ایلان ماسک اعلام کرد «با اعتماد بالا» انتظار دارد اسپیسایکس سال آینده کامپیوترهای هوش مصنوعی Nvidia Vera Rubin NVL72 را به مدار بفرستد—اولین گام عملی در برنامه Starmind که هدف آن ساخت دیتاسنترهای مداری در مقیاس بزرگ تا سال ۲۰۲۸ و حتی یک میلیون دیتاسنتر فضایی در افق بلندمدت است.
این اظهارات، همان تمی را تقویت میکند که پیشتر یکبار بازار سهام را تکان داد: زمانی که اسپیسایکس در نخستین تماس درآمدی خود اعلام کرد بهطور انحصاری روی سختافزار انویدیا میسازد، سهام انویدیا بیش از ۴٪ جهش کرد و سهام اسپیسایکس ابتدا ۱۰٪ افت کرد و سپس بخشی از آن را جبران کرد—بازتابی از نگرانی سرمایهگذاران درباره ریسک اجرا و شدت سرمایهگذاری در پروژههای مداری.
تأیید دوباره زمانبندی پرتاب ۲۰۲۷ برای ماهواره AI1، خوانش مثبت برای انویدیا دارد و این ایده را تقویت میکند که تقاضای محاسبات فضایی میتواند به یک منبع پایدار سفارش برای پلتفرم Vera Rubin تبدیل شود، حتی اگر هنوز در مراحل اولیه باشد.
برای اسپیسایکس، واکنش بازار احتمالاً کمتر به «اعتماد ماسک» و بیشتر به این بستگی دارد که Starship واقعاً بتواند نرخ پرتاب و قابلیت اطمینان لازم برای چنین مقیاسی را ارائه دهد. تحلیلگران از جمله JPMorgan ظرفیت محاسبات مداری اسپیسایکس را تا ۷۵ گیگاوات بین ۲۰۲۹ تا ۲۰۳۱ مدل کردهاند، اما این مسیر همچنان وابسته به حل چالشهای مهندسی مانند خنکسازی در خلأ، مقاوم سازی در برابر تابش، و دفع حرارت است.
در کنار این، برخی چهرههای صنعت—از جمله برد اسمیت—تردید دارند که شرکتها در کوتاهمدت واقعاً از دیتاسنترهای زمینی به مدار مهاجرت کنند، هرچند ماسک معتقد است قدرت خورشیدی دائمی، نبود محدودیت زمین، و هزینه خنکسازی کمتر مزیتهای ساختاری ایجاد میکند.
