واکنش بازار به داده اشتغال می‌تواند مسیر بعدی آن را مشخص کند. در ماه گذشته، کاهش غیرمنتظره اشتغال و اصلاح منفی آمارهای قبلی باعث شد نگرانی‌ها درباره ضعف بازار کار افزایش پیدا کند. اشتغال بخش غیرکشاورزی در ماه ژوئیه ۲۳ هزار نفر کاهش یافت و همین موضوع باعث شد برخی فعالان بازار درباره آغاز دوره‌ای از ضعف استخدامی در اقتصاد آمریکا هشدار دهند. با این حال، نرخ بیکاری همچنان در سطح ۴.۱ درصد باقی مانده و داده‌های مربوط به اخراج گسترده کارکنان نیز چنین سناریویی را تأیید نمی‌کند. تصویر فعلی بیشتر به یک کاهش سرعت در استخدام‌ها شباهت دارد تا ورود اقتصاد آمریکا به بحران اشتغال. انتظار بازار از گزارش اشتغال آمریکا اقتصاددانان انتظار دارند گزارش ماه اوت نشان دهد اقتصاد آمریکا حدود ۵۵ هزار شغل جدید ایجاد کرده است. همچنین پیش‌بینی می‌شود متوسط دستمزد ساعتی ۰.۳ درصد نسبت به ماه قبل افزایش یابد که رشد سالانه آن را به حدود ۳ درصد می‌رساند. بازار همچنین انتظار دارد نرخ بیکاری بدون تغییر در سطح ۴.۱ درصد باقی بماند. این ارقام نشان می‌دهد سرمایه‌گذاران در حال حاضر انتظار یک گزارش نه‌چندان قدرتمند، اما بدون نشانه‌های بحران را دارند. با این حال، برخی شاخص‌های پیشرو تصویر متفاوتی ارائه می‌کنند. بررسی چهار شاخص اصلی نشان می‌دهد احتمال دارد رقم نهایی اشتغال بهتر از پیش‌بینی اولیه باشد. شاخص اشتغال بخش تولیدی مؤسسه ISM از ۵۱.۸ به ۵۱.۲ کاهش یافت، اما همچنان بالاتر از محدوده رکود قرار دارد. شاخص اشتغال بخش خدمات نیز از ۴۷.۴ به ۴۷.۸ افزایش پیدا کرد. گزارش اشتغال شرکت ADP نیز نشان داد بخش خصوصی آمریکا در ماه گذشته تنها ۳۸ هزار شغل ایجاد کرده است؛ رقمی پایین‌تر از انتظار بازار، اما همچنان مثبت. از سوی دیگر، میانگین چهار هفته‌ای درخواست بیمه بیکاری در سطح ۲۰۷ هزار نفر قرار گرفت که نشان می‌دهد موج گسترده‌ای از تعدیل نیرو در اقتصاد آمریکا شکل نگرفته است. بر اساس ترکیب این داده‌ها، برخی مدل‌های تحلیلی احتمال می‌دهند رقم نهایی اشتغال در محدوده ۷۵ تا ۱۲۵ هزار شغل قرار گیرد؛ هرچند نوسانات ماهانه این گزارش باعث می‌شود پیش‌بینی دقیق آن بسیار دشوار باشد. فدرال رزرو میان تورم و بازار کار گرفتار شده است اهمیت این گزارش به دلیل شرایط خاص سیاست پولی آمریکا بیشتر شده است. پس از سخنرانی اخیر کوین وارش، رئیس فدرال رزرو، در نشست جکسون هول، بازار احتمال افزایش دوباره نرخ بهره در نشست سپتامبر را افزایش داد. وارش تأکید کرده بود که فدرال رزرو نباید تنها به ضعف بازار کار نگاه کند و تا زمانی که اطمینان کافی از کاهش پایدار تورم وجود ندارد، باید آمادگی لازم برای حفظ سیاست سخت‌گیرانه را داشته باشد. پس از این اظهارات، احتمال افزایش نرخ بهره در ابزارهای مالی بازار به حدود ۶۰ درصد رسید. اکنون گزارش اشتغال یکی از مهم‌ترین داده‌هایی است که می‌تواند این انتظارات را تقویت یا تضعیف کند. اگر اشتغال به شکل قابل‌توجهی بالاتر از انتظار باشد، فدرال رزرو ممکن است این موضوع را نشانه‌ای از مقاومت اقتصاد در برابر نرخ‌های بالا تلقی کند. در چنین شرایطی، احتمال افزایش نرخ بهره بیشتر شده و فشار صعودی روی دلار و بازده اوراق خزانه آمریکا افزایش خواهد یافت. در مقابل، یک گزارش ضعیف می‌تواند به فدرال رزرو اجازه دهد برای افزایش نرخ بهره صبر کند و تصمیم خود را به داده‌های تورمی آینده موکول کند. اقتصاد آمریکا؛ رشد قوی در کنار ضعف استخدامی یکی از ویژگی‌های مهم اقتصاد آمریکا در سال ۲۰۲۶ این است که رشد اقتصادی دیگر فقط از مسیر مصرف‌کنندگان و افزایش اشتغال سنتی ایجاد نمی‌شود. سرمایه‌گذاری گسترده شرکت‌ها در زیرساخت‌های هوش مصنوعی، مراکز داده و فناوری‌های جدید باعث شده بهره‌وری افزایش پیدا کند. رشد بهره‌وری نیروی کار در سه‌ماهه دوم به ۱.۴ درصد رسید و رشد سالانه بهره‌وری نیز به ۲.۲ درصد افزایش یافت. این موضوع یک تغییر مهم در ساختار اقتصاد آمریکا ایجاد کرده است. اگر شرکت‌ها بتوانند با استفاده از فناوری تولید بیشتری با نیروی انسانی کمتر داشته باشند، ممکن است ارتباط سنتی میان رشد اقتصادی و ایجاد شغل تغییر کند. به همین دلیل، ضعف نسبی بازار کار الزاماً به معنای ضعف شدید اقتصاد نیست. ممکن است اقتصاد آمریکا وارد دوره‌ای شود که رشد آن بیشتر از سرمایه‌گذاری و فناوری ناشی شود تا افزایش تعداد کارکنان. البته این تصویر مثبت، ریسک‌های خود را دارد. بخش مسکن همچنان تحت فشار نرخ‌های بهره بالا قرار دارد و هزینه‌های تولید نیز کاهش چشمگیری نداشته است. شاخص قیمت‌های بخش خدمات در گزارش ISM به ۷۲.۶ رسید که نشان‌دهنده تداوم فشارهای تورمی است. “ «به نظر می‌رسد مهم‌ترین نکته در گزارش امروز، تغییر ماهیت چرخه اقتصادی آمریکا باشد. بازارها همچنان با چارچوب‌های سنتی مانند «ضعف اشتغال برابر با کاهش نرخ بهره» تصمیم‌گیری می‌کنند، اما رشد سرمایه‌گذاری‌های مرتبط با هوش مصنوعی و افزایش بهره‌وری می‌تواند این رابطه تاریخی را پیچیده‌تر کند. اگر اقتصاد آمریکا بتواند بدون ایجاد فشار شدید در بازار کار، رشد خود را از مسیر فناوری ادامه دهد، فدرال رزرو ممکن است برای مدت طولانی‌تری در موضع سخت‌گیرانه باقی بماند. به همین دلیل، داده امروز بیشتر از آنکه فقط وضعیت اشتغال را نشان دهد، آزمونی برای سنجش مدل جدید رشد اقتصاد آمریکا خواهد بود.» بابک شیری سناریوهای احتمالی پس از انتشار NFP در صورت انتشار گزارشی بسیار قوی، با افزایش اشتغال بالاتر از ۱۰۰ هزار نفر و رشد بیشتر دستمزدها، احتمال افزایش نرخ بهره در سپتامبر افزایش خواهد یافت. در این سناریو، دلار می‌تواند تقویت شود و دارایی‌هایی مانند طلا تحت فشار قرار گیرند. اگر اشتغال کمتر از ۲۰ تا ۳۰ هزار نفر باشد، همراه با کاهش رشد دستمزدها و افزایش نرخ بیکاری، بازار احتمالاً کاهش نرخ بهره یا توقف سیاست انقباضی را جدی‌تر خواهد گرفت. این وضعیت می‌تواند باعث ضعف دلار و حمایت از طلا شود. اما محتمل‌ترین سناریو، انتشار گزارشی نزدیک به انتظار بازار است؛ یعنی ایجاد حدود ۵۵ هزار شغل، نرخ بیکاری ثابت و رشد کنترل‌شده دستمزدها. در این حالت، توجه بازار بار دیگر به داده‌های تورمی آینده منتقل خواهد شد. جمع‌بندی گزارش اشتغال امروز تنها یک عدد درباره تعداد شغل‌های ایجادشده نیست؛ بلکه بخشی از پازل بزرگ‌تری است که آینده سیاست پولی آمریکا را مشخص می‌کند. فدرال رزرو اکنون با اقتصادی مواجه است که هم‌زمان نشانه‌هایی از کاهش سرعت بازار کار و مقاومت در برابر کاهش تورم را نشان می‌دهد. واکنش بازار به NFP احتمالاً به خود عدد اشتغال محدود نخواهد شد و ترکیب اشتغال، دستمزدها، نرخ بیکاری و اصلاح آمارهای گذشته اهمیت بیشتری خواهد داشت. در ترجمه برخی نقاط این گزارش از هوش مصنوعی کمک گرفته شده است.

