درباره مسیر آینده قیمت طلا، اختلاف‌نظر قابل‌توجهی میان دو موسسه بزرگ سرمایه‌گذاری شکل گرفته است. در حالی که گلدمن ساکس در گزارشی درباره فلزات گران‌بها در تاریخ ۵ نوامبر، با توجه به رویکرد انقباضی‌تر فدرال رزرو آمریکا، اهداف قیمتی خود را به میزان قابل‌توجهی کاهش داده است، استاندارد چارترد همچنان پیش‌بینی خود از رشد قیمت طلا تا سطح ۴۶۵۰ دلار به‌ازای هر اونس تا پایان سال را حفظ کرده و معتقد است سطح ۴۰۰۰ دلار حمایت قدرتمندی برای این فلز گران‌بها خواهد بود.

اختلاف حدود ۵۰۰ دلاری میان پیش‌بینی‌های این دو بانک برای پایان سال، تنش اصلی حاکم بر بازار فلزات گران‌بها را نشان می‌دهد؛ جایی که فشار ناشی از نرخ بهره و خروج معامله‌گران از موقعیت‌های معاملاتی در بازار قراردادهای آتی، در برابر تقاضای فیزیکی بانک‌های مرکزی قرار گرفته است.

گلدمن ساکس اهداف قیمتی طلا را کاهش داد؛ نرخ‌های بهره واقعی مانع رشد بیشتر می‌شوند

تحلیلگران گلدمن ساکس، لینا توماس و دان استرووین، در تازه‌ترین گزارش خود، هدف قیمتی طلا برای پایان سال ۲۰۲۶ را ۵۰۰ دلار کاهش داده و به ۴۱۵۰ دلار به‌ازای هر اونس رسانده‌اند. همچنین پیش‌بینی خود برای پایان سال ۲۰۲۷ را با کاهش ۶۰۰ دلاری، به ۴۸۰۰ دلار رسانده‌اند.

این بانک آمریکایی در سناریوی اصلی خود، احتمال یک نوبت دیگر افزایش نرخ بهره توسط فدرال رزرو در دسامبر ۲۰۲۶ را در نظر گرفته است.

منطق این پیش‌بینی بر اساس سازوکار متداول نرخ بهره شکل گرفته است: از آنجا که طلا سود یا درآمد دوره‌ای ایجاد نمی‌کند، افزایش نرخ‌های بهره واقعی و بازده اوراق قرضه، هزینه فرصت نگهداری این فلز گران‌بها را افزایش می‌دهد.

هم‌زمان، جذابیت پوشش ریسک در برابر کاهش ارزش ارزها و ریسک‌های ناشی از سیاست‌های کلان اقتصادی نیز به‌طور موقت کاهش یافته است. به همین دلیل، انتظار می‌رود تقاضای فوق‌العاده بالایی که در ابتدای سال ۲۰۲۶ برای اختیار خرید طلا مشاهده شد، به میانگین‌های تاریخی خود بازگردد.

با وجود این، گلدمن ساکس روند صعودی بلندمدت طلا را زیر سؤال نمی‌برد، اما انتظار دارد سرعت رشد قیمت به‌مراتب کمتر شود و نوسانات بازار افزایش یابد.

سناریوهای جایگزین این بانک نشان می‌دهند که مسیر نرخ بهره تا چه اندازه می‌تواند بر ظرفیت رشد قیمت طلا تأثیر بگذارد. اگر فدرال رزرو در مارس ۲۰۲۷ بار دیگر نرخ بهره را افزایش دهد، کاهش نرخ‌ها را به تعویق بیندازد و برای مدت طولانی‌تری نرخ بهره را در سطوح بالا حفظ کند، گلدمن ساکس پیش‌بینی می‌کند قیمت طلا تا پایان سال ۲۰۲۷ تنها به ۴۶۶۰ دلار برسد؛ رقمی که حدود ۱۴۰ دلار پایین‌تر از هدف قیمتی این بانک در سناریوی اصلی است.

بنابراین، صرفاً یک نوبت کاهش بازده اوراق خزانه‌داری آمریکا برای بازگشت گسترده سرمایه‌گذاران به موقعیت‌های خرید اهرمی کافی نخواهد بود.

به باور این بانک، جریان سرمایه تنها زمانی دوباره به سمت صندوق‌های قابل معامله در بورس طلا (ETF) در بازارهای غربی حرکت خواهد کرد که چرخه مورد انتظار کاهش نرخ بهره، شامل سه مرحله کاهش، از نیمه دوم سال ۲۰۲۷ تا اوایل سال ۲۰۲۸ آغاز شود.

در عین حال، اگر افزایش هزینه‌های دفاعی، رشد هزینه واردات انرژی و افزایش بدهی دولت‌ها نیز به عوامل تأثیرگذار بر بازار تبدیل شوند، گلدمن ساکس دستیابی قیمت طلا به سطوح بالاتر از ۴۸۰۰ دلار را نیز محتمل می‌داند.

محاسبات مدل این بانک، میزان حساسیت قیمت طلا به تقاضای سرمایه‌گذاری را نیز مشخص می‌کند: هر ۱۰۰ تن افزایش در تقاضای خالص از سوی صندوق‌های ETF، مدیران دارایی و بانک‌های مرکزی، می‌تواند قیمت طلا را حدود ۲ درصد افزایش دهد.

