سه منبع آگاه به CNN گفتهاند مقامهای دولت ترامپ در گفتوگوهای خصوصی با طرفهای خلیج فارس تأکید کردهاند که واشنگتن میخواهد مذاکرات آینده با تهران بر پرونده هستهای متمرکز باشد، نه دسترسی به تنگه هرمز؛ موضعی که توضیح میدهد چرا آمریکا در مسیر دیپلماسی عمان برای بازگشایی مسیر کشتیرانی حضور فعال ندارد.
این جهتگیری برای قیمتگذاری کوتاهمدت شاید اثر فوری نداشته باشد، اما برای سقفِ هرگونه تنشزدایی کوتاهمدت در هرمز اهمیت کلیدی دارد. اگر واشنگتن ترجیح میدهد اهرم فشار خود را برای پرونده هستهای نگه دارد و وارد مذاکرات هرمز نشود، معنایش این است که مسیر دیپلماسی کشتیرانی همچنان از کانال عمان و کشورهای خلیج فارس پیش خواهد رفت—بدون حضور مستقیم آمریکا. این میتواند پیشرفت را کندتر کند، چون بازیگری که بیشترین اهرم نظامی در هرمز دارد، تصمیم گرفته آن را وارد مذاکرات هرمز نکند؛ اما از سوی دیگر، نبود آمریکا ممکن است ریسک پیچیده شدن توافق احتمالی با مطالبات هستهای را کاهش دهد.
نشست عمان که قرار بود امروز برگزار شود—برای پیشبرد چارچوبی که اجازه میدهد ایران و عمان هزینههای داوطلبانه مرتبط با ایمنی ناوبری و حفاظت محیطزیست دریافت کنند—به درخواست کشورهای منطقه به تعویق افتاد. این چارچوب بهعنوان جایگزینی برای عوارض عبور مستقیم مطرح شده، زیرا بسیاری از طرفها با دریافت عوارض رسمی از سوی ایران مخالفت دارند.
ترامپ گفته وضعیت فعلی هرمز «فعلاً قابلقبول» است، با اتکا به عملیات اسکورت نظامی آمریکا برای نفتکشها. این موضع نشان میدهد دولت امریکا قصد ندارد مسیر دیپلماسی هرمز را بهطور مستقیم هدایت کند و ترجیح میدهد مسیر هستهای را جداگانه نگه دارد.
در نتیجه، مسیر کاهش پرمیوم ژئوپلیتیک نفت در کوتاهمدت بیشتر به توان ایران، عمان و کشورهای خلیج برای رسیدن به توافق منطقهای بستگی دارد تا هرگونه پیشرفت در روابط واشنگتن–تهران. به همین دلیل، تعویق نشست عمان یک اتفاق «حاشیهای» نیست، بلکه مستقیماً بر مسیر بازگشایی هرمز اثر میگذارد.