خواندن کامل خبر
تحلیل کم اثر
تحلیل کم اثر

بازار بین افزایش و کاهش نرخ بهره ۵۰/۵۰ شد؛ چرا تقاضا برای ارزهای پرریسک متوقف نمی‌شود؟

اظهارات نسبتاً داویش‌ کریستوفر والر از اعضای فدرال رزرو در روز گذشته، بازده اوراق قرضه آمریکا و دلار را پایین آورد و در مقابل به رشد بازار سهام کمک کرد. هم‌زمان، نه احتمال افزایش نرخ بهره فدرال رزرو و نه جهش اخیر ین ژاپن نتوانسته‌اند تقاضا برای ارزهای با بازدهی بالاتر را از بین ببرند. در شرایطی که بازار اکنون درباره تصمیم فدرال رزرو در ماه سپتامبر کاملاً مردد است، سرمایه‌گذاران همچنان به ارزهای پرریسک و دارایی‌های حساس به رشد اقتصادی علاقه نشان می‌دهند. انتشار گزارش اشتغال آمریکا در ادامه امروز می‌تواند بخشی از این معادله را تغییر دهد، اما از نگاه ING، عامل تعیین‌کننده‌تر همچنان تورم است. یوتوتایمز در این گزارش، تازه‌ترین دیدگاه مؤسسه ING درباره مسیر دلار، یورو و ین و همچنین واکنش بازار به موضع جدید فدرال رزرو را بررسی می‌کند. در یک نگاه اظهارات داویش والر احتمال افزایش نرخ بهره فدرال رزرو در سپتامبر را به ۵۰ درصد رساند و به افت دلار کمک کرد. گزارش اشتغال آمریکا در کانون توجه است، اما ING معتقد است تورم برای تصمیم فدرال رزرو اهمیت بیشتری دارد. EURUSD با کاهش فشار فروش دلار در حال نزدیک شدن دوباره به محدوده ۱.۱۶۵۰ است. USDJPY پس از رشد شدید ین احتمالاً در محدوده ۱۵۵ تثبیت می‌شود و ادامه صعود ین به موضع انقباضی‌تر بانک مرکزی ژاپن نیاز دارد. دلار آمریکا: احتمالاً امروز ریسک‌های نزولی بیشتری متوجه دلار خواهد بود سخنرانی روز گذشته کریستوفر والر بیش از انتظار بازار موضعی داویش داشت. او برخلاف سخنرانی هاوکیش کوین وارش در هفته گذشته، استدلال کرد که برای حمایت از افزایش نرخ بهره در ماه سپتامبر، باید ابتدا یک گزارش تورمی قوی از ماه اوت منتشر شود. والر در غیر این صورت از ثابت ماندن نرخ بهره حمایت خواهد کرد. همین موضع باعث شد بازده اوراق کوتاه‌مدت آمریکا حدود ۵ نقطه پایه کاهش پیدا کند و جفت‌ارز USDJPY به نزدیکی ۱۵۵ برسد. در واکنش به این سخنان، قیمت‌گذاری بازار برای افزایش نرخ بهره فدرال رزرو در ماه سپتامبر اکنون دقیقاً روی ۵۰ درصد قرار گرفته است؛ یعنی بازار عملاً میان افزایش نرخ بهره و حفظ نرخ فعلی تقسیم شده است. گزارش اشتغال آمریکا در کانون توجه امروز گزارش اشتغال غیرکشاورزی آمریکا در ماه اوت منتشر می‌شود و انتظار بازار برای رشد اشتغال حدود ۵۵ هزار شغل است. بااین‌حال، برآورد موسوم به «عدد نجوا» یا Whisper Number که انتظارات غیررسمی معامله‌گران و تحلیلگران را نشان می‌دهد، پایین‌تر و در محدوده ۳۰ هزار شغل قرار دارد. انتظار می‌رود نرخ بیکاری همچنان در سطح پایین ۴.۱ درصد باقی بماند؛ سطحی که از نگاه فدرال رزرو به اشتغال کامل نزدیک است. یک گزارش اشتغال ضعیف دیگر می‌تواند از نظر سیاسی و رسانه‌ای، افزایش نرخ بهره در ادامه ماه را برای فدرال رزرو دشوارتر کند، اما ING تأکید می‌کند که اثر ماندگارتر بر بازارهای مالی احتمالاً از سمت تورم خواهد آمد، نه صرفاً داده‌های بازار کار. از سوی دیگر، ارزهای با بازدهی بالا و ارزهای همسو با چرخه رشد اقتصادی همچنان تقاضای مناسبی دارند. به نظر می‌رسد سرمایه‌گذاران به این نتیجه رسیده‌اند که حتی اگر فدرال رزرو وارد چرخه افزایش نرخ بهره شود، این چرخه احتمالاً بسیار محدود خواهد بود و نمی‌تواند به‌راحتی فضای نسبتاً مطلوب سرمایه‌گذاری را برهم بزند. همین مسئله در کوتاه‌مدت به ضرر دلار است. در نتیجه، مگر اینکه گزارش اشتغال امروز به‌طور محسوسی قوی‌تر از انتظار باشد و احتمال افزایش نرخ بهره در سپتامبر را تقویت کند، ING انتظار دارد دلار کمی دیگر کاهش پیدا کند. از نظر تکنیکال، محدوده ۹۹.۱۵ تا ۹۹.۲۰ برای شاخص دلار DXY می‌تواند در معاملات درون‌روزی به‌عنوان سقف عمل کند، در حالی که داده اشتغال ضعیف می‌تواند ریسک افت DXY تا ۹۸.۶۰ را افزایش دهد. بااین‌حال، ING در افق چندروزه همچنان دلار را نسبتاً باثبات می‌بیند و با توجه به پیش‌بینی جدید خود برای افزایش ۲۵ نقطه پایه‌ای نرخ بهره فدرال رزرو، انتظار ندارد ضعف فعلی دلار به یک روند نزولی ساختاری تبدیل شود. ✔️ بیشتر بخوانید: پشت پرده ابزار CME FedWatch؛ آیا معامله‌گران تصمیم فدرال رزرو را درست حدس می‌زنند؟ یورو: در حال جبران افت ناشی از اظهارات وارش EURUSD در حال حرکت تدریجی به سمت سطوح بالاتر است؛ زیرا بازار بخشی از تغییرات ایجادشده پس از سخنرانی هاوکیش کوین وارش در هفته گذشته را پس می‌گیرد. پیش از سخنرانی وارش، EURUSD در محدوده ۱.۱۶۵۰ معامله می‌شد و اکنون بار دیگر به سمت همین ناحیه حرکت می‌کند. تضعیف عمومی دلار در برابر ارزهای نوظهور و ارزهای وابسته به رشد اقتصادی در گروه G10 نیز فضای مساعدی برای یورو ایجاد کرده است؛ حتی اگر چشم‌انداز سیاست پولی فدرال رزرو همچنان نامشخص باشد. بااین‌حال، یک ریسک سیاسی غیرمنتظره برای یورو در راه است. انتخابات محلی آینده در آلمان می‌تواند توجه بازار را به خود جلب کند. موفقیت قابل‌توجه حزب AfD در انتخابات روز یکشنبه در ایالت زاکسن-آنهالت ممکن است بار دیگر پرسش‌هایی درباره ثبات دولت فریدریش مرتس ایجاد کند. EURGBP و فشار بر بازار اوراق بریتانیا جفت‌ارز EURGBP پس از عبور از سطح ۰.۸۶ در روز گذشته، اکنون در حال تثبیت است. یکی از عوامل این حرکت می‌تواند فروش در بازار اوراق قرضه بریتانیا و نگرانی‌های مرتبط با وضعیت مالی عمومی این کشور باشد. در همین زمینه، جان هیلی، وزیر خزانه‌داری جدید بریتانیا، قرار است در ابتدای هفته آینده نخستین سخنرانی مهم سیاسی خود را انجام دهد و انتظار می‌رود بر مسئولیت‌پذیری مالی تأکید داشته باشد. امروز نیز تمرکز بازار بر سیاست پولی بریتانیا خواهد بود. آخرین نظرسنجی Decision Maker Panel بانک مرکزی انگلیس منتشر می‌شود و اندرو بیلی، رئیس بانک مرکزی انگلیس، نیز ساعت ۱۰:۵۰ به وقت اروپای مرکزی (۱۲:۲۰ به وقت ایران) سخنرانی خواهد کرد. از نظر ING، برای اعلام پایان نگرانی‌ها درباره تورم هنوز زود است. به همین دلیل، بازار پول بریتانیا می‌تواند همچنان احتمال حدود ۶۰ نقطه پایه افزایش نرخ بهره را در خود جای دهد. بر این اساس، ING انتظار دارد EURGBP ابتدا در محدوده ۰.۸۵۵۰ تا ۰.۸۶۰۰ معامله شود و سپس در سه‌ماهه چهارم به سمت ۰.۸۷ حرکت کند. ین ژاپن: شاید فعلاً به اندازه کافی پیش رفته باشد USDJPY یکی از پرنوسان‌ترین هفته‌های خود را پشت سر گذاشته است، اما از نگاه ING، رشد ین ممکن است فعلاً بخش زیادی از مسیر مورد انتظار را طی کرده باشد. بازار اکنون حدود ۴۵ نقطه پایه افزایش نرخ بهره بانک مرکزی ژاپن تا پایان سال را قیمت‌گذاری می‌کند. همچنین نرخ سیاستی بانک مرکزی ژاپن تقریباً در نزدیکی سطح خنثی افسانه‌ای ۲ درصد طی حدود یک سال آینده قرار گرفته است. اگر بانک مرکزی ژاپن بخواهد به سمت یک موضع کاملاً هاوکیش حرکت کند، امکان قیمت‌گذاری افزایش بیشتر نرخ بهره وجود دارد. بااین‌حال، احتمال افزایش ۵۰ نقطه پایه‌ای نرخ بهره در این ماه بسیار پایین است. همچنین سناریویی که در آن بانک مرکزی ژاپن در ماه‌های اکتبر و دسامبر نیز به‌صورت متوالی نرخ بهره را افزایش دهد و آن را تا پایان سال به ۲ درصد برساند، از نظر ING بسیار بعید است. ضعف مصرف داخلی ژاپن و نفوذ بالای دولت در اقتصاد نیز احتمال یک چرخه انقباضی به بزرگی ۱۰۰ نقطه پایه تا پایان سال را بسیار کاهش می‌دهد. صندوق بازنشستگی ژاپن؛ عامل دیگری برای حمایت از ین یکی دیگر از عواملی که به ین کمک کرده، گمانه‌زنی درباره احتمال افزایش سهم دارایی‌های داخلی ژاپن در پرتفوی حدود ۲ تریلیون دلاری صندوق سرمایه‌گذاری بازنشستگی دولت ژاپن (GPIF) است. هنوز مشخص نیست چنین تصمیمی اتخاذ خواهد شد یا خیر، اما بازار ممکن است در اواخر اکتبر با اخبار تازه‌ای درباره این موضوع روبه‌رو شود. بااین‌حال، بخش قابل‌توجهی از عوامل مثبت برای ین اکنون در قیمت‌ها لحاظ شده‌اند. به همین دلیل، سطح ۱۵۵ در USDJPY از اهمیت بالایی برخوردار است و ING به‌جای انتظار برای ادامه فوری حرکت به سمت ۱۵۰ تا ۱۵۲، احتمال تثبیت جفت‌ارز در همین محدوده را بیشتر می‌داند. عامل مهم دیگر این است که بازار سفته‌بازانه اکنون به اندازه سال ۲۰۲۴ موقعیت فروش ین ندارد. بنابراین، ظرفیت یک جهش دوباره در خرید ین نیز ممکن است نسبت به گذشته محدودتر شده باشد.

