دونالد ترامپ دوباره تأیید کرده که «ایرانی‌ها مدتی پیش تماس گرفتند و گفتند می‌خواهند توافق کنند»؛ تکرار همان الگوی رفتاری که در مراحل قبلی این بحران نیز دیده شده بود.

این همان عبارتی است که ترامپ پیش‌تر در اوج درگیری‌ها و هنگام تلاش برای رسیدن به توافق آتش‌بس به‌کار برده بود؛ الگویی که در دیگر منازعات او—از جنگ تعرفه‌ای تا مذاکرات تجاری با چین—نیز تکرار شده است: تنش بالا می‌رود، سپس ترامپ اعلام می‌کند طرف مقابل مشتاق توافق است. این نوع پیام معمولاً نشانه‌ای از تمایل او به کاهش تنش تلقی می‌شود و از منظر بازارها، سیگنال مثبتی برای ریسک‌پذیری است.

اما مسئله اصلی همچنان پابرجاست: آیا آتش‌بس و تفاهم‌نامه قابلیت ادامه دارند؟ این پرسش زمانی جدی‌تر می‌شود که جمهوری اسلامی ایران امنیت تنگه هرمز را تهدید می‌کند و اسرائیل حملات خود در لبنان را ادامه می‌دهد. مهم‌تر از همه، چگونه آمریکا و جمهوری اسلامی ایران می‌توانند بر سر پرونده هسته‌ای و اورانیوم به سازش برسند؟ دو طرف هنوز فاصله‌ای بسیار زیاد دارند.

با وجود گذشت سه هفته از دوره ۶۰روزه‌ای که برای پیشبرد مذاکرات تعیین شده بود، هیچ پیشرفتی حاصل نشده و تنها عقب‌نشینی‌ها و تنش‌های تازه دیده می‌شود؛ وضعیتی که نشان می‌دهد چشم‌انداز یک توافق بلندمدت همچنان دور از دسترس است.