همچنین، به ازای هر یک میلیون قرارداد افزایش در موقعیت‌های باز خالص اختیار خرید صندوق ETF طلا با نماد GLD، حدود ۵ درصد تأثیر افزایشی بر قیمت طلا ایجاد می‌شود. با این حال، گلدمن ساکس به دلیل محدودیت داده‌های تاریخی، این اثر تقویت‌کننده را در مدل اصلی خود لحاظ نکرده است.

خرید بانک‌های مرکزی، پیش‌بینی استاندارد چارترد و رقابت بر سر سطح ۴۰۰۰ دلار

در بخش تقاضای فیزیکی، گلدمن ساکس پیش‌بینی‌های قبلی خود را تغییر نداده و انتظار دارد خرید طلا توسط بانک‌های مرکزی در سال‌های ۲۰۲۶ و ۲۰۲۷ به‌طور میانگین به ۶۰ تن در ماه برسد؛ رقمی که به‌مراتب بالاتر از میانگین ۱۷ تنی پیش از سال ۲۰۲۲ است.

شاخص اختصاصی این بانک برای رصد لحظه‌ای تقاضا، موسوم به GS Nowcast، در حال حاضر میانگین سه‌ماهه تعدیل‌شده فصلی خرید بانک‌های مرکزی را حدود ۸۵ تن در ماه نشان می‌دهد.

این تقاضا عمدتاً تحت تأثیر نیاز راهبردی اقتصادهای نوظهور برای جبران عقب‌ماندگی در ذخایر طلای خود و همچنین متنوع‌سازی ذخایر ارزی با هدف کاهش وابستگی به ارزهای کشورهای گروه هفت (G7) قرار دارد.

با این حال، به گفته استیون اینس، استراتژیست اقتصاد کلان، نباید تقاضای بخش رسمی را به‌عنوان یک پشتوانه حمایتی خودکار برای بازار در نظر گرفت.

بانک‌های مرکزی در مقایسه با صندوق‌های پوشش ریسک کلان و استراتژی‌های مبتنی بر دنبال‌کردن روند بازار، چرخه‌های بسیار طولانی‌تری برای تخصیص دارایی‌های خود دارند. به همین دلیل، زمانی که سرمایه‌گذاران سفته‌باز موقعیت‌های معاملاتی خود را کاهش می‌دهند، بانک‌های مرکزی لزوماً بلافاصله خریدهای خود را افزایش نمی‌دهند.

همان‌طور که در سال ۲۰۲۲ نیز مشاهده شد، تقاضای رسمی بانک‌های مرکزی از بنیان‌های بنیادی بازار حمایت می‌کند، اما نرخ‌های بهره واقعی بالا همچنان مانعی برای سرمایه‌گذاران بخش خصوصی محسوب می‌شوند.

در مقابل، استاندارد چارترد ارزیابی به‌مراتب خوش‌بینانه‌تری از بازار دارد. این بانک سطح ۴۰۰۰ دلار را یک حمایت قدرتمند می‌داند و همچنان احتمال رشد قیمت طلا تا ۴۶۵۰ دلار به‌ازای هر اونس تا پایان سال را مطرح می‌کند.

معاملات روز پنجشنبه (21 آبان) نشان داد که این دو نیروی متضاد تا چه اندازه بر بازار تأثیر می‌گذارند. پس از آنکه قیمت نقدی طلا در پی کاهش قیمت نفت و افت شاخص‌های سهام آمریکا برای مدت کوتاهی از سطح ۴۱۰۰ دلار عبور کرد، بیش از یک درصد کاهش یافت و به کف روزانه ۴۰۳۶.۸۲ دلار رسید. قیمت طلا اکنون بار دیگر به زیر سطح ۴۰۰۰ دلار سقوط کرده است.

به این ترتیب، طلا همچنان هم به‌عنوان یک دارایی امن و هم به‌عنوان دارایی نقدشونده‌ای شناخته می‌شود که سرمایه‌گذاران در زمان نیاز به کاهش ریسک و تأمین نقدینگی، می‌توانند آن را به فروش برسانند.

از نگاه گلدمن ساکس، اینکه در نهایت کدام‌یک از این دو دیدگاه خوش‌بینانه یا محتاطانه غالب شود، تا حد زیادی به مشاهده سه نشانه کلیدی بستگی دارد:

1. واکنش مثبت دوباره طلا به کاهش بازده اوراق خزانه‌داری آمریکا و تضعیف دلار: اگر افت بازده اوراق و کاهش ارزش دلار بار دیگر به افزایش قیمت طلا منجر شود، می‌تواند نشانه‌ای از بازگشت قدرت خریداران به بازار باشد.
2. کاهش فروش‌های اجباری در سایر بازارهای دارایی: فروکش‌کردن فشار فروش ناشی از نقدکردن اجباری دارایی‌ها می‌تواند مانع از تداوم فشار نزولی بر قیمت طلا شود.
3. ثبات در بازار اختیار خرید طلا: تثبیت موقعیت‌ها و کاهش نوسانات در معاملات اختیار خرید می‌تواند نشانه‌ای از بازگشت تعادل به بازار و بهبود چشم‌انداز تقاضای سرمایه‌گذاری باشد.