خواندن کامل خبر
تحلیل فارکس کم اثر
تحلیل فارکس کم اثر

طلا چگونه از سقوط نجات یافت؟ دو سناریوی داغ برای آمار اشتغال امشب آمریکا

اگر این روزها تحرکات طلا را دنبال کرده باشید، حتماً نوسانات شدید و سقوط تا زیر ۴,۳۰۰ دلار و سپس بازگشت دوباره آن را دیده‌اید. طلا در حال حاضر در محدوده ۴,۴۷۵ دلار معامله می‌شود و معامله‌گران تمام حواس خود را به گزارش اشتغال بخش غیرکشاورزی آمریکا (NFP) معطوف کرده‌اند. اما سوال اصلی معامله‌گران اینجاست: چه محرک‌هایی طلا را از کف قیمتی نجات دادند و گزارش اشتغال امشب چه سناریویی برای طلا رقم می‌زند؟ ما در یوتوتایمز دلایل این نوسانات و جزییات نقل‌وانتقالات بزرگ طلای جهانی را برای شما زیر ذره‌بین برده‌ایم. در یک نگاه احیای طلا از کف یک‌ماهه: طلا پس از افت به زیر ۴,۳۰۰ دلار، با فروکش کردن انتظارات برای افزایش نرخ بهره فد دوباره تا محدوده ۴,۴۷۵ دلار بالا آمد. گزارش اشتغال (NFP) تعیین‌کننده گام بعدی: معامله‌گران منتظر آمار ۵۵,۰۰۰ شغل جدید هستند؛ آمار ضعیف‌تر به سود طلا تمام می‌شود و آمار قوی‌تر می‌تواند قیمت را دوباره تحت فشار بگذارد. کوچ ساختاری شمش‌های طلا به لندن: انتقال ۸۶ تن طلا توسط بانک مرکزی هلند از نیویورک و اتاوا به لندن، نشان‌دهنده استراتژی جدید بانک‌های مرکزی برای مدیریت بحران‌های ژئوپلیتیک است. ۱. دست‌به‌دست شدن نبض بازار؛ از هشدار وارش تا موضع نرم والر روند قیمت طلا در این هفته کاملاً وابسته به تغییر انتظارات از نرخ بهره فدرال رزرو بود، نه محرک‌های اختصاصی خود طلا: فشار اولیه (سخنان وارش): سخنرانی انقباضی کوین وارش (رئیس فد) در نشست جکسون هول و تاکید بر کاهش‌نیافتن تورم، شانس افزایش نرخ بهره در سپتامبر را به ۶۰ تا ۶۷ درصد رساند و طلا را به افت تا زیر ۴,۳۰۰ دلار (پایین‌ترین سطح در یک ماه اخیر) کشاند. احیای طلا (سخنان والر): کریستوفر والر (عضو فد) با اشاره به روند مثبت تورم ۳ ماهه، احتمال افزایش آنی نرخ بهره را تضعیف کرد. این اظهارات شانس افزایش نرخ را به نزدیک ۵۰٪ (شیر یا خط) کاهش داد و فضا را برای رشد دوباره طلا تا ۴,۴۷۵ دلار باز کرد. ۲. گزارش NFP؛ داور نهایی دادوستدهای هفته گزارش اشتغال ماه اوت دادوستد امروز را شکل خواهد داد. اجماع بازار انتظار اضافه شدن ۵۵,۰۰۰ شغل، نرخ بیکاری ۴.۱ درصد و رشد ماهانه دستمزد ۰.۳ درصد را دارد: سناریوی آمار ضعیف‌تر: تقویت احتمال عدم تغییر نرخ بهره توسط فد و عبور طلا از کانال‌های بالاتر. سناریوی آمار قوی‌تر: احیای احتمال افزایش نرخ بهره و بازگشت فشار فروش بر طلا. ✔️ بیشتر بخوانید: طلا در تله خرس‌ها؛ آیا سقوط به کانال ۴,۰۰۰ دلار حتمی است؟ ۳. جابه‌جایی ۸۶ تن طلا توسط بانک مرکزی هلند در کناری از نوسانات روزانه، بانک مرکزی هلند تایید کرد که بین ماه‌های مارس و اوت، ۸۶ تن از ذخایر طلای خود را از نیویورک و اتاوا به لندن منتقل کرده است. این نهاد هدف از این کار را «افزایش نقدشوندگی و آمادگی در برابر تنش‌های ژئوپلیتیک» اعلام کرده است. این اقدام که مشابه رفتار سال گذشته بانک مرکزی فرانسه در خروج طلا از فدرال رزرو نیویورک است، نشان‌دهنده یک گرایش ساختاری و چندساله میان بانک‌های مرکزی برای متنوع‌سازی محل نگهداری ذخایر است؛ هرچند اثر مستقیمی بر نوسانات چندساعته امروز ندارد. ✔️ بیشتر بخوانید: خروج طلا از آمریکا؛ چرا کشورهای بیشتری ذخایر خود را جابه‌جا می‌کنند؟

خواندن کامل خبر
تحلیل طلا کم اثر
تحلیل طلا کم اثر

سیگنال تازه ETFها؛ سرمایه‌گذاران دوباره سراغ بیت‌کوین رفتند

ETFهای اسپات بیت‌کوین در آمریکا پس از یک روز خروج سرمایه، روز دوشنبه حدود ۲۱۷ میلیون دلار ورود سرمایه ثبت کردند. هم‌زمان، ETFهای اسپات اتریوم نیز برای یازدهمین روز متوالی شاهد ورود پول بودند. در یوتوتایمز، روند جریان سرمایه به این صندوق‌ها و پیام آن برای بازار ارزهای دیجیتال را بررسی می‌کنیم. بر اساس داده‌های SoSoValue، خروج حدود ۲۰۲ میلیون دلار از ETFهای بیت‌کوین در روز جمعه، به روند ۹ روزه ورود سرمایه پایان داده بود. این دوره از ۱۹ آگوست آغاز شده بود و با طولانی‌ترین دوره ورود سرمایه به ETFهای بیت‌کوین در سال جاری برابری می‌کرد. ETFهای بیت‌کوین دوباره سرمایه جذب کردند بازگشت ۲۱۷ میلیون دلار سرمایه به صندوق‌های بیت‌کوین در روز دوشنبه نشان داد خروج سرمایه روز جمعه دست‌کم در نخستین جلسه معاملاتی بعدی ادامه پیدا نکرده است. دارایی خالص ETFهای بیت‌کوین در پایان آگوست کمی کمتر از ۱۰۰ میلیارد دلار قرار گرفت. این رقم در ۲۷ آگوست برای نخستین بار از مرز ۱۰۰ میلیارد دلار عبور کرده بود، اما خروج سرمایه روز جمعه باعث شد مجموع دارایی‌ها دوباره به زیر این سطح بازگردد. از زمان راه‌اندازی ETFهای اسپات بیت‌کوین در ژانویه ۲۰۲۴، مجموع ورود خالص سرمایه به این محصولات اکنون به حدود ۵۵ میلیارد دلار رسیده است. اتریوم ۱۱ روز بدون خروج سرمایه در بازار ETFهای اتریوم، روند ورود سرمایه همچنان ادامه دارد. این صندوق‌ها روز دوشنبه حدود ۸۸ میلیون دلار ورود خالص سرمایه ثبت کردند و تعداد روزهای متوالی ورود پول به ۱۱ جلسه رسید. مجموع ورود سرمایه به ETFهای اتریوم در این دوره حدود ۱.۶ میلیارد دلار بوده است. این طولانی‌ترین روند ورود سرمایه برای این محصولات از دوره ۲۰ روزه‌ای محسوب می‌شود که در ژوئیه ۲۰۲۵ پایان یافت. تداوم این جریان سرمایه نشان می‌دهد تقاضای نهادی برای محصولات مرتبط با اتریوم در مقطع فعلی نسبتاً پایدار باقی مانده است. آگوست بهترین ماه ETF بیت‌کوین در ۲۰۲۶ آگوست در میان ماه‌های سال ۲۰۲۶، قوی‌ترین عملکرد را از نظر ورود سرمایه به ETFهای بیت‌کوین ثبت کرد. میزان ورود سرمایه در این ماه بیش از دو برابر رقم ثبت‌شده در آوریل بود. با وجود این عملکرد، ETFهای بیت‌کوین همچنان در مجموع سال ۲۰۲۶ با حدود ۲.۵ میلیارد دلار خروج خالص سرمایه مواجه هستند. بنابراین، روند مثبت آگوست هنوز نتوانسته خروج سرمایه تجمعی سال را به‌طور کامل جبران کند. واکنش بازار به سخنان وارش خروج سرمایه روز جمعه پس از اظهارات کریستوفر وارش در نشست جکسون هول رخ داد؛ اظهاراتی که انتظارات مربوط به افزایش نرخ بهره را تقویت کرد. بازگشت جریان سرمایه در روز دوشنبه می‌تواند نشان دهد برخی سرمایه‌گذاران این حرکت را بیشتر یک واکنش یک‌روزه به تحولات نرخ بهره تلقی کرده‌اند تا آغاز یک روند معکوس. با این حال، داده‌های جریان سرمایه در روزهای آینده تصویر روشن‌تری از رفتار سرمایه‌گذاران ارائه خواهد کرد. تحلیل بازار ارز دیجیتال تحلیلگران یوتوتایمز معتقدند بازگشت ۲۱۷ میلیون دلار سرمایه به ETFهای بیت‌کوین و تداوم ورود پول به ETFهای اتریوم، در کوتاه‌مدت از احساسات بازار حمایت می‌کند. برای کاربران ایرانی، این جریان‌ها اهمیت زیادی دارند، زیرا افزایش تقاضای نهادی می‌تواند نقدینگی و نوسان بیت‌کوین و اتریوم را تحت تأثیر قرار دهد. بااین‌حال، معامله‌گران باید هم‌زمان واکنش صندوق‌ها به سیاست‌های نرخ بهره آمریکا را زیر نظر داشته باشند.

خواندن کامل خبر
ارز دیجیتال کم اثر
ارز دیجیتال کم اثر

دلار بین فدرال رزرو و خزانه‌داری آمریکا؛ چه چیزی مسیر بعدی آن را تعیین می‌کند؟

دلار آمریکا نتوانسته تمام رشد ایجادشده پس از سخنرانی هاوکیش کوین وارش را حفظ کند و همین موضوع دوباره توجه بازار را به رابطه میان سیاست پولی فدرال رزرو و وضعیت بازار اوراق خزانه‌داری جلب کرده است. با وجود اینکه انتظارات برای افزایش نرخ بهره آمریکا در ماه سپتامبر همچنان بالاست، ارزهای اصلی گروه G10 روز دوشنبه همگی در برابر دلار تقویت شدند. ING معتقد است بخش مهمی از این رفتار به افزایش بازده اوراق بلندمدت آمریکا مربوط می‌شود؛ موضوعی که به دلیل نگرانی از مداخله دوباره خزانه‌داری، همچنان معامله موسوم به معامله کاهش ارزش پول (Debasement Trade) را زنده نگه داشته است. این گزارش یوتوتایمز بر پایه تحلیل منتشرشده در وب‌سایت ING تهیه و برای مخاطبان فارسی‌زبان ترجمه و بازنویسی شده است. در یک نگاه دلار نیمی از رشد اخیر خود را پس داد: شاخص دلار پس از سخنرانی هاوکیش کوین وارش تقریباً نیمی از رشد خود را از دست داده است، اما این اتفاق به معنای کاهش انتظارات برای افزایش نرخ بهره فدرال رزرو نیست. بازار هنوز افزایش نرخ سپتامبر را جدی می‌گیرد: نرخ دو‌ساله SOFR بالاتر از ۴.۲۰ درصد باقی مانده و بازار حدود ۱۶ نقطه پایه افزایش نرخ در سپتامبر و ۳۷ نقطه پایه تا پایان سال را قیمت‌گذاری کرده است. داده‌های اشتغال این هفته تعیین‌کننده‌اند: ING انتظار دارد ADP حدود ۴۰ هزار شغل و اشتغال غیرکشاورزی جمعه حدود ۶۵ هزار شغل افزایش یابد؛ داده‌هایی که می‌توانند از دلار حمایت کنند. ING احتمال بازگشت DXY به ۱۰۰ را رد نمی‌کند: اگر داده‌های آمریکا انتظارات هاوکیش فعلی را تثبیت کنند و مداخله تازه‌ای در بازار اوراق اعلام نشود، DXY می‌تواند دوباره سطح ۱۰۰ را پس بگیرد. دلار؛ حمایت وارش به‌سرعت در حال محو شدن است دلار پس از سخنرانی هاوکیش کوین وارش در روز جمعه، حدود نیمی از رشد خود را پس داده است. اما نکته مهم این است که از نگاه ING، این کاهش لزوماً به معنی عقب‌نشینی بازار از انتظارات افزایش نرخ بهره فدرال رزرو نیست. نرخ دو‌ساله SOFR همچنان بالاتر از ۴.۲۰ درصد قرار دارد و بیش از ۱۰ نقطه پایه نسبت به سطح پیش از سخنرانی وارش افزایش یافته است. بازار نیز اکنون حدود ۱۶ نقطه پایه افزایش نرخ بهره برای سپتامبر و ۳۷ نقطه پایه برای پایان سال را در قیمت‌ها لحاظ کرده است. بنابراین، هنوز نشانه‌ای از کاهش جدی انتظارات برای سیاست پولی سخت‌گیرانه‌تر دیده نمی‌شود. ✔️ بیشتر بخوانید: چشم‌انداز هفته پیش‌رو؛ تصمیم بانک‌های مرکزی نیوزیلند و کانادا در آستانه داده حساس NFP آمریکا پس چرا دلار دوباره عقب نشست؟ در حالی که بخش کوتاه‌مدت منحنی نرخ بهره همچنان از دلار حمایت می‌کند، همه ارزهای گروه G10 روز دوشنبه در برابر دلار رشد کردند. ING معتقد است یکی از دلایل اصلی این رفتار، افزایش بازده اوراق بلندمدت آمریکا بوده است؛ حتی اگر رشد این بازده تا حدی تحت تأثیر افزایش قیمت نفت و حملات متقابل آمریکا و ایران باشد. این مسئله برای خریداران دلار اهمیت دارد. زیرا بازار هنوز افزایش بازده اوراق بلندمدت را تنها به چشم یک تحول عادی در نرخ بهره نمی‌بیند و بخشی از معامله‌گران آن را از زاویه احتمال مداخله دوباره خزانه‌داری آمریکا تفسیر می‌کنند. همین مسئله باعث شده معامله موسوم به Debasement Trade یا معامله کاهش ارزش پول به‌طور کامل از بازار خارج نشود. به بیان ساده، حتی یک بازنگری هاوکیش در انتظارات فدرال رزرو هنوز نتوانسته نگرانی‌های مرتبط با سیاست‌های خزانه‌داری آمریکا را کاملاً از بین ببرد. چهار داده مهم که می‌توانند دلار را حمایت کنند ING در این هفته انتظار چند داده اقتصادی را دارد که می‌توانند تصویر بازار درباره نشست سپتامبر فدرال رزرو را روشن‌تر کنند. پیش‌بینی پایه این مؤسسه برای ISM بخش تولید آمریکا این است که شاخص همچنان بالاتر از ۵۵ باقی بماند. گزارش JOLTS نیز از دیگر داده‌های مهم امروز است. فردا بازار منتظر گزارش ADP است و ING انتظار دارد اشتغال در این گزارش حدود ۴۰ هزار شغل افزایش یافته باشد. پس از آن، شاخص ISM خدمات در روز پنجشنبه منتشر می‌شود. اما مهم‌ترین داده هفته احتمالاً گزارش اشتغال غیرکشاورزی آمریکا در روز جمعه خواهد بود که ING انتظار دارد حدود ۶۵ هزار شغل افزایش را نشان دهد. اگر این داده‌ها مطابق انتظار یا حتی قوی‌تر از آن منتشر شوند، احتمال دارد بازار با اطمینان بیشتری روی افزایش نرخ بهره فدرال رزرو در سپتامبر حساب کند. آیا دلار می‌تواند دوباره به بالای ۱۰۰ برگردد؟ ING فعلاً نمی‌خواهد این احتمال را رد کند که رابطه میان دلار و نرخ‌های کوتاه‌مدت آمریکا هنوز پابرجاست. اگر در روزهای آینده مجموعه‌ای از داده‌های بسیار ضعیف منتشر نشود، بازار احتمالاً انتظارات هاوکیش ایجادشده پس از سخنرانی وارش را حفظ خواهد کرد. در چنین شرایطی، دلار می‌تواند در ابتدای سپتامبر حمایت مناسبی پیدا کند. از طرف دیگر، سپتامبر از نظر فصلی نیز معمولاً ماه قدرتمندی برای DXY است. بنابراین، تا زمانی که خبر تازه‌ای از مداخله خزانه‌داری آمریکا در بازار اوراق منتشر نشود، ING احتمال می‌دهد شاخص دلار دوباره سطح ۱۰۰ را آزمایش کند. ▶️ مشاهده کنید: تحلیل بنیادی بازار فارکس؛ آزمون بزرگ دلار پس از جکسون‌هول یورو؛ ریسک‌های نزولی همچنان بیشتر شده‌اند تورم آلمان در ماه اوت اندکی افزایش یافته و به ۲.۹ درصد رسیده است؛ رقمی که کمی پایین‌تر از پیش‌بینی ۳ درصدی بازار قرار داشت. در سطح منطقه یورو، بازار انتظار دارد تورم کل به ۳.۳ درصد برسد، در حالی که تورم هسته همچنان در ۲.۵ درصد دیده می‌شود. با وجود نبود شواهد قوی درباره شکل‌گیری موج دوم تورمی، بازار تقریباً از افزایش دوباره نرخ بهره بانک مرکزی اروپا در هفته آینده مطمئن است. ING این افزایش احتمالی را بیشتر یک افزایش احتیاطی یا Insurance Hike می‌داند. اما اگر بانک مرکزی اروپا پس از آن نیز به سمت افزایش بیشتر نرخ بهره حرکت کند، این می‌تواند به این معنا باشد که سیاست‌گذاران پولی اروپا همچنان نرخ بهره محدودکننده را ضروری می‌دانند؛ سناریویی که برای یورو بسیار مهم‌تر خواهد بود و به شواهد بیشتری از رشد تورم هسته نیاز دارد. در شرایطی که بازار اعتماد بیشتری به افزایش نرخ بهره فدرال رزرو پیدا کرده است، EURUSD بیش از گذشته به داستان دلار وابسته شده است. ING اکنون نسبت به حفظ سطح ۱.۱۶۰۰ چندان خوش‌بین نیست و احتمال بازگشت EURUSD به ۱.۱۵۰ در نیمه نخست سپتامبر را بیشتر می‌داند. افزایش دوباره تنش‌های خاورمیانه و اخبار مرتبط با روسیه نیز در حال حاضر کمکی به سناریوی صعودی یورو نمی‌کنند. از سوی دیگر، قیمت گاز طبیعی اروپا در نزدیکی سقف‌های ماه مارس قرار گرفته و شرایط مبادله‌ای اروپا را تحت فشار قرار داده است. دلار نیوزیلند؛ احتمال ناامید شدن بازار از RBNZ بانک مرکزی نیوزیلند انتظار می‌رود فردا نرخ بهره را ۲۵ نقطه پایه افزایش دهد و به ۲.۷۵ درصد برساند. بازار تقریباً به‌طور کامل این افزایش را قیمت‌گذاری کرده است؛ بنابراین برای NZD مهم‌ترین موضوع، خود افزایش نرخ نیست، بلکه لحن بیانیه و پیش‌بینی‌های جدید بانک مرکزی خواهد بود. ING معتقد است ریسک‌های نزولی برای دلار نیوزیلند وجود دارد. بازار در حال حاضر حدود ۹۵ نقطه پایه افزایش نرخ بهره تا ژوئن ۲۰۲۷ را قیمت‌گذاری کرده است و ING این انتظارات را بیش از حد هاوکیش می‌داند. برای توجیه چنین قیمت‌گذاری‌ای، بانک مرکزی نیوزیلند باید پیش‌بینی‌های نرخ بهره خود را به شکل محسوسی افزایش دهد؛ در حالی که پیش‌بینی فعلی تنها یک افزایش ۲۵ نقطه پایه‌ای دیگر در سه فصل آینده را در نظر گرفته است. ING انتظار ندارد چنین بازنگری بزرگی رخ دهد و معتقد است پیش‌بینی تورم نیز می‌تواند به دلیل کاهش قیمت نفت پایین‌تر آورده شود. در نتیجه، این مؤسسه احتمال می‌دهد NZDUSD در کوتاه‌مدت دوباره زیر ۰.۵۹۰۰ قرار گیرد؛ به‌خصوص اگر RBNZ نتواند انتظارات هاوکیش بازار را برآورده کند و دلار آمریکا دوباره حمایت شود.

خواندن کامل خبر
تحلیل فارکس کم اثر
تحلیل فارکس کم اثر

تنها سررسید مهم امروز در EURUSD؛ نوسان محدود در آستانه NFP

در معاملات امروز، تنها یک سررسید مهم در فهرست سررسیدهای معاملات آپشن در بازار فارکس دیده می‌شود: EURUSD در سطح 1.1600. با وجود آغاز ماه جدید، وضعیت جفت‌ارز تفاوت چندانی با روزهای گذشته ندارد و این سررسید نیز مانند دفعات قبل هیچ پیوند معناداری با سطوح تکنیکال ندارد؛ اما می‌تواند نقش «جاذب قیمت» داشته باشد و دامنه نوسان را محدود نگه دارد. روز گذشته یورو تنها ارزی بود که اندکی در برابر دلار تقویت شد، در حالی که سایر ارزهای اصلی تقریباً بدون تغییر ماندند؛ زیرا بازار همچنان در حال هضم لحن هاوکیش وارش در سخنرانی جمعه گذشته است. همین فضای محتاطانه باعث شده امروز نیز حرکت EURUSD در اطراف سطح 1.1600 محدود بماند. در نمودار، کف کوتاه‌مدت نزدیک میانگین متحرک ۱۰۰روزه در 1.1568 قرار دارد و سقف کوتاه‌مدت نیز با میانگین متحرک ۲۰۰روزه در 1.1630 مشخص می‌شود. بنابراین انتظار می‌رود قیمت در همین محدوده نوسان کند و از آن خارج نشود. در تصویر بزرگ‌تر، تمرکز بازار همچنان بر احساسات دلار است و معامله‌گران نگاه خود را به گزارش اشتغال آمریکا (NFP) در روز جمعه دوخته‌اند؛ داده‌ای که می‌تواند جهت‌گیری بعدی دلار و مسیر EURUSD را تعیین کند.

خواندن کامل خبر
اخبار فارکس کم اثر
اخبار فارکس کم اثر

بازنگری معیار، اشتغال آمریکا را ۷۹ هزار شغل کاهش داد

بازنگری معیار آمار اشتغال بخش غیرکشاورزی آمریکا نشان داد اشتغال در سال منتهی به مارس ۲۰۲۶ به میزان ۷۹ هزار شغل کاهش یافت، در حالی که پیش‌بینی عمومی افزایش ۱۸۳ هزار شغل بود. این کاهش به‌طور میانگین معادل از دست رفتن ۶٫۶ هزار شغل در ماه است و اشتغال بخش خصوصی ۱۷۸ هزار شغل کم شد که خرده‌فروشی پیشتاز این افت بود. سال گذشته در همین زمان، بازنگری معیار ۹۱۱ هزار شغل را از آمار اشتغال حذف کرد و نگرانی جدی به همراه داشت. این ارقام نشانه‌ای داویش از وضعیت بازار کار است، اما بازنگری کنونی مقدماتی است و رقم نهایی در ژانویه منتشر می‌شود.

خواندن کامل خبر
اخبار فارکس کم اثر
اخبار فارکس کم اثر

غول‌های نفتی آمریکا به دنبال سرمایه‌گذاری میلیارددلاری در صنعت نفت ونزوئلا

شرکت‌های انرژی آمریکایی از جمله شورون (Chevron) در آستانه توافق‌هایی برای سرمایه‌گذاری چند میلیارد دلاری در صنعت نفت ونزوئلا قرار دارند؛ اقدامی که می‌تواند حضور شرکت‌های آمریکایی در یکی از بزرگ‌ترین ذخایر نفتی جهان را به‌طور چشمگیری افزایش دهد. بر اساس این گزارش، شورون در حال بررسی گسترش فعالیت‌های خود در ونزوئلا با اضافه کردن دو میدان نفت سنگین به سبد دارایی‌هایش است. این شرکت پیش‌تر نیز با افزایش سهم خود در برخی پروژه‌های نفتی ونزوئلا، حضورش در کمربند نفتی اورینوکو را تقویت کرده بود. همچنین گزارش‌ها حاکی از آن است که هالیبرتون (Halliburton)، غول خدمات نفتی آمریکا، در حال مذاکره برای تأمین تجهیزات و ارائه خدمات فنی به تولیدکنندگان نفت ونزوئلا است؛ اقدامی که می‌تواند به بازسازی زیرساخت‌های فرسوده صنعت انرژی این کشور کمک کند. گسترش حضور شورون می‌تواند بخشی از برنامه واشنگتن برای بازگرداندن سرمایه و فناوری آمریکایی به صنعت نفت فرسوده ونزوئلا باشد؛ کشوری که با وجود داشتن یکی از بزرگ‌ترین ذخایر نفت جهان، در سال‌های اخیر به دلیل تحریم‌ها، کمبود سرمایه‌گذاری و مشکلات زیرساختی با افت شدید تولید مواجه شده است. در صورت نهایی شدن توافق‌ها، شرکت‌های آمریکایی می‌توانند نقش پررنگ‌تری در توسعه میادین نفتی ونزوئلا ایفا کنند؛ اقدامی که از یک سو به افزایش عرضه نفت کمک می‌کند و از سوی دیگر نفوذ انرژی آمریکا در آمریکای لاتین را افزایش خواهد داد.

خواندن کامل خبر
اخبار کم اثر
اخبار کم اثر